ReadyPlanet.com
dot
dot
dot
bulletGallery ห้องภาพคนเดินทาง
bulletข่าวสาร เทศกาล ท่องเที่ยว
bulletใต้ฟลายชีท-ชวนกันเที่ยว
bulletมุมเพื่อน บทความ นัดพบ ฯลฯ
bulletห้วงสำนึกเดินทาง blog ,diary
bulletคลังข้อมูล เวบบอร์ดเก่าชมไทย
bulletท่องเที่ยว 76 จังหวัดทั่วไทย
bulletเรื่องเล่าริมทางเดิน
bulletบันทึกเดินทาง (คลังเก่า)
bulletแนะนำ หนังสือน่าอ่าน
ค่ายอาสา ไออุ่นจากพี่ให้น้อง
bulletเที่ยวเกาะช้าง


deuter kovea Eneloop ถุงนอน เป้ ตะเกียง เชือก เดินป่า มีด ไฟฉาย เปลมุ้ง รองเท้า

แบนเนอร์ชมไทย


“สู่...ยอดเขาโล้น” article

กาญจนบุรี : แคว้นโบราณ ด่านเจดีย์ มณีเมืองกาญจน์ สะพานข้ามแม่น้ำแคว แหล่งแร่น้ำตก

กระซิบบอกกับตัวเองให้ลุกขึ้นช้า ๆ ลุกขึ้นด้วยขาทั้งสองข้างของตัวเอง  มันอาจจะสั่นบ้างก็ไม่เป็นไร ไม่จำเป็นต้องเรียกร้องขอให้ใครมาประคับประคอง  เพราะถ้าเป็นเช่นนั้นคุณก็จะอ่อนแอและต้องการคนช่วยเหลือไปตลอดชีวิต   แต่ถ้าหากคุณลุกขึ้นด้วยขาทั้งสองของคุณเมื่อไหร่  ตอนนั้นแหละคุณจะได้ความเข้มแข็งเพิ่มเข้ามาในชีวิต.....

“ถ้าคิดจะลุกขึ้นยืนก็ไม่จำเป็นต้องรอใครเอื้อมมือมาช่วยพยุงให้รุกขึ้น

จริง ๆ แล้วเราควรจะลุกขึ้นด้วยตัวเองมากกว่าที่จะรอให้ใครมาช่วย

เพราะถ้าเราล้มอีกเป็นครั้งที่ 2 เมื่อไหร่ คุณก็จะรู้จักวิธีลุกขึ้นด้วยตัวเอง  โดยที่ไม่ต้องให้ใครมาสอน”

            ฉันเริ่มนึกถึงคำพูดเหล่านี้ และคิดตามเมื่อฉันล้มลุกคลุกคลาน ระหว่างปีนป่ายสู่ยอดเขาโล้น ในขณะที่สายฝนยังคงตกพร่ำๆ การเอาชนะจิตใจตัวเองในขณะที่ร่างกายเริ่มอ่อนแอ บอกตามตรงว่ามันไม่ใช่เรื่องง่ายๆ เลย

            การเดินทางสู่ยอดเขาโล้นของฉันในครั้งนี้ จุดประสงค์ที่แท้จริงไม่ใช่การพิชิตยอดเขาที่สูงตระหง่าน แต่หากเป็นแค่เพียงเพราะฉันต้องการที่จะได้สัมผัสกับดวงดาวหลายล้านดวงบนฟากฟ้าอย่างใกล้ชิดเท่านั้น...

            เริ่มต้นการเดินทางด้วยอากาศสดชื่นในยามเช้าที่ “ป้อมปี่” ฉันตื่นมาพร้อมกับได้ยินเสียงเพื่อนร่วมทางทุกคนกำลังชื่นชม ในความงดงามของยอด “เขาโล้น” ที่อยู่ไกลลิบตา นั่นแหละคือเป้าหมายการเดินทางของพวกเรา แสงตะวันเริ่มทาบทอสู่เหลี่ยมเขา สะท้อนรับกับทุ่งหญ้าสีทองที่อยู่บนยอดสูงนั้น ดูแล้วก็งดงามไปอีกแบบ

ระยะแรกของการเดินสู่ยอดเขา พวกเราเดินผ่านป่าที่ชุ่มชื้น ต่อจากนั้นก็เข้าสู่ดินแดนป่าไผ่ที่รก ต้องเดินตามผู้นำอย่างเดียว เพราะไม่สามารถมองเห็นทางเดินได้ เนื่องจากใบไผ่ที่ล่วงหล่นลงกลบล่องลอยทางเดินจนหมดสิ้น เดิน เดิน เดิน อย่างเดียว ทางก็เริ่มชันขึ้น ชันขึ้นเรื่อยๆ ออกซิเจนสำหรับฉันตอนนี้ รู้สึกมันยากเย็นเหลือเกินที่จะสูดมันเข้าไป เหนื่อยอย่างแสนสาหัส หัวใจเริ่มเต้นแรงขึ้นเรื่อยๆ แต่ในใจไม่เคยรู้สึกท้อเลยแม้แต่วินาทีเดียว ตรงกันข้ามฉันรู้สึกมั่นใจด้วยซ้ำว่าฉันจะต้องปีนขึ้นสู่ยอดเขาได้อย่างแน่นอน เดินไปเรื่อยๆ เหนื่อยนักก็หยุดพัก พอมีแรงก็เดินต่อ ระยะทางแม้ไม่ไกลเท่าไร แต่ก็ชันเอาการทีเดียว ยิ่งระยะที่พ้นจากป่าใหญ่ เข้าสู่ทุ่งหญ้านั้น ความชันอย่าบอกใครเชียว...

ฝนเริ่มตก และหนาเม็ดขึ้นเรื่อยๆ ระหว่างที่ฉันยืนทำใจใต้สายฝนพรำนั้น ฉันก็แหงนหน้ามองขึ้นไปสู่หนทางที่รอฉันอยู่เบื้องหน้า และก็ไม่ลืมที่จะก้มหน้ากลับลงไปมองทางที่เคยเดินผ่านมา เฮือก..!!สุดท้ายที่ฉันคิดว่าคงขึ้นสู่ยอดสูงสุดได้แล้วล่ะทีนี้ สายฝนจางลง ขาก้าวเหยียบก้อนหิน มือทั้งสองข้างกำกอหญ้า ออกแรงพาตัวเองไต่ระดับความชันสูงขึ้นไป สูงขึ้นไป ชีวิตตอนนี้ฝากไว้กับกอหญ้าจริงๆ เพราะถ้าจับไม่ดี หรือไปจับกอที่ไม่ยึดติดดิน คงต้องหงายหลังตกเขาไปแน่ๆ...กลัวก็กลัว เพราะมองลงมามันสูงเหลือเกิน ขาสั่น จิตใจเริ่มแกว่ง

พักหายใจ แล้วไปต่อ พ้นจากยอดที่เห็น ก็ยังมีอีกยอดนึงที่ต้องไต่ขึ้นไป หลายคนหยุดพักนาน ในใจคิดอะไรอยู่ฉันมิอาจรู้ได้..แต่สำหรับฉัน ยิ่งเห็นว่ายอดมันไม่มีที่สิ้นสุดซะที ฉันก็เริ่มรู้สึกอยากจะเอาชนะมันขึ้นมา..อยากรู้ว่ามันจะสูงซักแค่ไหน เมื่อใจคิดได้อย่างนั้น ฉันก็เริ่มพาตัวเองทะยานขึ้นสู่ยอดเขาไปเรื่อยๆ แต่ก็ยังไม่ลืมที่จะหันกลับมามองเพื่อนๆ ที่อยู่ข้างล่าง พร้อมทั้งเอาใจช่วยทั้งพวกเขา และตัวเองว่าจุดหมายอยู่ไม่ไกลแล้ว...

ฝนยังคงลงเม็ดอยู่ไม่ขาดสาย บางครั้งหนัก บางครั้งเบา แต่ก็ไม่ได้เป็นอุปสรรคใดๆ กับใจที่คิดอยากจะเอาชนะของฉันเลย ระยะสุดท้าย เริ่มแปลกใจตัวเองว่าทำไมร่างกายไม่มีความรู้สึกเหน็ดเหนื่อยเลยก็ไม่รู้ มีแต่เพียงการอยากเอาชนะอย่างเดียวเท่านั้น ใกล้แล้ว ใกล้เข้ามาเรื่อยๆ...

สุดท้ายของความสูง และแล้วฉันก็ทำได้!! ฉันขึ้นสู่ยอดเขาเป็นคนแรกของกลุ่ม และครั้งแรกในการเดินทางของฉันด้วย เพราะแต่ละทริปฉันมักจะอยู่ในกลุ่มรั้งท้ายเสมอๆ  แต่บนนั้นมีคนที่ขึ้นไปก่อนหน้าแล้ว แม้ว่าจะทำให้ความภูมิใจของลดทอนลงบ้าง แต่ก็นั่นแหละ ฉันก็ยังภูมิใจอยู่ดี สายฝนก็ยังคงตกอยู่เช่นเดิม

วินาทีแรกที่สายตาสัมผัส สวย..สวยงามมากๆ ไม่รู้จะบรรยายยังไง ขนาดฟ้าปิดเพราะฝนตก ยังเหมือนกับเราได้อยู่บนวิมานเลย บางคนคงว่าฉันพูดเกินไป นั่นเพราะเขาคงเคยเห็นภาพเหล่านี้จนชินตาแล้ว แต่สำหรับฉัน มันเป็นเช่นนั้นจริงๆ ฉันยืนดื่มด่ำกับความงดงามได้ไม่นาน เพื่อนร่วมทางก็ขึ้นมาถึง...

พวกเราจัดการกับเรื่องกินอยู่หลับนอนเสร็จ หมอกก็เริ่มลงจัด อากาศหนาวมาก เสื้อผ้าที่เปียกปอนเพราะสายฝนระหว่างการเดินทาง ก็ถูกนำมาผิงไฟเพื่อสร้างความอบอุ่น มิฉะนั้นคืนนี้คงมีคนนอนหนาวตายแน่ๆ จากนั้นค่ำคืนแห่งมิตรภาพก็เกิดขึ้นอีกครั้ง หลายคนที่พบกันมาแล้วหลายต่อหลายทริป มิตรภาพก็กระชับมากยิ่งขึ้นไปอีก หลายคนเพิ่งรู้จักกันเป็นวันแรก ก็ทำให้รู้จักและคุ้นเคยกันมากขึ้น หนึ่งตัวช่วยในการประสานมิตรภาพให้กระชับยิ่งขึ้น นั่นคือเสียงเพลงที่ขับกล่อมในยามเงียบเหงา สองคือการพูดคุยในเรื่องที่ทุกคนชอบเหมือนๆ กัน คือ “การเดินทาง”

ค่ำคืนมืดมิด มีแต่แสงจากเดือนดาวยามนี้เท่านั้นที่คอยส่องสว่าง และอยู่เป็นเพื่อนพวกเรายามหลับนอน “ดาว” คือจุดประสงค์ในการเดินทางของฉันครั้งนี้ ฉันได้สัมผัสแล้ว งดงามได้ดั่งใจ ฉันบรรลุวัตถุประสงค์แล้ว จากนี้คือกำไรในการเดินทางครั้งนี้ของฉัน

ตื่นเช้ามืด เพราะได้ยินเสียงชัตเตอร์ จากกล้องถ่ายรูปหลายต่อหลายตัวที่หลายคนนำติดตัวมา พร้อมกับเสียงฮือฮา!!...ฉันชะโงกหน้าออกจากเต็นท์ทันที ไม่ลังเลซักนิดที่จะก้าวออกมาสัมผัสกับประสบการณ์แห่งวินาทีประทับใจอีกครั้ง ทะเลหมอก...กับแสงสีทอง ทุกคนยืนรออย่างใจจดใจจ่อเพื่อหวังที่จะได้เก็บภาพวินาทีแห่งแสงแรกของวันที่จะโผล่ขึ้นมาทักทายยอดเขา ณ ที่ทุกคนยืนอยู่ร่วมกัน ฉันเองก็เช่นกัน รู้สึกประทับใจมากที่จะได้เห็นภาพนั้น

เมื่อก่อนฉันสงสัยว่าทำไมหลายต่อหลายคนชอบเดินทางไปในที่ที่ยากลำบากเหลือเกิน กว่าจะไปถึงได้ ต้องต่อสู่กับ ระยะทางอันไกลแสนไกล ยอดเขาที่ทั้งสูงและชันแสนชัน ความอดทนของสภาพร่างกายและจิตใจ ตอนนี้ฉันคิดว่าฉันมีคำตอบให้กับตัวเองแล้ว เพราะสายตาที่ฉันสัมผัสอยู่นั้น ทั้ง “ทะเลหมอก แสงตะวัน และความภูมิใจ” นั่นแหละคือคำตอบ ของความสงสัยทั้งหมด

โรงละครแห่งขุนเขา มีตัวเอกคือสายหมอก และทิวทัศน์ที่สวยงามเบื้องล่าง ผู้กำกับคือตะวัน และสายลม ในยามที่ผู้กำกับสั่งแอคชั่น!! การแสดงก็จะเริ่มขึ้น เสียงกดชัตเตอร์ดังอยู่อย่างต่อเนื่อง เพื่อไม่ให้พลาดโอกาศทอง นักแสดงต่างก็ตั้งใจแสดงกันอย่างเต็มที่ สร้างความประทับใจให้กับผู้ชมเป็นอย่างยิ่ง แต่ยามที่ผู้กำกับสั่งคัต!! ม่านปิดลง ชัตเตอร์จากกล้องแต่ละตัวก็เงียบลงเช่นกัน รอเวลาให้ผู้กำกับสั่งแอคชั่น!! อีกครั้ง เป็นอย่างนนี้สลับกันไปจนกระทั่งแสงสีทองเริ่มร้อนขึ้น ร้อนขึ้น แล้วละครก็จบลง แต่ตัวเอกยังคงปรากฎตัวให้ผู้ชมได้สัมผัสความงานกันอยู่...

ฉันเก็บความประทับใจทั้งหมดไว้ในใจของฉัน และไม่ลืมที่จะเก็บภาพความประทับใจเหล่านั้น กลับมาแบ่งปันให้เพื่อนๆ ที่พลาดโอกาส ได้มีส่วนร่วมในความประทับใจครั้งนี้ด้วย

ระหว่างทางขากลับ พวกเราเดินลงไปตามสันเขา ที่ทั้งชันและแคบ ข้ามเขาหลายลูก สนุกและก็ตื่นเต้นดี

การเดินทางทุกครั้งอาจมีเหนื่อยบ้าง ท้อบ้าง ผิดหวังบ้าง แต่ทุกครั้งที่กลับมานั่งนึกถึงมัน ฉันก็จะรู้สึกภูมิใจ และเป็นสุขเสมอ.

 

 

 

.................................................................................palmy616      

ภาพเขาโล้น และข้อมูลการเดินทางเพิ่มเติม

สู่.."ยอดเขาโล้น" - palmy

จากยอดสู่ยอด...สุดยอดเขาโล้น.. - i_chaochao

 ส่วนหนึ่งแห่งความทรงจำ...ที่เขาโล้น - i_chaochao

เขาโล้น ข้อมูลการท่องเที่ยว และการเดินทาง - ake no.1  

 

ติดต่อสอบถาม แสดงทัศนะ ถึง-ผู้เขียน



*ชื่อ-อีเมลล์:
*ข้อความ:


ตามรอยตะวัน

แก่งหินเพลง เรื่องบังเอิญ คุณบังอร
ออกนอกกะลา ไปบาหลี ตอนที่ 2 (จบ)
ออกนอกกะลา ไปบาหลี ตอนที่ 1
ลุงชู ที่เขื่อนเขาแหลม
น้ำท่วมทุ่ง ผักบุ้งเต็มคลอง ที่สองพี่น้อง สุพรรณบุรี
หนาวนี้ อีกสักที ที่ สวนผึ้ง ราชบุรี
พักกาย..หย่อนใจ..ที่บ้านไร่ตับเต่า
เรื่องเล่า..อโยธารา...
กว่าจะถึง “ภูกระดึง” article
หมู่เกาะตะรุเตา
ความรู้สึกจางๆ กับไออุ่น 4
โกรกอีดก
แบกเป้ มุ่งหน้าสู่ แก่งกระจาน-พะเนินทุ่ง
ร้อน ฝน หนาว ที่ อช.หมู่เกาะชุมพร
ความทรงจำที่เกาะกุฎี article
เรื่องเล่า.............จากเขาหลวง (สุโขทัย) article
ฝ่าสายฝนจากเชียงของ สู่เพลินวาน
bicycleworld lightblue : เดินทางโดยจักรยานรอบโลก article
เที่ยวอยุธยา เมื่อหน้าน้ำ
โฮมพุเตย...ฝันที่ฉันอยากไป article
เขาใหญ่ อช. แรกของไทย article
เขาหลวง-ประจวบฯ article
“เกาะหมาก-เกาะขาม”...สวรรค์ของคนรักสงบ article
ตะลุยเดี่ยวเที่ยว 3 เกาะอ่าวไทย article
เปิดประตูสู่....เขายายเที่ยง
บนทางแสนไกล...ตาดหินยาว
โลกหมุนช้าลง..ที่..เชียงคาน
เมื่อใบไม้เปลี่ยนสี...ที่ขุนแม่ยะ article
เขาโล้นที่เขาแหลม article
บันทึก จากครูดอย (รร.บ้านห้วยโค้ง อมก๋อย) article
เขาหลวง นครศรีธรรมราช article
เรื่องเล่า เชียงคาน
ภูสอยดาว article
ปากน้ำปราณบุรี เขากะโหลก ง่ายๆ สบายๆ ใกล้ๆ กรุง article
เที่ยวเมืองภูเก็ตยังไงให้คุ้มค่าที่สุด article
แอ่วเจียงใหม่ article
น้ำตกป่าละอู ….เราจะกลับมา article
โรงเรียนของหนู (โครงการไออุ่นจากพี่ให้น้องครั้งที่ 1) article
ภูกระดึง........ในวันที่เงียบเหงา article
ภูสอยดาว บันเทิงโบก (...ลองหยุดวิ่งตามดูสักครั้ง) article
ตามหัวใจ..ไปเสม็ด article
สะบายดี..วังเวียง article
ปาย "Pai" article
แบกเป้ลุยเดี่ยว เที่ยว อช.เขาแหลม article
ทริป ”พักใจ ..ไปโกรกอีดก” article
ภาพถ่าย...ลำนำ..และบทเพลง article
เขาสามร้อยยอด article
เวียดนาม (Vietnam) article
จุดเริ่มต้นในการท่องเที่ยว article
อยากอยู่ป่า... article
สู่ยอด...ดอย article
ฝน...ทั้งดีและชั่วอยู่ด้วยกัน article
บทเพลงแห่งธรรมชาติ article
ข้าสองเจ้าบ่าวสองนาย article
บุหรี่ มัจจุราชตัวน้อย article
ป่าขี สายลมและสายน้ำ article
บ้านชมทุ่ง article
เกาะกุฏี ในสำนึก article
เปิดบันทึกการเดินทาง ... โก๋ ก้อนดิน article
เดินป่า เมื่อยามฤดูฝน "ตาดหินยาว" article
ภูสอยดาว article
บันทึกจากห้องเช่าเมื่อยามความเหงามาเยือน article
ผจญภัยที่เกาะช้าง...... article
ชะอำ...ช้ำใจ article
หัวใจเดินทาง..อีกครั้ง!! (Samed Episode II) article
" 7 Days In Tibet " ดินแดนขอบฟ้าหลังคาโลก article
ตำนานคน ตำนานป่า ตำนานการเดินทาง article
เดินป่าขึ้นเขาสน ณ เขตรักษาพันธ์สัตว์ป่าเขาสน-เขาสนามเพรียง 12 - 13 -14 - ส.ค. 48 article
พุเตย…พิสูจน์ใจไล่ความกลัว article
บันทึกนี้ที่เชียงใหม่ article
"ลัดเลาะสองฝั่งแม่กลอง แอบมองหิ่งห้อย ร้อยพัน" article
รสชาติใหม่ของการเดินทาง (Suan Soan Pradipat) article
จาก ขญ.11 สู่ ขญ. 10 (Bike Camp) article
เปิดบันทึกเล่มใหม่ กับการผจญภัยที่ “ตาดหินยาว” article
ความสุขไม่ได้รออยู่ที่ปลายทาง article
ห้างเก่า article
แสงประหลาด article
บ้านแม่แสะ article
มืดแปดด้าน article
มะพร้าวตก article
บ้านแพซุง article
บ้านขุนแปะ article
ทุ่งกระทิง article
ด่วนเจ้าพระยา article
ควบจิ้งเหลนดงมุ่งตรง บึงฉวาก article
คลื่นยักษ์ที่โถมซัดไม่อาจทัดทานคลื่นน้ำใจ article
ความเจริญไม่มีที่สิ้นสุด article
ช่างซอตาบอด article
ดินแดนแห่งอารยธรรม article
“ภูชี้ฟ้า” ภูนี้ไม่เคยว้าเหว่ article
ยอดลมพัด ไม่ได้มีแค่ในตำนาน.. article
เมืองเล็กๆ ที่ชื่อ “ปาย” article
สวัสดี เกาะ 1,000,000 article
ค่ำไหนนอนนั่น article
"กระทิง สิ่งอันเป็นที่รักของฉัน" article
เกาะสีชัง จำลอง...Believe It or Not ! article
" เขาลมพัด " รวมพลคนหน้าตาดี article
จากกรุงเก่าสู่บางปะอิน article
ดอกไม้เบ่งบานกับวัฒนธรรมไร้พรมแดน article
ยี่เป็ง...ประทับใจ
ปาย ฝนต้นหนาว
โชงโดง กับคำถามที่ว่า “เราขึ้นมาทำไม?”
ความเปลี่ยนแปลงใน สังขละบุรี
ตามรอย รัก-ยม ชมไทยไป ขุนแม่ยะ
บันทึกไออุ่น...จากพี่ให้น้อง ครั้งที่2
เสียดาย โดดเดี่ยวใน...ภูเก็ต
สรุปการเดินทาง 3 เดือนแรก
มนต์เสน่ห์ เชียงคาน บันทึกที่ริมสายน้ำโขง
ซ้ำรอยเดิมที่...ตาดหินยาว
ครบรอบ 1 ปี แห่งความรัก หนุ่มตัน กับสาวปลา
ในสายหมอกที่ “ภูสอยดาว”
อุทัยธานี...มีอะไร?
ได้โปรดเถอะ !!!! นำพาเขามาสู่ฉัน
Home Stay แบบชิวๆ ที่ เขายายเที่ยง



แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น *
ผู้แสดงความคิดเห็น  *
อีเมล 
ไม่ต้องการให้แสดงอีเมล


Copyright © 2003 Chomthai team 089-7801770

ตารางออกอากาศรายการชมไทยแลนด์ ช่อง ของดีประเทศไทย   (จานเหลือง DTV และจานเคเบิ้ลท้องถิ่นที่รับได้ทั่วไป)

วันเสาร์ 18:30-19:00 รีรัน อังคาร 22:30-23:00  พฤ. 14:00-14.30  ศุกร์  9:30-10:00 / 16:30-17:00

  Nextstep ชมย้อนหลังรายการชมไทยแลนด์ รายการชมไทยสัญจร ที่ช่อง Real Metro     หนังสือของชมไทย วางแผงกันแล้ว   

 

ติดต่อ : ชมไทย chomthailand.com  14/2  ม.3  คลองถนน  สายไหม  ก.ท.ม.  10220   โทร 089-7801770    e-mail : webmaster@chomthailand.com

Free Page Rank Tool