ReadyPlanet.com
dot
dot
dot
bulletGallery ห้องภาพคนเดินทาง
bulletข่าวสาร เทศกาล ท่องเที่ยว
bulletใต้ฟลายชีท-ชวนกันเที่ยว
bulletมุมเพื่อน บทความ นัดพบ ฯลฯ
bulletห้วงสำนึกเดินทาง blog ,diary
bulletคลังข้อมูล เวบบอร์ดเก่าชมไทย
bulletท่องเที่ยว 76 จังหวัดทั่วไทย
bulletเรื่องเล่าริมทางเดิน
bulletบันทึกเดินทาง (คลังเก่า)
bulletแนะนำ หนังสือน่าอ่าน
ค่ายอาสา ไออุ่นจากพี่ให้น้อง
bulletเที่ยวเกาะช้าง


deuter kovea Eneloop ถุงนอน เป้ ตะเกียง เชือก เดินป่า มีด ไฟฉาย เปลมุ้ง รองเท้า

แบนเนอร์ชมไทย


ความเปลี่ยนแปลงใน สังขละบุรี


      ก่อนอื่น ขอพูดถึงสังขละบุรี เมื่อสองปีที่แล้ว ตัวฉันได้มีโอกาสเดินทางไปที่สังขละ แบบฉุกเฉินกับคู่หูคนเดิมเจ้าท็อป ในเดือนสิงหาคมซึ่งตรงกับฤดูฝนพอดี เป็นครั้งที่สองในครั้งนั้น ที่ตัวฉันได้ไปสังขละ บอกได้เลยว่าในตอนนั้นสังขละเป็นเมืองที่น่าไป สงบใจมากๆ เพราะเป็นเมืองที่แสนจะเงียบสงบ หรือไม่รู้ว่า เพราะฉันไปเมื่อฤดูฝน  แต่อย่างหนึ่งที่บอกได้ถึงความเจริญในมุมมองของการเป็นเมืองท่องเที่ยวก็คือ “โปสการ์ด” ฉันเดินหาโปสการ์ดรอบเมือง รอบหมู่บ้าน เชื่อไหม๊ ในตอนนั้นหาไม่ได้สักใบ

        เมื่อครั้งนั้น สะพานมอญ หรือ สะพานอุตตมานุสรณ์ ยังคงสมบูรณ์แข็งแรง สวยงาม ท่อนไม้หลายพันท่อนช่วยกันค่ำยันสะพานกันอย่างแข็งขัน จนใต้สะพานดูแน่นขนัดไปด้วยไม้ท่อนเล็กๆ แต่ดูแข็งแรง ต้านสายน้ำที่ไหลอยู่ตลอดเวลา และในบางเวลายังพอพบเห็น รถจักรยานสัญจรไปมาบนสะพาน ในตอนเช้าตรู่มีพระเดินผ่านสะพานเพื่อรับบาตรจากชาวบ้านในตอนเช้าตรู่ ผู้คน ร้านค้ายิ้มแย้มแจ่มใสกับนักท่องเที่ยวอย่างจริงใจ ยอมรับว่าตอนนั้นประทับใจมากกับเมืองเล็กๆในหุบเขาเมืองนี้ ..

        นับจากวันนั้นถึงวันนี้ 2 ปีแล้วสินะ  ฉันเดินทางไป อ.สังขละบุรี อีกครั้ง พร้อมกับสมาชิกชมไทยอีกหลายชีวิต ถึงสังขละตอนตีสามกว่าๆ ตอนนั้นมืดรอบด้าน เราไม่รู้หรอกว่าตอนนี้เมืองเป็นยังไงบ้างแล้ว เราตกลงกันว่า จะพักที่แพดอกบัว เจ้าของบ้านจัดเตรียมที่นอนให้เราเป็นที่เรียบร้อย จัดแจงที่นอน แล้วก็ล้มตัวลงนอนทันใด บางคนก็ยังนั่งสนทนา ท่ามกลางอากาศเย็นและมีลมโชยเบาๆตลอดเวลา ...เราหลับตาคุยกันว่า เดี๋ยวพระอาทิตย์ขึ้นเมื่อไหร่ เราจะไปเก็บภาพกัน จากตอนนั้นก็เหลือเวลาอีกไม่กี่ ชม.

 

          


        เสียงปลุกที่ตั้งกันไว้ตอนหกโมงเช้า เริ่มดังทีละเครื่องๆ ฉันลืมตาขึ้นมาฟ้ายังมืดสนิท เหมือนราตรีนี้ยังไม่ยอมผ่านพ้นไปง่ายๆ ฉันล้มตัวลงนอนต่อ เพราะเสียดายความอุ่นใต้ผ้าห่ม และกลัวว่าหมอนจะน้อยใจ เพราะเพิ่งจะใช้บริการพักพิงไม่ถึง สามชั่วโมง ไม่นานนัก แสงของพระอาทิตย์ก็ฉายให้พื้นแม่น้ำสามประสบ สว่างจนได้

        เราสะพายกล้องเดินขึ้นไปเก็บภาพบนสะพานไม่กี่คน เพราะส่วนมากหลายคนยังไม่ตื่น ภาพที่เห็นในหมู่บ้าน ร้านค้าเริ่มเปิด ร้านกาแฟ เริ่มตั้งร้าน ตั้งหม้อน้ำร้อน เป็นภาพที่แปลกตาจากคราวที่แล้วมากๆ แม้แต่ร้านขายของที่ระลึก และ โปสการ์ด ก็มีขายแล้วทั่วไปที่สังขละ ฉันมองเห็นความเปลี่ยนไป แล้วบอกกับเพื่อนๆที่มาด้วยกันว่า มาคราวที่แล้วไม่มีแบบนี้เลย เชิงสะพานฝั่งวัด เคยเป็นแค่บ้านคน เงียบๆ ลานบ้านสะอาดเตียน แม้ตอนนี้จะพอมีให้เห็นอยู่บ้าง แต่ก็น้อยลงมาก จากชุมชนชาวมอญ กลายเป็นร้านค้าร้านอาหารทั่วไปริมทาง  แต่สิ่งที่ยังคงเดิมคงจะเป็น ชาวบ้านที่ยังพูดภาษามอญกันเป็นภาษาท้องถิ่น  บนใบหน้าของสาวน้อยสาวใหญ่ชาวมอญ ยังมีแป้งพม่าทากันเป็นแฟชั่นที่ไม่เปลี่ยนแปลง  ข้าวของที่ยังวางไว้บนศรีษะเดินคอตรงหลังตรง ซึ่งคงเป็นความเคยชิน มืออาชีพมากๆ เห็นแล้วทึ่งจริงๆ

         มีป้ายผ้าผืนใหญ่แขวนอยู่เหนือทางเข้าสะพานว่า”สะพานชำรุดโปรดเดินอย่างระมัดระวัง” เหมือนเป็นคำเตือนในๆ ตามรอยเท้าที่ก้าวเดินไปบนสะพานไม้ ซึ่งได้ชื่อว่าเป็นสะพานไม้ที่ยาวที่สุดในประเทศไทย ในขณะนี้ สะพานกำลังป่วยถึงขั้นโคม่าแล้ว ไม้ผุพัง บางช่วงเป็นช่องโหว่ใหญ่มาก ฉันยังกลัวๆว่า ลูกสาวจะร่วงลงไป เพราะช่องว่างไม่เล็กเลย ไม้บางช่วงหลุดคลอน ตะปูที่เคยยึดแน่นตอนนี้ไม่ทำงานซะแล้ว ตลอดความยาวของสะพานไม้ชื่อดัง 850 เมตร เรียกได้ว่า ชำรุดซะ 70% ฉันเห็นภาพนี้แล้วรู้สึกเสียดาย

พระอาทิตย์ยังคงอายหลบในเมฆ ฉันไปนั่งรออยู่กลางสะพานและหวังว่าพระสงฆ์จะเดินบิณฑบาตรผ่านบนสะพานนี้ แต่ได้ยินมาจากชาวบ้านว่าพระเลิกเดินผ่านสะพานนี้แล้วเลยอดได้ภาพที่ตั้งใจตื่นแต่เช้ามารอด้วยประการฉะนี้   อากาศเย็นมากเลยทีเดียว เพื่อนคนหนึ่งพูดว่า เดี๋ยวพระอาทิตย์ต้องออกมาเป็นไข่แดงกลมๆแน่นอนเช้านี้ ไม่ทันขาดค่ำ พระอาทิตย์โผล่พ้นเมฆและภูเขา ออกมาให้นักท่องเที่ยวเก็บภาพ เสียงลั่นชัตเตอร์ดังระงมไปทั่วบนสะพาน

แสงทองของพระอาทิตย์เป็นทางยาวบนแม่น้ำสามประสบ เป็นภาพที่งดงามจนทิ้งสายตาไม่ลง หลายคนยังคงเก็บภาพความประทับใจของเช้านี้ต่อไป  ฉันนั่งกอดเข่ามองพระอาทิตย์ขึ้นอยู่บนสะพาน ทอดอารมณ์คิดไปไหนถึงไหน คิดถึงความเปลี่ยนแปลงของเมืองที่เปลี่ยนไปในทางที่เจริญขึ้นอย่างมากมาย และคิดถึงว่า ทำไมสะพานนี้จึงไม่ได้รับการเยียวยาจากหน่วยงานไหนสักหน่วยงาน หรือแม้กระทั่ง ส่วนการปกครองท้องถิ่น เพราะน่าจะคิดได้ว่า สะพานนี้ทำให้หมู่บ้านอยู่ได้ ความจริงแล้วไม่อยากจะเขียนวิจารณ์ในทางที่เสียหายแบบนี้เลย แต่อยากเห็นการทำให้ทุกๆอย่างดีขึ้นมากกว่า อยากเห็นการซ่อมแซมสะพานให้แข็งแรงมากกว่านี้ ไม่อยากจะบอกเลยว่า ขณะที่ฉันนั่งอยู่บนสะพาน สะพานโยกเยกตลอดเวลา ไม่รู้เป็นแบบนี้มานานเท่าไหร่แล้ว ความปลอดภัยบนสะพานไม้นี้เป็นศูนย์เลยก็ว่าได้ ถ้าวันใดวันหนึ่งสะพานถล่มลงมา การซ่อมแซมให้เหมือนเดิมคงไม่ง่ายแน่นอน ฉันจึงมานึกว่าไม่แปลกใจเลยที่พระเลิกเดินบิณฑบาตโดยใช้สะพานนี้เป็นทางเชื่อมระหว่างสองหมู่บ้านเพราะเหตุผลของความไม่ปลอดภัย      


        ไม่อยากเห็นความตั้งใจของหลวงพ่ออุตตมะ ที่สร้างสะพานนี้เพื่อเชื่อมชุมชนไทย-มอญ ต้องมาหมดไปพร้อมกับสังขารของท่านที่เพิ่งจะฌาปนกิจไป เมื่อไม่นานมานี้ แต่ฉันเชื่ออยู่อย่างหนึ่งว่า ศรัทธาในองค์หลวงพ่อ ที่ศิษยานุศิษย์ ยังคงมีอยู่ต่อไปแน่นอน แล้วทำไมถึงผู้ที่มีหน้าที่รับผิดชอบไม่สานต่อ หรือดูแลสิ่งที่หลวงพ่อได้สร้างเอาไว้ให้คงอยู่คู่กับศรัธานี้ต่อไป

        อย่างน้อยเมื่อมีผู้มีจิตศรัทธาไปสักการะหลวงพ่อที่วัดวังวิเวการาม ฉันเชื่อว่าทุกคนต้องแวะมาที่สะพานนี้ มาดูอีกสิ่งที่หลวงพ่อได้สร้างไว้และชื่นชมกับมันแน่นอน

        การเดินทางในครั้งนี้ทำให้ฉันได้เห็นอะไรหลายๆอย่างในมุมมองที่แปลกไป ทำให้การเล่าเรื่องครั้งนี้แปลกไปด้วย ไม่ได้มีเจตนาทำลายหรือทำร้ายใคร แค่อยากเห็นอะไรๆดีขึ้น ในฐานะนักท่องเที่ยวคนหนึ่ง ที่ได้มีโอกาสเห็นความเปลี่ยนแปลงของบางสิ่งเท่านั้นเอง 

 

                  


เชอรี่ ณ ชมไทย

 

ติดต่อเชอรี่ chuleerat_tom@hotmail.com,089-4889247

http://sleepouthome.multiply.com

       




ตามรอยตะวัน

แก่งหินเพลง เรื่องบังเอิญ คุณบังอร
ออกนอกกะลา ไปบาหลี ตอนที่ 2 (จบ)
ออกนอกกะลา ไปบาหลี ตอนที่ 1
ลุงชู ที่เขื่อนเขาแหลม
น้ำท่วมทุ่ง ผักบุ้งเต็มคลอง ที่สองพี่น้อง สุพรรณบุรี
หนาวนี้ อีกสักที ที่ สวนผึ้ง ราชบุรี
พักกาย..หย่อนใจ..ที่บ้านไร่ตับเต่า
เรื่องเล่า..อโยธารา...
กว่าจะถึง “ภูกระดึง” article
หมู่เกาะตะรุเตา
ความรู้สึกจางๆ กับไออุ่น 4
โกรกอีดก
แบกเป้ มุ่งหน้าสู่ แก่งกระจาน-พะเนินทุ่ง
ร้อน ฝน หนาว ที่ อช.หมู่เกาะชุมพร
ความทรงจำที่เกาะกุฎี article
เรื่องเล่า.............จากเขาหลวง (สุโขทัย) article
ฝ่าสายฝนจากเชียงของ สู่เพลินวาน
bicycleworld lightblue : เดินทางโดยจักรยานรอบโลก article
เที่ยวอยุธยา เมื่อหน้าน้ำ
โฮมพุเตย...ฝันที่ฉันอยากไป article
เขาใหญ่ อช. แรกของไทย article
เขาหลวง-ประจวบฯ article
“เกาะหมาก-เกาะขาม”...สวรรค์ของคนรักสงบ article
ตะลุยเดี่ยวเที่ยว 3 เกาะอ่าวไทย article
เปิดประตูสู่....เขายายเที่ยง
บนทางแสนไกล...ตาดหินยาว
โลกหมุนช้าลง..ที่..เชียงคาน
เมื่อใบไม้เปลี่ยนสี...ที่ขุนแม่ยะ article
เขาโล้นที่เขาแหลม article
บันทึก จากครูดอย (รร.บ้านห้วยโค้ง อมก๋อย) article
เขาหลวง นครศรีธรรมราช article
เรื่องเล่า เชียงคาน
ภูสอยดาว article
ปากน้ำปราณบุรี เขากะโหลก ง่ายๆ สบายๆ ใกล้ๆ กรุง article
เที่ยวเมืองภูเก็ตยังไงให้คุ้มค่าที่สุด article
แอ่วเจียงใหม่ article
น้ำตกป่าละอู ….เราจะกลับมา article
โรงเรียนของหนู (โครงการไออุ่นจากพี่ให้น้องครั้งที่ 1) article
ภูกระดึง........ในวันที่เงียบเหงา article
ภูสอยดาว บันเทิงโบก (...ลองหยุดวิ่งตามดูสักครั้ง) article
ตามหัวใจ..ไปเสม็ด article
สะบายดี..วังเวียง article
ปาย "Pai" article
แบกเป้ลุยเดี่ยว เที่ยว อช.เขาแหลม article
ทริป ”พักใจ ..ไปโกรกอีดก” article
ภาพถ่าย...ลำนำ..และบทเพลง article
เขาสามร้อยยอด article
เวียดนาม (Vietnam) article
จุดเริ่มต้นในการท่องเที่ยว article
อยากอยู่ป่า... article
สู่ยอด...ดอย article
ฝน...ทั้งดีและชั่วอยู่ด้วยกัน article
บทเพลงแห่งธรรมชาติ article
ข้าสองเจ้าบ่าวสองนาย article
บุหรี่ มัจจุราชตัวน้อย article
ป่าขี สายลมและสายน้ำ article
บ้านชมทุ่ง article
เกาะกุฏี ในสำนึก article
เปิดบันทึกการเดินทาง ... โก๋ ก้อนดิน article
เดินป่า เมื่อยามฤดูฝน "ตาดหินยาว" article
ภูสอยดาว article
บันทึกจากห้องเช่าเมื่อยามความเหงามาเยือน article
ผจญภัยที่เกาะช้าง...... article
ชะอำ...ช้ำใจ article
หัวใจเดินทาง..อีกครั้ง!! (Samed Episode II) article
" 7 Days In Tibet " ดินแดนขอบฟ้าหลังคาโลก article
ตำนานคน ตำนานป่า ตำนานการเดินทาง article
เดินป่าขึ้นเขาสน ณ เขตรักษาพันธ์สัตว์ป่าเขาสน-เขาสนามเพรียง 12 - 13 -14 - ส.ค. 48 article
พุเตย…พิสูจน์ใจไล่ความกลัว article
บันทึกนี้ที่เชียงใหม่ article
"ลัดเลาะสองฝั่งแม่กลอง แอบมองหิ่งห้อย ร้อยพัน" article
รสชาติใหม่ของการเดินทาง (Suan Soan Pradipat) article
จาก ขญ.11 สู่ ขญ. 10 (Bike Camp) article
เปิดบันทึกเล่มใหม่ กับการผจญภัยที่ “ตาดหินยาว” article
ความสุขไม่ได้รออยู่ที่ปลายทาง article
ห้างเก่า article
แสงประหลาด article
บ้านแม่แสะ article
มืดแปดด้าน article
มะพร้าวตก article
บ้านแพซุง article
บ้านขุนแปะ article
ทุ่งกระทิง article
ด่วนเจ้าพระยา article
ควบจิ้งเหลนดงมุ่งตรง บึงฉวาก article
คลื่นยักษ์ที่โถมซัดไม่อาจทัดทานคลื่นน้ำใจ article
ความเจริญไม่มีที่สิ้นสุด article
ช่างซอตาบอด article
“สู่...ยอดเขาโล้น” article
ดินแดนแห่งอารยธรรม article
“ภูชี้ฟ้า” ภูนี้ไม่เคยว้าเหว่ article
ยอดลมพัด ไม่ได้มีแค่ในตำนาน.. article
เมืองเล็กๆ ที่ชื่อ “ปาย” article
สวัสดี เกาะ 1,000,000 article
ค่ำไหนนอนนั่น article
"กระทิง สิ่งอันเป็นที่รักของฉัน" article
เกาะสีชัง จำลอง...Believe It or Not ! article
" เขาลมพัด " รวมพลคนหน้าตาดี article
จากกรุงเก่าสู่บางปะอิน article
ดอกไม้เบ่งบานกับวัฒนธรรมไร้พรมแดน article
ยี่เป็ง...ประทับใจ
ปาย ฝนต้นหนาว
โชงโดง กับคำถามที่ว่า “เราขึ้นมาทำไม?”
ตามรอย รัก-ยม ชมไทยไป ขุนแม่ยะ
บันทึกไออุ่น...จากพี่ให้น้อง ครั้งที่2
เสียดาย โดดเดี่ยวใน...ภูเก็ต
สรุปการเดินทาง 3 เดือนแรก
มนต์เสน่ห์ เชียงคาน บันทึกที่ริมสายน้ำโขง
ซ้ำรอยเดิมที่...ตาดหินยาว
ครบรอบ 1 ปี แห่งความรัก หนุ่มตัน กับสาวปลา
ในสายหมอกที่ “ภูสอยดาว”
อุทัยธานี...มีอะไร?
ได้โปรดเถอะ !!!! นำพาเขามาสู่ฉัน
Home Stay แบบชิวๆ ที่ เขายายเที่ยง



[1]

ความคิดเห็นที่ 1 (132587)
avatar
Zoom Zoom Thailand 4th

อิจฉาจังเลย...ได้เที่ยวเยอะแยะเลย..ขอบคุณนะคะ....ที่ทำให้หนูอยากจะไปเที่ยวสังขละบุรี....สวยมาก....และอีกหลายจังหวัดจะตามมา....น้ำหวาน กับ พี่บอล....คิคิ

ผู้แสดงความคิดเห็น Zoom Zoom Thailand 4th (numwan40-at-hotmail-dot-com)วันที่ตอบ 2009-11-27 20:55:07



[1]


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น *
ผู้แสดงความคิดเห็น  *
อีเมล 
ไม่ต้องการให้แสดงอีเมล


Copyright © 2003 Chomthai team 089-7801770

ตารางออกอากาศรายการชมไทยแลนด์ ช่อง ของดีประเทศไทย   (จานเหลือง DTV และจานเคเบิ้ลท้องถิ่นที่รับได้ทั่วไป)

วันเสาร์ 18:30-19:00 รีรัน อังคาร 22:30-23:00  พฤ. 14:00-14.30  ศุกร์  9:30-10:00 / 16:30-17:00

  Nextstep ชมย้อนหลังรายการชมไทยแลนด์ รายการชมไทยสัญจร ที่ช่อง Real Metro     หนังสือของชมไทย วางแผงกันแล้ว   

 

ติดต่อ : ชมไทย chomthailand.com  14/2  ม.3  คลองถนน  สายไหม  ก.ท.ม.  10220   โทร 089-7801770    e-mail : webmaster@chomthailand.com

Free Page Rank Tool