ReadyPlanet.com
dot
dot
dot
bulletGallery ห้องภาพคนเดินทาง
bulletข่าวสาร เทศกาล ท่องเที่ยว
bulletใต้ฟลายชีท-ชวนกันเที่ยว
bulletมุมเพื่อน บทความ นัดพบ ฯลฯ
bulletห้วงสำนึกเดินทาง blog ,diary
bulletคลังข้อมูล เวบบอร์ดเก่าชมไทย
bulletท่องเที่ยว 76 จังหวัดทั่วไทย
bulletเรื่องเล่าริมทางเดิน
bulletบันทึกเดินทาง (คลังเก่า)
bulletแนะนำ หนังสือน่าอ่าน
ค่ายอาสา ไออุ่นจากพี่ให้น้อง
bulletเที่ยวเกาะช้าง


deuter kovea Eneloop ถุงนอน เป้ ตะเกียง เชือก เดินป่า มีด ไฟฉาย เปลมุ้ง รองเท้า

แบนเนอร์ชมไทย


บันทึกไออุ่น...จากพี่ให้น้อง ครั้งที่2

 

“แม้การเดินทางครั้งนี้จะผ่านพ้นไป แต่ความสุขในใจของเราจะยังคงอยู่”


ฉันนั่งชมภาพถ่ายมากมายจากเพื่อนๆ อาสาฯ ที่เดินทางร่วมกันในครั้งนี้ แล้วก็อมยิ้ม คงเป็นเพราะความสุขมันเก็บไว้ไม่อยู่จึงต้องระบาออกมาแบบนั้น หลายๆ ภาพ ย้อนกลับไปดูหลายรอบ โดยเฉพาะภาพที่มีรอยยิ้มของเด็กๆ หน้าตาใสซื่อ แววตามีความหวัง ดูกี่ครั้งก็ให้สุขใจเสมอ...


โครงการไออุ่น..จากพี่ให้น้อง ดำเนินการมาเป็นปีที่2 แล้ว ด้วยความร่วมมือจาก เพื่อนๆ ชมไทย, มูลนิธิรักษ์ไทย และอาสาสมัคร แพทย์ พยาบาล บุคคลากร จากศิริราชพยาบาล ปีนี้พวกเราเดินทางไปที่ ศูนย์การเรียนรู้ชุมชนชาวไทยภูเขา “แม่ฟ้าหลวง” บ้านแม่จุมสาม ตำบลแม่ศึก อำเภอแม่แจ่ม จังหวัดเชียงใหม่


เป็นการเดินทางที่ยาวนานที่สุดอีกครั้งหนึ่งของฉันเลยก็ว่าได้ การเดินทางนี้ไม่ได้เริ่มต้นที่ปั๊มคาลเท็กซ์ ม.เกษตรฯ แต่การเดินทางครั้งนี้เริ่มต้นตั้งแต่ฉันตัดสินใจว่าจะไปเป็นอาสาสมัครแล้ว ครั้งที่2 ในชีวิตกับประสบการณ์ดีๆ แบบนี้ บางทีอาจจะมากแล้วสำหรับใครบางคน แต่กับฉัน ฉันว่ามันน้อยไป หากโอกาสอำนวยก็อยากจะเพิ่มเติมประสบการณ์ดีๆ แบบนี้ไปเรื่อยๆ


หลังจากคณะทำงานทุกคนช่วยกันระดมทุน ทั้งแรงกาย แรงใจ แรงทรัพย์ ฯลฯ อยู่เกือบเดือน ก็ได้เวลาส่งต่อความห่วงใยทั้งหมดที่สะสมไว้ ไปมอบให้กับเด็กๆ และชาวบ้านที่กำลังรอพวกเราอยู่ เย็นวันที่ 7 ธันวาฯ 50 ฤกษ์ดี กับเพื่อนๆอาสาสมัคร ร้อยกว่าๆ มุ่งหน้าสู้จุดหมายปลายทางที่ถูกกำหนดไว้...ทุลักทุเล ทั้งคน ทั้งของ และเวลาที่มีจำกัด เรามาถึงจุดเปลี่ยนรถที่จอมทอง จังหวัดเชียงใหม่ ยามเช้าของวันเสาร์ที่ 8 ธ.ค. จากตรงนี้ต้องนั่งรถกะบะขับเคลื่อน 4 ล้อต่อไป เพราะทางข้างหน้าทุรกันดาร แวะมื้อเช้าที่ อช. อินทนนท์ จากนั้นวันทั้งวันก็เฮฮากันบนท้ายรถกะบะ แวะกลางวันที่บ้านเกษตรปางอุ๋ง ตุเลงตุเลงต่อไป ข้ามเขา ข้ามห้วย ข้ามหมู่บ้าน บางครั้งเจออุปสรรคจากทางที่ไม่เป็นทาง แต่พวกเราก็ผ่านกันไปได้


จนบ่ายคล้อยเกือบเย็น ล้อมาหยุดหมุนที่เนินเขาเตี้ยๆ ด้านซ้ายมือของฉันเป็นอาคารเรียนหลังสีเหลืองอ่อน ลานด้านหน้ามีเสาธง ฉันแหงนหน้ามองขึ้นไปเห็นธงชาติไทยโบกไสวอยู่ในท้องฟ้าสีคราม ขวามือมีรั้วไม้เก่าๆ มองข้ามไปเป็นลานเล็กๆ ถัดออกไปเป็นอาคารหลังหนึ่งเขียนว่าบ้านพักครู เป็นเพิงไม้สร้างแบบง่ายๆ แค่พออาศัยได้หลับนอน ยามเหนื่อยจากการสอน รอบๆ พวกเราตอนนี้มีแต่เด็กๆ ยกมือสวัสดี ทักทายด้วยรอยยิ้มแบบเขินๆ บางคนเวลาเราเดินไปหาก็จะวิ่งหนี บางคนก็อยากคุยด้วย แต่ด้วยภาษาที่แตกต่างก็ได้แค่ส่งยิ้ม ส่ายหน้าบ้าง พยักหน้าบ้าง ไม่นานเหล่าอาสาสมัครทั้งหมดก็มาถึงโดยสวัสดิภาพ พวกเราแยกย้ายกันไปทำงานตามหน้าที่ ที่ได้รับมอบหมายไว้ ฉันอยู่ฝ่ายสถานที่ มีหน้าที่จัดการเรื่องที่พัก และแสงสว่าง ให้เรียบร้อยก่อนที่จะมืด เย็นนั้นทุกคนทำงานกันเร็วมากๆ เต็นท์ถูกกางเสร็จก่อนที่แสงสุดท้ายจะหมดลง ตะเกียงถูกจุดขึ้นมาพอดีกับความมืดที่เริ่มปกคลุม กองไฟถูกจุดเพื่อเพิ่มความอบอุ่นได้ทันกับความหนาวเย็นที่เริ่มทำร้ายผิวกายเรา อาหารก็พร้อมแล้วสำหรับเพื่อนๆ ทุกคนที่ทั้งเหนื่อยและหิว มื้อนั้นสำหรับฉัน ยิ่งกว่าได้เข้าภัตรคารหรูเลยทีเดียว หลังจากมื้อเย็นพวกเรามีกิจกรรมกันนิดหน่อย เพื่อทำความรู้จักกัน ทั้งชาวบ้าน เด็กๆ ครู พ่อหลวงของหมู่บ้าน จากนั้นก็แยกย้ายกันไปพักผ่อน เพราะงานหนักรอเราอยู่ในวันรุ่งขึ้น...


เช้าวันอาทิตย์ที่ 9 ธ.ค. 50 ฉันตื่นมาพร้อมกับเสียงไก่ที่โก่งคอขันปลุกกันเป็นทอดๆ หากนึกภาพไม่ออกกรุณานึกถึงเวลาหมาหอน แบบนั้นเลย หมาหอนรับกันยังไง ไก่ที่บ้านแม่จุมสามก็ขันรับกันยังงั้น อากาศหนาว ถึงหนาวมาก ทำธุระส่วนตัวเสร็จ ก็มองหางานทำ เช้าๆ แบบนี้ที่มีงานให้เราทำก็เห็นจะเป็นในครัวนี่แหละ ยังไม่สว่างเลย แม่ครัวก็จุดเตาตั้งน้ำแล้ว เยี่ยมจริงๆ ช่วยอะไรไม่ได้มากหรอก ก็แค่นั่งหั่นผัก เพราะถ้าจะให้ไปปรุงก็กลัวเพื่อนๆ อาสาฯ ร้อยกว่าๆ จะท้องเสียกันซะก่อน พอตะวันเริ่มโผล่พ้นเหลี่ยมเขา ความมืดเริ่มจางไป ความสว่างเข้ามาแทนที่ เพื่อนๆ ก็เริ่มทยอยตื่น หลายคนมุ่งหน้าเข้าครัว บ้างก็ยืนล้อมรอบกองไฟเพื่อสร้างความอบอุ่นให้กับร่างกาย บ้างก็สนทนาเล่นหัว หยอกล้อกันแต่เช้า เช้านี้ปล่อยเวลาสบายๆ เพราะเมื่อคืนตกลงกันไว้ว่า งานเริ่มราวๆ 8 โมงครึ่ง เมื่ออาหารพร้อม คนกินก็พร้อมเช่นกัน มื้อเช้ากับแสงตะวันอุ่นๆ อร่อยอีกแล้วมื้อนี้ ^_^ งานนี้ต้องชมแม่ครัวนะ เพราะถ้าอาหารไม่อร่อย พวกเราจะเอาเรี่ยวแรงที่ไหนไปทำงานจริงมั้ย


ก่อนเริ่มงานเวลา 8 โมงตรง พวกเราร่วมยืนตรงร้องเพลงชาติกันหน้าโรงเรียน ฉันจำไม่ได้แล้วว่าครั้งสุดท้ายที่ฉันได้ร้องเพลงชาติแบบเต็มๆ จนจบเพลงนั้นเมื่อไหร่ แต่แปดโมงเช้าวันนั้นเสียงเพลงชาติไทยดังก้องบ้านแม่จุมสาม ฉันรู้สึกภาคภูมใจที่ได้เกิดเป็นคนไทย แผ่นดินที่มีแต่คนใจดี...


หลังจากเพลงชาติไทยจบลง ทุกคนมีหน้าที่ต้องทำ น้องๆ ว่าที่คุณหมอ และอาสาสมัคร แพทย์ พยาบาล แยกไปจัดการเรื่องยาและห้องตรวจ ฝ่ายอาสาฯ พี่เลี้ยงเด็กก่อนเข้ารับการตรวจก็เริ่มแยกเด็กออกเป็นระดับอายุ ฝ่ายอาสาฯ จัดการเรื่องของบริจาคก็เริ่มทำงาน ก่อสร้างนั้นหายไปตั้งแต่ยังไม่เริ่มมื้อเช้าแล้ว เห็นหน้ากันอีกทีก็โน่น ค่ำๆ เลย รับบทหนักจริงๆ หน้าที่นี้ เขาเรียกตัวเองว่ากลุ่มดรีมทีม ถามว่างานก่อสร้างนั้น สร้างอะไร แรกเริ่มเดิมทีพวกเราว่าจะสร้างห้องน้ำใหม่ให้กับโรงเรียน แต่ด้วยงบประมาณและเวลาที่มีจำกัด จึงต้องเปลี่ยนเป้าหมาย ซึ่งมีความสำคัญเท่าเทียมกัน นั่นก็คือที่กรองน้ำดื่มและถังเก็บน้ำสำหรับหมู่บ้าน งานนี้หนักเอาการอยู่ ฉันถึงว่าพวกเขาเป็นพระเอกของงานนี้จริงๆ ต้องปรบมือดังๆ ให้กับความอดทนของกลุ่มดรีมทีม เพราะบนนั้น เวลากลางวันอากาศร้อนมากๆ นอกจากกำลังกายที่มีแล้วยังต้องบวกกำลังใจเข้าไปมากๆ ด้วย “พวกคุณสุดยอดจริงๆ”


ชมแต่ดรีมทีม เด๊วหน้าที่อื่นๆ จะน้อยใจ มาดูงานของคุณหมอกันบ้าง หนักหนาไม่แพ้กัน อุปสรรคสำคัญของหมอในงานนี้คือสื่อสารกับคนไข้ลำบากมากๆ เพราะพูดกันคนละภาษา ลามอาสาฯ ที่มาช่วยก็ไม่เพียงพอ กว่าจะตรวจเสร็จ รวมถึงความใส่ใจของหมอทุกคน จึงใช้เวลานานพอสมควรกับคนไข้แต่ละราย หมอบางคน น้ำแทบจะไม่ได้ดื่ม มื้อกลางวันก็ล้ำไปบ่ายแก่ๆ


งานทุกๆ ส่วนมีความสำคัญเสมอกัน ไม่ว่าจะเป็นแยกของ พี่เลี้ยง หรือ สันทนาการ หากขาดอย่างใดอย่างหนึ่งไป งานคงไม่สำเร็จลุล่วงได้แบบนี้ ดังนั้นฉันจึงอยากปรบมือให้กับเพื่อนๆ อาสาฯ ทุกคนเลย ^_^   พวกคุณเยี่ยมมากจริงๆ


วันนั้นเวลาเดินเร็วเหลือเกิน งานเสร็จเมื่อตะวันตกดินพอดี ยามค่ำคืนมีกิจกรรมบันเทิงหลังจากทำงานหนักกันมาทั้งวัน เด็กๆ และชาวบ้านต่างก็มาร่วมกิจกรรมกับพวกเรากันมากมาย มีทั้งเล่นเกม การแสดงของทั้งเด็กๆ ที่นั่น และของเพื่อนๆ อาสาฯ สนุกสนานกันมากๆ มีกิจกรรม 2 อย่างที่ฉันประทับใจ หนึ่งคือการเล่นเกมบั๊ดดี้-โมนิโต้ เกมนี้เพื่อสร้างสัมพันธภาพให้กับเพื่อนใหม่ ให้มีโอกาสทำความรู้จักและสนิทสนมกันมากขึ้น อีกอย่างคือช่วงสุดท้ายที่มีการร่วมกันจุดเทียนถวายพระพร และร่วมกันร้องเพลงสดุดีมหาราชา และเพลงสรรเสริญบารมี เป็นภาพที่ฉันจะจดจำไม่รู้ลืม....จากนั้นความบันเทิงยังมีต่อกันได้ยาวๆ แต่ฉันรู้สึกไม่ไหวแล้ว จึงพาตัวเองไปพักผ่อนดีกว่า หลับยาวยันเช้า....


ไก่ภูเขายังคงทำงานอย่างแข็งขัน ตีห้าครึ่ง เช้านี้ตื่นสายหน่อย เพราะไม่มีงานอะไรมาก นอกจากเตรียมแจกของให้กับชาวบ้านและเด็กๆ  ตีห้าครึ่งฉันลุกขึ้นมาอาบน้ำสระผม บ้าระห่ำกันดีจริงๆ จากนั้นก็เดินขึ้นไปทักทายชาวบ้านในหมู่บ้าน วิถีชีวิตยามเช้าของชาวบ้านที่นี่ไม่มีกิจกรรมอะไรมากนัก ผู้ชายก็นั่งล้อมกองไฟคุยกัน ผู้หญิงก็ยืนตำข้าว บ้างก็นั่งฝัดข้าว เด็กๆ ก็วิ่งเล่นกันอยู่ในหมู่บ้าน หมู หมา กา ไก่ เริ่มออกหากิน วัว ควายจับกลุ่มกันเดินลงจากเขา เป็นภาพที่เรียบง่าย แต่ดูแล้วพวกเขามีความสุขจัง สุขกว่าคนเมืองหลายๆ คนด้วยซ้ำไป ตะวันเริ่มเพิ่มรัศมีความร้อนขึ้น ฉันจึงเดินลงมาหามื้อเช้าที่โรงเรียน เพื่อนๆ หลายคนก็ตื่นกันแล้ว หลังจากมื้อเช้าก็เตรียมแจกของ บางส่วนแบ่งขึ้นรถไปมอบให้กับเด็กๆ และชาวบ้านที่ขุนแม่นาย และบ้านห้วยทรายเหลือง แจกของเสร็จก็ช่วยกันเก็บของเตรียมเดินทางกลับ เข้าสู่เส้นทางเดิม จนถึงกรุงเทพ ฉันนั่งลุ้นว่าจะทันเข้างานเช้าวันอังคารมั้ย แต่สุดท้ายก็ทัน แถมมีเวลานอนอีกชั่วโมง ^_^


บันทึกหน้านี้แม้ว่าจะสั้นไปหน่อย แต่ความทรงจำที่อยู่ในใจ คงอีกยาวนานกว่าจะลืม ปีนี้กลับไปพร้อมคำสัญญาของปีที่แล้วว่า “หากมีโอกาสอีก ฉันจะมาเป็นอาสาสมัครช่วยเด็กๆ อีกแน่นอน” ปีหน้าหากมีโอกาสก็คงทำเช่นกัน


ขอบคุณเพื่อนๆ ที่ช่วยเติมเต็มประสบการณ์ดีๆ ให้กันและกัน ร้อยกว่าชีวิตเชื่อว่าจำกันไม่หมดหรอก บางคนแทบจะไม่ได้มองหน้ากันด้วยซ้ำ แต่พวกเราก็สามารถร่วมแรงร่วมใจ และฝ่าฟันอุปสรรคจนสำเร็จไปได้ด้วยกัน ขอบคุณจริงๆ ค่ะ หากวันหน้าเดินสวนกันที่ไหน ก็ทักทายกันบ้างนะคะ “ซั่บๆๆๆๆๆ โย่วๆ”  ถ้าตอบว่า “แย๋ !” ก็ใช่เลย...เราพวกกัน... ^_^

    

 

แล้วไปร่วมสร้างกุศลกันอีกนะคะ....ด้วยรักจาก
        

      รักยม ชมไทย

 

ร่วมภาพบรรยากาศแห่งความประทับใจไออุ่น  2  <<

 

คลิป โครงการไออุ่น…จากพี่ให้น้อง ครั้งที่ 2 (Video) <<

 

 

 




ตามรอยตะวัน

แก่งหินเพลง เรื่องบังเอิญ คุณบังอร
ออกนอกกะลา ไปบาหลี ตอนที่ 2 (จบ)
ออกนอกกะลา ไปบาหลี ตอนที่ 1
ลุงชู ที่เขื่อนเขาแหลม
น้ำท่วมทุ่ง ผักบุ้งเต็มคลอง ที่สองพี่น้อง สุพรรณบุรี
หนาวนี้ อีกสักที ที่ สวนผึ้ง ราชบุรี
พักกาย..หย่อนใจ..ที่บ้านไร่ตับเต่า
เรื่องเล่า..อโยธารา...
กว่าจะถึง “ภูกระดึง” article
หมู่เกาะตะรุเตา
ความรู้สึกจางๆ กับไออุ่น 4
โกรกอีดก
แบกเป้ มุ่งหน้าสู่ แก่งกระจาน-พะเนินทุ่ง
ร้อน ฝน หนาว ที่ อช.หมู่เกาะชุมพร
ความทรงจำที่เกาะกุฎี article
เรื่องเล่า.............จากเขาหลวง (สุโขทัย) article
ฝ่าสายฝนจากเชียงของ สู่เพลินวาน
bicycleworld lightblue : เดินทางโดยจักรยานรอบโลก article
เที่ยวอยุธยา เมื่อหน้าน้ำ
โฮมพุเตย...ฝันที่ฉันอยากไป article
เขาใหญ่ อช. แรกของไทย article
เขาหลวง-ประจวบฯ article
“เกาะหมาก-เกาะขาม”...สวรรค์ของคนรักสงบ article
ตะลุยเดี่ยวเที่ยว 3 เกาะอ่าวไทย article
เปิดประตูสู่....เขายายเที่ยง
บนทางแสนไกล...ตาดหินยาว
โลกหมุนช้าลง..ที่..เชียงคาน
เมื่อใบไม้เปลี่ยนสี...ที่ขุนแม่ยะ article
เขาโล้นที่เขาแหลม article
บันทึก จากครูดอย (รร.บ้านห้วยโค้ง อมก๋อย) article
เขาหลวง นครศรีธรรมราช article
เรื่องเล่า เชียงคาน
ภูสอยดาว article
ปากน้ำปราณบุรี เขากะโหลก ง่ายๆ สบายๆ ใกล้ๆ กรุง article
เที่ยวเมืองภูเก็ตยังไงให้คุ้มค่าที่สุด article
แอ่วเจียงใหม่ article
น้ำตกป่าละอู ….เราจะกลับมา article
โรงเรียนของหนู (โครงการไออุ่นจากพี่ให้น้องครั้งที่ 1) article
ภูกระดึง........ในวันที่เงียบเหงา article
ภูสอยดาว บันเทิงโบก (...ลองหยุดวิ่งตามดูสักครั้ง) article
ตามหัวใจ..ไปเสม็ด article
สะบายดี..วังเวียง article
ปาย "Pai" article
แบกเป้ลุยเดี่ยว เที่ยว อช.เขาแหลม article
ทริป ”พักใจ ..ไปโกรกอีดก” article
ภาพถ่าย...ลำนำ..และบทเพลง article
เขาสามร้อยยอด article
เวียดนาม (Vietnam) article
จุดเริ่มต้นในการท่องเที่ยว article
อยากอยู่ป่า... article
สู่ยอด...ดอย article
ฝน...ทั้งดีและชั่วอยู่ด้วยกัน article
บทเพลงแห่งธรรมชาติ article
ข้าสองเจ้าบ่าวสองนาย article
บุหรี่ มัจจุราชตัวน้อย article
ป่าขี สายลมและสายน้ำ article
บ้านชมทุ่ง article
เกาะกุฏี ในสำนึก article
เปิดบันทึกการเดินทาง ... โก๋ ก้อนดิน article
เดินป่า เมื่อยามฤดูฝน "ตาดหินยาว" article
ภูสอยดาว article
บันทึกจากห้องเช่าเมื่อยามความเหงามาเยือน article
ผจญภัยที่เกาะช้าง...... article
ชะอำ...ช้ำใจ article
หัวใจเดินทาง..อีกครั้ง!! (Samed Episode II) article
" 7 Days In Tibet " ดินแดนขอบฟ้าหลังคาโลก article
ตำนานคน ตำนานป่า ตำนานการเดินทาง article
เดินป่าขึ้นเขาสน ณ เขตรักษาพันธ์สัตว์ป่าเขาสน-เขาสนามเพรียง 12 - 13 -14 - ส.ค. 48 article
พุเตย…พิสูจน์ใจไล่ความกลัว article
บันทึกนี้ที่เชียงใหม่ article
"ลัดเลาะสองฝั่งแม่กลอง แอบมองหิ่งห้อย ร้อยพัน" article
รสชาติใหม่ของการเดินทาง (Suan Soan Pradipat) article
จาก ขญ.11 สู่ ขญ. 10 (Bike Camp) article
เปิดบันทึกเล่มใหม่ กับการผจญภัยที่ “ตาดหินยาว” article
ความสุขไม่ได้รออยู่ที่ปลายทาง article
ห้างเก่า article
แสงประหลาด article
บ้านแม่แสะ article
มืดแปดด้าน article
มะพร้าวตก article
บ้านแพซุง article
บ้านขุนแปะ article
ทุ่งกระทิง article
ด่วนเจ้าพระยา article
ควบจิ้งเหลนดงมุ่งตรง บึงฉวาก article
คลื่นยักษ์ที่โถมซัดไม่อาจทัดทานคลื่นน้ำใจ article
ความเจริญไม่มีที่สิ้นสุด article
ช่างซอตาบอด article
“สู่...ยอดเขาโล้น” article
ดินแดนแห่งอารยธรรม article
“ภูชี้ฟ้า” ภูนี้ไม่เคยว้าเหว่ article
ยอดลมพัด ไม่ได้มีแค่ในตำนาน.. article
เมืองเล็กๆ ที่ชื่อ “ปาย” article
สวัสดี เกาะ 1,000,000 article
ค่ำไหนนอนนั่น article
"กระทิง สิ่งอันเป็นที่รักของฉัน" article
เกาะสีชัง จำลอง...Believe It or Not ! article
" เขาลมพัด " รวมพลคนหน้าตาดี article
จากกรุงเก่าสู่บางปะอิน article
ดอกไม้เบ่งบานกับวัฒนธรรมไร้พรมแดน article
ยี่เป็ง...ประทับใจ
ปาย ฝนต้นหนาว
โชงโดง กับคำถามที่ว่า “เราขึ้นมาทำไม?”
ความเปลี่ยนแปลงใน สังขละบุรี
ตามรอย รัก-ยม ชมไทยไป ขุนแม่ยะ
เสียดาย โดดเดี่ยวใน...ภูเก็ต
สรุปการเดินทาง 3 เดือนแรก
มนต์เสน่ห์ เชียงคาน บันทึกที่ริมสายน้ำโขง
ซ้ำรอยเดิมที่...ตาดหินยาว
ครบรอบ 1 ปี แห่งความรัก หนุ่มตัน กับสาวปลา
ในสายหมอกที่ “ภูสอยดาว”
อุทัยธานี...มีอะไร?
ได้โปรดเถอะ !!!! นำพาเขามาสู่ฉัน
Home Stay แบบชิวๆ ที่ เขายายเที่ยง



แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น *
ผู้แสดงความคิดเห็น  *
อีเมล 
ไม่ต้องการให้แสดงอีเมล


Copyright © 2003 Chomthai team 089-7801770

ตารางออกอากาศรายการชมไทยแลนด์ ช่อง ของดีประเทศไทย   (จานเหลือง DTV และจานเคเบิ้ลท้องถิ่นที่รับได้ทั่วไป)

วันเสาร์ 18:30-19:00 รีรัน อังคาร 22:30-23:00  พฤ. 14:00-14.30  ศุกร์  9:30-10:00 / 16:30-17:00

  Nextstep ชมย้อนหลังรายการชมไทยแลนด์ รายการชมไทยสัญจร ที่ช่อง Real Metro     หนังสือของชมไทย วางแผงกันแล้ว   

 

ติดต่อ : ชมไทย chomthailand.com  14/2  ม.3  คลองถนน  สายไหม  ก.ท.ม.  10220   โทร 089-7801770    e-mail : webmaster@chomthailand.com

Free Page Rank Tool