ReadyPlanet.com
dot
dot
dot
bulletGallery ห้องภาพคนเดินทาง
bulletข่าวสาร เทศกาล ท่องเที่ยว
bulletใต้ฟลายชีท-ชวนกันเที่ยว
bulletมุมเพื่อน บทความ นัดพบ ฯลฯ
bulletห้วงสำนึกเดินทาง blog ,diary
bulletคลังข้อมูล เวบบอร์ดเก่าชมไทย
bulletท่องเที่ยว 76 จังหวัดทั่วไทย
bulletเรื่องเล่าริมทางเดิน
bulletบันทึกเดินทาง (คลังเก่า)
bulletแนะนำ หนังสือน่าอ่าน
ค่ายอาสา ไออุ่นจากพี่ให้น้อง
bulletเที่ยวเกาะช้าง


deuter kovea Eneloop ถุงนอน เป้ ตะเกียง เชือก เดินป่า มีด ไฟฉาย เปลมุ้ง รองเท้า

แบนเนอร์ชมไทย


สรุปการเดินทาง 3 เดือนแรก

สรุปการเดินทาง 3 เดือนแรก (ไตรมาสที่1)    / คลิก >> bicycleworld lightblue : เดินทางโดยจักรยานรอบโลก

ผมเริ่มออกเดินทางวันที่ 26 เมษายน 2007 เชียงใหม่คือจุดเริ่มต้นการเดินทาง ใช้เวลา 3 วันจึงไปถึงเชียงของ จ.เชียงราย ที่นั่นผมได้รับอนุเคราะห์ที่พักที่เกสต์เฮาส์ของเสือเทา (ตำมิละเกสต์เฮาส์) ได้พบลูกศิษย์ที่เคยสอนและตามมาส่ง กับพบเสือโย เพื่อนที่จะร่วมเดินทางไปด้วยกันในช่วงแรกของการเดินทาง เข้าสู่ประเทศลาวและในจังหวัดยูนนานของจีน

วันที่ 29 พฤษภาคม- 5 มิถุนายน ใช้เวลาเดินทางในลาว ถนนหนทางในช่วงนี้ไม่ลำบาก ลาดยางแล้วเป็นส่วนใหญ่ มีเพียงบางช่วงที่ยังคงอยู่ระหว่างทำทาง คาดว่าอย่างช้าปีหน้าน่าจะเสร็จเรียบร้อยตลอดระยะจากชายแดนลาวที่ติดกับไทยไปจนถึงชายแดนจีน อากาศช่วงกลางวันค่อนข้างร้อน แดดแรงมาก ระหว่างทางพบครอบครัวฝรั่ง รู้สึกว่าเป็นชาวดัชท์ พ่อแม่และลูกสาวตัวเล็กอายุราวห้าหกขวบ เดินทางโดยมอเตอร์ไซค์พ่วงกะบะแบบรถขนผัก พวกเขาเดินทางมาร่วมปีแล้ว นอกจากนี้ยังพบ 2นักปั่นสามีภรรยาชาวออสเตรีย มาร์ตินและบริตเจ็ต (www.biketraveler.net) สองคนออกเดินทางทริปนี้มาได้สองปีครึ่งแล้ว และฮาร์ดคอร์สุด ๆ พวกเขาติดดินและเดินทางแบบ "ประหยัด" เหลือบรรยาย ขนสัมภาระราวกับจักรยานคือรถบรรทุก สปีดของพวกเขาจึงช้า พวกเขาทำอาหารกินกันเอง และกางเต๊นท์นอนกัน ถ้ามีโอกาสก็จะทำงานเพื่อแลกที่พักหรือเงิน ผมกับเสือโยก็กางเต๊นท์นอนริมน้ำกันหลายคืน มีคืนหนึ่งที่อาศัยนอนข้างบ้านชาวบ้าน พวกเราไปถึงเมืองหลวงน้ำทา ฝากจักรยานไว้ที่ร้านอินเทอร์เน็ตแห่งหนึ่งแล้วไปเที่ยวเมืองสิงห์ ซึ่งเป็นเมืองชายแดน อยู่ห่างจีนเพียงราวสิบกิโลเมตรเท่านั้นเอง ระหว่างนั่งรถโดยสารเสือโยทำกระเป๋าตังค์หล่นหาย สูญเงินไปนับหมื่น เสียดายแทน แกคงเซ็งอ่ะแหละ ถ้าพูดกันตามปะสาทั่วไป คงประมาณ "ฟาดเคราะห์" ...มั้ง... ในลาวผมมีโอกาสได้ใช้รูปภาพและสิ่งที่เตรียมในการแนะนำประเทศไทยให้เด็กลาว 2 ครั้งด้วย ครั้งหนึ่งที่หมู่บ้าน อีกครั้งที่โรงเรียนสิงห์เจริญ ...วันที่ 5 พฤษภา ปั่นเข้าเมืองจีน ฝนกระหน่ำกระจาย เปียกปอนและสนุก

     

5-9 พฤษภาคม ชายแดนจีน (โม่หาน) ถึงเชียงรุ่ง เส้นทางในช่วงนี้กำลังอยู่ระหว่างก่อสร้างเช่นกัน ความจริงมีถนนเก่าที่ใช้กันอยู่แล้ว แต่เนื่องจากถูกใช้งานมานาน จึงเกิดหลุมบ่อมากมาย แถมไต่ขึ้นไต่ลงภูเขาเป็นว่าเล่น คนขับรถราคงบ่นกันจนเลิกบ่นไปแล้ว ทางการจีนจึงทำการสร้างถนนเส้นใหม่ที่ตรงกว่า กว้างกว่า ซึ่งในอนาคตจะช่วยให้การสัญจรผ่านยูนนานได้รับความสะดวกสบายเป็นอย่างมาก ผมว่าทางการจีนคงใช้เป็นเส้นทางเชื่อมต่อจีนกับลาว ไทย มาเลเซีย และสิงคโปร์ แต่ระหว่างที่มีการก่อสร้างทางอยู่นี้และเป็นช่วงต้นฝน ดินแดงที่ถมลงไปจึงกลายเป็นโคลน ปั่นผ่านช่วงนี้เลยเลอะเทอะไปหมด นี่ช่วงหนึ่งล่ะ อีกช่วงหนึ่งคือช่วงที่ใกล้เชียงรุ่ง เล่นต้องปั่นขึ้นเขากัน ถนนถูกใช้งานโดยพวกรถบรรทุก ทำให้ผิวถนนสึกมากถึงมากที่สุด เละสนั่นอย่าบอกใคร กว่าจะผ่านจุดนี้ไปและถึงเชียงรุ่งได้ เรียกว่าแทบกระอักเลือดเหมือนกัน พอถึงเชียงรุ่งเลยใช้เวลาพักก้นเสียสองวัน เสือโยดีใจที่ไม่ต้องแคมป์ แกออกอาการไม่สบายหน่อย ๆ ด้วย เลยถือเป็นโอกาสพักร่างกายของแกไปด้วย ส่วนผมยังถึกมากพอที่จะไม่เจ็บป่วย ออกร่อนสำรวจเชียงรุ่งและกินโน้นนี้สนุกสนานใหญ่ เย็น ๆ ก็ไปแวะถ่ายรูปที่สะพานแขวนกับเข้าไปตามตรอกซอย ดูวิถีคนไทลื้อในชานเมืองเชียงรุ่ง กลางคืนเขามีถนนคนเดินด้วย แต่ไม่คึกคักเหมือนของเชียงใหม่ เท่าที่เคยเห็น ๆ มา ถนนคนเดินเชียงใหม่อลังการสุดแล้ว ที่หลวงพระบางของลาวก็มีถนนคนเดิน ก็สู้ที่เชียงใหม่ไม่ได้เช่นกัน อาหารการกินที่เชียงรุ่งและแถบสิบสองปันนานี่อุดมสมบูรณ์เหลือเกิน กินได้เยอะ แถมราคาถูกมาก ข้าวราดแกง4-5 หยวนกินกันอิ่มแปล้พุงกาง ตัวเมืองเชียงรุ่งเริ่มพัฒนามากขึ้นเรื่อย ๆ อาคารคอนกรีตแต่ใส่ลวดลายแบบไทลื้อผสมลงไป ดูแปลกชอบ

       

10-22 พฤษภาคม เชียงรุ่งถึงต้าหลี่ ถนนปูก้อนหินหรือคอบเบิ้ลสโตนโรดนี่เล่นเอาก้นระบมไปเลย ช่วงนี้ของเส้นทางเต็มไปด้วยภูเขา ถ้าไม่สร้างทางแบบนี้ถนนก็เละ ช่วงแรกยังปั่นผ่านหมู่บ้านคนไต (ไทลื้อ) แต่วันหลัง ๆ มาเริ่มเห็นชนเผ่าอื่น ๆ มากขึ้นในขณะที่เห็นคนไตน้อยลง พวกเราแคมป์สลับกับการพักในที่พัก มีคืนนึงที่แคมป์กลางทุ่งโล่งที่เป็นพื้นที่เพาะปลูก ร้อนบรม ยุงเยอะมาก แถมดึกๆ มีขี้เมาที่ไหนก็ไม่รู้ขี่มอเตอร์ไซค์มาตะโกนโหวกเหวก น่ากลัวเหมือนกัน แต่อีกคืนที่ประทับใจ คือแคมป์กันบนดอยที่อยู่ใกล้หมู่บ้านคนลาหู่ ถามหาของกิน ครอบครัวเล็ก ๆ ที่น่ารักเลยชวนพวกเรากินข้าวมื้อเย็น ช่วงนี้ของเส้นทางเจอฝรั่ง 4 คน (บริสกับอิลิส 2สามีภรรยาหนุ่มสาวชาวฝรั่งเศส www.petitshommesdomonde.free.fr , เจสซี หนุ่มมะกัน www.jessegantz.com  และอูเว ชายวัยกลางคนชาวเยอรมันที่พูดไทยได้) พวกเราเดินทางไปกับพวกเขาบ้าง แต่ไปกันเยอะก็หลายเรื่องเลยตัดสินใจไปกันเองดีกว่า ฝนก็ยังคงตกกระหน่ำตลอดช่วงนี้ของเส้นทาง มีช่วงหนึ่งที่ถนนเละมากกกกกก ผมเลยตัดสินใจโบกรถเพราะอยากไปให้ถึงต้าหลี่ให้ทันวันอาทิตย์ จะได้ไปนมัสการพระเจ้าที่โบสถ์ในเมืองเก่าต้าหลี่ โบกได้รถกะบะที่คนขับซิ่งนรกแตก ผมน่ะอย่างที่บอกคือถึก เลยไม่เป็นอะไร แต่เสือโยนี่สิ เจอแรงกระแทกจากการกระเด้งกระดอนของรถจนพอลงจากรถแกอ้วกกระจายและป่วยไปเลย วันรุ่งขึ้นพวกเราปั่นไปเมืองที่อยู่ใกล้ที่สุด เสือโยจับรถไปต้าหลี่ ส่วนผมยังคงปั่นต่อไป ใช้เวลาค่อนวันจึงถึงต้าหลี่ วันที่20-22 จึงถือเป็นวันพักและถือโอกาสเที่ยวในต้าหลี่กับละแวกรอบต้าหลี่ ที่ต้าหลี่ยังเจอฝรั่งนักปั่นอีกสวิตเซอร์แลนด์กับอีกสองสามคนด้วย www.mundials.ch 

23 พฤษคาคม -3 มิถุนายน ต้าหลี่ถึงจงเตี้ยน ใช้เวลาสองวันเดินทางจากต้าหลี่ถึงลี่เจียง ถนนลาดยางอย่างดีและไม่ค่อยมีเขาให้ไต่ ถือเป็นช่วงที่สบาย พักกันที่ลี่เจียงสองวัน เกสต์เฮาส์ที่พักคือบ้านพักเยาวชน ห้องรวมถูกใจมาก อากาศที่ลี่เจียงเย็นสบาย ถือเป็นเมืองที่ประสบความสำเร็จในแง่ดึงดูดนักท่องเที่ยว สมแล้วที่เป็นเมืองที่สร้างขึ้นเพื่อการท่องเที่ยวโดยเฉพาะ จากลี่เจียงพวกเราเดินทางไปยังเส้นทางที่จะไปโตรกเสือกระโจน เป็นวันสุดท้ายของการร่วมเดินทางกับ "เกลอ" เสือโยตัดสินใจหยุดการเดินทางของเขาที่โตรกเสือกระโจน ส่วนผมเดินทางต่อไปยังจงเตี้ยน แกเล่าให้ฟัง (ทางอีเมล์) ภายหลังว่ามีหินถล่มหลายจุดภายในโตรกและการเดินทางกลับไปยังลี่เจียงของแกวิบากบรรลัยทีเดียว ผมไต่ภูเขาสูงลูกนึงจากทางแยกโตรกเสือกระโจนขึ้นไปถึงที่ราบ แล้วปั่นไปยังจงเตี้ยน พักที่นั่นราวหนึ่งสัปดาห์ เขียนบทความเสร็จไป 1 ตอน ถือโอกาสรอเจสซีที่จะเดินทางมาสมทบเพื่อร่วมเดินทางไปยังลาซาด้วยกัน (พอดีได้เจอกันก่อนหน้านั้นและรู้ว่าจะไปทางเดียวกัน ก็เลยตกลงกันว่าจะเข้าทิเบตด้วยกัน) จงเตี้ยนคือทิเบตที่อยู่นอกเขตแดนทิเบต น่าสนใจ กำลังเจริญ แต่ยังน่าเที่ยว ผมชอบทิเบตแดนซิ่งในเวลาค่ำ ที่เมืองเก่าจงเตี้ยนมีการเต้นรำทุกคืน อากาศที่จงเตี้ยนหนาวและลมแร

     

4 มิถุนายน -4 กรกฎาคม จงเตี้ยนถึงลาซา เริ่มออกเดินทางอีกครั้งและเป็นการ "ลุย" ไปสู่ที่ ๆ ไม่เคยเดินทางผ่านมาก่อน (เส้นทางจากไทยมายังจงเตี้ยนนั้นผมเคยเดินทางผ่านมาแล้วหนึ่งครั้ง) การเดินทางผ่านเข้าสู่ทิเบตโดยจักรยานครั้งนี้จึงเป็นการผจญภัยเล็ก ๆ สำหรับผม เป็นการเดินทางผ่านพาสที่มีความสูงเกิน 4000เมตรถึง 8 พาส 2ในนั้นมีความสูงเกิน 5000เมตร และต้องเลียบเคียงไปตามแม่น้ำที่สำคัญของเอเชีย 3 สายคือ แยงซี (หรือจินซา), หลานชาง (หรือแม่โขง) กับนู่เจียง (หรือสาละวิน) ใช้เวลาเดินทางทั้งหมด 26วันจึงไปถึงลาซา ความจริงสามารถทำความเร็วได้ดีกว่านี้ แต่ผมว่าเดินทางแบบรีบ ๆ ไม่สนุก อีกอย่างเป็นการทรมานสังขารมากเกินไป ผมไม่ได้ป่วยหนักตลอดช่วงนี้ มีเพียงน้ำมูกไหลและเป็นหวัดเล็กน้อย กินยาเม็ดสูตรทิเบตสองสามวันก็หายแล้ว แต่เจสซีอาการหนักกว่า แกท้องเสียรุนแรงชนิดต้องเข้าโรงพยาบาลไปเลย ระหว่างทางก็ยังคงพบเจอนักปั่นมากมาย เจอมากกว่าในเขตยูนนานเสียอีก นักปั่นจีนเยอะสุด คล้าย ๆ กับเป็นเส้นทางท้าทายความสามารถ "หวยเฉิงซุง" ชายพิการแขนข้างเดียว ใช้จักรยานเสือหมอบ 12สปีด คือนักปั่นคนจีนคนเดียวที่ผมจดจำได้ นอกนั้นผมรู้สึกว่าพวกเขา "ธรรมดา" ... ทันทีที่ถึงลาซาพวกเราตรงไปยังลานโปตาลา ถ่ายรูปคู่กับจักรยานโดยมีวังโปตาลาเป็นฉากหลัง ผมถ่ายรูปด้วยท่ากระโดด ขณะอยู่ลาซาพวกเราพักกันที่สโนว์แลนด์โฮเทล อยู่ใกล้กับโจคังเทมเพิล ในลาซามีคนไทยคนเดียวที่อาศัย คือนายโอ๊ต แกปั่นจักรยานมากับหนุ่มฮ่องกงอีกคน (ก้อง) ปั่นจากไทยโดยใช้เส้นทางเดียวกันเช่นกัน พวกพากันมาเปิดคาเฟ่เล็ก ๆ ในย่านเมืองเก่าชื่อ สปินน์คาเฟ่ ผมไปแวะที่นั่นทุกวัน ไปคุยกับโอ๊ตและก้อง โอ๊ตช่วยซ่อมบำรุงจักรยานของผมด้วย... ขอบคุณโอ๊ต... ผมเขียนบทความเสร็จ 1 เรื่องในขณะพักอยู่ที่ลาซา ใช้เวลาเยอะเหมือนกันในร้านอินเทอร์เน็ต กับไปนั่งร้านน้ำชา สั่งน้ำชาชนิดหวาน (ชังงาโม) มาดื่ม อร่อยมาก มันฝรั่งทอดริมทางก็อร่อยเหมือนกัน มีบางวันที่แวะไปตามวัดดังๆ เช่นวัดริโมเช วัดเซรา เดินเก็บภาพไปเรื่อย ๆ ก็มี ... เวลาที่ใช้ในลาซาผ่อนคลายยิ่งนัก

         

5-25 กรกฎาคม ลาซาถึงกาฐมาณฑุ พักจนหายเหนื่อยราวสัปดาห์ ทำการขอวีซ่าเข้าเนปาล (ความจริงขอที่ด่านที่ชายแดนก็ได้) จึงออกเดินทางกันต่อ ผมกับเจสซียังเดินทางด้วยกันต่อไปเพราะเดินทางผ่านเส้นทางเดียวกัน พวกเราปั่นไปตามเส้นทางที่จะไปทะเลสาบนัมโช (ปกตินักปั่นคนอื่น ๆ เลือกที่ปั่นผ่านถนนสาย 318) พวกเราปั่นอ้อมเล็กน้อยเพราะต้องการไปเที่ยวนัมโช แต่ก็ไปกันไม่ถึง เนื่องจากเดินทางผ่านเข้าสู่หุบเขาที่ไม่ใช่ถนน เป็นแค่ทางเดินเท้าเท่านั้น แต่นั่นก็เป็นประสบการณ์ที่ดีและน่าจดจำ เมื่อเดินทางต่อและกลับคืนสู่ถนน 318 ผ่านพาสสองสามพาส ก็ถึงเมืองเล็กชื่อเพลบา จากจุดนี้พวกเราเดินทางเข้าสู่เอเวอเรสต์เบสแคมป์ (ต้องแอบเข้าแต่เช้ามืดเพราะไม่ได้ซื้อใบตั๋ว) ความแห้งแล้ง ความสูงของพื้นที่กับความหนาวเหน็บทำให้รู้สึกเหมือนกับเดินทางเข้าสู่อีกโลกหนึ่งที่ไม่เหมือนกับโลกสีครามใบนี้ ผู้คนก็ดูจะไม่มีมิตรไมตรีเท่าที่ควรจะเป็น เด็ก ๆ มักวิ่งตาม ขอโน้นนี้หรือพยายามดึงของจากท้ายจักรยาน ช่วงที่ไปถึงเบสแคมป์เป็นช่วงที่ฟ้าฝนไม่ค่อยเป็นใจ เมฆหมอกคลุมพื้นที่ ทำให้เห็นยอดเอเวอเรสต์เพียงไว ๆ เท่านั้น ... ไม่ค่อยประทับใจเท่าไหร่... เมื่อออกจากเบสแคมป์ก็เดินทางกันต่อ จากติงรื่อถึงเนปาล พวกเราเจอสองนักปั่นชาวออสเตรีย เลยได้เพื่อนปั่นเพิ่มอีก 2 คน ผมว่าดีแล้วที่เจอ 2 คนนี้ เพราะผมรู้สึกว่าระยะหลัง ๆ ผมเกิดอาการ "เบื่อ" เพื่อนร่วมชะตากรรม ในขณะที่เจสซีคงรู้สึกแบบเดียวกันเช่นกัน คงเป็นธรรมดาของการเดินทางนาน ๆ ในพื้นที่ที่ "หนักหนา" ที่ส่งผลทำให้ผู้เดินทางเกิดอาการล้าและในที่สุดส่งผลต่ออารมณ์ไปด้วย ...เอาล่ะ ยังไงก็แล้วแต่การเดินทางก็ยังคงดำเนินต่อไปและผ่านชายแดนทิเบตเข้าสู่เนปาลในที่สุด.. เป็นการเดินทางตลอด 3 เดือน ระยะทางราว 5000 กิโลเมตรที่คุ้มค่าและน่าจดจำ...

 อ.สว่าง

http://bicycleworld.multiply.com/

หน้าหลัก ติดตามการเดินทาง

คลิก >> bicycleworld lightblue : เดินทางโดยจักรยานรอบโลก




ตามรอยตะวัน

แก่งหินเพลง เรื่องบังเอิญ คุณบังอร
ออกนอกกะลา ไปบาหลี ตอนที่ 2 (จบ)
ออกนอกกะลา ไปบาหลี ตอนที่ 1
ลุงชู ที่เขื่อนเขาแหลม
น้ำท่วมทุ่ง ผักบุ้งเต็มคลอง ที่สองพี่น้อง สุพรรณบุรี
หนาวนี้ อีกสักที ที่ สวนผึ้ง ราชบุรี
พักกาย..หย่อนใจ..ที่บ้านไร่ตับเต่า
เรื่องเล่า..อโยธารา...
กว่าจะถึง “ภูกระดึง” article
หมู่เกาะตะรุเตา
ความรู้สึกจางๆ กับไออุ่น 4
โกรกอีดก
แบกเป้ มุ่งหน้าสู่ แก่งกระจาน-พะเนินทุ่ง
ร้อน ฝน หนาว ที่ อช.หมู่เกาะชุมพร
ความทรงจำที่เกาะกุฎี article
เรื่องเล่า.............จากเขาหลวง (สุโขทัย) article
ฝ่าสายฝนจากเชียงของ สู่เพลินวาน
bicycleworld lightblue : เดินทางโดยจักรยานรอบโลก article
เที่ยวอยุธยา เมื่อหน้าน้ำ
โฮมพุเตย...ฝันที่ฉันอยากไป article
เขาใหญ่ อช. แรกของไทย article
เขาหลวง-ประจวบฯ article
“เกาะหมาก-เกาะขาม”...สวรรค์ของคนรักสงบ article
ตะลุยเดี่ยวเที่ยว 3 เกาะอ่าวไทย article
เปิดประตูสู่....เขายายเที่ยง
บนทางแสนไกล...ตาดหินยาว
โลกหมุนช้าลง..ที่..เชียงคาน
เมื่อใบไม้เปลี่ยนสี...ที่ขุนแม่ยะ article
เขาโล้นที่เขาแหลม article
บันทึก จากครูดอย (รร.บ้านห้วยโค้ง อมก๋อย) article
เขาหลวง นครศรีธรรมราช article
เรื่องเล่า เชียงคาน
ภูสอยดาว article
ปากน้ำปราณบุรี เขากะโหลก ง่ายๆ สบายๆ ใกล้ๆ กรุง article
เที่ยวเมืองภูเก็ตยังไงให้คุ้มค่าที่สุด article
แอ่วเจียงใหม่ article
น้ำตกป่าละอู ….เราจะกลับมา article
โรงเรียนของหนู (โครงการไออุ่นจากพี่ให้น้องครั้งที่ 1) article
ภูกระดึง........ในวันที่เงียบเหงา article
ภูสอยดาว บันเทิงโบก (...ลองหยุดวิ่งตามดูสักครั้ง) article
ตามหัวใจ..ไปเสม็ด article
สะบายดี..วังเวียง article
ปาย "Pai" article
แบกเป้ลุยเดี่ยว เที่ยว อช.เขาแหลม article
ทริป ”พักใจ ..ไปโกรกอีดก” article
ภาพถ่าย...ลำนำ..และบทเพลง article
เขาสามร้อยยอด article
เวียดนาม (Vietnam) article
จุดเริ่มต้นในการท่องเที่ยว article
อยากอยู่ป่า... article
สู่ยอด...ดอย article
ฝน...ทั้งดีและชั่วอยู่ด้วยกัน article
บทเพลงแห่งธรรมชาติ article
ข้าสองเจ้าบ่าวสองนาย article
บุหรี่ มัจจุราชตัวน้อย article
ป่าขี สายลมและสายน้ำ article
บ้านชมทุ่ง article
เกาะกุฏี ในสำนึก article
เปิดบันทึกการเดินทาง ... โก๋ ก้อนดิน article
เดินป่า เมื่อยามฤดูฝน "ตาดหินยาว" article
ภูสอยดาว article
บันทึกจากห้องเช่าเมื่อยามความเหงามาเยือน article
ผจญภัยที่เกาะช้าง...... article
ชะอำ...ช้ำใจ article
หัวใจเดินทาง..อีกครั้ง!! (Samed Episode II) article
" 7 Days In Tibet " ดินแดนขอบฟ้าหลังคาโลก article
ตำนานคน ตำนานป่า ตำนานการเดินทาง article
เดินป่าขึ้นเขาสน ณ เขตรักษาพันธ์สัตว์ป่าเขาสน-เขาสนามเพรียง 12 - 13 -14 - ส.ค. 48 article
พุเตย…พิสูจน์ใจไล่ความกลัว article
บันทึกนี้ที่เชียงใหม่ article
"ลัดเลาะสองฝั่งแม่กลอง แอบมองหิ่งห้อย ร้อยพัน" article
รสชาติใหม่ของการเดินทาง (Suan Soan Pradipat) article
จาก ขญ.11 สู่ ขญ. 10 (Bike Camp) article
เปิดบันทึกเล่มใหม่ กับการผจญภัยที่ “ตาดหินยาว” article
ความสุขไม่ได้รออยู่ที่ปลายทาง article
ห้างเก่า article
แสงประหลาด article
บ้านแม่แสะ article
มืดแปดด้าน article
มะพร้าวตก article
บ้านแพซุง article
บ้านขุนแปะ article
ทุ่งกระทิง article
ด่วนเจ้าพระยา article
ควบจิ้งเหลนดงมุ่งตรง บึงฉวาก article
คลื่นยักษ์ที่โถมซัดไม่อาจทัดทานคลื่นน้ำใจ article
ความเจริญไม่มีที่สิ้นสุด article
ช่างซอตาบอด article
“สู่...ยอดเขาโล้น” article
ดินแดนแห่งอารยธรรม article
“ภูชี้ฟ้า” ภูนี้ไม่เคยว้าเหว่ article
ยอดลมพัด ไม่ได้มีแค่ในตำนาน.. article
เมืองเล็กๆ ที่ชื่อ “ปาย” article
สวัสดี เกาะ 1,000,000 article
ค่ำไหนนอนนั่น article
"กระทิง สิ่งอันเป็นที่รักของฉัน" article
เกาะสีชัง จำลอง...Believe It or Not ! article
" เขาลมพัด " รวมพลคนหน้าตาดี article
จากกรุงเก่าสู่บางปะอิน article
ดอกไม้เบ่งบานกับวัฒนธรรมไร้พรมแดน article
ยี่เป็ง...ประทับใจ
ปาย ฝนต้นหนาว
โชงโดง กับคำถามที่ว่า “เราขึ้นมาทำไม?”
ความเปลี่ยนแปลงใน สังขละบุรี
ตามรอย รัก-ยม ชมไทยไป ขุนแม่ยะ
บันทึกไออุ่น...จากพี่ให้น้อง ครั้งที่2
เสียดาย โดดเดี่ยวใน...ภูเก็ต
มนต์เสน่ห์ เชียงคาน บันทึกที่ริมสายน้ำโขง
ซ้ำรอยเดิมที่...ตาดหินยาว
ครบรอบ 1 ปี แห่งความรัก หนุ่มตัน กับสาวปลา
ในสายหมอกที่ “ภูสอยดาว”
อุทัยธานี...มีอะไร?
ได้โปรดเถอะ !!!! นำพาเขามาสู่ฉัน
Home Stay แบบชิวๆ ที่ เขายายเที่ยง



แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น *
ผู้แสดงความคิดเห็น  *
อีเมล 
ไม่ต้องการให้แสดงอีเมล


Copyright © 2003 Chomthai team 089-7801770

ตารางออกอากาศรายการชมไทยแลนด์ ช่อง ของดีประเทศไทย   (จานเหลือง DTV และจานเคเบิ้ลท้องถิ่นที่รับได้ทั่วไป)

วันเสาร์ 18:30-19:00 รีรัน อังคาร 22:30-23:00  พฤ. 14:00-14.30  ศุกร์  9:30-10:00 / 16:30-17:00

  Nextstep ชมย้อนหลังรายการชมไทยแลนด์ รายการชมไทยสัญจร ที่ช่อง Real Metro     หนังสือของชมไทย วางแผงกันแล้ว   

 

ติดต่อ : ชมไทย chomthailand.com  14/2  ม.3  คลองถนน  สายไหม  ก.ท.ม.  10220   โทร 089-7801770    e-mail : webmaster@chomthailand.com

Free Page Rank Tool