dot
dot
dot
bulletGallery ห้องภาพคนเดินทาง
bulletข่าวสาร เทศกาล ท่องเที่ยว
bulletใต้ฟลายชีท-ชวนกันเที่ยว
bulletมุมเพื่อน บทความ นัดพบ ฯลฯ
bulletห้วงสำนึกเดินทาง blog ,diary
bulletคลังข้อมูล เวบบอร์ดเก่าชมไทย
bulletท่องเที่ยว 76 จังหวัดทั่วไทย
bulletเรื่องเล่าริมทางเดิน
bulletบันทึกเดินทาง (คลังเก่า)
bulletแนะนำ หนังสือน่าอ่าน
ค่ายอาสา ไออุ่นจากพี่ให้น้อง
bulletเที่ยวเกาะช้าง


deuter kovea Eneloop ถุงนอน เป้ ตะเกียง เชือก เดินป่า มีด ไฟฉาย เปลมุ้ง รองเท้า

แบนเนอร์ชมไทย


ความรู้สึกจางๆ กับไออุ่น 4

 

ผ่านโค้งแล้วโค้งเล่า เส้นทางจาก กรุงเทพ-แม่สะเรียง ในเวลาชั่วข้ามคืนที่ใครๆหลายคนนอนฝันหวานอยู่บนเดียงนุ่มๆ แต่ฉันคืนนี้นอนหลังพิงเบาะ หมอนเป่าลมคล้องคอ กับผ้าห่มจาก สมบัติทัวร์ พาฉันมาถึง ณ ที่หมายอย่างปลอดภัย เมื่อคืนหนาวแอร์มากทำให้คิดถึงผ้าห่มสองผืนที่ห้องอย่างจับใจ

หกโมงครึ่งในเวลาเช้า ทั้ง 12 ชีวิตมาถึงแล้วแม่สะเรียง ฉันถูกปลุกจากเสียงเด็กรถตะโกนขึ้นมา “แม่สะเรียงครับ” ในขณะที่ฉันคิดว่า ทุกคนกำลังหลับสบาย ฉันงงๆ หอบกระเป๋ากล้องและสัมภาระบางส่วน ลงจากรถอย่างงัวเงีย หัวฟูผ่านการบดขยี้กับเบาะรถมาทั้งคืน ชายผมยาวหนวดเครายาวรุงรัง ส่งยิ้มให้ ฉันยิ้มใส่ แล้วยกมือสวัสดี พี่โก๋ พี่ชายคนเดิม ไม่ได้เจอกันมาเกือบสามปี ในวันนี้พี่โก๋เปลี่ยนไปมากนัก ผมยาว หนวดเครารุงรัง แต่ยังยิ้มเก่งและมีอารมณ์ขันเหมือนเดิม พี่โก๋หายไปจากชมไทยหลายปี พี่โก๋กลับมาพร้อมการสมัครบล็อค ชมไทยนิ้ง ทักทายกันไปๆมาๆ รู้ข่าวว่าพี่โก๋แอบไปเป็นฤษี แถวๆแม่แจ่ม ไม่ใช่สิ เจ้าหน้าที่อะไรสักอย่างเกี่ยวกับป่าๆนี่หละ ดูๆแล้วก็เหมาะนะ พี่โก๋เหมาะจะอยู่กับป่า พี่โก๋มาสมทบ เรารวมกันเป็น 13 ชีวิตในทริปนี้

เราจัดการธุระส่วนตัวกันที่ห้องน้ำของ สมบัติทัวร์เป็นที่เรียบร้อย รถปิ๊คอัพสองคันที่นัดกันเอาไว้ก็มาตับ พี่ติ๋มจาก มูลนิธิรักษ์ไทย และ อาจารย์แม๊กซ์จาก โรงเรียน บ้านลามา 2 คน ที่มารอรับเรา เช้าๆแบบนี้ต้องเติมพลังด้วยข้าวอย่างด่วน ขับรถหาร้านอาหารอยู่พักใหญ่ได้ยินแว่วๆว่า จะพาไปกินข้าวมันไก่นครปฐม มาถึงแม่ฮ่องสอนแล้ว ไม่แคล้วยังได้กินของใกล้บ้านอยูดี

อาหารมื้อเช้าในวันนี้ อร่อยกว่า หลายมือในเมืองหลวงหลายเท่า เพราะบรรยากาศ เพราะคนกินด้วยนั่นก็คือผู้ร่วมชะตากรรมทั้ง 13 คนนั่นเอง หลังจากกินข้าวเสร็จ เดินตลาดเช้า หาซื้อเสบียงอาหารสำหรับทำกินบนดอยสามมื้อ ช่วยกันคิดเมนูกันวุ่นวาย ตลาดเช้าที่ไหนๆ ก็มีเสน่ห์เป็นของตัวเอง ของพื้นเมือง อาหารแปลกๆที่ไม่เคยกิน ถ้าได้ไปในถิ่นนั้นๆแล้ว ก็ควรลองสักครั้ง

       

ท้องอิ่มเสบียงพร้อม ก็ออกเดินทาง เส้นทางจากแม่สะเรียง มุ่งหน้าสู่ อ.สบเมย ช่วงแรกก็โรยด้วยยางมะตอยตลอดทาง ราบเรียบสวยงาม ทุ่งนาภูเขา อะไรจะดีขนาดนี้ไม่มีอีกแล้ว แต่ไม่กี่อึดใจ สิ่งที่จะต้องเจอข้างหน้านี้ ตัวฉันไม่เคยเจอมาก่อน

เมื่อรถ 4x4 สองคัน มุ่งหน้าเข้าเส้นทางขึ้นเขา ทางลูกรังสลับคอนกรีต สลับกันแบบว่า ลูกรัง 1 กม. คอนกรีต 3 เมตร ประมาณนั้น ทางยิ่งชัน ลูกรังแดงๆเปลี่ยนเป็นโคลนแดงๆ คงเกิดจากการรวมตัวของฝนที่ตกมาตลอดคืน ถนนบางช่วงดินจากภูเขาถล่มลงมาทับทาง รถก็ต้องแล่นไปแบบนั้น ไม่แปลกใจว่าทำไมท้ายรถต้องมี จอบ ไม่ได้เอาไว้ขุดหลุมหรืออะไรเลย แต่มีไว้เพื่อขุดทาง ให้รถวิ่งผ่านไปได้

รถโยกไป โยกมา ตามเส้นทางที่ไม่ง่ายนักที่จะขึ้นไปบ้านสบเมย บางช่วงฉันยังคิดว่า รถจะผ่านไปได้ยังไง เหมือนคนเอาดินลูกรัง มาเทๆกองเอาไว้ บนถนนให้คนลุยเล่น ยังพบเห็นรถสวนลงไปบ้างก็ไม่น่าแปลกใจ แต่รถมอเตอร์ไซค์ คุณขับกันลุยมาได้ยังไง???

เส้นทาง 30 กิโลเมตรใช้เวลา 3-4 ชั่วโมง เราก็มาถึง ร.ร.แม่ลามา โรงเรียนเล็กๆ มีการจัดการที่ดี ล้อมรอบด้วยภูเขา ป่า และเห็นหมู่บ้านอยู่ไกลๆ แว่วๆมาว่า เช้าๆอาจจะได้เห็นทะเลหมอกเป็นของขวัญสำหรับ ทริปนี้

เราเข้าไปถึงเด็กๆ ก็ออกมาสวัสดี และเข้าไปในห้องเรียนเพื่ออ่านหนังสือต่อ  เด็กๆตัวเล็กๆอ่านหนังสือภาษาไทยออกฉะฉาน น่าทึ่งมาก เปรียบเทียบกับโอกาสที่เค้าได้รับกับเด็กในเมืองหลวงแล้ว น้องๆที่นี่น่านับถือจริงๆ อันนี้พูดจากใจ

เสื้อผ้ามอมๆ กล่องข้าวเก่าๆ สะพายย่าม รองเท้าฟองน้ำ เดินจูงมือกับพี่หรือน้องเพื่อมาโรงเรียน มาถึงพักให้หายเหนื่อยกันสักพักด้วยอาหารเที่ยง ณ ศาลาเอนกประสงค์ ของโรงเรียน เป็นศาลาไม้หลังคาสังกะสีธรรมดาๆ ทุกด้านเปิดรับลม ล้อมรอบด้วยภูเขา เราลงมติว่า วันนี้เราจะยึดที่นี่เป็นที่นอนกัน ยุงไม่กลัว กลัวแต่ผี  หลังมือเที่ยง ขอพักหลับตาสักพัก บางส่วนไปสำรวจโรงเรียนรอบๆ ส่วนตัวฉันเลือกที่จะนอนเก็บแรง

ตื่นมาเมื่อบ่ายแก่ๆ พี่โก๋ชวนไปเล่นน้ำที่ฝายกั้นน้ำของหมู่บ้าน รถของอาจารย์อาสาพาไปส่ง เป็นฝายกั้นน้ำเล็กๆ หลายคนลงเล่นน้ำ ส่วนตัวฉัน เดินถ่ายรูปเล่น ในหมู่บ้าน เวลากระชั้นชิด ต้องรีบกลับไปทำมื้อเย็นก่อนพี่พระอาทิตย์จะลาฟ้าในวันนี้

       

ฉันทำต้มจืดเต้าหู้ไข่ใส่หมู อ้นตำน้ำพริกกะปิ กานช่วยทอดไข่ชะอม หมอเจ ช่วยตีไข่ใส่ชะอมให้  พิชชี่รับหน้าที่ ทอด ปลาทอดมัน ทำเป็นรูปหัวใจ เหมือนจะบอกรักใครบางคน ฉันกับกาน ตบท้ายเมนูวันนี้ด้วยยอดฝักแม้ว ผัดน้ำมันหอย มื้อนี้อร่อยลืมตาย เพราะทุกคนช่วยกันทำ  ทำไปชิมไป แม่ครัวอิ่มตั้งแต่วงข้าวยังไม่ตั้ง

มื้อเย็นผ่านไป พระอาทิตย์ลับขอบเขา ไปนานแล้ว อากาศเริ่มเย็นลง เสียงจั๊กจั่น ร้องลั่นป่า คงไม่มีเสียงใดเพราะเท่าเทียมได้ในขณะนี้ เราเริ่มจับกลุ่มสรุปงาน อัดคลิปวีดีโอ ตลอดเวลาเรียกเสียงหัวเราะกันได้ตลอด เผลอไปชั่วอึดใจ ความมืดเข้าครอบงำแล้วทุกพื้นที่  ค่ำคืนนี้มีเพียงแสงดาว ที่เต็มท้องฟ้า และ ไฟจาน สองสามดวงทีเปิดไว้ ให้พอเห็นหน้ากัน

คุณครูเดินมาร่วมวงสนทนากับเราด้วย เล่าถึงความเป็นมาเป็นไป กับสิ่งที่คุณครูอยากให้เกิดขึ้นกับโรงเรียนแม่ลามา และกับเด็กนักเรียนของคุณครูทุกคน คุณครูหวังว่า อย่างน้อยอยากให้มีเด็กสักคนที่เรียนจากที่นี่จบปริญญาตรี นั่นหวังสูงไปไหม? เราว่าไม่หรอก เพราะดูจากความตั้งใจของเด็กๆที่นี่แล้ว เราคิดว่าต้องทำได้แน่ แต่ปัญหาไม่ได้เกิดจากการศึกษาของเด็กๆ แต่คุณครูบอกว่าเกิดจากการปรับตัวในการใช้ชีวิตร่วมกับเด็กในสังคมเมือง เพราะเด็กที่นี่ ถ้าไปเรียนในเมือง ก็ต้องไปอยู่ โรงเรียนประจำ แล้วเกิดปัญหาว่า อยู่ไม่ได้ ก็ต้องกลับขึ้นมาบนดอยเหมือนเดิม ผลก็คือเรียนไม่จบ เด็กแม่ลามา จบการศึกษาขึ้นสูงสุดแค่ ม.3 แต่ครูก็ยังหวังอยู่ คงไม่ไกลนี้แน่นอน

สิ่งที่เราจะทำให้เกิดในไออุ่น 4 ปีนี้ นั่นคือ หอพัก ของนักเรียน ซึ่งเราจะดัดแปลงจาก ใต้อาคารเรียนหลังเดิม ซึ่งสถาปนิก ได้สำรวจเรียบร้อยแล้ว นั่นคือ น้องโจ้ นั่นเอง

เรานั่งฟังครูพูด แววตาครูมุ่งมั่นมากๆ คุณครูเป็นคนจังหวัด นครศรีธรรมราช เรานึกแปลกใจเล็กน้อย ว่าทำไมคุณครูถึงได้มาอยู่ไกลบ้านได้ขนาดนี้ เพราะอะไร? อุดมการณ์ หรือความรักในอาชีพครู คำตอบ ใครคงจะตอบแทนไม่ได้นอกจากตัวคุณครูเอง

หลังจากสรุปงานกันเรียบร้อย ก็ เตรียมที่นอน ถุงนอน หมอนจับจองที่บนศาลา แย่งที่กันให้วุ่นวาย ด้วยเหตุที่ว่า อยากนอนใกล้ๆกัน แต่ไม่มีใครอยากนอนใต้คานของหลังคาศาลาพอดี !! พวกเราถือกันมากเรื่องคาน ไม่ใช่กลัวว่าชีวิตนี้จะขึ้นคานหรืออย่างไร แต่ด้วยเรื่องเล่าหลายเรื่อง ที่เกี่ยวกับผี เกี่ยวกับคาน ที่มีอะไรสักอย่างนั่งห้อยขาบนคาน ทำนองนั้น จึงทำให้เกิดการกันที่นอนเกิดขึ้น ดึงเสื่อ ลากกันไปลากกันมา อีกฝั่งก็ว่า เฮ้ย ตูอยู่ใต้คานแล้ว นั่นเพราะเราถือว่า ห้ามนอนใต้คานไม่งั้นจะโดนผีหลอก

     

ยามค่ำคืน แสงไฟน้อยดวง คงจะสู้แสงดาวบนท้องฟ้าไม่ได้ หลายทริปแล้วที่ไม่ได้เห็นแสงดาวสุกสกาวขนาดนี้ อากาศเย็น ไม่หนาวไม่ร้อน พอนอนได้สบายๆ

ที่นี่นอกจากเสียงคุยของพวกเราที่เงียบลงไปตามเวลาที่ดึกดื่น ก็ไม่มีเสียงอะไรนอกจากเสียงจากป่า จั๊กจั่น จิ้งหรีด ฯลฯ  เวลาแห่งความเงียบงัน ผ่านไปช้าๆ ฉันตื่นมากลางดึก ปวดฉี่มาก แต่ต้องข่มตาหลับต่อ เพราะไม่กล้าจะเดินไปคนเดียว ไม่กล้าแม้จะลืมตา 

สายฝนพรำลงมาตอนไหนก็ไม่รู้ ได้ยินเสียงฝนกระทบกับหลังคาสังกะสี กลายเป็นดนตรีกล่อมให้นอนฝันดี แต่ทว่า ก่อนฝนจะเทลงมา อากาศร้อนอบอ้าวมาก ออกจากถุงนอนก็ไม่ได้ เพราะแมลง ยุง คุ่น เยอะมาก หลายคนโดนกัด รวมถึงฉันด้วย

ฉันตื่นมาอีกครั้ง ฟ้าใกล้สาง ทุกอย่างยังเงียบกริบ ฉันตัดสินใจพูดขึ้นมาลอยๆว่า "มีใครปวดฉี่ไหม?" เสียงผู้หญิงที่นอนอยู่ข้างๆ พี่ดา นั่นเองตอนรับอย่างหนักแน่นว่า "ไป" ต่างคนต่างรอ หลายคนรอให้เพื่อนตื่นเพื่อที่จะไปห้องน้ำด้วยกัน

ณ เวลานี้ ตีห้ากว่าๆแล้ว หลายคนเริ่มตื่น หลายคนยังนอนต่อ ฉันเลือกที่จะนอนต่อ อีกนิดหนึ่ง  พระอาทิตย์มาทำงานตามเวลาปกติ เด็กๆ เดินมุ่งหน้ามาทางเรา ในมือมีของมาฝากเราด้วย กาแฟ โอวัลติน กาน้ำร้อน และขนมให้รองท้องตอนเช้ากันอีกนิดหน่อย

นั่งจิบกาแฟ กินบรรยากาศ เบื้องหน้าในช่องเขา มีทะเลหมอกให้ดู ข้างตัวมีเพื่อนๆอยู่ด้วย จะเรียกว่าไม่มีความสุขก็คงไม่ใช่  อยากให้ใครหลายคนมานั่งอยู่ตรงนี้ด้วยกัน

 

      

 

เดินสำรวจหมู่บ้าน คุยกับเด็กๆ คุยกับชาวบ้าน ชาวบ้านส่วนมาก พูดไทยไม่ได้ นอกจากเด็กๆเท่านั้นที่พูดได้ เด็กๆที่เดินตามเราจึงทำหน้าที่เป็นล่ามให้ ที่จริงแล้วเราจะไปคุยกับผู้ใหญ่บ้าน แต่ด้วยเราไปสาย และชาวบ้านที่นี่ไม่มีวันหยุด เขาก็เข้าไร่ เข้าป่า ไปทำมาหากินกันหมด เราจึงได้เพียงแค่ เดินเล่น ถ่ายรูป เดินสำรวจ

กลับมาฝากท้องอีกครั้งกับครัวที่โรงเรียน คุณครูกับเด็กๆ ทำมื้อเช้าไว้รอนักสำรวจเรียบร้อยแล้ว กุ้งทอด ไส้กรอกทอด ต้มยำปลาทับทิม น้ำพริกปลากระป๋อง ไข่เจียว อยู่ดอยมีอาหารทะเลกินกัน ตั้งแต่เมื่อวานแล้วนะ อภินันทนาการจากคุณครูนั่นเอง

11 โมงกว่า ได้เวลาร่ำลาโรงเรียน บ้านแม่ลามา เหล่านักสำรวจไออุ่น เก็บของขึ้นรถ ไปผจญกับเส้นทางสายเดิมที่เมื่อวานเราเพิ่งผ่านมา และในวันนี้คงจะแย่กว่าเดิม เพราะเมื่อคืนฝนตก ฉันยังนึกแปลกใจว่า ชาวบ้านเค้าเดินทางกันไม่ลำบากเหรอ ความจริงไม่ต้องถามหรอก ลำบากแน่นอน แต่ในเมื่อชีวิตและสังคมของพวกเขาอยู่ทีนี่แล้ว ก็คงต้องยอมรับและใช้ชีวิตกับมันไปทุกๆวัน

พวกเรามีเวลาทำงานกันอีกไม่ถึง 4 เดือน ทั้งการระดมทุน งานก่อสร้าง งานรับของบริจาค  และเมื่อโครงการเสร็จสมบูรณ์ การเตรียมงาน การ ประสานงานเรียบร้อย โครงการ ไออุ่น 4 ก็คงออกมาเป็นรูปเป็นร่าง และได้ถึงเวลาที่อาสาสมัครไออุ่นทุกคน ได้ทำงานเพื่อสังคมเล็กๆบนดอย อย่างอิ่มอกอิ่มใจ

แล้วพบกันใหม่ 4-7 ธันวาคม 2552 กับโครงการ ไออุ่น จากพี่ให้น้อง ครั้งที่  4  ณ บ้านแม่ลามา ต.สบเมย อ.สบเมย จ.แม่ฮ่องสอน

เรื่องโดย  เชอรี่ ณ ชมไทย

ภาพถ่าย พิชชี่ 

ภาพ และวีดิโอ เพิ่มเติมการสำรวจทริปนี้

 ไดอารี่ชมไทย ตอน..สำรวจค่ายไออุ่น 4 ลงตัวที่โรงเรียนบ้านลามา อ.สบเมย จ.แม่ฮ่องสอน เจ้า

 โรงเรียนบ้านแม่ลามา อ.สบเมย จ.แม่ฮ่องสอน กับไอ่อุ่น 4 ปลายปีนี้ ภาพ + วีดีโอ

 สำรวจไออุ่น#4 บ้านแม่ลามา

 




ตามรอยตะวัน

แก่งหินเพลง เรื่องบังเอิญ คุณบังอร
ออกนอกกะลา ไปบาหลี ตอนที่ 2 (จบ)
ออกนอกกะลา ไปบาหลี ตอนที่ 1
ลุงชู ที่เขื่อนเขาแหลม
น้ำท่วมทุ่ง ผักบุ้งเต็มคลอง ที่สองพี่น้อง สุพรรณบุรี
หนาวนี้ อีกสักที ที่ สวนผึ้ง ราชบุรี
พักกาย..หย่อนใจ..ที่บ้านไร่ตับเต่า
เรื่องเล่า..อโยธารา...
กว่าจะถึง “ภูกระดึง” article
หมู่เกาะตะรุเตา
โกรกอีดก
แบกเป้ มุ่งหน้าสู่ แก่งกระจาน-พะเนินทุ่ง
ร้อน ฝน หนาว ที่ อช.หมู่เกาะชุมพร
ความทรงจำที่เกาะกุฎี article
เรื่องเล่า.............จากเขาหลวง (สุโขทัย) article
ฝ่าสายฝนจากเชียงของ สู่เพลินวาน
bicycleworld lightblue : เดินทางโดยจักรยานรอบโลก article
เที่ยวอยุธยา เมื่อหน้าน้ำ
โฮมพุเตย...ฝันที่ฉันอยากไป article
เขาใหญ่ อช. แรกของไทย article
เขาหลวง-ประจวบฯ article
“เกาะหมาก-เกาะขาม”...สวรรค์ของคนรักสงบ article
ตะลุยเดี่ยวเที่ยว 3 เกาะอ่าวไทย article
เปิดประตูสู่....เขายายเที่ยง
บนทางแสนไกล...ตาดหินยาว
โลกหมุนช้าลง..ที่..เชียงคาน
เมื่อใบไม้เปลี่ยนสี...ที่ขุนแม่ยะ article
เขาโล้นที่เขาแหลม article
บันทึก จากครูดอย (รร.บ้านห้วยโค้ง อมก๋อย) article
เขาหลวง นครศรีธรรมราช article
เรื่องเล่า เชียงคาน
ภูสอยดาว article
ปากน้ำปราณบุรี เขากะโหลก ง่ายๆ สบายๆ ใกล้ๆ กรุง article
เที่ยวเมืองภูเก็ตยังไงให้คุ้มค่าที่สุด article
แอ่วเจียงใหม่ article
น้ำตกป่าละอู ….เราจะกลับมา article
โรงเรียนของหนู (โครงการไออุ่นจากพี่ให้น้องครั้งที่ 1) article
ภูกระดึง........ในวันที่เงียบเหงา article
ภูสอยดาว บันเทิงโบก (...ลองหยุดวิ่งตามดูสักครั้ง) article
ตามหัวใจ..ไปเสม็ด article
สะบายดี..วังเวียง article
ปาย "Pai" article
แบกเป้ลุยเดี่ยว เที่ยว อช.เขาแหลม article
ทริป ”พักใจ ..ไปโกรกอีดก” article
ภาพถ่าย...ลำนำ..และบทเพลง article
เขาสามร้อยยอด article
เวียดนาม (Vietnam) article
จุดเริ่มต้นในการท่องเที่ยว article
อยากอยู่ป่า... article
สู่ยอด...ดอย article
ฝน...ทั้งดีและชั่วอยู่ด้วยกัน article
บทเพลงแห่งธรรมชาติ article
ข้าสองเจ้าบ่าวสองนาย article
บุหรี่ มัจจุราชตัวน้อย article
ป่าขี สายลมและสายน้ำ article
บ้านชมทุ่ง article
เกาะกุฏี ในสำนึก article
เปิดบันทึกการเดินทาง ... โก๋ ก้อนดิน article
เดินป่า เมื่อยามฤดูฝน "ตาดหินยาว" article
ภูสอยดาว article
บันทึกจากห้องเช่าเมื่อยามความเหงามาเยือน article
ผจญภัยที่เกาะช้าง...... article
ชะอำ...ช้ำใจ article
หัวใจเดินทาง..อีกครั้ง!! (Samed Episode II) article
" 7 Days In Tibet " ดินแดนขอบฟ้าหลังคาโลก article
ตำนานคน ตำนานป่า ตำนานการเดินทาง article
เดินป่าขึ้นเขาสน ณ เขตรักษาพันธ์สัตว์ป่าเขาสน-เขาสนามเพรียง 12 - 13 -14 - ส.ค. 48 article
พุเตย…พิสูจน์ใจไล่ความกลัว article
บันทึกนี้ที่เชียงใหม่ article
"ลัดเลาะสองฝั่งแม่กลอง แอบมองหิ่งห้อย ร้อยพัน" article
รสชาติใหม่ของการเดินทาง (Suan Soan Pradipat) article
จาก ขญ.11 สู่ ขญ. 10 (Bike Camp) article
เปิดบันทึกเล่มใหม่ กับการผจญภัยที่ “ตาดหินยาว” article
ความสุขไม่ได้รออยู่ที่ปลายทาง article
ห้างเก่า article
แสงประหลาด article
บ้านแม่แสะ article
มืดแปดด้าน article
มะพร้าวตก article
บ้านแพซุง article
บ้านขุนแปะ article
ทุ่งกระทิง article
ด่วนเจ้าพระยา article
ควบจิ้งเหลนดงมุ่งตรง บึงฉวาก article
คลื่นยักษ์ที่โถมซัดไม่อาจทัดทานคลื่นน้ำใจ article
ความเจริญไม่มีที่สิ้นสุด article
ช่างซอตาบอด article
“สู่...ยอดเขาโล้น” article
ดินแดนแห่งอารยธรรม article
“ภูชี้ฟ้า” ภูนี้ไม่เคยว้าเหว่ article
ยอดลมพัด ไม่ได้มีแค่ในตำนาน.. article
เมืองเล็กๆ ที่ชื่อ “ปาย” article
สวัสดี เกาะ 1,000,000 article
ค่ำไหนนอนนั่น article
"กระทิง สิ่งอันเป็นที่รักของฉัน" article
เกาะสีชัง จำลอง...Believe It or Not ! article
" เขาลมพัด " รวมพลคนหน้าตาดี article
จากกรุงเก่าสู่บางปะอิน article
ดอกไม้เบ่งบานกับวัฒนธรรมไร้พรมแดน article
ยี่เป็ง...ประทับใจ
ปาย ฝนต้นหนาว
โชงโดง กับคำถามที่ว่า “เราขึ้นมาทำไม?”
ความเปลี่ยนแปลงใน สังขละบุรี
ตามรอย รัก-ยม ชมไทยไป ขุนแม่ยะ
บันทึกไออุ่น...จากพี่ให้น้อง ครั้งที่2
เสียดาย โดดเดี่ยวใน...ภูเก็ต
สรุปการเดินทาง 3 เดือนแรก
มนต์เสน่ห์ เชียงคาน บันทึกที่ริมสายน้ำโขง
ซ้ำรอยเดิมที่...ตาดหินยาว
ครบรอบ 1 ปี แห่งความรัก หนุ่มตัน กับสาวปลา
ในสายหมอกที่ “ภูสอยดาว”
อุทัยธานี...มีอะไร?
ได้โปรดเถอะ !!!! นำพาเขามาสู่ฉัน
Home Stay แบบชิวๆ ที่ เขายายเที่ยง



แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น *
ผู้แสดงความคิดเห็น  *
อีเมล 
ไม่ต้องการให้แสดงอีเมล


Copyright © 2003 Chomthai team 089-7801770

ตารางออกอากาศรายการชมไทยแลนด์ ช่อง ของดีประเทศไทย   (จานเหลือง DTV และจานเคเบิ้ลท้องถิ่นที่รับได้ทั่วไป)

วันเสาร์ 18:30-19:00 รีรัน อังคาร 22:30-23:00  พฤ. 14:00-14.30  ศุกร์  9:30-10:00 / 16:30-17:00

  Nextstep ชมย้อนหลังรายการชมไทยแลนด์ รายการชมไทยสัญจร ที่ช่อง Real Metro     หนังสือของชมไทย วางแผงกันแล้ว   

 

ติดต่อ : ชมไทย chomthailand.com  14/2  ม.3  คลองถนน  สายไหม  ก.ท.ม.  10220   โทร 089-7801770    e-mail : webmaster@chomthailand.com

Free Page Rank Tool