ReadyPlanet.com
dot
dot
dot
bulletGallery ห้องภาพคนเดินทาง
bulletข่าวสาร เทศกาล ท่องเที่ยว
bulletใต้ฟลายชีท-ชวนกันเที่ยว
bulletมุมเพื่อน บทความ นัดพบ ฯลฯ
bulletห้วงสำนึกเดินทาง blog ,diary
bulletคลังข้อมูล เวบบอร์ดเก่าชมไทย
bulletท่องเที่ยว 76 จังหวัดทั่วไทย
bulletเรื่องเล่าริมทางเดิน
bulletบันทึกเดินทาง (คลังเก่า)
bulletแนะนำ หนังสือน่าอ่าน
ค่ายอาสา ไออุ่นจากพี่ให้น้อง
bulletเที่ยวเกาะช้าง


deuter kovea Eneloop ถุงนอน เป้ ตะเกียง เชือก เดินป่า มีด ไฟฉาย เปลมุ้ง รองเท้า

แบนเนอร์ชมไทย


มนต์เสน่ห์ เชียงคาน บันทึกที่ริมสายน้ำโขง

 ขึ้นรถ บขส.ไม่ทันข้ามจังหวัดก็หลับไปตั้งแต่ตอนไหนไม่รู้ ลืมตาตื่นมาอีกที สองข้างทางมืดสนิท ในรถไม่มีเสียงสนทนาใดๆ ฉันมองออกนอกหน้าต่างรถ ว้าว ดาวเต็มท้องฟ้าเลย ไม่ได้เห็นดาวมากมายอย่างนี้ นับตั้งแต่กลับจากเขายายเที่ยง แต่เอ๊ะนั่น??? เพิ่งจะ1 อาทิตย์ผ่านมาเองนี่นา อิอิ พูดเหมือนนานเลยฉัน

     ถึงซะทีตลาดภูเรือประมาณตีห้ากว่าๆ ขนสัมภาระส่วนตัวมากองกันอยู่ริมถนน แล้วก็ปฏิบัติการจีบ นักท่องเที่ยวอีกกลุ่มหนึ่ง มากัน 4 คน ให้เหมารถขึ้นพร้อมกันเรา แล้วก็เป็นผลสำเร็จ มิตรภาพสร้างขึ้นได้ไม่ยากเย็นนัก ถ้าเรากล้าและหน้าด้านเข้าไปคุยกับเค้า ได้ความคร่าวๆว่า 4 คนนี้เป็นโปรแกรมเมอร์ บริษัทฯอะไรไม่ทราบไม่ได้ถามเดี๋ยวจะหาว่าเราอยากรู้ไปทำไม....

     รถอีกคันที่พี่เอกนั่งตามมา มาถึงในไม่ช้า ไม่ใช่เพราะพี่เอกมาช้าแล้วเราไม่รอน่ะ แต่เพราะเกิดการเข้าใจผิดในเรื่องสมาชิกทริป ทีแรกคิดว่ามีแค่ 5 คน แต่พอดีมีน้องเพิ่มมาอีกคนไปซื้อตั๋วก็ไม่ทันเพราะรอบ3 ทุ่มเต็มแล้ว พี่เอกจึงต้องเสียสละ โดยสารรอบ 4 ทุ่มคนเดียว

     ตกลงราคาได้เป็นที่พอใจทั้งสองฝ่ายก็พร้อมออกเดินทางขึ้นภูเรือ จากป้ายอุทยานฯด้านล่างระยะทาง 1 กม.เท่านั้น เส้นทางไม่ได้ซับซ้อนหรือไกลมากมายนัก อากาศเย็นใช้ได้ ภูเรือ จ.เลยเป็นจุดที่หนาวที่สุดในประเทศไทย แต่ตอนที่เรามา ยังไม่ได้หนาวขนาดนั้น รถไต่ระดับขึ้นมาเรื่อยๆ เราเริ่มทำความรู้จักกันทีละน้อยๆ สายตาก็สอดส่องมองไปรอบๆตัว  เฮ้ย! ทะเลหมอก ความงามที่เห็นด้วยสาตาปรากฏขึ้นตรงหน้า จอดรถเดี๋ยวนี้!!!!!.. เสียงตะโกนลั่นรถ หยิบกล้องมากดชัตเตอร์กันเกือบไม่ทัน ได้ภาพไม่สวยงามนัก แล้วรถก็ไม่สามารถจอดตรงนั้นได้ เพราะเป็นทางกำลังขึ้นเรา ลุงคนขับไปจอดให้เราที่จุดชมวิวของอุทยาน

     

แต่ภาพที่เห็นก็ไม่ได้สวยงามแพ้ไปกว่าที่เราเห็นเมื่อสักครู่เลยทะเลหมอกสีขาวสุดลูกตา สลับกับสีส้มอมแดงของพระอาทิตย์ที่พยายามจะโผล่พ้นทะเลหมอก มันเป็นภาพที่ไม่ได้เห็นมานานนับตั้งแต่ไป ภูชี้ฟ้า เมื่อสี่ปีก่อน ที่นี่ภูเรือสวยงามไม่แพ้กันจริงๆ ไม่อยากจะบอกเลยว่าเรามีโชคอีกแล้วเรื่องเดินทาง โชคดีที่ได้เห็นภาพความประทับใจนี้ เก็บภาพเป็นที่พอใจแล้วเราก็ออกเดินทางสู่ยอดภูอีกครั้ง  ตามความรู้สึกแล้วภูเรือไม่น่าจะมีอะไรมากมาย เป็นสิ่งที่เราคิดเอง ถ้านอนกางเต้นท์บนนี้คงจะเหงามาก แต่จริงๆแล้วไม่เป็นเช่นนั้นหรอก ภูเรือมีน้ำตกอยู่หลายที่ เส้นทางสำรวจธรรมชาติ ก็มากมาย เราพยายามที่จะหลอกล่อเพื่อนใหม่ทั้ง 4 ให้ไปเชียงคานกับเราแต่ก็ไม่สำเร็จ เพราะเค้าตั้งใจจะมานอนที่นี่กันอยู่แล้ว เราจากมาพร้อมกับบอกว่าอย่าลืมเข้าไปดูรูปในเวปชมไทย จากลานจอดรถ เราเดินเท้าไปถึงยอดภู มองด้วยสายตาไกลเหมือนกัน แต่ก็มีคนบอกว่า แหมเจ๊ ตาดหินยาว ภูสอยดาวยังขึ้นมาแล้ว แค่นี้ทำบ่น  = ="  ได้ยินเสียงลมพัดผ่านยอดสนตลอดเวลา เป็นเสียงที่ไม่เคยได้ยิน ทำให้รู้สึกสบายใจอย่างบอกไม่ถูก อากาศดี วิวสวย เฮ้อ...เสียดายที่คนอ่านบางคนไม่ได้ไปจัง....

 

     ลงมาถึงตลาดภูเรือประมาณ 10 โมงกว่าๆ หกคนมองหน้ากัน เอาไงดีจะไปรถโดยสารหรือจะโบกรถฟรี สมองไม่ทันประมวลผลฉันแบกเป้ขึ้นหลัง มายืนรอริมถนน แต่คิดในใจ ถนนใหญ่แบบนี้ไม่เคยโบกเหมือนกันจะสำเร็จหรือป่าวต้องดูกัน     คันแรกชลอรถมาแต่ไกล อ้าวเลี้ยวขึ้นภูเรือซะอย่างนั้น เปิ้ลน้องใหม่ชมไทยไม่เคยโบกรถมาก่อน ดูท่าทางสนุกกับการโบกมาก แต่ทีแรกเธอโบกเหมือนโบกรถเมล์ในกรุงเทพ ฉันบอกว่า "เฮ้ยเปิ้ล ผิดคอนเสป ต้องยกนิ้วโป้งดิน้อง" ไม่ทันห้านาที รถปิ๊คอัพสีขาว ก็ชลอความเร็วมาจอดตรงหน้าเรา  "ขอติดไปเชียงคานด้วยค่ะพี่" ฉันพูด พี่เอกบอก"หรือเลย ก็ได้ครับ" คนขับพยักหน้า พลางบอกให้ขึ้นรถ พวกเราดีใจมาก รีบขึ้นรถตามคำเชิญแล้วก็มานั่งงงว่า ตกลง เราได้ต่อเดียวถึงเชียงคาน หรือว่าได้ไปแค่เลย??? แต่ก็ไม่เป็นไร ประสบความสำเร็จอย่างงดงาม ถึงแค่ไหนก็แค่นั้น ค่อยว่ากันอีกทีตอนเค้าไล่ลงนั่นหล่ะ

     มาถึงแยกเลี้ยวขวาเข้า จ.เลย พวกเราลุ้นจะเลี้ยวหรือจะจอด? ปรากฎว่า รถไม่เลี้ยวและไม่จอด รถวิ่งตรงไปยัง อ.เชียงคาน เป้าหมายของเรา แดดแรงแต่อากาศเย็น รอยยิ้มเปื้อนบนหน้าของเราทั้งหกคน โชคดีอีกแล้วเราประหยัดค่ารถไปได้หลายร้อยบาทเลย  

    

 

     รถมาถึงแยก บ้าน นาป่าหนาด รถจอดตรงนี้ พี่คนขับบอกว่า อีกแค่ห้ากิโลเมตรก็ถึงเชียงคานจากตรงนี้ เดี๋ยวพี่เค้าต้องเลี้ยวขวา จึงต้องส่งเราแค่นี้ แค่นี้ก็เป็นที่ขอบคุณและเป็นบุญคุณล้นเหลือแล้วหล่ะค่ะ เรายกมือไหว้พลางพูดขอบคุณสำหรับน้ำใจที่คนขับมีให้เรา  ณ แยกบ้านนาป่าหนาด เราเริ่มโบกรถอีกครั้ง นิ้วโป้งทำงาน รถคันแรกกำลังมา ไม่สักนิดที่จะชลอความเร็ว เรามองตามรถใจร้ายคันนั้นไป อ้าว?? รถขนหมู เป็นสิบตัว อิอิ ดีน่ะที่ไม่จอด คันที่สองตามมาด้วยรถบรรทุกวัว ไม่กล้าแม้แต่จะยกนิ้วโป้งส่งสัญญาณ  

       มาแล้วรถยนต์เป้าหมายนิสสันสีบอร์นเทาใหม่เอี่ยม มาแล้ว น้องใหม่ในการโบกรถทำงาน รถชลอความเร็วมาจอดตรงหน้าเรา  แต่..ในรถบรรทุกคนมาไม่น้อยกว่าสิบคน เรามองตาปริบๆ ฉันบอกว่าไปไม่หมดหรอกค่ะพี่ เพราะหลังรถก็นั่งมาห้าคนแล้ว   ตรงนี้หล่ะที่ประทับใจน้ำใจคนอีสานมากๆ คนขับบอกว่าไปหมด ขึ้นมาเลย พวกลุงป้าที่นั่งมาด้านหลัง ก็ขยับให้เราขึ้นรถ เรามองหน้ากัน เอาก็เอาว่ะ แค่ห้ากิโลเมตรเองนี่  เบียดกันนิดหน่อยแต่ก็ไม่มีใครบ่นสักคำ  ไม่นานนักเรามาถึงแล้วเชียงคาน ... คนขับเปิดกระจกมาถามว่าจะไปเที่ยวแก่งคุดคู้กับพวกเค้าก่อนไหม๊ คำตอบคือ ไป อย่างไม่ต้องสงสัย

     เราหาร้านนั่งกินข้าวกลางวันนอนพักเย็บกระเป๋าที่ขาด แล้วรีบทำเวลาแบกกระเป๋ามานั่งรอที่รถคันเดิมประหนึ่งเหมือนเรามาด้วยกันกับเค้าทีเดียว ฮ่าๆ เพื่อติดรถกลับไปลงเชียงคานเป้าหมายสำคัญของเรา พี่คนขับมาจอดให้เราลงแถวเชียงคานซอย 8 เราซาบซื้งน้ำใจคนอีสานมากทริปนี้ พูดกันไม่ขาดปากว่าคนอีสานใจดีเนอะ

     เราเดินแบกเป้ เตร่หาที่พัก เพื่อนหลายคนที่เคยมาแนะนำไว้สามที่ เราเลยเดินสำรวจมันทั้งสามที่ ตั้งแต่ซอย8 - ซอย19 แวะถ่ายรูปกันเรื่อยเปื่อยเหมือนไม่รีบ ชาวบ้านมองพวกเราแล้วก็ยิ้มกับพฤติกรรมที่เหมือนเด็กเห็นของเล่นใหม่ มีพี่คนหนึ่งไม่เข้าใจว่า บ้านเก่าๆประตูไม้เก่าๆ มันสวยสำหรับพวกเราตรงไหน?  เก็บไว้เป็นปริศนาต่อไปเพราะฉันเองก็ตอบไม่ได้เหมือนกัน  เดินมาถึงแล้ว เชียงคานเกสเฮ้าส์ ตามคำบอกเล่าของกุ้งแสงแดด เจ้าของบ้านชื่อพี่พิม แต่ตอนนี้พี่พิมยังไม่อยู่ ตอนเย็นจะกลับมา

     เชียงคาน เกสเฮ้าส์ ซอย 18 เป็นบ้านที่สะอาดมากๆ ห้องก็น่านอน ระเบียงเห็นวิวริมโขงตัดสินใจเข้าพักแบบไม่ต้องคิดนาน ที่นี่หละ เราได้ห้อง สองเตียงราคา 200 บาท กับสามเตียงนอนสี่คน ราคา 300 บาท ถูกมากใช่ไหม๊หล่ะ  คนดูแลบ้าน ยกน้ำเย็นมาต้อนร้บเรา เราชื่นชมความงามของริมฝั่งโขงอยู่พักใหญ่ๆ แล้วก็บอกให้ทุกคนเตรียมตัวเดี๋ยวเราจะเดินสำรวจ เชียงคานกัน  หลังจากอาบน้ำให้ชื่นหัวใจ ทุกคนก็พร้อมออกเดิน

    

สิ่งที่โดดเด่นของเชียงคานก็คือ บ้านไม้สองชั้นที่ปลูกติดกันเป็นแนวยาวตลอด บ้านร้างบ้าง บ้างก็เป็นร้านค้า เล็กๆ ถ้าจะเรียกว่าอยู่กันแบบพอเพียงก็ไม่น่าจะผิด แต่สังเกตุเห็นว่าในหมู่บ้านมีแต่ผู้เฒ่า กับเด็กเล็กเป็นส่วนมาก วัยรุ่นหนุ่มสาว คงจะเข้าเมืองกันหมด  เราเดินทักทายบ้านโน้นบ้านนี้เข้าเกือบทุกบ้าน ผู้คนอัทธยาศัยดี ยิ้มแย้ม ถามเราเสมอว่า มาจากไหนกัน คุณตาคุณยาย ที่เราไปถ่ายรูปด้วยดูยิ้มอย่างมีความสุขเหมือนมีลูกหลานมาเยี่ยม คงจะดีที่เชียงคานจะเป็นแบบนี้โดยไม่เปลี่ยนแปลง

     เดินผ่านบ้านที่กำลังมีงานกฐิน เราก็พูดเล่นกันว่าไปหาข้าวฟรีกินกันดีไหม๊ทุกคนยิ้มแล้วตอบว่า"ดี" เจ้าแอมใจกล้าเดินเข้าไปในบ้านคนแรก และตามกันเข้าไปอีกเป็นโขยง ติดพุ่มกฐิน รับพรจากพระ แล้วก็ได้ยินเสียงเชิญลอยมาว่า "กินข้าวด้วยกันก่อนหนู" เรามองหน้ากันกลืนน้ำลาย... ไม่เป็นไรค่ะ ไม่เป็นไรครับ หลังจากสนทนากับเจ้าของบ้านสักพัก ก็มีคนชวนเรากินข้าวอีกแล้ว กลิ่นอาหารเตะจมูกมากๆ คงบวกกับความหิว เราจึงต้องรีบออกจากบ้านนั้นก่อนที่จะ ไปขอข้าวฟรีกินกันจริงๆ

     เดินผ่าน รถมอเตอร์ไซค์ รุ่นโบราณสีฟ้าสดใส ฉันเดินเข้าบ้านหนึ่งถามว่า ใช่รถของบ้านนี้ไหม๊ คุณน้าใจดีบอกว่าใช่ ฉันขอยืมไปถ่ายรูป แกบอกว่าเอาไปขับเลยก็ได้ไม่เป็นไร โหใจดีจัง แต่เราแค่เข็ญมาจอดข้างตึก เก็บภาพคลาสสิคกันสนุกสนาน แล้วก็มีรถคันหนึ่งขับผ่านมา เราหันมอง  "เฮ้ย..น้องยืมรถถ่ายรูปหน่อย" ฉันตะโกน คนขับเบรครถหน้าขมำ  แล้วก็ขับมาจอดตามเราสั่ง เอ้ย ขอร้องแต่โดยดี เก็บภาพเป็นที่พอใจเราก็ปล่อยรถไป แล้วก็ขอบคุณ เด็กแว๊นส์ เจ้าถิ่นที่น่ารัก

     เดินกันจนทั่วเชียงคานสิ่งที่เหมือนกันทุกบ้านที่เดินผ่านคือรอยยิ้มและทำทักทาย เพราะเราเป็นคนแปลกหน้า แม้แต่เด็กตัวเล็กๆยังมีน้ำใจ เอาจักรยานมาให้ยืมปั่นไปส่งเพื่อนๆที่เกสเฮ้าส์ ดูเค้าสนุกกับพวกเรา แถมยังบอกว่า ร้านขายยาร้านไหนขายถูกอีกด้วย   กลับมาถึงที่พัก เรานั่งสนทนากันเรื่องต่างๆนาๆ เรื่องเพื่อน เรื่องเชียงคาน เรื่องการโบกรถ เรื่องชาวต่างชาติสามคน ที่หน้าตาน่ารักดี แล้วก็แยกย้ายกันไปนอน

       

      

     ใต้ผ้าห่มอุ่นฉันฝันไปไหนต่อไหน อากาศเย็นกำลังดี ห้องพักหอมๆสะอาดๆ แบบนี้ไม่ได้เจอมานานแล้วเราสี่สาวนอนหลับไปจนถึงเช้าพร้อมกับคำนัดหมายว่าเดี๋ยวตอนเช้าเราจะใส่บาตรกัน  ตื่นตามเวลาปลุก เตรียมตัวล้างหน้าแปรงฟัน กล้องถ่ายรูปไปปฏิบัติการเก็บภาพช่วงเช้า  คุณตาคุณยาย เดินถือกระติ๊บข้าวเหนียวมานั่งรอหน้าบ้านกันเป็นแถวๆ  พวกเราซื้อนม มาม่า มาใส่บาตรกัน ดูแปลกๆดี  บางบ้านไม่ได้ใส่ข้าวเหนียวอย่างเดียว แต่มีอะไรสักอย่างห่อใบตองไว้อย่างสวยงามใส่พร้อมข้าวเหนียวด้วย เป็นภาพที่ชื่นใจและอิ่มใจจริงๆ

     เราเดินแบกเป้ออกจากเชียงคาน ผ่านร้านเสริมสวย ก็บอกลาพี่คนที่เราคุยด้วยเมื่อเช้า ลาแม้กระทั่ง เจ้าของร้านซาลาเปาที่เราไปฝากท้อง สวัสดีทุกคนที่เราบอกว่าเรากลับแล้ว มันเป็นเวลาที่รวดเร็วมาก

      ความประทับใจในครั้งนี้มีมากมายนัก ทั้งผู้คนในเชียงคาน น้ำใจของคนขับรถบนถนนสายหลัก เมืองที่สงบและสวยงาม วิถีชีวิตที่ยังคงเหมือนเดิม เรียบง่าย อยู่กันแบบพอเพียง อยากให้หลายๆคนรู้จักเมืองเล็กๆเมืองนี้ อย่างน้อยผ่านมาก็แวะมาพัก มาทักทายคนเชียงคานกันบ้าง ฉันได้แต่หวังว่า เชียงคานจะไม่เปลี่ยนไปนับจากนี้ และหวังว่าปีหน้าคงจะได้กลับมาอีก  รอยยิ้มที่เรามีให้คนในหมู่บ้าน ท่านจะได้รับกลับมาหลายเท่า อยากพักกายพักใจ เชียงคานเป็นอีกหนึ่งสถานที่ ที่เราชมไทยแนะนำเลยค่ะ    

     ทริปนี้จบด้วยการโบกรถเข้าเมืองเลยโดยสารรถ บขส.ถึงกรุงเทพเวลาตีสามเห็นจะได้ สิ้นสุดทริปวัฒนธรรมและน้ำใจ แล้วก็ได้แต่บอกกันว่า ปีหน้าเราจะกลับมาอีกแน่นอน...

 

ขอบคุณ

พี่พิม เจ้าของเชียงคานเกสเฮ้าท์ สำหรับการต้อนรับเป็นอย่างดี

เจ้าของรถมอเตอร์ไซค์สีฟ้า ที่ให้เรายืมมาถ่ายรูป

เด็กแว๊นส์เจ้าถิ่นสำหรับมอไซค์ ญี่ปุ่น แสนเท่ห์

แก็งค์แฟนฉันที่พาไปร้านขายยา แล้วให้ยืม จกย.ถีบมาส่งเพื่อนๆ

เจ้าของร้านซาลาเปา ที่แถมซาลาเปาอร่อยๆให้เรา และคำเชิญชวนให้ไปตีแบตด้วยกัน

เจ้าของบ้านที่จัดงานทอดกฐิน ที่ให้ขนมเทียนอร่อยๆเรามาหลายถุง

และขอขอบคุณน้ำใจและรอยยิ้มของชาวบ้านในเชียงคาน ทุกๆคนค่ะ

เชอรี่ ณ ชมไทย

และสมาชิกทั้ง 5 คน พี่เอก ปุ้ย แอม เปิ้ล ใจ๋

ภาพการเดินทา

http://www.chomthai.com/forum/view.php?qID=203

http://www.chomthai.com/forum/view.php?qID=199

คลิป VDO ภูเรือเชียงคาน

http://www.chomthailand.com/index.php?lay=boardshow&ac=webboard_show&No=392484 

 




ตามรอยตะวัน

แก่งหินเพลง เรื่องบังเอิญ คุณบังอร
ออกนอกกะลา ไปบาหลี ตอนที่ 2 (จบ)
ออกนอกกะลา ไปบาหลี ตอนที่ 1
ลุงชู ที่เขื่อนเขาแหลม
น้ำท่วมทุ่ง ผักบุ้งเต็มคลอง ที่สองพี่น้อง สุพรรณบุรี
หนาวนี้ อีกสักที ที่ สวนผึ้ง ราชบุรี
พักกาย..หย่อนใจ..ที่บ้านไร่ตับเต่า
เรื่องเล่า..อโยธารา...
กว่าจะถึง “ภูกระดึง” article
หมู่เกาะตะรุเตา
ความรู้สึกจางๆ กับไออุ่น 4
โกรกอีดก
แบกเป้ มุ่งหน้าสู่ แก่งกระจาน-พะเนินทุ่ง
ร้อน ฝน หนาว ที่ อช.หมู่เกาะชุมพร
ความทรงจำที่เกาะกุฎี article
เรื่องเล่า.............จากเขาหลวง (สุโขทัย) article
ฝ่าสายฝนจากเชียงของ สู่เพลินวาน
bicycleworld lightblue : เดินทางโดยจักรยานรอบโลก article
เที่ยวอยุธยา เมื่อหน้าน้ำ
โฮมพุเตย...ฝันที่ฉันอยากไป article
เขาใหญ่ อช. แรกของไทย article
เขาหลวง-ประจวบฯ article
“เกาะหมาก-เกาะขาม”...สวรรค์ของคนรักสงบ article
ตะลุยเดี่ยวเที่ยว 3 เกาะอ่าวไทย article
เปิดประตูสู่....เขายายเที่ยง
บนทางแสนไกล...ตาดหินยาว
โลกหมุนช้าลง..ที่..เชียงคาน
เมื่อใบไม้เปลี่ยนสี...ที่ขุนแม่ยะ article
เขาโล้นที่เขาแหลม article
บันทึก จากครูดอย (รร.บ้านห้วยโค้ง อมก๋อย) article
เขาหลวง นครศรีธรรมราช article
เรื่องเล่า เชียงคาน
ภูสอยดาว article
ปากน้ำปราณบุรี เขากะโหลก ง่ายๆ สบายๆ ใกล้ๆ กรุง article
เที่ยวเมืองภูเก็ตยังไงให้คุ้มค่าที่สุด article
แอ่วเจียงใหม่ article
น้ำตกป่าละอู ….เราจะกลับมา article
โรงเรียนของหนู (โครงการไออุ่นจากพี่ให้น้องครั้งที่ 1) article
ภูกระดึง........ในวันที่เงียบเหงา article
ภูสอยดาว บันเทิงโบก (...ลองหยุดวิ่งตามดูสักครั้ง) article
ตามหัวใจ..ไปเสม็ด article
สะบายดี..วังเวียง article
ปาย "Pai" article
แบกเป้ลุยเดี่ยว เที่ยว อช.เขาแหลม article
ทริป ”พักใจ ..ไปโกรกอีดก” article
ภาพถ่าย...ลำนำ..และบทเพลง article
เขาสามร้อยยอด article
เวียดนาม (Vietnam) article
จุดเริ่มต้นในการท่องเที่ยว article
อยากอยู่ป่า... article
สู่ยอด...ดอย article
ฝน...ทั้งดีและชั่วอยู่ด้วยกัน article
บทเพลงแห่งธรรมชาติ article
ข้าสองเจ้าบ่าวสองนาย article
บุหรี่ มัจจุราชตัวน้อย article
ป่าขี สายลมและสายน้ำ article
บ้านชมทุ่ง article
เกาะกุฏี ในสำนึก article
เปิดบันทึกการเดินทาง ... โก๋ ก้อนดิน article
เดินป่า เมื่อยามฤดูฝน "ตาดหินยาว" article
ภูสอยดาว article
บันทึกจากห้องเช่าเมื่อยามความเหงามาเยือน article
ผจญภัยที่เกาะช้าง...... article
ชะอำ...ช้ำใจ article
หัวใจเดินทาง..อีกครั้ง!! (Samed Episode II) article
" 7 Days In Tibet " ดินแดนขอบฟ้าหลังคาโลก article
ตำนานคน ตำนานป่า ตำนานการเดินทาง article
เดินป่าขึ้นเขาสน ณ เขตรักษาพันธ์สัตว์ป่าเขาสน-เขาสนามเพรียง 12 - 13 -14 - ส.ค. 48 article
พุเตย…พิสูจน์ใจไล่ความกลัว article
บันทึกนี้ที่เชียงใหม่ article
"ลัดเลาะสองฝั่งแม่กลอง แอบมองหิ่งห้อย ร้อยพัน" article
รสชาติใหม่ของการเดินทาง (Suan Soan Pradipat) article
จาก ขญ.11 สู่ ขญ. 10 (Bike Camp) article
เปิดบันทึกเล่มใหม่ กับการผจญภัยที่ “ตาดหินยาว” article
ความสุขไม่ได้รออยู่ที่ปลายทาง article
ห้างเก่า article
แสงประหลาด article
บ้านแม่แสะ article
มืดแปดด้าน article
มะพร้าวตก article
บ้านแพซุง article
บ้านขุนแปะ article
ทุ่งกระทิง article
ด่วนเจ้าพระยา article
ควบจิ้งเหลนดงมุ่งตรง บึงฉวาก article
คลื่นยักษ์ที่โถมซัดไม่อาจทัดทานคลื่นน้ำใจ article
ความเจริญไม่มีที่สิ้นสุด article
ช่างซอตาบอด article
“สู่...ยอดเขาโล้น” article
ดินแดนแห่งอารยธรรม article
“ภูชี้ฟ้า” ภูนี้ไม่เคยว้าเหว่ article
ยอดลมพัด ไม่ได้มีแค่ในตำนาน.. article
เมืองเล็กๆ ที่ชื่อ “ปาย” article
สวัสดี เกาะ 1,000,000 article
ค่ำไหนนอนนั่น article
"กระทิง สิ่งอันเป็นที่รักของฉัน" article
เกาะสีชัง จำลอง...Believe It or Not ! article
" เขาลมพัด " รวมพลคนหน้าตาดี article
จากกรุงเก่าสู่บางปะอิน article
ดอกไม้เบ่งบานกับวัฒนธรรมไร้พรมแดน article
ยี่เป็ง...ประทับใจ
ปาย ฝนต้นหนาว
โชงโดง กับคำถามที่ว่า “เราขึ้นมาทำไม?”
ความเปลี่ยนแปลงใน สังขละบุรี
ตามรอย รัก-ยม ชมไทยไป ขุนแม่ยะ
บันทึกไออุ่น...จากพี่ให้น้อง ครั้งที่2
เสียดาย โดดเดี่ยวใน...ภูเก็ต
สรุปการเดินทาง 3 เดือนแรก
ซ้ำรอยเดิมที่...ตาดหินยาว
ครบรอบ 1 ปี แห่งความรัก หนุ่มตัน กับสาวปลา
ในสายหมอกที่ “ภูสอยดาว”
อุทัยธานี...มีอะไร?
ได้โปรดเถอะ !!!! นำพาเขามาสู่ฉัน
Home Stay แบบชิวๆ ที่ เขายายเที่ยง



แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น *
ผู้แสดงความคิดเห็น  *
อีเมล 
ไม่ต้องการให้แสดงอีเมล


Copyright © 2003 Chomthai team 089-7801770

ตารางออกอากาศรายการชมไทยแลนด์ ช่อง ของดีประเทศไทย   (จานเหลือง DTV และจานเคเบิ้ลท้องถิ่นที่รับได้ทั่วไป)

วันเสาร์ 18:30-19:00 รีรัน อังคาร 22:30-23:00  พฤ. 14:00-14.30  ศุกร์  9:30-10:00 / 16:30-17:00

  Nextstep ชมย้อนหลังรายการชมไทยแลนด์ รายการชมไทยสัญจร ที่ช่อง Real Metro     หนังสือของชมไทย วางแผงกันแล้ว   

 

ติดต่อ : ชมไทย chomthailand.com  14/2  ม.3  คลองถนน  สายไหม  ก.ท.ม.  10220   โทร 089-7801770    e-mail : webmaster@chomthailand.com

Free Page Rank Tool