ReadyPlanet.com
dot
dot
dot
bulletGallery ห้องภาพคนเดินทาง
bulletข่าวสาร เทศกาล ท่องเที่ยว
bulletใต้ฟลายชีท-ชวนกันเที่ยว
bulletมุมเพื่อน บทความ นัดพบ ฯลฯ
bulletห้วงสำนึกเดินทาง blog ,diary
bulletคลังข้อมูล เวบบอร์ดเก่าชมไทย
bulletท่องเที่ยว 76 จังหวัดทั่วไทย
bulletเรื่องเล่าริมทางเดิน
bulletบันทึกเดินทาง (คลังเก่า)
bulletแนะนำ หนังสือน่าอ่าน
ค่ายอาสา ไออุ่นจากพี่ให้น้อง
bulletเที่ยวเกาะช้าง


deuter kovea Eneloop ถุงนอน เป้ ตะเกียง เชือก เดินป่า มีด ไฟฉาย เปลมุ้ง รองเท้า

แบนเนอร์ชมไทย


แบกเป้ มุ่งหน้าสู่ แก่งกระจาน-พะเนินทุ่ง
   
 
     ก่อนเดินทาง 4-5 วัน ที่รู้กันก็คือมรสุมเข้า ฝนตกแบบไม่ลืมหูลืมตา โทรหาเวปมาสเตอร์ปรึกษาเรื่องสภาพอากาศ แล้วก็ได้บทสรุปว่า ตัด อช.สามร้อยยอดออกจากโปรแกรม  มุ่งหน้าไปแก่งกระจานเป็นที่หมายมั่นตกลงตามนั้น ทุกๆคนพอใจ แต่หลายๆคนถอดใจ ด้วยเหตุผลหลายๆประการ กลัวน้ำป่า กลัวฝนตก กลัวไม่ได้ขึ้นพะเนินทุ่ง  เมื่อกลับมาแล้ว ก็เลยมีเรื่องมาโม้ให้ฟังค่ะ.........

     จุดนัดหมายที่สถานีรถไฟบางกอกน้อยเวลา 7.00 น. ใครมาก่อนมาหลัง เราไม่รู้เหตุการณ์เป็นยังไง เพราะไปดักขึ้นรถไฟที่สถานีบ้านโป่งพร้อม เจ้าท๊อป และ น้องพลอย  เพื่อนๆติดต่อมาเป็นระยะๆ ว่าถึงสถานีไหนแล้ว โทรมาครั้งสุดท้ายถึงสถานี "หนองปลาช่อน เฮ้ย หนองปลาดุก แล้วครับเจ๊" เดินไปซื้อตัวรถไฟกับลูกสาว "ลงเพชรบุรี 3 คนเท่าไหร่ค่ะ" เจ้าหน้าที่บอกว่า " 54 บาทครับ"!!!???  ได้ยินไม่ถนัดถามย้ำอีกหนึ่งครั้ง ฟังไม่ผิดค่ะ 3 คน 54 บาท คนละ 18 บาท โฮ้ ถูกก่า BTS เป็นไหนๆ

     รถไฟเทียบชานชลาที่ 1 เห็นหน้า เชาเชา กับพี่หนู ลอยมาแต่ไกล ร่ำลาคุณสามี พร้อมแบกเป้จูงลูกขึ้นรถไฟด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม พวกเราแยกกันนั่งสองตู้สุดท้ายของขบวนเป็นหลายๆกลุ่ม บ้างก็ยืนตรงบันไดรถไฟ ส่วนกลุ่มใหญ่ นั่งเม้าส์กันกลางโบกี้ เรื่องขำๆฮา ก็ได้เกิดขึ้นที่นี่ ตลอดเส้นทางพวกเราคุยหัวเราะกันเสียงดังมาก จนเป็นที่สนใจของผู้โดยสารบนตู้นั้นทุกคน ขอบอกว่าวันนี้คนใช้บริการรถไฟคนเยอะมากๆ ตรงทางเดินหัวท้ายโบกี้ เต็มไปด้วยผู้คนที่ยืนแน่นขนัด เว้นตรงกลางโล่งๆให้พวกเรายืนเล่นตลกให้ดู ทุกสายตาบนนั้นจับจ้องมาที่กลุ่มเรา เห็นรอยยิ้มจากผู้โดยสารหลายๆคน และอีกหลายๆ คนเผลอหัวเราะออกมาอย่างไม่ตั้งใจ...

 

     เรามีเพื่อนร่วมทางเป็นคุณตาท่านหนึ่ง อายุไม่น่าจะต่ำกว่า 70 ปี ได้สอบถามว่าคุณตาท่านนี้กำลังจะไปเที่ยวหัวหิน เพียงลำพัง ดูคุณตามีความสุขจัง เราได้เอ่ยปากชวนคุณตาไปแก่งกระจานด้วยกันแต่ เค้าคงกลัวว่าจะขำจนขาดใจซะก่อน เพราะแค่นี้คุณตาก็หัวเราะไม่หยุดแล้ว

     ตามจุดหมายปลายทางที่เรานัดกันว่าจะลง สถานีเพชรบุรี ประมาณ 11.20 น.ถึงแล้วสถานีเพชรบุรี ทุกคนกุลีกุจอ ขนเป้ สัมภาระต่างๆ ลงจากรถไฟ แล้วต่างช่วยกันมองว่าใครยังไม่ลงมาบ้าง เอากระเป๋าออกมาแล้วหรือยัง ตัวฉันเหลือบมองขึ้นไปบนรถไฟ เห็น พี่หนูยืนเอ๋ออยู่กลางโบกี้  ตะโกนเรียก "เฮ้ยพี่หนูแกไม่ลงเหรอถึงแล้ว!!"  พี่หนูหน้าตาเหลอหลา รีบแหวกฝูงชนด้วยหน้าตาตกใจลงมาจากรถไฟ มีคนถามหาเพื่อนอีกคนชื่อ มอร์ ได้คำตอบว่า อ่อ มอร์อยู่ฝั่งโน้น ถายรูปอยู่  รถไฟเคลื่อนออกจากชาลชลา สถานีเพชรบุรี ไม่มีเจ้ามอร์อยู่อีกด้าน  อ้าว??? มันไม่ได้ลงมา ทุกคนหัวเราะพร้อมกัน พลางบอกให้กดโทรศัพท์บอกมอร์ให้รีบโดดลงมาแต่ไม่ทันซะแล้ว

     มอร์รับโทรศัพท์ "เฮ้ยมอร์ ทำไมไม่ลงหละเค้าลงมากันหมดแล้ว"  ได้คำตอบกับน้ำเสียงงงๆว่า "อ้าวลงแล้วเหรอ" เราเลยต้องให้รถสองแถวที่เหมาไปแก่งกระจานขับรถเลยไปรับมอร์อีกสองสถานี พอเจอหน้ามอร์เพื่อนๆทุกคนต่างพากันหัวเราะในความเปิ่นของมัน ((ทำไปได้))

     เราถึงที่ทำการอุทยานตอนบ่ายๆ สั่งข้าวกินกันตามอัทธยาศัยเดินเก็บภาพ บริเวณที่ทำการอุทยาน บางส่วนแยกย้ายไปซื้อเสบียง รอเรือมารับไปเกาะดอกไม้คืนนี้เราจะนอนที่นั่นกัน  ฉันและเพื่อนๆอีกหลายคนลงเรือขนเต้นท์เพื่อที่จะไปกางก่อนที่ฝนจะตก นั่งเรือไปเกาะดอกไม้ใช้เวลาเกือบชั่วโมง ฆ่าเวลาด้วยการหลับดีกว่าอากาศเย็นสบายขนาดนี้....

     ลืมตามาอีกที ก็ถึงเกาะดอกไม้แล้ว ขนสัมภาระขึ้นจากเรือ จับจองที่กางเต้นท์ เต้นท์มีกี่หลังเอามากางให้หมด ทั้งๆที่ก็มีแค่กลุ่มเรากลุ่มเดียวบ่นเกาะนี้ เกือบชั่วโมง อีกกลุ่มหนึ่งตามมาสมทบ แล้วก็รีบเปลี่ยนเสื้อผ้าไปเล่นน้ำกันเถอะเรา

     พี่เอกเปิดประเดิมลงน้ำคนแรกด้วยการนุ่งกางเกงในสีขาว!! กระโดดลงน้ำเป็นคนแรก ช่างไม่อายฟ้าดิน กางเกงสีขาวพอเปียกน้ำ (พยายามอย่าหลับตานึกเพราะจะสยองมาก) เราทยอยว่ายน้ำบ้างก็เกาะไม้ไผ่ลำยาวเพื่อไปที่แพกลางน้ำ เล่นน้ำกันอย่างสนุกสนานแม้น้ำจะเย็น และลึก ก็ไม่มีใครหวั่นแต่เราก็เล่นกันอย่างปลอดภัยแม้จะมีแกล้งกันบ้าง เล่นกันสักพัก ก็ได้เวลาอาหารเย็น ต่างแยกย้ายกันไปอาบน้ำ แล้วหน้าที่แม่ครัว ก็ตกเป็นของฉันอีกครั้งด้วยการแสดงฝีมือ เจียวไข่ ให้เพื่อนๆกินเป็นตัวเสริมจากกับข้าวที่ซื้อมา พวกผู้ชายช่วยกันตีไข่กันอย่างสนุกสนาน

     อิ่มท้องก็ถึงเวลาบันเทิงกันซะที นักกีต้าร์คนที่ 1 มาตอกบัตรทำงาน ตามด้วยคนที่ 2 เริ่มมีการเต้นท่าที่ไม่เป็นท่าเท่าไหร่เรียกเสียงหัวเราะได้ดีทีเดียว ร้องกันแม้กระทั่งเพลงเจ้าขุนทอง ช่อง7สี และเพลงขำๆเร็วๆที่ร้องแล้วสามารถเต้นกันได้  พอดึกเข้าต้องพาเจ้าตัวเล็กที่สุดในกลุ่มเข้านอน เสียงเพลงก็เริ่มซอฟลง

     ดึกแล้วฉันนั่งยองๆ แปรงฟันอยู่หน้าเต้นท์ ในระดับสายตาเหลือบไปเห็นแสงไฟสีแดงๆในพุ่มไม้ มองแล้วมองอีก ก็ไม่หายไปสักที รีบแปรงฟัน แล้วไปสะกิดพี่ปลาเค็ม "พี่ๆ หนูเห็นไฟสีแดงในพุ่มไม้หลังเต้นท์ใหญ่ไม่รู้คืออะไรอะพี่" ((น้ำเสียงตื่นกลัว))  แล้วพี่นุก็อาสาถือไฟฉายไปดูให้รู้ว่าคืออะไร พี่ปลาส่งมีดพกพร้อมดึงออกจากฝักแล้วยื่นให้พี่นุ "อะนุถือไปด้วย" พี่นุทำหน้าสงสัย "เอาไปทำไมเหรอพี่" พี่ปลายิ้มแห้งๆ "เพื่อถ้าเป็นสัตว์ร้ายไง นุก็ปาดคอตัวเองตายไปเลยได้ไม่ต้องทรมาน"   กริบ.........

 

           

 

 

 

     พี่นุเดินย่องๆเข้าไป ใกล้ไฟดวงแดงๆนั้นทุกทีๆ พร้อมตะโกนออกมาบอกว่า "ธูป ใครจุดธูปว่ะ" -_-" ซะง้านเราก็หลงกลัว แต่เอ๋???? จุดทำไมเนี่ยยิ่งน่ากลัวกว่าเดิม พี่เอกบอกว่าจุดแจ้งเจ้าที่เจ้าทาง จนท.เล่าให้ฟังว่าที่นี่ไม่ธรรมดา แรงทีเดียว...หลายคนได้ไปฟังเรื่องผีมาจากวงเหล้าของ จนท. เรารอดตัวไปไม่ต้องมานั่งหลอนตัวเอง

 

    เจ้าหน้าที่ ที่ดูแลเกาะนี้ก็ไม่ธรรมดา คุยเก่งมาก (เวลาเมา) แกเล่าให้ฟังว่า บางช่วงที่มีคนมาพัก แล้วพวก จนท.กินเหล้าคุยกัน นักท่องเที่ยวต้องเดินมาบอก จนท.ว่า "เอ่อ..พี่ครับช่วยเบาเสียงลงหน่อยพวกผมจะนอน" ฮ่าๆๆ มีงี้ด้วย

    ดึกแล้วเราเริ่มแยกย้ายกันนอนฝนก็เริ่มพรำๆลงมา หลายคนตกลงกันว่าขึ้นไปนอนบนบ้าน จนท.ดีกว่า มีแต่ฉันกับลูกสาวที่นอนเต้นท์  และอีกเต้นท์คือเต้นท์ของคู่รักหวานแหวว มานะเดินมายื่นหน้าที่ข้างเต้นท์ "เจ๊ครับถ้าฝนตกหนักไปนอนบนบ้านน่ะ"  มานะทำตามหน้าที่ ๆ พี่ตั้มมอบหมายมาได้อย่างดีเยี่ยม คือดูแลฉันกับลูกสาว แต่ส่วนมากจะหนักไปทางแกล้งเด็กมากกว่า คืนนี้ เต้นท์กางฟรีอีกตามเคย  ข้อดีของชมไทยอีกอย่างหนึ่งก็คือ การดูแลกันและกัน   ผู้หญิงนอนเต้นท์ ผู้ชายนอนบ้าน ?? แมนสุดๆ

    เช้าวันอาทิตย์ ที่สดใส เราเริ่มเก็บสัมภาระแล้วเตรียมตัวเดินทางมุ่งหน้าสู่พะเนินทุ่งนัดหมายให้เรือมารับตอน 10.00 น.  หลังจากจัดการกับปากท้องเรียบร้อยเราก็เคลื่อนพลกลับฝั่ง เพื่อมุ่งหน้าสู่พะเนินทุ่งทันที

    รถมารับเวลาเกือบๆเที่ยง รีบขนสัมภาระขึ้นรถปิ๊คอัพที่เราเช่ามา ถ้าจำราคาไม่ผิด ก็2000บาท มันถูกสำหรับการไปหลายๆคนแบบพวกเรา แล้วความแมนของหนุ่มๆชมไทยก็เกิดขึ้นอีกครั้งหนึ่ง คือ ผู้ชายนั่งหน้ารถ ผู้หญิงนั่งกะบะ แซวกันแบบนี้ไปตลอดทาง

     ออกมานอกอุทยาน แวะร้านค้าที่สามแยก แม่ค้าตาคมชื่อ รุ่ง หนุ่มๆชมไทยกรี๊ดกร๊าด และพากันอุดหนุนขนมและสารพัดของกิน และสัญญากับแม่ค้าว่า เดี๋ยวพรุ่งนี้ลงมาจะแวะหา..

 

    สายฝนเริ่มพรำลงมาอีกครั้ง นั่งคิดในใจว่า แบบนี้คงไม่ได้ถ่ายผีเสื้อตอนขาขึ้นแน่นอน นั่งลุ้นไปตลอดทางเพราะค่อนข้างชันและขรุขระมากๆ ฝนยังคงเป็นเพื่อนร่วมทางเราจนขึ้นไปถึงที่หมาย พะเนินทุ่ง...

    แวะหลบฝนกันบนบ้านพักเจ้าหน้าที่ เริ่มมองหาที่ตั้งแคมป์เพื่อความบันเทิงในค่ำคืนนี้ เริ่มวางอาณาเขตด้วยการกางกราวน์ชีท ตั้งหลังคา แล้วก็ต้องรื้อ เพราะกลุ่มที่ค้างแรมในศาลาเค้าเก็บของกลับกันแล้ว เราจึงเข้ายึดที่เป็นสถานีบันเทิงของพวกเรา  บ้างก็เอาเต้นท์ออกมากาง(อีกแล้ว) ฉันยังบ่นๆอยู่ว่า กางไปจะมีคนนอนเหรอ ในขณะที่กางเต้นท์อยู่ พี่เอกก็เหลือบไปเห็นอะไรบางอย่างที่เท้าตัวเอง มันคือ ทาก!! โอ้ว ทริปนี้ไม่ธรรมดาซะแล้ว จึงต้องรีบเตือนเพื่อนๆ และลูกสาวห้ามยืนอยู่บนสนามหญ้าเด็ดขาดไม่งั้นเสียเลือดแน่นอน

    เริ่มเก็บภาพตามจุดต่างๆ โชคเข้าข้างเราจริงๆ ฝนหยุดตกทันใด หมอกก็ลงมาแทนที่ สวยงามและหนาวเย็น สักพัก ลมแรงไม่รู้มาจากไหน พัดเอาหมอกที่ปกคลุมหายไป เหลือเป็นทะเลหมอกประปรายให้ได้เห็นกันตอนบ่ายสามโมงกว่าๆ 

     นั่งทานข้าวกลางวันกันเป็นที่สนุกสนาน มอร์เดินมาพร้อมถุงอะไรสักอย่าง แล้วก็เรียก เจ๊ๆ แตงโม  ง่ะ!! มันมาอีกแล้วแตงโม... ทริปที่แล้วก็เจอ ทริปนี้ซื้อมาอีกแล้วเหรอเนี่ย แต่มอร์เป็นคนผ่าแจกเพื่อนๆ แตงโมหวานมาก  อิ่มหนำสำราญกันถ้วนหน้า แยกย้ายอาบน้ำ เดี๋ยวกลับมาเจอกัน

    ความบันเทิงเริ่ม ณ ที่นี้ เมื่อพี่เอกชวนเล่นเกมส์ บัส งง ช่วงแรกๆ แต่ขอบอกว่าเรียกเสียงฮาได้จนน้ำตาไหลใครที่แอบไปนอนไว ก็ต้องออกมานั่งเล่นด้วย ใครพลาดต้องกินเหล้า 1 กลมหมดภายในไม่ถึงชั่วโมง จนต้องหาสารพัดท่าเต้น มาล้างแค้นกันเอง คนบางคน อยากล้างแค้นเพื่อน กลับโดนซะเอง อย่างพี่หนู ทำเสียงแข็งขัน คนบัสต่อไป ต้องเดินท่า ปังคุง   ไม่ถึง หนึ่งนาทีเริ่มเกมส์ใหม่ คนที่โดนคือ แฟนพี่หนูที่นั่งติดกันนั่นเอง ทุกคนหัวเราะ และ ร้องโห่กันสุดเสียง หลังจากคืนนี้คงต้องไปเคลียกันเอง และเกิดปรากฏการณ์"รั่ว"กันถ้วนหน้า ไม่รู้จะบรรยายเป็นตัวหนังสือยังไง รอดูคลิปที่ กานดา แทนแล้วกันน่ะค่ะ

      

 

    แล้วคืนนี้ ทุกคนขดในถุงนอน แล้วสุมหัวนอนกันที่ศาลา อีกตามเคย เต้นท์กางไว้ 4 หลัง ไม่มีคนนอน อีกแล้ว พี่เอกบอกว่า กางไปเถอะเด่วจะไม่มีอะไรให้เก็บตอนเช้า อ้าว...ซะงั้นน่ะพี่เอก......

    เอ้า....ตื่นๆ ไปถ่ายรูปกันเร็ว ฉันตะโกนเรียกพวกที่นอนขดตัวอยู่ในศาลา แต่ไม่มีสัญญาณตอบรับจากหมายเลขที่ท่านเรียกเลยสักคน   ฉันสะพายกล้องพร้อมลูกสาว มอร์ พิช เดินไปจุดชมหวิว เอ้ย ชมวิว เพื่อเก็บภาพทะเลหมอกสวยๆ อีกฝั่งของจุดชมวิว ก็มีทะเลหมอกสวยๆเช่นกัน

     เก็บภาพ ถ่ายคลิป กันจนพอใจ ก็เดินกลับ ตลอดเวลาที่ถ่ายภาพอยู่ จะได้ยินเสียงชะนะ ข่าง ลิง ร้องดังก้องป่า  ยังนึกว่าพวกเพื่อนๆร้องเล่นกันเอง แต่ไม่ใช่เป็นเสียงของจริง  เราเดินกลับจากจุดชมวิว ได้พบกับ ข่างแว่นถิ่นใต้ ฝูงใหญ่ ห้อยโหนบนต้นไม้ แล้วมานั่งโพสให้เราถ่ายรูปกัน ถือว่าโชคดีจริงๆ

    ฝนตั้งเค้ามาอีกแล้ว เช้านี้เรารีบเก็บของขึ้นรถ เพื่อลงจากพะเนินทุ่ง กลัวว่าจะไม่ได้เห็นผีเสื้อสวยๆอย่างที่ตั้งใจไว้  ใจหวั่นๆ กลัวฝนจะเทลงมา อดเจอผีเสื้อแน่ๆ.......

    ทางข้างหน้า ฝูงผีเสื้อเป็นร้อยเป็นพันตัว ทำให้ตื่นตาตื่นใจ หยิบกล้องวิ่งลงจากรถ วิ่งเข้าหาผีเสื้อเหมือนเด็กๆได้ขนม กดกันไม่ยั้งมือ ฝูงผีเสื้อนาๆชนิด บินรายล้อม รอบตัวพวกเรามากมายจริงๆ ถ้าหากมีความสามารถถ่ายภาพฝูงผีเสื้อขณะบินรอบตัวเราได้ คงได้เห็นภาพกันไปแล้ว แต่ไม่สามารถทำได้ค่ะ สารภาพ ไว้ใครไปแล้วถ่ายมาได้ ก็เอามาอวดกันบ้างน่ะค่ะ 

     เราคุยกันตลอดเส้นทางการเดินทางว่า เรามาครั้งนี้ มาแบบ ฝืนดวงชะตา มรสุมเข้าเหมือนจะไม่ได้มาตั้งแต่ทีแรก แต่ก็ฝืนดวงฝน มาจนได้ แม่ฉันเองโทรมา บ่นแต่เช้า ว่าพายุเข้ายังจะไปกันอีกเหรอเข้าประกาศให้เป็นเขตภัยพิบัตแล้วน่ะ  ฉอดๆๆๆๆ  ก็เลยบอกให้แม่สบายใจ ว่าไม่ไปประจวบฯแล้วแม่ไปแค่เพรชบุรี แม่สวนกลับมา มันก็ใกล้ๆกันแหละ ฉอดๆๆๆ....  ฮ่าๆๆ ห้ามไม่ได้หรอก เก็บของรอมาสองวันแล้วแม่..

     ขอบอกอีกทีน่ะค่ะว่าขอแสดงความเสียดายอย่างสุดซึ้งสำหรับเพื่อนๆบางคนที่เปลี่ยนใจไม่ไปด้วยเหตุผลหลายๆประการ ทั้งสภาพอากาศ หรือเรียกง่ายๆว่าใจไม่ถึง ((นั่นมีทับถม)) ขำๆค่ะ

     ก็คงจะจบเหมือนเดิม ทริปนี้หรือทริปที่แล้ว ทริปหน้า ก็คงสนุกแบบนี้ทุกๆครั้ง มีทั้งสมาชิกหน้าเก่าหน้าใหม่ผลัดเปลี่ยนหมุนเวียนกันเข้ามา ส่วนมากเข้ามาแล้วไม่ค่อยออกไป กลับชักชวนเพื่อนฝูงเข้ามารู้จักความเป็นชมไทย กันเพิ่มขึ้นตลอดเวลา ทุกทริปก็จะมี เสียงหัวเราะ น้ำตาไหล(เพราะหัวเราะมาก) รอยยิ้ม การช่วยเหลือ และ น้ำใจ บนเส้นทางแห่งความสุขที่เราไปทุกๆที่

คุณใช้วันหยุดที่ผ่านมาคุ้มค่าไหม๊ ลองถามตัวเองดู ไม่จำเป็นว่าต้องไปเที่ยวกับเรา แค่คุณได้ทำในสิ่งที่คุณรัก หรือได้อยู่กับคนที่คุณรัก มันก็คงคุ้มค่าแล้วหล่ะค่ะ

 

 

เจอกันทริปหน้าที่ เขาสน จ.กำแพงเพชร ค่ะ

เชอรี่@ชมไทย

www.chomthailand.com




ตามรอยตะวัน

แก่งหินเพลง เรื่องบังเอิญ คุณบังอร
ออกนอกกะลา ไปบาหลี ตอนที่ 2 (จบ)
ออกนอกกะลา ไปบาหลี ตอนที่ 1
ลุงชู ที่เขื่อนเขาแหลม
น้ำท่วมทุ่ง ผักบุ้งเต็มคลอง ที่สองพี่น้อง สุพรรณบุรี
หนาวนี้ อีกสักที ที่ สวนผึ้ง ราชบุรี
พักกาย..หย่อนใจ..ที่บ้านไร่ตับเต่า
เรื่องเล่า..อโยธารา...
กว่าจะถึง “ภูกระดึง” article
หมู่เกาะตะรุเตา
ความรู้สึกจางๆ กับไออุ่น 4
โกรกอีดก
ร้อน ฝน หนาว ที่ อช.หมู่เกาะชุมพร
ความทรงจำที่เกาะกุฎี article
เรื่องเล่า.............จากเขาหลวง (สุโขทัย) article
ฝ่าสายฝนจากเชียงของ สู่เพลินวาน
bicycleworld lightblue : เดินทางโดยจักรยานรอบโลก article
เที่ยวอยุธยา เมื่อหน้าน้ำ
โฮมพุเตย...ฝันที่ฉันอยากไป article
เขาใหญ่ อช. แรกของไทย article
เขาหลวง-ประจวบฯ article
“เกาะหมาก-เกาะขาม”...สวรรค์ของคนรักสงบ article
ตะลุยเดี่ยวเที่ยว 3 เกาะอ่าวไทย article
เปิดประตูสู่....เขายายเที่ยง
บนทางแสนไกล...ตาดหินยาว
โลกหมุนช้าลง..ที่..เชียงคาน
เมื่อใบไม้เปลี่ยนสี...ที่ขุนแม่ยะ article
เขาโล้นที่เขาแหลม article
บันทึก จากครูดอย (รร.บ้านห้วยโค้ง อมก๋อย) article
เขาหลวง นครศรีธรรมราช article
เรื่องเล่า เชียงคาน
ภูสอยดาว article
ปากน้ำปราณบุรี เขากะโหลก ง่ายๆ สบายๆ ใกล้ๆ กรุง article
เที่ยวเมืองภูเก็ตยังไงให้คุ้มค่าที่สุด article
แอ่วเจียงใหม่ article
น้ำตกป่าละอู ….เราจะกลับมา article
โรงเรียนของหนู (โครงการไออุ่นจากพี่ให้น้องครั้งที่ 1) article
ภูกระดึง........ในวันที่เงียบเหงา article
ภูสอยดาว บันเทิงโบก (...ลองหยุดวิ่งตามดูสักครั้ง) article
ตามหัวใจ..ไปเสม็ด article
สะบายดี..วังเวียง article
ปาย "Pai" article
แบกเป้ลุยเดี่ยว เที่ยว อช.เขาแหลม article
ทริป ”พักใจ ..ไปโกรกอีดก” article
ภาพถ่าย...ลำนำ..และบทเพลง article
เขาสามร้อยยอด article
เวียดนาม (Vietnam) article
จุดเริ่มต้นในการท่องเที่ยว article
อยากอยู่ป่า... article
สู่ยอด...ดอย article
ฝน...ทั้งดีและชั่วอยู่ด้วยกัน article
บทเพลงแห่งธรรมชาติ article
ข้าสองเจ้าบ่าวสองนาย article
บุหรี่ มัจจุราชตัวน้อย article
ป่าขี สายลมและสายน้ำ article
บ้านชมทุ่ง article
เกาะกุฏี ในสำนึก article
เปิดบันทึกการเดินทาง ... โก๋ ก้อนดิน article
เดินป่า เมื่อยามฤดูฝน "ตาดหินยาว" article
ภูสอยดาว article
บันทึกจากห้องเช่าเมื่อยามความเหงามาเยือน article
ผจญภัยที่เกาะช้าง...... article
ชะอำ...ช้ำใจ article
หัวใจเดินทาง..อีกครั้ง!! (Samed Episode II) article
" 7 Days In Tibet " ดินแดนขอบฟ้าหลังคาโลก article
ตำนานคน ตำนานป่า ตำนานการเดินทาง article
เดินป่าขึ้นเขาสน ณ เขตรักษาพันธ์สัตว์ป่าเขาสน-เขาสนามเพรียง 12 - 13 -14 - ส.ค. 48 article
พุเตย…พิสูจน์ใจไล่ความกลัว article
บันทึกนี้ที่เชียงใหม่ article
"ลัดเลาะสองฝั่งแม่กลอง แอบมองหิ่งห้อย ร้อยพัน" article
รสชาติใหม่ของการเดินทาง (Suan Soan Pradipat) article
จาก ขญ.11 สู่ ขญ. 10 (Bike Camp) article
เปิดบันทึกเล่มใหม่ กับการผจญภัยที่ “ตาดหินยาว” article
ความสุขไม่ได้รออยู่ที่ปลายทาง article
ห้างเก่า article
แสงประหลาด article
บ้านแม่แสะ article
มืดแปดด้าน article
มะพร้าวตก article
บ้านแพซุง article
บ้านขุนแปะ article
ทุ่งกระทิง article
ด่วนเจ้าพระยา article
ควบจิ้งเหลนดงมุ่งตรง บึงฉวาก article
คลื่นยักษ์ที่โถมซัดไม่อาจทัดทานคลื่นน้ำใจ article
ความเจริญไม่มีที่สิ้นสุด article
ช่างซอตาบอด article
“สู่...ยอดเขาโล้น” article
ดินแดนแห่งอารยธรรม article
“ภูชี้ฟ้า” ภูนี้ไม่เคยว้าเหว่ article
ยอดลมพัด ไม่ได้มีแค่ในตำนาน.. article
เมืองเล็กๆ ที่ชื่อ “ปาย” article
สวัสดี เกาะ 1,000,000 article
ค่ำไหนนอนนั่น article
"กระทิง สิ่งอันเป็นที่รักของฉัน" article
เกาะสีชัง จำลอง...Believe It or Not ! article
" เขาลมพัด " รวมพลคนหน้าตาดี article
จากกรุงเก่าสู่บางปะอิน article
ดอกไม้เบ่งบานกับวัฒนธรรมไร้พรมแดน article
ยี่เป็ง...ประทับใจ
ปาย ฝนต้นหนาว
โชงโดง กับคำถามที่ว่า “เราขึ้นมาทำไม?”
ความเปลี่ยนแปลงใน สังขละบุรี
ตามรอย รัก-ยม ชมไทยไป ขุนแม่ยะ
บันทึกไออุ่น...จากพี่ให้น้อง ครั้งที่2
เสียดาย โดดเดี่ยวใน...ภูเก็ต
สรุปการเดินทาง 3 เดือนแรก
มนต์เสน่ห์ เชียงคาน บันทึกที่ริมสายน้ำโขง
ซ้ำรอยเดิมที่...ตาดหินยาว
ครบรอบ 1 ปี แห่งความรัก หนุ่มตัน กับสาวปลา
ในสายหมอกที่ “ภูสอยดาว”
อุทัยธานี...มีอะไร?
ได้โปรดเถอะ !!!! นำพาเขามาสู่ฉัน
Home Stay แบบชิวๆ ที่ เขายายเที่ยง



แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น *
ผู้แสดงความคิดเห็น  *
อีเมล 
ไม่ต้องการให้แสดงอีเมล


Copyright © 2003 Chomthai team 089-7801770

ตารางออกอากาศรายการชมไทยแลนด์ ช่อง ของดีประเทศไทย   (จานเหลือง DTV และจานเคเบิ้ลท้องถิ่นที่รับได้ทั่วไป)

วันเสาร์ 18:30-19:00 รีรัน อังคาร 22:30-23:00  พฤ. 14:00-14.30  ศุกร์  9:30-10:00 / 16:30-17:00

  Nextstep ชมย้อนหลังรายการชมไทยแลนด์ รายการชมไทยสัญจร ที่ช่อง Real Metro     หนังสือของชมไทย วางแผงกันแล้ว   

 

ติดต่อ : ชมไทย chomthailand.com  14/2  ม.3  คลองถนน  สายไหม  ก.ท.ม.  10220   โทร 089-7801770    e-mail : webmaster@chomthailand.com

Free Page Rank Tool