ReadyPlanet.com
dot
dot
dot
bulletGallery ห้องภาพคนเดินทาง
bulletข่าวสาร เทศกาล ท่องเที่ยว
bulletใต้ฟลายชีท-ชวนกันเที่ยว
bulletมุมเพื่อน บทความ นัดพบ ฯลฯ
bulletห้วงสำนึกเดินทาง blog ,diary
bulletคลังข้อมูล เวบบอร์ดเก่าชมไทย
bulletท่องเที่ยว 76 จังหวัดทั่วไทย
bulletเรื่องเล่าริมทางเดิน
bulletบันทึกเดินทาง (คลังเก่า)
bulletแนะนำ หนังสือน่าอ่าน
ค่ายอาสา ไออุ่นจากพี่ให้น้อง
bulletเที่ยวเกาะช้าง


deuter kovea Eneloop ถุงนอน เป้ ตะเกียง เชือก เดินป่า มีด ไฟฉาย เปลมุ้ง รองเท้า

แบนเนอร์ชมไทย


บันทึก จากครูดอย (รร.บ้านห้วยโค้ง อมก๋อย) article

 "ส่วนหนึ่งจากบันทึกครูดอย    บรรยากาศแห่งวิถีชีวิตง่ายๆ ที่แฝงไปด้วยรอยยิ้มและเสียงหัวเราะอันน่าประทับใจ  ณ รร.บ้านห้วยโค้ง อ.อมก๋อย จ.เชียงใหม่"

บรรยากาศที่บ้านห้วยโค้ง

 

ความรู้สึกที่มาอยู่โรงเรียนบ้านห้วยโค้ง ตั้งแต่วันที่ 9 มกราคม 2550

วันที่มีความสุขที่สุดในชีวิตก็คือวันที่ได้รับหนังสือเรียกบรรจุที่เชียงใหม่ เขต 5 เป็นวันที่รอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความสุขที่สุดในชีวิตจริงๆ และวันมารายงานตัวก็มีความสุขเพราะยังไม่เจอโรงเรียน วันที่เดินทางขึ้นโรงเรียน รอยยิ้มที่มีความสุขก็เริ่มลดลง ลดลง ตามระยะทาง มันเป็นเส้นทางที่ลูกผู้ชายใจเกินร้อยก็ลดเหลือน้อยเต็มที ความรู้สึกดีๆ ลดเหลือประมาณ 50% เพราะเห็นเส้นทางแล้วมันน่าจะไม่มีหมู่บ้านที่อยู่ไกลขนาดนี้ แต่การเดินทางก็มาถึง โรงเรียนบ้านห้วยโค้ง นั่นคือที่หมาย พอมาถึง อุปสรรคเส้นทางที่ยากเย็นแสนเข็นนั้นก็หายไป เหมือนมีอะไรมายกปัญหาต่างๆ ออกไปอย่างหมดสิ้น รอยยิ้มที่ห่อเหี่ยวก็เริ่มหายไป แต่เพิ่มขึ้นด้วยรอยยิ้มที่เต็มปริ่มไปด้วยความสุข เพราะเห็นบรรยากาศที่เย็นสบาย รอยยิ้มของเด็กๆ และเสียงสวัสดีครับ สวัสดีค่ะของเด็กๆ ที่ไม่รู้ว่าเราเป็นใคร มาจากไหน แต่เด็กๆ ก็ทักทายด้วยความสุภาพ มันทำให้ผมคิดว่านี่คงเป็นเหมือนแดนสวรรค์ชั้นใดชั้นหนึ่ง เพราะสีหน้าของเด็กๆ ดูเหมือนจะมีความสุข มันก็เลยทำให้ผมมีความสุขและอยู่ที่นี่อย่างมีความสุขเหมือนเด็กๆ และชุมชนที่บ้านห้วยโค้ง จากวันนั้นที่มาถึงจนวันนี้ที่อยู่ ผมอยู่โรงเรียนระยะเวลาหนึ่งเดือนเศษ เป็นระยะเวลาที่ผ่านไปเร็วเหลือเกิน เพราะจิตใจเรามีความสุขก็เลยทำให้เราทำงานอย่างสนุกทุกๆ วัน

...คุณครูสมมาต



คุณครูบ้านห้วยโค้ง (ครูแหม่ม)

9 ม.ค.50 บรรจุครั้งแรก
      วันนี้เป็นวันที่ตื่นเต้นมากเนื่องจากเป็นวันที่รายงานตัวและเลือกโรงเรียนด้วย ใจหนึ่งก็คิดว่าจะได้โรงเรียนไหนหนอ วันนี้ออกเดินทางแต่เช้าประมาณตี 5 ไปถึงที่รายงานตัว 7 โมง กว่าจะได้เลือกโรงเรียนก็ 11 โมง ตื่นเต้นมาก ตอนจับปากกาเซ็นต์ชื่อมือสั่นเลย แต่ฉันโชคดีนะ ก็บรรจุครั้งนี้มีเอกอื่นด้วย แถมผอ.ใจดีอีกต่างหาก กว่าจะประชุมเสร็จก็เกือบ 5 โมงเย็น ผอ.ไม่ให้ขึ้นโรงเรียนแล้ว เนื่องจากทางมันอันตรายและไม่เคยทาง ฉันจึงต้องขนของกลับบ้านเหมือนเดิมแล้วขึ้นโรงเรียนอีกทีในวันที่ 11 ม
ค.

 

 

11 ม.ค.50 เดินทางมาโรงเรียน
      วันนี้ก็ตื่นเต้นไม่แพ้วันที่ 9 เลย เพราะนึกถึงว่าโรงเรียนจะเป็นอย่างไรหนอ ฉันเดินทางออกจากบ้านตี 5 มาถึงอมก๋อย 8 โมง รอครูที่โรงเรียนมารับเพราะไม่รู้จัก แต่รอนานมาก ผอ.จึงเขียนแผนที่ให้ไปเจอครูที่มารับ ระหว่างทางจึงขึ้นไปด้วยกัน ทางแสนจะลำบากและโหดมากในความคิดฉันและญาติๆ ที่มาส่ง จนป้าฉันพูดว่า “ในเชียงใหม่ยังมีทางแบบนี้อีกเหรอ” พอถึง โรงเรียนฉันเห็นสภาพแล้วชื่นใจ แต่ก็แทบน้ำตาไหล เพราะเด็กๆ ต่างตั้งหน้ารอครูใหม่อย่างฉัน ฉันไปถึงเขากำลังจะกินข้าว ไม่มีโต๊ะ นั่งกินกับพื้น เสื้อผ้าสกปรกมอมแมมตามสภาพเด็กดอย แม่และป้าถามฉันว่าจะอยู่ได้ไหม ฉันบอกว่าฉันตั้งใจจะมาเป็นครูแล้ว อยู่ที่ไหนก็ได้ที่มีนักเรียนให้สอนและฉันก็พูดกับตัวเองว่าพวกชาวบ้านและครูนักเรียนที่นี่อยู่ได้ ทำไมฉันจะอยู่ไม่ได้ ต้องอยู่ได้สิ พอบ่ายๆ พ่อและป้ากลับบ้านฉันก็น้ำตาไหลอีกครั้ง มันเศร้านะ แต่พ่อและป้าก็ให้กำลังใจนะ พ่อและป้าพูดว่า “อดทนนะลูก เราเป็นผู้เสียสละให้ความรู้แก่เด็กๆ” ฉันกอดพ่อและป้า ซึ่งเป็นภาพที่แทบจะไม่เกิดขึ้น เพราะฉันไม่เคยต้องจากบ้านมาไกลๆ สุดท้ายบนดอยก็เหลือแต่แม่ที่อยู่นอนเป็นเพื่อนฉัน ส่วนคนอื่นๆ ก็เดินทางกลับ
 

12 ม.ค.50 เป็นครูเต็มตัววันแรก
      วันนี้เป็นวันที่ฉันต้องแนะนำตัวหน้าเสาธงให้เด็กๆ ได้รู้จัก ตื่นเต้นมาก พูดผิดๆ ถูกๆ ไม่รู้ว่าเด็กจะฟังรู้เรื่องไหม เด็กพวกนี้เรียกฉันว่าครู แห่ม บ้างก็ครูใหม่ แต่จริงจริงแล้วฉันชื่อแหม่มนะ ฉันได้รับผิดชอบสอนชั้น ป. 1/2 เป็นครูประจำชั้นด้วย เหนื่อยดีแต่ก็สนุกนะ ฟังภาษาเด็กยังไม่รู้เรื่องเลย ชื่อก็อ่านยากๆ แต่เด็กห้องฉันน่ารักนะ ถึงแม้จะซนแต่คงเป็นตามประสาเด็ก ฉันต้องสอนทั้ง 8  สาระการเรียนรู้ ที่ทำใจที่สุดเห็นจะเป็นภาษาไทยนะ เพราะเด็กที่นี่อ่านไม่ได้เลย แต่ฉันก็จะพยายามให้พวกเขาได้อ่านออกเขียนได้มากที่สุด ก็มาเป็นครูแล้วนี่ (สู้ สู้ ครูแหม่ม) และยังมีอีกเรื่องคือ เด็กห้องฉันไม่มีโต๊ะเรียนเนี่ยสิน่าสงสารจริง ต้องปูเสื่อแล้วเขียนกับพื้นห้อง ค
งเมื่อยแย่เลย

 

 

14 ม.ค.50 งานวันเด็กบนดอย
      วันนี้ โรงเรียนและมูลนิธิรักษ์ไทยจัดงานให้เด็กบนดอย พวกครูที่ โรงเรียนตื่นแต่เช้ามามัดของใส่ในถุงเพื่อแจกเด็กๆ ที่มาในงาน ตื่นตั้งแต่ตี 3 ทำงานตั้งแต่เมื่อวานเหนื่อยมาก แต่เมื่อนึกถึงเด็กๆ ก็หายเหนื่อยเลย วันนี้ดูเด็กๆ คึกคักและสนุกสนานกับเกมส์และกิจกรรมที่รักษ์ไทยจัดให้และยังได้ของกันเยอะแยะเลย งานวันเด็กบนดอยสนุกและคึกคักมาก คงไม่เหมือนในเมืองที่ต้องคอยพะวงเรื่องระเบิด และแล้วเวลาแห่งความสุขก็จบลง เหลือเพียงความเงียบและความเศร้า โดยเฉพาะฉันที่ต้องเศร้าเป็นพิเศษ เพราะคุณแม่ต้องก
ลับแล้ว

 

 

17 ม.ค.50 วันหยุดกับเพื่อนใหม่
      วันนี้เป็นสัปดาห์ที่ 2 ของการอยู่บนห้วยโค้ง วันนี้เป็นวันหยุดแต่ฉันไม่กลับบ้าน มานั่งเล่นที่กระท่อมหลังเล็กที่พวกพี่ๆ รักษ์ไทยสร้าง มันเย็นและสงบดี ฉันนั่งอ่านหนังสือคนเดียวเงียบๆ สักพักก็มีเด็กชายคนหนึ่งชื่อ “ติเซอ” มาคุยด้วย เขาถามฉันว่าคิดถึงแม่ไหม ฉันตอบ “คิดถึง” และถามเขาบ้าง เขาตอบ “คิดถึง” ฉันจึงบอกว่าทำไมไม่กลับบ้าน เขาบอกว่าไกลไม่อยากเดิน เพราะห่างจากบ้านตั้ง 10 กว่าโล และต้องเดินด้วย ฉันมีความคิดแว้บหนึ่งขึ้นมา โอ้เด็กคนนี้เก่งเนอะ จากบ้านมา 4 ปี ขณะนี้เขาอยู่ ป.3 เขาตัวเล็กนิดเดียวแต่ต้องจากบ้าน จากแม่มา ฉันละอายุ 25 แล้ว อยู่กับแม่มา 25 ปี คงถึงเวลาแล้วที่จะต้องโตเป็นผู้ใหญ่เสียที เด็กคนนี้ทำให้ฉันคิดได้และฉันก็ได้เพื่อนใหม่เป็น “ปากายอ” อีก 1 คน

 

18 ม.ค.50 น้ำตกห้วยโค้ง
      วันนี้เป็นวันอาทิตย์ ครูแหม่ม+ครูหมอกและเด็กๆ มีนัดกันไปน้ำตกห้วยโค้ง พวกเราห่อกับข้าวไปทานกัน ห่างจากรร.ประมาณ 2-3 กิโล เด็กๆ บอกว่ามันเป็นน้ำตกที่แปลก เพราะชั้นที่ 1 อยู่บนและลงไปเป็นชั้นที่ 2 ซึ่งโดยทั่วไปน้ำตกต้องขึ้นจากชั้น 1 แล้วเดินขึ้นไปชั้น 2 น้ำตกแห่งนี้ทางขึ้นลงแคบและลำบากน่าดู เด็กๆ พูดกับฉันว่าไม่รู้ครูจะลงได้ไหม ฉันบอก “ได้สิจะพยายาม” และแล้วฉันก็ไปถึง สวยมากน้ำใสเห็นลูกอ๊อดและเขียดด้วย ฉัน ครูหมอกและเด็กๆ ช่วยกันจับเขียดสนุกดีเหมือนกัน ได้มาไม่ค่อยเยอะ ไม่รู้มันหายไปไหนหมด พอตอนกลางคืนหลับสนิทมากเลย คงจะเพลียกระมัง เพราะทางขึ้นทางลงน้ำตกต้องปีนขึ้นลงตลอดเลย

 

3 ก.พ.50 โครงการไออุ่นฯ (สุขภาพดีพี่ให้น้อง)
 วันนี้มีแขกมาโรงเรียนเป็นหมอมาจากศิริราช ซึ่งมูลนิธิรักษ์ไทย+ชมลม ชมไทย จัดมาตรวจสุขภาพเด็กๆ มีกิจกรรมและของรางวัลให้เด็กมากมาย ฉันถามความรู้สึกเขา เขาตอบว่าสนุกมาก ได้ของและขนมเพียบเลย อยากให้พวกพี่ๆ มาอีก ฉันก็ว่าดีนะที่มีหมอและมูลนิธิมาช่วยเหลือโรงเรียน เพราะเด็กๆ ที่นี่ขาดโอกาสหลายๆ อย่าง ฉันอยากให้มีคนมาช่วยโรงเรียนเยอะๆ ถึงแม้จะเหนื่อยเวลาทำกับข้าวเลี้ยงแขก แต่ในมุมกลับกัน ถ้าสิ่งที่เราทำให้พวกเขาและสิ่งที่เขาตอบแทนให้เด็กที่นี่และโรงเรียน มันแทบทดแทนกันไม่ได้เลย เพราะเด็กๆ ในโรงเรียนได้รับความรู้และสิ่งดีๆ แก่เขา ….

 ครูแหม่ม

 

 

จ.ม.จากเด็กๆ ที่บ้านห้วยโค้ง

อ่าน จดหมายทั้งหมดจากเด็กๆ บ้านห้วยโค้ง >>

 

โครงการไออุ่น…จากพี่ให้น้อง

โครงการไออุ่น…จากพี่ให้น้อง (สุขภาพดีพี่ให้น้อง)

โรงเรียนของหนู (โครงการไออุ่นจากพี่ให้น้องครั้งที่ 1)

รวมภาพถ่ายอีกมากมายที่ บ้านห้วยโค้ง อ.อมก๋อย




ตามรอยตะวัน

แก่งหินเพลง เรื่องบังเอิญ คุณบังอร
ออกนอกกะลา ไปบาหลี ตอนที่ 2 (จบ)
ออกนอกกะลา ไปบาหลี ตอนที่ 1
ลุงชู ที่เขื่อนเขาแหลม
น้ำท่วมทุ่ง ผักบุ้งเต็มคลอง ที่สองพี่น้อง สุพรรณบุรี
หนาวนี้ อีกสักที ที่ สวนผึ้ง ราชบุรี
พักกาย..หย่อนใจ..ที่บ้านไร่ตับเต่า
เรื่องเล่า..อโยธารา...
กว่าจะถึง “ภูกระดึง” article
หมู่เกาะตะรุเตา
ความรู้สึกจางๆ กับไออุ่น 4
โกรกอีดก
แบกเป้ มุ่งหน้าสู่ แก่งกระจาน-พะเนินทุ่ง
ร้อน ฝน หนาว ที่ อช.หมู่เกาะชุมพร
ความทรงจำที่เกาะกุฎี article
เรื่องเล่า.............จากเขาหลวง (สุโขทัย) article
ฝ่าสายฝนจากเชียงของ สู่เพลินวาน
bicycleworld lightblue : เดินทางโดยจักรยานรอบโลก article
เที่ยวอยุธยา เมื่อหน้าน้ำ
โฮมพุเตย...ฝันที่ฉันอยากไป article
เขาใหญ่ อช. แรกของไทย article
เขาหลวง-ประจวบฯ article
“เกาะหมาก-เกาะขาม”...สวรรค์ของคนรักสงบ article
ตะลุยเดี่ยวเที่ยว 3 เกาะอ่าวไทย article
เปิดประตูสู่....เขายายเที่ยง
บนทางแสนไกล...ตาดหินยาว
โลกหมุนช้าลง..ที่..เชียงคาน
เมื่อใบไม้เปลี่ยนสี...ที่ขุนแม่ยะ article
เขาโล้นที่เขาแหลม article
เขาหลวง นครศรีธรรมราช article
เรื่องเล่า เชียงคาน
ภูสอยดาว article
ปากน้ำปราณบุรี เขากะโหลก ง่ายๆ สบายๆ ใกล้ๆ กรุง article
เที่ยวเมืองภูเก็ตยังไงให้คุ้มค่าที่สุด article
แอ่วเจียงใหม่ article
น้ำตกป่าละอู ….เราจะกลับมา article
โรงเรียนของหนู (โครงการไออุ่นจากพี่ให้น้องครั้งที่ 1) article
ภูกระดึง........ในวันที่เงียบเหงา article
ภูสอยดาว บันเทิงโบก (...ลองหยุดวิ่งตามดูสักครั้ง) article
ตามหัวใจ..ไปเสม็ด article
สะบายดี..วังเวียง article
ปาย "Pai" article
แบกเป้ลุยเดี่ยว เที่ยว อช.เขาแหลม article
ทริป ”พักใจ ..ไปโกรกอีดก” article
ภาพถ่าย...ลำนำ..และบทเพลง article
เขาสามร้อยยอด article
เวียดนาม (Vietnam) article
จุดเริ่มต้นในการท่องเที่ยว article
อยากอยู่ป่า... article
สู่ยอด...ดอย article
ฝน...ทั้งดีและชั่วอยู่ด้วยกัน article
บทเพลงแห่งธรรมชาติ article
ข้าสองเจ้าบ่าวสองนาย article
บุหรี่ มัจจุราชตัวน้อย article
ป่าขี สายลมและสายน้ำ article
บ้านชมทุ่ง article
เกาะกุฏี ในสำนึก article
เปิดบันทึกการเดินทาง ... โก๋ ก้อนดิน article
เดินป่า เมื่อยามฤดูฝน "ตาดหินยาว" article
ภูสอยดาว article
บันทึกจากห้องเช่าเมื่อยามความเหงามาเยือน article
ผจญภัยที่เกาะช้าง...... article
ชะอำ...ช้ำใจ article
หัวใจเดินทาง..อีกครั้ง!! (Samed Episode II) article
" 7 Days In Tibet " ดินแดนขอบฟ้าหลังคาโลก article
ตำนานคน ตำนานป่า ตำนานการเดินทาง article
เดินป่าขึ้นเขาสน ณ เขตรักษาพันธ์สัตว์ป่าเขาสน-เขาสนามเพรียง 12 - 13 -14 - ส.ค. 48 article
พุเตย…พิสูจน์ใจไล่ความกลัว article
บันทึกนี้ที่เชียงใหม่ article
"ลัดเลาะสองฝั่งแม่กลอง แอบมองหิ่งห้อย ร้อยพัน" article
รสชาติใหม่ของการเดินทาง (Suan Soan Pradipat) article
จาก ขญ.11 สู่ ขญ. 10 (Bike Camp) article
เปิดบันทึกเล่มใหม่ กับการผจญภัยที่ “ตาดหินยาว” article
ความสุขไม่ได้รออยู่ที่ปลายทาง article
ห้างเก่า article
แสงประหลาด article
บ้านแม่แสะ article
มืดแปดด้าน article
มะพร้าวตก article
บ้านแพซุง article
บ้านขุนแปะ article
ทุ่งกระทิง article
ด่วนเจ้าพระยา article
ควบจิ้งเหลนดงมุ่งตรง บึงฉวาก article
คลื่นยักษ์ที่โถมซัดไม่อาจทัดทานคลื่นน้ำใจ article
ความเจริญไม่มีที่สิ้นสุด article
ช่างซอตาบอด article
“สู่...ยอดเขาโล้น” article
ดินแดนแห่งอารยธรรม article
“ภูชี้ฟ้า” ภูนี้ไม่เคยว้าเหว่ article
ยอดลมพัด ไม่ได้มีแค่ในตำนาน.. article
เมืองเล็กๆ ที่ชื่อ “ปาย” article
สวัสดี เกาะ 1,000,000 article
ค่ำไหนนอนนั่น article
"กระทิง สิ่งอันเป็นที่รักของฉัน" article
เกาะสีชัง จำลอง...Believe It or Not ! article
" เขาลมพัด " รวมพลคนหน้าตาดี article
จากกรุงเก่าสู่บางปะอิน article
ดอกไม้เบ่งบานกับวัฒนธรรมไร้พรมแดน article
ยี่เป็ง...ประทับใจ
ปาย ฝนต้นหนาว
โชงโดง กับคำถามที่ว่า “เราขึ้นมาทำไม?”
ความเปลี่ยนแปลงใน สังขละบุรี
ตามรอย รัก-ยม ชมไทยไป ขุนแม่ยะ
บันทึกไออุ่น...จากพี่ให้น้อง ครั้งที่2
เสียดาย โดดเดี่ยวใน...ภูเก็ต
สรุปการเดินทาง 3 เดือนแรก
มนต์เสน่ห์ เชียงคาน บันทึกที่ริมสายน้ำโขง
ซ้ำรอยเดิมที่...ตาดหินยาว
ครบรอบ 1 ปี แห่งความรัก หนุ่มตัน กับสาวปลา
ในสายหมอกที่ “ภูสอยดาว”
อุทัยธานี...มีอะไร?
ได้โปรดเถอะ !!!! นำพาเขามาสู่ฉัน
Home Stay แบบชิวๆ ที่ เขายายเที่ยง



[1]

ความคิดเห็นที่ 1 (4587)
avatar
เป็นกำลังใจให้

ดีใจกับน้องบนดอยที่ได้ครูที่ดี อยากมีความรู้สึกนั้นจังเป็นครูบนดอยแม้ว่าไม่มีสิ่งของอุปกรณ์ในการสอนแต่น้องๆยังมีห้องเรียนธรรมชาติมีครูที่ดีถ้าพี่ดามีโอกาสจะไปที่อมก๋อย ในชีวิตคนเรามีสิ่งที่ต้องทำ นั่นคือหน้าที่เป็นกำลังใจให้ครูสมมาด

ผู้แสดงความคิดเห็น เป็นกำลังใจให้ (da6742-at-hotmail-dot-com)วันที่ตอบ 2008-12-26 10:28:35


ความคิดเห็นที่ 2 (38512)
avatar
คิดถึงบ้าน

เราเป็นคนอมก๋อย  ตอนนี้กำลังเรียนปริญญาโทเอกการสอนภาษาอังกฤษ  ทำงานด้วย เรียนด้วย  เพื่อส่งตัวเองเรียนมาโดยตลอด  สุดแสนจะเหนื่อย  ทั้งหมดที่ทำไป  เพื่อกลับไปเป็นครูสอนเด็กอมก๋อย  ทุกวันนี้  นับวัน  นับเดือน  ว่าเมื่อไรจะจบ  ทุกวินาที  ทุกลมหายใจ  คิดถึงแต่นักเรียนบนเขาบนดอย  นึกถึงภาพตัวเองในวัยเด็ก  (บนดอย)  แต่ก็ไม่รู้ว่าเส้นทางในการที่จะกลับไปเป็นครูในถิ่นของตัวเองจะเป็นอย่างไร  จะสมหวังหรืออาจจะผิดหวัง  แต่ก็สู้เพราะมีความฝัน  และความหวังเสมอในการที่จะได้กลับไปสู่ถิ่นฐานบ้านเกิดของตัวเอง  แม้ว่าบางทีความฝันนั้นมันอาจจะเป็นแค่ความฝันตลอดไปก็ตาม  คิดถึงที่สุด  อมก๋อยที่ฉันรอคอย  ขอแสดงความยินดีกับครูสมมาต  และครูแหม่ม  เพื่อนร่วมอาชีพของฉัน  ฉันหวังว่าคุณจะหลงรักอมก๋อยเหมือนคนอมก๋อยอย่างฉัน  คุณครูทั้ง  2  ท่านอาจต้องใช้เวลาในการปรับตัว  แต่สำหรับฉัน  ไม่ต้องการเวลาในการปรับตัว  เพราะว่าฉัน  เกิดบนดอย  อยู่บนดอย  เพียงแต่มาเรียนในเมืองก็เท่านั้น  คนกะเหรี่ยงอย่างพวกเรา  เป็นคนมีน้ำใจ  คุณจะมีอาหารที่มาจากธรรมชาติทุกฤดูกาล  ฉันหวังว่าสักวัน  ฉันจะได้สัมผัสบรรยากาศที่คุณทั้ง  2  ได้รับแบบนั้นบ้าง  โดยเฉพาะ  ที่แม่ตื่น-ม่อนจอง  บ้านเกิดของฉัน

ผู้แสดงความคิดเห็น คิดถึงบ้าน วันที่ตอบ 2009-07-17 21:41:30


ความคิดเห็นที่ 3 (40498)
avatar
โบ๊ท

Artมากพี่น้องคร๊าฟ

 

ผู้แสดงความคิดเห็น โบ๊ท (rangsan_boat-at-hotmail-dot-com)วันที่ตอบ 2009-09-24 00:16:28


ความคิดเห็นที่ 4 (132393)
avatar
อาฟง

ปิดเทอมซัมเมอร์นี้หนูจะไปฝึกงานที่โรงพยบาลอมก๋อยค่ะ

อยู่ใกล้กับโรงเรียนนี้รึป่าวไม่รู้

เหอออออ

ถ้าไง ไปแล้วจะลองหาโรงเรียนบ้านห้วยโค้งดูนะคะ

ปล.อยากไปจะแย่ละเนี่ยยยย

ปฮ.อมก๋อยมีดาวเยอะมั๊ยน้า

ผู้แสดงความคิดเห็น อาฟง (jatammai_la-at-hotmail-dot-com)วันที่ตอบ 2009-11-19 00:05:52


ความคิดเห็นที่ 5 (132588)
avatar
คิดถึงบ้าน

ก่อนไปฝึกงานที่อมก๋อย  ควรหัดพูดภาษากะเหรี่ยงง่าย  ๆ  และสุภาพกับคนไข้ด้วยนะจ๊ะ  เช่น  หม่า  สะ  จา  หล่อ แปลว่า  เป็นยังไงบ้าง

บ๊ะ  ต่า  หล่อ  แปลว่า  เป็นอะไร  หรือเป็นอะไรถึงมาหาหมอ  และ  เอ๊าะ  เหม่  เม่  อา  แปลว่า  กินข้าวเยอะ  ๆ  ถ้าโชคดีอาจได้เจอกันเพราะ

เราก็จะกลับบ้านเหมือนกัน  ปิดเทอฌใหญ่นี้   อยากรู้คำใหนหรือประโยคอะไร

ถามมาได้นะ เพราะกว่าจะไปอาจได้หลายประโยค  Good  luck  to  you  and  welcome  to  Omkoi  hospital. 

ผู้แสดงความคิดเห็น คิดถึงบ้าน วันที่ตอบ 2009-11-27 21:56:53


ความคิดเห็นที่ 6 (133123)
avatar
aom

ถ้าอยากไปร่วมบริจาคและทำอาหารให้เด็กๆ ต้องืยังไงบ้างค่ะ

ผู้แสดงความคิดเห็น aom วันที่ตอบ 2009-12-28 16:07:57


ความคิดเห็นที่ 7 (134873)
avatar
สิบเอก

ประกาศศักดาให้โลกรู้ ว่าไม่มีอะไรที่กระเหรี่ยงทำไม่ได้ " แม้เราจะเกิดในที่ห่างไกล แต่การศึกษาเราไม่ด้อยพัฒนา"

เป็นกำลังใจให้พี่น้อง และ ผองเพื่อนทุกคน สู้สู้... ( เด็กทีวาโกล )

ผู้แสดงความคิดเห็น สิบเอก (monjong2010-at-hotmail-dot-com)วันที่ตอบ 2010-06-17 14:35:37


ความคิดเห็นที่ 8 (135536)
avatar
นร.วิ ทองแก้ว

อยากให้น้องๆ นักเรียนสู้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆต่อไป  เพื่ออนาคตของชาวปะเกอะญอต่อไป 

จ.เด็กห้วยน้ำเย็น

ผู้แสดงความคิดเห็น นร.วิ ทองแก้ว (wichmail11-at-gmail-dot-com)วันที่ตอบ 2010-08-04 22:02:20


ความคิดเห็นที่ 9 (135984)
avatar
monjong2010@hotmal.com

มีข่าวสารอะไรดีดีหรือมีอะไรที่พอจะเป็นส่วนหนึ่งได้บอกด้วยน่ะ

 

ผู้แสดงความคิดเห็น monjong2010@hotmal.com วันที่ตอบ 2010-09-09 13:14:10


ความคิดเห็นที่ 10 (137843)
avatar
หมีแพนด้าสารภี

อยากไปทำงานช่วยเหลือเด็ก  ที่ อมก๋อยมากคะ

ผู้แสดงความคิดเห็น หมีแพนด้าสารภี (tippawan_15-at-hotmail-dot-com)วันที่ตอบ 2011-01-09 08:09:19


ความคิดเห็นที่ 11 (138396)
avatar
อยากเป็นครูบนดอย

อยากไปเป็นครูที่นั่นจังเลย จบเอกครูมาค่ะ จบการศึกษาพิเศษ

ผู้แสดงความคิดเห็น อยากเป็นครูบนดอย วันที่ตอบ 2011-02-26 21:21:04


ความคิดเห็นที่ 12 (138852)
avatar
้Thehook

 อยาไปเป็นครูที่โรงเรียนบ้านห้วยโค้งครับ จบ ศึกษาศาสตร์ วิชาเอกฟิสิกส์ ติดต่อมาได้นะครับ

 

ผู้แสดงความคิดเห็น ้Thehook (tomorrow_0427-at-hotmail-dot-com)วันที่ตอบ 2011-05-02 21:18:07


ความคิดเห็นที่ 13 (138936)
avatar
kwamgploa@hotmail.co.th

อมก๋อยยังมีพื้นที่อีกมากที่มีมนต์เสน่ห์ไม่แพ้ห้วยโค้ง

ผู้แสดงความคิดเห็น kwamgploa@hotmail.co.th วันที่ตอบ 2011-05-15 16:38:27


ความคิดเห็นที่ 14 (142765)
avatar
คนในอดีต
มีเรื่องหนึ่งจากคนที่นี่ที่จะส่งถึงไครคนหนึ่งที่แสนไกลอมก๋อยเป็นสถานที่ที่น่าอยุ่คะไม่วุ่นวายผู้คนใจดีฉันไปพบรักกับชายคนหนึ่งที่นั่นค่ะเขาเป็นคนดีและน่ารักมากฉันเป็นคนปากแข็งค่ะไม่ค่อยผูดอ่ะไรที่เป็นความจริงชอบฝืนตัวเองทุกอย่างจนมันทำไห้ฉันต้องเสียไครคนนั้นไปฉันได้แต่ทับถมจิตใจเขาฉันดูถูกและเอาแต่ใจตัวเองเป็นอย่างมากทั้งที่ความเป็นจริงฉันกับเขาไม่ได้ต่างกันเลยฉันโกหกเขาอย่างไม่ตั่งใจไครจะคิดละค่ะว่าเราจะได้มารู้จักกันจริงๆพอรู้ตัวอีกที่ฉันก็ไม่กล้าจะอธิบายอะไรแล้วเลยปล่อยเลยตามเลยสุดท้ายคนที่เสียใจมันก็กลับมาเป็นตัวฉันเองทุกวันนี้แม้ว่าเวลาจะผ่านไปนานถึง2ปีกว่าแต่ฉันยังนอนร้องไห้อยู่เลยวันไหนที่มีสายลมเย็นๆผ่านมันยิ่งทำให้ฉันหนาวสุดขั่วหัวใจยังคงจำในทุกๆอย่างในวันนั้นได้และยังวาดภาพทุกภาพที่ฉันจำได้เพื่อเก็บไว้เป็นความทรงจำที่ดีเพราะฉันไม่มีโอกาศที่จะไปที่นั่นได้อีกแล้วเราจะเป็นคู่รักที่รักกันที่สุดในโลกคำนี้ฉันไม่เคยลืมไออุ่นสายลมที่นั้นฉันยังจำได้ที่ฉันเราไห้ฝังไม่มีอายมากค่ะแค่อยากบอกว่าช้วยฉันทีฉันอยากกลับไปที่ๆตรงนั้นหรือไม่แค่ได้ยินเสียงเขาอีกสักครั้งก็พอฉันพยายามแล้วเปิดเว็บค้นหาก็แล้วโทรไปทุกโรงเรียนที่อมก๋อยเพื่อมีไครรู้จักเขาก็ยังไม่เจอฉันทรมารมากค่ะช้วยฉันหาไครคนนั้นทีถึงแม้ตอนนี้เขาจะมีไครไปแล้วขอแค่ได้ยินเสียงเขาอีกสักครั้งก็พอถึงแม้หลังจากนั้นฉันจะเป็นอย่างไรก็ตามฉันจะก้มหน้ารับความเจ็บปวดนั้นอีกครั้งแล้วคิดสะว่ามันคงเป็นเวนกรรม
ผู้แสดงความคิดเห็น คนในอดีต (aa_2554-at-msn-dot-com)วันที่ตอบ 2012-11-30 13:32:43


ความคิดเห็นที่ 15 (143358)
avatar
เพื่อนครูแทน
ดีใจมากที่เห็นครูทุกๆคนมีความเสียสละเพราะครูทุกคนยอมเสียสละความสุขส่วนตัวต้องจากบ้านจากสิ่งอำนวยความสะดวกเทคโนโลยีเพื่อมาสอนเด็กๆบนดอยให้มีคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้นอยากเป็นส่วนหนึ่งในการสร้างฝันให้กับเด็กๆเหล่านี้แต่คงไม่มีโอกาสขอเป็นแรงใจให้กับครูผู้เสียสละตนทุกคน
ผู้แสดงความคิดเห็น เพื่อนครูแทน วันที่ตอบ 2013-04-26 19:07:32


ความคิดเห็นที่ 16 (143546)
avatar
ครูกัลป์
อยากย้ายไปที่นั่น เอกศิลปะครับ ติดต่อกลับด้วย 0884740618
ผู้แสดงความคิดเห็น ครูกัลป์ (kulpavasan-at-gmail-dot-com)วันที่ตอบ 2013-08-05 15:12:41



[1]


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น *
ผู้แสดงความคิดเห็น  *
อีเมล 
ไม่ต้องการให้แสดงอีเมล


Copyright © 2003 Chomthai team 089-7801770

ตารางออกอากาศรายการชมไทยแลนด์ ช่อง ของดีประเทศไทย   (จานเหลือง DTV และจานเคเบิ้ลท้องถิ่นที่รับได้ทั่วไป)

วันเสาร์ 18:30-19:00 รีรัน อังคาร 22:30-23:00  พฤ. 14:00-14.30  ศุกร์  9:30-10:00 / 16:30-17:00

  Nextstep ชมย้อนหลังรายการชมไทยแลนด์ รายการชมไทยสัญจร ที่ช่อง Real Metro     หนังสือของชมไทย วางแผงกันแล้ว   

 

ติดต่อ : ชมไทย chomthailand.com  14/2  ม.3  คลองถนน  สายไหม  ก.ท.ม.  10220   โทร 089-7801770    e-mail : webmaster@chomthailand.com

Free Page Rank Tool