dot
dot
dot
bulletGallery ห้องภาพคนเดินทาง
bulletข่าวสาร เทศกาล ท่องเที่ยว
bulletใต้ฟลายชีท-ชวนกันเที่ยว
bulletมุมเพื่อน บทความ นัดพบ ฯลฯ
bulletห้วงสำนึกเดินทาง blog ,diary
bulletคลังข้อมูล เวบบอร์ดเก่าชมไทย
bulletท่องเที่ยว 76 จังหวัดทั่วไทย
bulletเรื่องเล่าริมทางเดิน
bulletบันทึกเดินทาง (คลังเก่า)
bulletแนะนำ หนังสือน่าอ่าน
ค่ายอาสา ไออุ่นจากพี่ให้น้อง
bulletเที่ยวเกาะช้าง


deuter kovea Eneloop ถุงนอน เป้ ตะเกียง เชือก เดินป่า มีด ไฟฉาย เปลมุ้ง รองเท้า

แบนเนอร์ชมไทย


ดอกไม้เบ่งบานกับวัฒนธรรมไร้พรมแดน article

เรื่องและภาพ : ชูชาติ ตรีรัถยานนท์

ฝ่ายสื่อสารและประชาสัมพันธ์ มูลนิธิรักษ์ไทย

                  

 โอไฮโย.. เสียงเด็กชาวเขาเผ่าปกา เกอะ ญอ แว่วผ่านผนังไม้เก่าๆของโรงเรียนบ้านห้วยยา ด้วยสำเนียงเสียงตะกุกตะกัก ฟังดูคล้ายเด็กเพิ่งหัดพูดใหม่ๆ แต่ลองมองเข้าไปในห้องเรียนต้องตกตะลึงกับบรรดานักเรียนชาวปกา เกอะ ญอ ที่ต่างตั้งอกตั้งใจฟังคุณครูตัวน้อยจากต่างแดนที่ยืนอยู่หน้าชั้นเรียน พร้อมอุปกรณ์การสอนครบมือที่เตรียมมาจากบ้านของตน เพื่อที่จะถ่ายทอดวัฒนธรรมทางด้านภาษาญี่ปุ่นแก่เพื่อนๆ ชาวไทยภูเขาเผ่าปกา เกอะ ญอ
จากความร่วมมือระหว่างมูลนิธิรักษ์ไทยและโรงเรียนเออิวา เมืองฟุชิโอกะ ประเทศญี่ปุ่น ทำให้ค่ายเยาวชนแลกเปลี่ยนทางด้านวัฒนธรรมและสิ่งแวดล้อม Sister To ได้เริ่มต้นขึ้นด้วยกิจกรรมอันสนุกสนานของเด็กนักเรียนชาวญี่ปุ่นที่คอยสอนวัฒนธรรมของตนเองให้แก่เพื่อนๆ ชาวปกา เกอะ ญอ ได้เรียนรู้การพับนกกระดาษแบบญี่ปุ่น และการฝึกอ่านฝึกพูดภาษาญี่ปุ่นเบื้องตลอดจนการเรียนรู้และเข้าใจวัฒนธรรมการดำรงชีวิตแบบญี่ปุ่น ภายในอาคารเรียนชั้นเดียวของโรงเรียนบ้านห้วยยา ในหมู่บ้านแม่ละอุป ตำบลแจ่มหลวง อำเภอแม่แจ่ม จังหวัดเชียงใหม่ ที่กลายเป็นโรงเรียนนานาชาติชั่วคราวบนดอยสูง ซึ่งตลอดทั้งวันมีแต่เพียงภาษาญี่ปุ่น และภาษาปกา เกอะ ญอ พูดคุยกันอย่างสนุกและครื้นเครง จากภาษาญี่ปุ่นง่ายๆ หน้าชั้นเรียนที่คอยถามและภาษาปกา เกอะ ญอ สั้นๆที่คอยตอบ แม้บางคำจะเข้าใจบ้างอย่างเช่นคำว่า อาริงาโต แปลว่าขอบคุณ แต่บางคำก็ทำเอางงทั้งผู้ถามและผู้ตอบ แต่ทุกคนก็ล้วนสนุกกับการสื่อสารต่างถิ่นที่เข้าใจกันด้วยภาษากายในค่ายเยาวชนไร้พรมแดนที่ไม่ไร้รอยยิ้มแห่งนี้

ตลอดเวลา 5 วัน 4 คืนของค่ายเยาวชนบ้านแม่ละอุป เด็กนักเรียนญี่ปุ่นทั้ง 20 คนจากเมืองฟูชิโอกะ ได้เรียนรู้การใช้ชีวิตแบบชาวไทยภูเขาที่เวลาหนาวก็ไม่มีเครื่องทำน้ำอุ่น เวลาร้อนก็ไม่มีเครื่องปรับอากาศ ถ้าจะนอนอย่างสบายก็มีเพียงเสื้อพื้นเมืองและผ้าห่มกันหนาวเท่านั้นเอง ไม่มีเสียงเพลงไพเราะจากวิทยุทรานซิสเตอร์มีแค่เพียงเสียงใบไม้และกระดึงของวัวกลางทุ่ง แต่นักเรียนญี่ปุ่นทุกคนต่างก็ยินดีที่จะใช้เวลาในช่วงปิดเทอมภาคฤดูร้อน มาหาประสบการณ์ด้านวัฒนธรรมและสิ่งแวดล้อมจากต่างแดน ซึ่งการเรียนรู้ด้านวัฒนธรรมของชาวปกา เกอะ ญอ ก็เป็นอีกหนึ่งกิจกรรมที่ทางมูลนิธิรักษ์ไทยได้จัดเตรียมไว้ มีฐานการเรียนรู้ทั้งสิ้น 3 ฐาน โดยแบ่งเป็นฐานการทอผ้าพื้นเมือง ฐานตำข้าว และฐานการถักตะกร้าจักสานที่สร้างความประทับใจแก่นักเรียนญี่ปุ่นที่ต่างขะมักเขม้นเรียนรู้วิธีการทำจากวิทยากรพิเศษคือชาวบ้านและเพื่อนๆ นักเรียนชาวปกา เกอะ ญอ ตัวน้อย “จากเส้นฝ้ายบางเบาสู่มือน้อยๆ อันขาวสะอาดของนักเรียนต่างแดนที่บรรจงหยิบขึ้นมาร้อยเรียงด้วยวัฒนธรรมท้องถิ่น กลายเป็นมนต์เสน่ห์แห่งผืนผ้าของชาวไทยภูเขาเผ่าปกา เกอะ ญอ ที่เหล่านักเรียนตัวน้อยได้ลงมือถักทอด้วยตัวเอง รอยยิ้มแห่งมิตรภาพและดอกไม้แห่งวัฒนธรรมกำลังเบ่งบานในหุบเขาแม่ละอุป ที่ห่างไกลแสนไกล” 
ฐานสิ่งแวดล้อมก็เป็นอีกหนึ่งกิจกรรมสำคัญของค่ายเยาวชนแห่งนี้โดยบ้านแม่ละอุปนั้นเป็นพื้นที่ที่มีลำห้วยไหลผ่านตลอดปี พื้นที่ดังกล่าวจึงกลายเป็นแหล่งเกษตรที่สำคัญของชาวบ้าน ด้วยเหตุนี้การเรียนรู้และจัดสรรทรัพยากรธรรมชาติอย่างมีคุณค่าภายในชุมชมจึงเป็นอีกกิจกรรมการเรียนรู้อย่างดี เพราะที่นี่คือห้องเรียนธรรมชาติต่างแดนอันกว้างใหญ่ ด้วยสองมือเล็กๆ ที่กำลังถืออุปกรณ์ก่อสร้างทั้งค้อน เลื่อย ไม้ ตะปู จอบ เสียม และถุงปูนนับสิบ ที่แบกเข้าป่าลึกพร้อมเพื่อนๆและชาวบ้านบ้านแม่ละอุป ต่างทยอยเข้าสู่จุดมุ่งหมายเดียวกัน คือสร้างฝายชะลอความชุ่มชื้น(ฝายแม้ว)  เพื่อชะลอการไหลของน้ำไม่ให้ไหลลงจากที่สูงอย่างรวดเร็วและเป็นการรักษาความชุ่มชื้นของหน้าดินอันเป็นการอนุรักษ์ทรัพยากรอย่างเรียบง่ายตามแนวพระราชดำริของในหลวง และเหมาะสมกับวิถีชีวิตของชาวบ้านบนพื้นที่สูงที่ต้องพึ่งพิงกันระหว่างคนกับป่า
    เพชร ทองดี ชาวปกา เกอะ ญอ เจ้าหน้าที่ภาคสนามโครงการสิ่งแวดล้อมศึกษาสำหรับเด็กบนพื้นที่สูง มูลนิธิรักษ์ไทย กล่าวด้วยสายตาที่มุ่งมั่นว่า การจัดการระบบทรัพยากรที่ญี่ปุ่นแตกต่างกับบ้านแม่ละอุป เพราะการจัดการทรัพยากรของบ้านแม่ละอุป เป็นการจัดการแบบภูมิปัญญาชาวบ้านที่ได้สั่งสมและถ่ายทอดกันมารุ่นต่อรุ่น ได้มีการทดลองด้วยตัวเองและรู้ถึงปัญหาในพื้นที่ว่าธรรมชาติต้องการอะไรและชาวบ้านต้องการอะไร จะควบคุมและดูแลทรัพยากรอย่างไรให้เกิดประโยชน์สูงสุด เพื่อให้ธรรมชาติได้เจริญงอกงามไปสู่เยาวชนรุ่นหลังชาวปกา เกอะ ญอ ได้รักษาต่อไป
  คูมิโกะ  นาคาโซโน ผู้เชี่ยวชาญญี่ปุ่น มูลนิธิรักษ์ไทย ผู้เริ่มต้นโครงการสร้างสรรเล่าเป็นภาษาไทยว่ากิจกรรม Sister To นี้จัดมาเป็นปีที่ 4 แล้ว ก่อนหน้านี้ 2 ปีเน้นกิจกรรมทางด้านการศึกษาอย่างเดียวโดยจะเลือกลงในพื้นที่โครงการของมูลนิธิรักษ์ไทยทั่วประเทศ ส่วนเยาวชนที่มาก็จะเป็นนักเรียนของเออิวาทุกปี เหมือนเป็นประเพณีแลกเปลี่ยนวัฒนธรรมภาคฤดูร้อนประจำปีของโรงเรียน ซึ่งกิจกรรมดังกล่าวอาจารย์ที่ญี่ปุ่นชอบมากเพราะทำให้นักเรียนของเขารู้จักการช่วยเหลือซึ่งกันและกัน รู้จักการใช้ทรัพยากรอย่างรู้คุณค่า โดยเฉพาะการได้เห็นถึงพัฒนาการของเยาวชนทั้งญี่ปุ่นและปกา เกอะ ญอ ที่เมื่อก่อนไม่ค่อยกล้าแสดงออก ไม่ค่อยกล้าคิดและวิเคราะห์ปัญหาหรือแก้ปัญหาในชุมชนด้วยตนเอง แต่พอจัดโครงการนี้ขึ้นมาทำให้เราเห็นว่าเยาวชนเริ่มกล้าที่จะคิดและร่วมแก้ปัญหากับผู้ใหญ่หรือชาวบ้านในชุมชนมากขึ้น

  โตโมมิ ฟุนาดะ อายุ18ปี นักเรียนชั้น ม.6 โรงเรียนเออิวา หัวหน้ากลุ่มเยาวชน ได้เล่าถึงความรู้สึกที่มาร่วมกิจกรรมนี้ว่า สนุกมากกับการทำกิจกรรมต่างๆตลอดเวลา 5 วัน ทีแรกสื่อสารกันไม่รู้เรื่องแต่ก็สามารถเข้าใจกันได้ด้วยภาษามือ ชาวบ้านที่นี่ใจดีมากแตกต่างจากญี่ปุ่นเพราะไม่ค่อยเห็นใครใจดีโดยเฉพาะเด็กๆเป็นเพื่อนที่สนิทกันมาก ชอบกิจกรรมที่ทำโดยเฉพาะกิจกรรมอนุรักษ์ธรรมชาติที่เราต้องสร้างฝายดักตะกอนด้วยตนเอง ทำให้รู้จักการใช้ทรัพยากรธรรมชาติอย่างมีคุณค่า เพราะที่ญี่ปุ่นไม่ค่อยมีกิจกรรมด้านสิ่งแวดล้อมมากนัก แต่เด็กที่นี้มีกิจกรรมสิ่งแวดล้อมร่วมกับชุมชน อยากให้เพื่อนๆ คนไทยกลุ่มนี้ทำกิจกรรมต่อไป และเป็นครูสอนให้นักเรียนญี่ปุ่นรุ่นต่อไปอีกด้วย เพิ่งมาเมืองไทยเป็นครั้งแรกปีหน้ามีโอกาสจะมาอีก เพราะชอบวัฒนธรรมของที่นี่ได้กินอยู่กับชาวบ้านเหมือนเราเป็นครอบครัวเดียวกัน ที่สำคัญอาหารไทยอร่อยมาก
     พรดี หงส์กนกรัตน อายุ 13 ปี นักเรียนชั้น ม. 2 ชาวปกา เกอะ ญอ แห่งโรงเรียนบ้านห้วยยา เปิดเผยความรู้สึกว่า สนิทกับเพื่อนชาวญี่ปุ่นคนหนึ่งชื่อมิซากิ เป็นนักเรียนชั้น ม. 4 เจอกันตั้งแต่วันแรกเพราะมิซากิกำลังจะล้มแล้วเราเข้าไปช่วยทำให้สนิทกัน ไปไหนด้วยกันตลอดประทับเขามาก มิซากิจะคอยสอนภาษาญี่ปุ่นส่วนเราก็สอนภาษาปกา เกอะ ญอ แลกกัน แรกๆก็กังวลเพราะเราพูดกันไม่รู้เรื่องไม่เข้าใจความหมาย แต่นานๆไปก็เริ่มเรียนรู้ว่า “ภาษาที่ไม่เข้าใจมิใช่ปัจจัยที่สำคัญ แต่มันขึ้นอยู่กับว่าเราเรียนรู้ที่จะสื่อสารกับเขาอย่างไรให้เข้าใจกัน” เพียงเท่านี้ ช่วงเวลาที่อยู่ด้วยกันอีก 4 วัน มันก็สนุกกับกิจกรรมต่างๆในค่ายแห่งนี้
      หมื่นคำพูด ล้านความหมาย ยังมิอาจสื่อสารได้ดีเท่าน้ำใจจากต่างแดนที่มีให้กัน เพียงรอยยิ้มและแววตาที่บ่งบอกถึงความจริงใจในค่ายเยาวชนแลกเปลี่ยนวัฒนธรรมและสิ่งแวดล้อม Sister To แห่งนี้ กำลังสร้างนักอนุรักษ์ตัวน้อยที่เฝ้าปกป้องวัฒนธรรมของตนไม่สูญหายควบคู่ไปกับการดูแลสิ่งแวดล้อมของชุมชนไม่ให้เสื่อมสลาย และพร้อมที่จะถ่ายทอดความตั้งใจดังกล่าวให้เพื่อนๆ จากแดนไกลได้เรียนรู้และเข้าใจถึงการอนุรักษ์ทรัพยากรชาติอย่างถูกวิธี ด้วยวิถีชีวิตและวัฒนธรรมของตนเอง แม้ดอกไม้จะเบ่งบานแค่เพียงปีละครั้งแต่เยาวชนที่นี่ก็กำลังรอค่อยวันผลิบานขึ้นมาใหม่ของดอกไม้แห่งมิตรภาพที่ไร้ซึ่งพรมแดนใดๆมากั้นขวาง พวกเขาหวังว่าในปีต่อไปค่ายเยาวชนแห่งนี้จะไม่ใช่แค่ความทรงจำอันสนุกสนานที่ผ่านไป แต่มันจะสร้างนักอนุรักษ์น้อยใหญ่จากแดนไกลที่เข้าใจและรู้จักวิถีชีวิตของพวกเขา ชาวปกา เกอะ ญอ กับการรักษาธรรมชาติในบ้านของเขาเอง

 

ภาพกิจกรรมทั้งหมด คลิก

 

มูลนิธิรักษ์ไทย

http://www.raksthai.org/

 




ตามรอยตะวัน

แก่งหินเพลง เรื่องบังเอิญ คุณบังอร
ออกนอกกะลา ไปบาหลี ตอนที่ 2 (จบ)
ออกนอกกะลา ไปบาหลี ตอนที่ 1
ลุงชู ที่เขื่อนเขาแหลม
น้ำท่วมทุ่ง ผักบุ้งเต็มคลอง ที่สองพี่น้อง สุพรรณบุรี
หนาวนี้ อีกสักที ที่ สวนผึ้ง ราชบุรี
พักกาย..หย่อนใจ..ที่บ้านไร่ตับเต่า
เรื่องเล่า..อโยธารา...
กว่าจะถึง “ภูกระดึง” article
หมู่เกาะตะรุเตา
ความรู้สึกจางๆ กับไออุ่น 4
โกรกอีดก
แบกเป้ มุ่งหน้าสู่ แก่งกระจาน-พะเนินทุ่ง
ร้อน ฝน หนาว ที่ อช.หมู่เกาะชุมพร
ความทรงจำที่เกาะกุฎี article
เรื่องเล่า.............จากเขาหลวง (สุโขทัย) article
ฝ่าสายฝนจากเชียงของ สู่เพลินวาน
bicycleworld lightblue : เดินทางโดยจักรยานรอบโลก article
เที่ยวอยุธยา เมื่อหน้าน้ำ
โฮมพุเตย...ฝันที่ฉันอยากไป article
เขาใหญ่ อช. แรกของไทย article
เขาหลวง-ประจวบฯ article
“เกาะหมาก-เกาะขาม”...สวรรค์ของคนรักสงบ article
ตะลุยเดี่ยวเที่ยว 3 เกาะอ่าวไทย article
เปิดประตูสู่....เขายายเที่ยง
บนทางแสนไกล...ตาดหินยาว
โลกหมุนช้าลง..ที่..เชียงคาน
เมื่อใบไม้เปลี่ยนสี...ที่ขุนแม่ยะ article
เขาโล้นที่เขาแหลม article
บันทึก จากครูดอย (รร.บ้านห้วยโค้ง อมก๋อย) article
เขาหลวง นครศรีธรรมราช article
เรื่องเล่า เชียงคาน
ภูสอยดาว article
ปากน้ำปราณบุรี เขากะโหลก ง่ายๆ สบายๆ ใกล้ๆ กรุง article
เที่ยวเมืองภูเก็ตยังไงให้คุ้มค่าที่สุด article
แอ่วเจียงใหม่ article
น้ำตกป่าละอู ….เราจะกลับมา article
โรงเรียนของหนู (โครงการไออุ่นจากพี่ให้น้องครั้งที่ 1) article
ภูกระดึง........ในวันที่เงียบเหงา article
ภูสอยดาว บันเทิงโบก (...ลองหยุดวิ่งตามดูสักครั้ง) article
ตามหัวใจ..ไปเสม็ด article
สะบายดี..วังเวียง article
ปาย "Pai" article
แบกเป้ลุยเดี่ยว เที่ยว อช.เขาแหลม article
ทริป ”พักใจ ..ไปโกรกอีดก” article
ภาพถ่าย...ลำนำ..และบทเพลง article
เขาสามร้อยยอด article
เวียดนาม (Vietnam) article
จุดเริ่มต้นในการท่องเที่ยว article
อยากอยู่ป่า... article
สู่ยอด...ดอย article
ฝน...ทั้งดีและชั่วอยู่ด้วยกัน article
บทเพลงแห่งธรรมชาติ article
ข้าสองเจ้าบ่าวสองนาย article
บุหรี่ มัจจุราชตัวน้อย article
ป่าขี สายลมและสายน้ำ article
บ้านชมทุ่ง article
เกาะกุฏี ในสำนึก article
เปิดบันทึกการเดินทาง ... โก๋ ก้อนดิน article
เดินป่า เมื่อยามฤดูฝน "ตาดหินยาว" article
ภูสอยดาว article
บันทึกจากห้องเช่าเมื่อยามความเหงามาเยือน article
ผจญภัยที่เกาะช้าง...... article
ชะอำ...ช้ำใจ article
หัวใจเดินทาง..อีกครั้ง!! (Samed Episode II) article
" 7 Days In Tibet " ดินแดนขอบฟ้าหลังคาโลก article
ตำนานคน ตำนานป่า ตำนานการเดินทาง article
เดินป่าขึ้นเขาสน ณ เขตรักษาพันธ์สัตว์ป่าเขาสน-เขาสนามเพรียง 12 - 13 -14 - ส.ค. 48 article
พุเตย…พิสูจน์ใจไล่ความกลัว article
บันทึกนี้ที่เชียงใหม่ article
"ลัดเลาะสองฝั่งแม่กลอง แอบมองหิ่งห้อย ร้อยพัน" article
รสชาติใหม่ของการเดินทาง (Suan Soan Pradipat) article
จาก ขญ.11 สู่ ขญ. 10 (Bike Camp) article
เปิดบันทึกเล่มใหม่ กับการผจญภัยที่ “ตาดหินยาว” article
ความสุขไม่ได้รออยู่ที่ปลายทาง article
ห้างเก่า article
แสงประหลาด article
บ้านแม่แสะ article
มืดแปดด้าน article
มะพร้าวตก article
บ้านแพซุง article
บ้านขุนแปะ article
ทุ่งกระทิง article
ด่วนเจ้าพระยา article
ควบจิ้งเหลนดงมุ่งตรง บึงฉวาก article
คลื่นยักษ์ที่โถมซัดไม่อาจทัดทานคลื่นน้ำใจ article
ความเจริญไม่มีที่สิ้นสุด article
ช่างซอตาบอด article
“สู่...ยอดเขาโล้น” article
ดินแดนแห่งอารยธรรม article
“ภูชี้ฟ้า” ภูนี้ไม่เคยว้าเหว่ article
ยอดลมพัด ไม่ได้มีแค่ในตำนาน.. article
เมืองเล็กๆ ที่ชื่อ “ปาย” article
สวัสดี เกาะ 1,000,000 article
ค่ำไหนนอนนั่น article
"กระทิง สิ่งอันเป็นที่รักของฉัน" article
เกาะสีชัง จำลอง...Believe It or Not ! article
" เขาลมพัด " รวมพลคนหน้าตาดี article
จากกรุงเก่าสู่บางปะอิน article
ยี่เป็ง...ประทับใจ
ปาย ฝนต้นหนาว
โชงโดง กับคำถามที่ว่า “เราขึ้นมาทำไม?”
ความเปลี่ยนแปลงใน สังขละบุรี
ตามรอย รัก-ยม ชมไทยไป ขุนแม่ยะ
บันทึกไออุ่น...จากพี่ให้น้อง ครั้งที่2
เสียดาย โดดเดี่ยวใน...ภูเก็ต
สรุปการเดินทาง 3 เดือนแรก
มนต์เสน่ห์ เชียงคาน บันทึกที่ริมสายน้ำโขง
ซ้ำรอยเดิมที่...ตาดหินยาว
ครบรอบ 1 ปี แห่งความรัก หนุ่มตัน กับสาวปลา
ในสายหมอกที่ “ภูสอยดาว”
อุทัยธานี...มีอะไร?
ได้โปรดเถอะ !!!! นำพาเขามาสู่ฉัน
Home Stay แบบชิวๆ ที่ เขายายเที่ยง



[1]

ความคิดเห็นที่ 1 (132742)
avatar
นายใกล้ชิด

 เป็นกิจกรรมที่ดีมากคับผมเองก็อยากมีโอกาสแบบนี้เหมือนกัน ดีแล้วละที่เด็กไทยในที่สูงได้มีโอกาสพบกับเพื่อนต่างแดนซึงถือว่าเป็นเรื่องดีสำหรับเด็กเขานะ

            การที่เด็กเหล่านี้จะได้พบเจอกับเื่พื่อนแบบนี้ถือว่าเป็นเรื่องยากถ้ามีกิจกรรมแบบนี้ก็ขอให้เผื่อไปถึงเด็กบนสูงบ้างเพื่อให้พวกเขาได้รู้โลกที่กว้างใหญ่ใบนี้   และถือเป็นการแบ่งป้นโอกาสนะคับ

           ขอคุณทางมลูนิธิมากที่มีนำ้้ใจให้มีกิจกรรมนี้เกิดขึ้นคับ

ผู้แสดงความคิดเห็น นายใกล้ชิด วันที่ตอบ 2009-12-07 14:02:09



[1]


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น *
ผู้แสดงความคิดเห็น  *
อีเมล 
ไม่ต้องการให้แสดงอีเมล


Copyright © 2003 Chomthai team 089-7801770

ตารางออกอากาศรายการชมไทยแลนด์ ช่อง ของดีประเทศไทย   (จานเหลือง DTV และจานเคเบิ้ลท้องถิ่นที่รับได้ทั่วไป)

วันเสาร์ 18:30-19:00 รีรัน อังคาร 22:30-23:00  พฤ. 14:00-14.30  ศุกร์  9:30-10:00 / 16:30-17:00

  Nextstep ชมย้อนหลังรายการชมไทยแลนด์ รายการชมไทยสัญจร ที่ช่อง Real Metro     หนังสือของชมไทย วางแผงกันแล้ว   

 

ติดต่อ : ชมไทย chomthailand.com  14/2  ม.3  คลองถนน  สายไหม  ก.ท.ม.  10220   โทร 089-7801770    e-mail : webmaster@chomthailand.com

Free Page Rank Tool