dot
dot
dot
bulletGallery ห้องภาพคนเดินทาง
bulletข่าวสาร เทศกาล ท่องเที่ยว
bulletใต้ฟลายชีท-ชวนกันเที่ยว
bulletมุมเพื่อน บทความ นัดพบ ฯลฯ
bulletห้วงสำนึกเดินทาง blog ,diary
bulletคลังข้อมูล เวบบอร์ดเก่าชมไทย
bulletท่องเที่ยว 76 จังหวัดทั่วไทย
bulletเรื่องเล่าริมทางเดิน
bulletบันทึกเดินทาง (คลังเก่า)
bulletแนะนำ หนังสือน่าอ่าน
ค่ายอาสา ไออุ่นจากพี่ให้น้อง
bulletเที่ยวเกาะช้าง


deuter kovea Eneloop ถุงนอน เป้ ตะเกียง เชือก เดินป่า มีด ไฟฉาย เปลมุ้ง รองเท้า

แบนเนอร์ชมไทย


"กระทิง สิ่งอันเป็นที่รักของฉัน" article

 

          วันนี้เป็นวันจันทร์ที่   19  ธันวาคม  48   ซึ่งเป็นวันคล้ายวันเกิดของ  แจ็ค  น้องชายที่คลอดต่อจากฉัน  และอีกหนึ่งคน  ที่ฉันใส่ใจและให้ความรู้สึก  อย่าง  ลูก   เยี่ยง  น้องชาย   และเด็กที่ขาดบางสิ่งบางอย่างที่คิดว่า  ฉันสามารถเติมเต็มให้เขาได้    "เอ"   หรือ    "สี"   สมญานามที่มาจากโฆษณาทางโทรทัศน์  กับประโยค ยอดนิยม   "สีทนได้"   อาจเป็นเพราะ  ความอึด  ความอดทน  ที่มีอยู่ในตัวเขาอย่างล้นหลาม         สี   เป็นเด็กชายอายุ   14  ปี  และกำลังเรียนอยู่ชั้นประถมศึกษาปีที่   5     หากเทียบอายุกับระดับชั้นเรียนแล้ว     แน่นอน   สี เรียนช้ากว่าเกณฑ์มาตรฐาน  สี อาศัยอยู่กับ  ตา และ ยาย       โดยปราศจากผู้ให้กำเนิด  ด้วยหลากหลายเหตุผล   ที่ฉันต้องการหาคำตอบ   ถึงสิ่งที่เป็นอยู่ในตัวเด็กชายคนนี้       ฉันจึงให้ความสำคัญกับเขาเป็นพิเศษ   และเป็นอีกเหตุผลหนึ่งที่ฉันมาที่นี้    "เขาแผงม้า"  


          ฉันเดินทางด้วยรถคู่ใจคันแรกของฉัน      ออกจากบ้านตั้งแต่ยังไม่ได้ยินคำทักทายจากดวงตะวัน    หรือวันนั้นตะวันอาจจะตื่นสายกว่าฉันก็เป็นได้ ขับรถไปตามเส้นทางหลวงหมายเลข   304  มุ่งหน้าเขาแผงม้า  แวะเติมคาเฟอีนที่ร่างกายขาดไม่ได้ที่สถานีเติมน้ำมันแห่งหนึ่งในอำเภอปักธงชัย     และก็ถึงจุดหมายในเวลา   6.57  น.   ภาพแรกที่เห็นคือ  มิตรสหายที่เกิดก่อน   กำลังฝืนใจให้ม้าเหล็กตื่นจากนินทา   แต่ด้วยใจที่มุ่งถึงสิ่งที่รักและสนใจมากที่สุด    จึงใจดำที่จะจอดรถทักทายตามที่ควรจะเป็น   ขับขึ้นเขาด้วยเกียร์  1   เพราะหวั่นใจว่าเจ้าโฟร์วิน  ยังคงไม่ใส่ใจจะช่วยให้เราถึงจุดหมายเท่าไรนัก  แครีเบียนสีดำคันน้อยได้พัก ณ  ปากทางเข้าลานจอดฮอ     ซึ่งเป็นจุดหมายที่ได้ขออนุญาติจากเจ้าของสถานที่แล้ว  เปลี่ยนใส่รองเท้าเดินป่าแล้วเดินดิ่งลงทางลาดที่เหมือนกับมีแรงดึงดูดอย่างแรงอยู่ข้างหน้า ปีนขึ้นห้างบนต้นกระถิน   เหมือนได้ปลดปล่อยสิ่งที่ทำให้ความเป็นมนุษย์หายไปในบางช่วงบางคราวที่ใช้ชีวิตอยู่ในเมือง            ให้หลุดลอยออกจากร่างกาย ให้มันหลุดลอยไปพร้อมลมหนาวที่พัดแรงเหมือนกำลังรีบไปให้ถึงจุดหมาย  แล้วที่ไหนกันนะที่เป็นจุดหมายของสายลม?    แล้วจุดหมายของเราล่ะ?


          เวลาผ่านไป นานพอที่จะทำให้ฤทธิ์ของคาเฟอีน  ลดน้อยและยอมแพ้แก่ความง่วง จนได้ยินเสียงเพลงจากโทรศัพท์มือถือ  ที่ตามมาด้วยความห่วงใยจากคนคุ้นเคย หลังจากบอกกล่าว  เล่าเรื่องเรียบร้อยแล้ว จุดหมายของการเดินทางในวันนี้ก็มาถึง  มาพร้อมกับร่างกายกำยำ สีดำ มันเงา  เมื่อนั้นเอง ร่างกายก็ไม่จำเป็นต้องพึงคาเฟอีนอีกต่อไป     ทุกโสตประสาทการรับรู้ตื่นจากพะวังของความง่วง  นัยตาเบิกโพง    พร้อมกับความรู้สึกตื่นเต้น     เป็นสุข   ที่เดินทางมาทีหลังการรอคอย  "กระทิง"    2   ตัว  กำลังฉุดกระชากเครืออีเฒ่า   จากพุ่มไม้ลงมาเคี้ยว  เพื่อเป็นอาหารของมื้อเช้า   จากการคาดคะเน  และจากทฤษฎี  ที่พี่ ๆ  บนเขาแผงม้าบอกกล่าวไว้   กระทิง    2  ตัวนี้น่าจะเป็นเพศเมีย  สิ่งที่ทำให้คาดเดาอย่างนั้น   ก็คือ   ลักษณะของเขาที่มีวงแคบไม่แบนเหมือนในรูปที่ผ่านตามา   อีกทั้งน่าจะเป็นกระทิงเต็มวัยสังเกตุจากส่วนเขาที่มีสีขาวที่พอมองเห็นบ้างแล้ว

 ใจเริ่มเต้นไม่เป็นจังหวะเมื่อเจ้าตัวซ้ายมือเดินลงมาใกล้ตามากขึ้น คาดคะเนประมาณ   80  เมตร   หน้าโพธิ์ที่ขาวตัดกับสีผิว ทำให้เห็นตำแหน่งและการเคลื่อนไหวได้ชัดเจนขึ้น

          คุณเคยไหม ?   เคยรออะไรบางอย่างที่ใจคุณทรยศต่อร่างกายหนีไปอยู่กับสิ่งนั้นอย่างไม่แยแส้ต่อสิ่งใด รอคอยอยู่กลางทะเลอารมย์ที่เกรี้ยวกราด  ของสายลมแห่งเหมันต์ฤดู     ในรุ่งอรุณที่มีแต่คุณคนเดียวท่ามกลางป่า     5,000  ไร่     และแล้วการรอคอยก็ไม่ได้ทำให้คุณผิดหวัง การรอคอยนำพาหัวใจที่ละทิ้งร่างกายมาเนิ่นนาน    มาพร้อมกับ  "กระทิง"    ภาพความประทับใจ  ภาพของกระทิง   2  ตัวกำลังเอร็ดอร่อยกับอาหารมื้อเช้า พร้อมเคลื่อนไหวร่างกายที่เปรียบเสมือน   ชายหนุ่มในฝันที่หญิงสาวอย่างฉันใฝ่ฝันหา  ฉันเพิ่งรู้ว่าการเฝ้ามอง   จะเป็นสุขใจได้เพียงนี้ ถ้ามีเทวดาใจดีมอบพรประเสริฐให้ฉันสักข้อ  ฉันอยากขอให้หยุดเวลาไว้เพียงแค่นี้   ให้ฉันได้เฝ้ามอง   และชื้นชมในรูปร่าง   สัดส่วน   ที่สวยงาม  ในความเป็นตัวตนของกระทิง   โดยปราศจากมารยา      ซึ่งสิ่งนั้นอาจเกิดจากสังคม   ที่บังคับ   ตีกรอบ  และข่มขืนใจเยื้อง  มนุษย์โดนกระทำในสังคมคนเมือง แต่น่าแปลกที่มนุษย์ขี้เหม็นส่วนใหญ่ก็ชอบและยอมถูกกระทำ   โดยหารู้ไม่ว่านั้นเป็นการนำพามาซึ่งอวสานของมนุษย์ชาติ


          ขณะที่ฉันกำลังวิงวอนขอพรจากเทวดาให้หยุดเวลาแห่งความสุขไว้ที่ตรงนี้นั้น หัวใจของฉันก็ตกลงฮวบ  เหมือนโดนพลักตกจากที่สูง นี้ละมั่งที่เขาว่าใจตกลงไปอยู่ที่ตาตุ่ม  "ปัง" เสียงนั้นดังมากในป่าเปลี่ยวอย่างนี้ มันดังจนสายลมที่กำลังรีบร้อนไปให้ถึงจุดหมาย  หยุดด้วยความแปลกใจในเสียงนั้น  ยังไม่ทันที่ใจจะกลับถิ่นฐานของมัน      "ปัง"    ตามมาอีกครั้งหนึ่ง คราวนี้เองที่ทำให้   สิ่งอันเป็นที่รักของฉัน วิ่งกระจัดกระจาย   แตกกระเจิง  ไปคนละทิศละทาง ตัวด้านขวามือวิ่งลงหุบข้างล่าง ตัวด้านซ้ายมือวิ่งเฉียงไปทางซ้ายเข้าพุ่มไม้หนาที่มันคงหวังจะให้เป็นที่บังกายในยามนี้  เสียงสิ่งอันเป็นที่รักของฉันวิ่งอย่างไม่เห็นแก่ต้นหญ้าที่ปกคลุมพื้นดิน ไม่เห็นแก่สรรพสัตว์ตัวน้อยที่ส่งเสียงแผดร้อง   ดังฟ้าจะถล่มดินจะทลาย


 
มือฉันสั่น ใจฉันหวั่นเหลือเกิน      ห่วงใยถึงสิ่งอันเป็นที่รักของฉัน มันเหมือนกับใครสักคนที่มีมนต์ดำ  เสกให้ใจของฉันหายไป  อย่างที่ฉันไม่ทันจะตระหนักถึงเสียงเต้นของหัวใจในวินาทีสุดท้ายที่มันยังอยู่กับร่างกาย   ฉันร้องไห้  ฉันเสียใจ มองเหม่อไปที่ใดที่หนึ่ง        ที่ซึ่ง    กระทิง    สิ่งอันเป็นที่รักของฉันมุ่งหน้าไป  


"ไปในที่       ที่ไม่มีเสียงปืน"

 

          ในอนูความรู้สึก ความนึกคิดของฉัน  วนเวียนอยู่กับคำถาม คำถามเดียว   

         "ทำไม  ทำไม  และทำไม" 
          ทำไมยังมีเสียงปืน  ทำไมต้องเบียดเบียนสัตว์ป่า  ทำไมต้องทำอย่างนี้
          ทำไมใจร้ายนัก    ฉันอยากบอกเขาเหลือเกิน   อยากให้เขาเข้าใจ  
          อยากให้เขารู้ว่า    "ไม่ว่าคน หรือ สัตว์    ก็มีครอบครัว "

          ครอบครัวที่ประกอบไปด้วย พ่อ     แม่ ลูก หากครอบครัวขาดใครไปสักคนหนึ่ง คุณรู้ไหมมันจะส่งผลอย่างไรบ้างกับคนที่เหลืออยู่  ลูก ที่ขาดแม่   ขาดคนที่รักอย่างหมดหัวใจ   ห่วงใยทุกย่างก้าวที่ลูกออกเดิน      และทำได้ทุกอย่างเพื่อลูก  โดยไม่เคยหวังสิ่งใดตอบแทน     คุณคิดว่าเด็กคนนั้นจะดำเนินชีวิตต่อไปได้อย่างไร   ใครจะเป็นคนจูงมือเมื่อยามต้องหัดก้าวเท้า  ใครจะเป็นคนพยุงให้ลุกขึ้นเมื่อก้าวพลาด  และล้มลง    ใคร     ใคร หากคุณเป็นคนนั้น 
เป็นคนที่พรากแม่ไปจากลูก แต่ถึงแม้ฉันจะพูด   จะอธิบายให้คุณฟังสักเท่าไร อ้อนวอน ขอร้องคุณสักเพียงไหน คุณ  ผู้ที่ชอบเอาเปรียบเพื่อนร่วมโลก คงไม่เข้าใจ จนกว่าจะถึงวันนั้น วันที่คุณเสียคนในครอบครัวของคุณไป

หากมีเทวดาใจดีและอนุญาติให้ฉันขอพรได้อีกสักข้อ  

"ฉันขอให้เสียงปืน หมดไปจากที่นี้  ที่เขาแผงม้า"

          ฉันนั่งอยู่บนนั้นอีกนาน นานพอที่จะทำให้น้ำตาที่มันเอ่อล้นหัวใจ แห้งเหือด     ลดน้อยลงไป  แล้วฉันก็นึกขึ้นได้ว่า ยังมีมนุษย์อีก    1     คน  รอคอยฉันอยู่ มนุษย์ผู้ซึ่งฉันใส่ใจที่จะเติมเต็มในสิ่งที่เขาขาด ไออุ่นจากแม่  ความรักจากพี่สาว และความรู้สึกนึกคิดแห่งมิตรภาพระหว่าง คน  ธรรมชาติ  สัตว์ป่า  และที่สำคัญ

 

"กระทิง สิ่งอันเป็นที่รักของฉัน"

.........................เพื่อนกระทิง

รายละเอียดและข้อมูลเพิ่มเติม ชมได้ที่

http://www.KhaoPhaengMaWFT.com

ข้อมูลเพิ่มเติมจากการสำรวจธรรมชาติ 4 เส้นทางกับชมไทย

http://www.chomthailand.com/index.php?lay=show&ac=article&Id=126976&Ntype=2

สนทนาติดต่อ- สอบถาม พูดคุยเรื่องกระทิง และข้อมูลเพิ่มเติ่ม

http://202.142.215.212/freewebboard/view.php?user=chomthailand&id=515

 




ตามรอยตะวัน

แก่งหินเพลง เรื่องบังเอิญ คุณบังอร
ออกนอกกะลา ไปบาหลี ตอนที่ 2 (จบ)
ออกนอกกะลา ไปบาหลี ตอนที่ 1
ลุงชู ที่เขื่อนเขาแหลม
น้ำท่วมทุ่ง ผักบุ้งเต็มคลอง ที่สองพี่น้อง สุพรรณบุรี
หนาวนี้ อีกสักที ที่ สวนผึ้ง ราชบุรี
พักกาย..หย่อนใจ..ที่บ้านไร่ตับเต่า
เรื่องเล่า..อโยธารา...
กว่าจะถึง “ภูกระดึง” article
หมู่เกาะตะรุเตา
ความรู้สึกจางๆ กับไออุ่น 4
โกรกอีดก
แบกเป้ มุ่งหน้าสู่ แก่งกระจาน-พะเนินทุ่ง
ร้อน ฝน หนาว ที่ อช.หมู่เกาะชุมพร
ความทรงจำที่เกาะกุฎี article
เรื่องเล่า.............จากเขาหลวง (สุโขทัย) article
ฝ่าสายฝนจากเชียงของ สู่เพลินวาน
bicycleworld lightblue : เดินทางโดยจักรยานรอบโลก article
เที่ยวอยุธยา เมื่อหน้าน้ำ
โฮมพุเตย...ฝันที่ฉันอยากไป article
เขาใหญ่ อช. แรกของไทย article
เขาหลวง-ประจวบฯ article
“เกาะหมาก-เกาะขาม”...สวรรค์ของคนรักสงบ article
ตะลุยเดี่ยวเที่ยว 3 เกาะอ่าวไทย article
เปิดประตูสู่....เขายายเที่ยง
บนทางแสนไกล...ตาดหินยาว
โลกหมุนช้าลง..ที่..เชียงคาน
เมื่อใบไม้เปลี่ยนสี...ที่ขุนแม่ยะ article
เขาโล้นที่เขาแหลม article
บันทึก จากครูดอย (รร.บ้านห้วยโค้ง อมก๋อย) article
เขาหลวง นครศรีธรรมราช article
เรื่องเล่า เชียงคาน
ภูสอยดาว article
ปากน้ำปราณบุรี เขากะโหลก ง่ายๆ สบายๆ ใกล้ๆ กรุง article
เที่ยวเมืองภูเก็ตยังไงให้คุ้มค่าที่สุด article
แอ่วเจียงใหม่ article
น้ำตกป่าละอู ….เราจะกลับมา article
โรงเรียนของหนู (โครงการไออุ่นจากพี่ให้น้องครั้งที่ 1) article
ภูกระดึง........ในวันที่เงียบเหงา article
ภูสอยดาว บันเทิงโบก (...ลองหยุดวิ่งตามดูสักครั้ง) article
ตามหัวใจ..ไปเสม็ด article
สะบายดี..วังเวียง article
ปาย "Pai" article
แบกเป้ลุยเดี่ยว เที่ยว อช.เขาแหลม article
ทริป ”พักใจ ..ไปโกรกอีดก” article
ภาพถ่าย...ลำนำ..และบทเพลง article
เขาสามร้อยยอด article
เวียดนาม (Vietnam) article
จุดเริ่มต้นในการท่องเที่ยว article
อยากอยู่ป่า... article
สู่ยอด...ดอย article
ฝน...ทั้งดีและชั่วอยู่ด้วยกัน article
บทเพลงแห่งธรรมชาติ article
ข้าสองเจ้าบ่าวสองนาย article
บุหรี่ มัจจุราชตัวน้อย article
ป่าขี สายลมและสายน้ำ article
บ้านชมทุ่ง article
เกาะกุฏี ในสำนึก article
เปิดบันทึกการเดินทาง ... โก๋ ก้อนดิน article
เดินป่า เมื่อยามฤดูฝน "ตาดหินยาว" article
ภูสอยดาว article
บันทึกจากห้องเช่าเมื่อยามความเหงามาเยือน article
ผจญภัยที่เกาะช้าง...... article
ชะอำ...ช้ำใจ article
หัวใจเดินทาง..อีกครั้ง!! (Samed Episode II) article
" 7 Days In Tibet " ดินแดนขอบฟ้าหลังคาโลก article
ตำนานคน ตำนานป่า ตำนานการเดินทาง article
เดินป่าขึ้นเขาสน ณ เขตรักษาพันธ์สัตว์ป่าเขาสน-เขาสนามเพรียง 12 - 13 -14 - ส.ค. 48 article
พุเตย…พิสูจน์ใจไล่ความกลัว article
บันทึกนี้ที่เชียงใหม่ article
"ลัดเลาะสองฝั่งแม่กลอง แอบมองหิ่งห้อย ร้อยพัน" article
รสชาติใหม่ของการเดินทาง (Suan Soan Pradipat) article
จาก ขญ.11 สู่ ขญ. 10 (Bike Camp) article
เปิดบันทึกเล่มใหม่ กับการผจญภัยที่ “ตาดหินยาว” article
ความสุขไม่ได้รออยู่ที่ปลายทาง article
ห้างเก่า article
แสงประหลาด article
บ้านแม่แสะ article
มืดแปดด้าน article
มะพร้าวตก article
บ้านแพซุง article
บ้านขุนแปะ article
ทุ่งกระทิง article
ด่วนเจ้าพระยา article
ควบจิ้งเหลนดงมุ่งตรง บึงฉวาก article
คลื่นยักษ์ที่โถมซัดไม่อาจทัดทานคลื่นน้ำใจ article
ความเจริญไม่มีที่สิ้นสุด article
ช่างซอตาบอด article
“สู่...ยอดเขาโล้น” article
ดินแดนแห่งอารยธรรม article
“ภูชี้ฟ้า” ภูนี้ไม่เคยว้าเหว่ article
ยอดลมพัด ไม่ได้มีแค่ในตำนาน.. article
เมืองเล็กๆ ที่ชื่อ “ปาย” article
สวัสดี เกาะ 1,000,000 article
ค่ำไหนนอนนั่น article
เกาะสีชัง จำลอง...Believe It or Not ! article
" เขาลมพัด " รวมพลคนหน้าตาดี article
จากกรุงเก่าสู่บางปะอิน article
ดอกไม้เบ่งบานกับวัฒนธรรมไร้พรมแดน article
ยี่เป็ง...ประทับใจ
ปาย ฝนต้นหนาว
โชงโดง กับคำถามที่ว่า “เราขึ้นมาทำไม?”
ความเปลี่ยนแปลงใน สังขละบุรี
ตามรอย รัก-ยม ชมไทยไป ขุนแม่ยะ
บันทึกไออุ่น...จากพี่ให้น้อง ครั้งที่2
เสียดาย โดดเดี่ยวใน...ภูเก็ต
สรุปการเดินทาง 3 เดือนแรก
มนต์เสน่ห์ เชียงคาน บันทึกที่ริมสายน้ำโขง
ซ้ำรอยเดิมที่...ตาดหินยาว
ครบรอบ 1 ปี แห่งความรัก หนุ่มตัน กับสาวปลา
ในสายหมอกที่ “ภูสอยดาว”
อุทัยธานี...มีอะไร?
ได้โปรดเถอะ !!!! นำพาเขามาสู่ฉัน
Home Stay แบบชิวๆ ที่ เขายายเที่ยง



[1]

ความคิดเห็นที่ 1 (649)
avatar
ชาญวิทย์
กระทิงอยู่ตามธรรมชาติดีอยู่ไปฆ่ามันทำไม
ผู้แสดงความคิดเห็น ชาญวิทย์ วันที่ตอบ 2008-08-05 15:30:47



[1]


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น *
ผู้แสดงความคิดเห็น  *
อีเมล 
ไม่ต้องการให้แสดงอีเมล


Copyright © 2003 Chomthai team 089-7801770

ตารางออกอากาศรายการชมไทยแลนด์ ช่อง ของดีประเทศไทย   (จานเหลือง DTV และจานเคเบิ้ลท้องถิ่นที่รับได้ทั่วไป)

วันเสาร์ 18:30-19:00 รีรัน อังคาร 22:30-23:00  พฤ. 14:00-14.30  ศุกร์  9:30-10:00 / 16:30-17:00

  Nextstep ชมย้อนหลังรายการชมไทยแลนด์ รายการชมไทยสัญจร ที่ช่อง Real Metro     หนังสือของชมไทย วางแผงกันแล้ว   

 

ติดต่อ : ชมไทย chomthailand.com  14/2  ม.3  คลองถนน  สายไหม  ก.ท.ม.  10220   โทร 089-7801770    e-mail : webmaster@chomthailand.com

Free Page Rank Tool