dot
dot
dot
bulletGallery ห้องภาพคนเดินทาง
bulletข่าวสาร เทศกาล ท่องเที่ยว
bulletใต้ฟลายชีท-ชวนกันเที่ยว
bulletมุมเพื่อน บทความ นัดพบ ฯลฯ
bulletห้วงสำนึกเดินทาง blog ,diary
bulletคลังข้อมูล เวบบอร์ดเก่าชมไทย
bulletท่องเที่ยว 76 จังหวัดทั่วไทย
bulletเรื่องเล่าริมทางเดิน
bulletบันทึกเดินทาง (คลังเก่า)
bulletแนะนำ หนังสือน่าอ่าน
ค่ายอาสา ไออุ่นจากพี่ให้น้อง
bulletเที่ยวเกาะช้าง


deuter kovea Eneloop ถุงนอน เป้ ตะเกียง เชือก เดินป่า มีด ไฟฉาย เปลมุ้ง รองเท้า

แบนเนอร์ชมไทย


“เกาะหมาก-เกาะขาม”...สวรรค์ของคนรักสงบ article

 

           ครั้งนี้ฉันได้ไปเยือนเมืองตราดอีกแล้ว จากครั้งแรกที่ไป ก็ ปีกว่าๆ ตอนที่ฉันเดินทางไปเกาะช้าง แต่คราวนี้จุดหมายปลายทางของฉันเป็นเกาะเล็กๆ ที่อยู่ระหว่างเกาะช้างกับเกาะกูด นั่นคือ “เกาะหมาก”  หากถามว่าเคยไปเกาะหมากกันมั้ย คนที่ยกมือตอบคงมีน้อยมาก เพราะเกาะหมาก ไม่ใช่ที่ๆ คนพลุกพล่านแม้ในหน้าเทศกาล ไม่มีรีสอร์ทใหญ่โต แต่ละที่ก็ตั้งอยู่ห่างกัน แต่ก็เป็นที่เก็บสะสมความสุขสบายใจ พร้อมความสนุกสนานไว้อย่างเต็มที่ การเดินทางจากฝั่งก็ใช้เวลาไม่นานเกินไปเพียงเลยเกาะช้างไปนิดนึง และยังไม่ไกลถึงเกาะกูด เพราะฉะนั้นเกาะหมากน่าจะเป็นตัวเลือกที่ดี แห่งหนึ่งสำหรับคนที่มีเวลาน้อย แต่อยากไปในที่ๆ สวยงาม....
 

            เริ่มต้นการเดินทางของฉัน อย่างเคยคือฉันเลือกไปรถโดยสารประจำทาง กรุงเทพฯ-ตราด เที่ยวสุดท้ายเวลา 23.30 น. คงเป็นเวลาที่เหมาะสมสำหรับคนทำงานอย่างฉัน คือเลิกงานแล้วไม่ต้องรีบ สบายๆ ทานข้าวเย็นซะให้เรียบร้อย กลับห้องจัดกระเป๋า อาบน้ำอาบท่าให้ร่างกายสดชื่น จากนั้นก็พร้อมตะลอนได้เลย..


            ปีกว่าผ่านไปอะไรๆ ก็เปลี่ยน ค่าโดยสารก็ขึ้น จาก 189 บาทเป็น 228 บาท คงเป็นผลมาจากน้ำมันแพง และที่ตราดก็มีขนส่งใหม่ ตามธรรมดารถต้องไปจอดที่ตลาดเทศบาล แต่คราวนี้รถไปจอดที่ขนส่งใหม่ของจังหวัดตราด ผู้โดยสารบนรถคงจะอึ้งพอๆ กับฉันและเพื่อนนั่นแหละคือ ที่นี่ที่ไหนกัน แล้วถึงจุดหมายปลายทางแล้วหรือ ไม่มีใครยอมลงจากรถ จนพนักงานขับรถต้องตะโกนบอกพวกเราทั้งคันรถว่า รถหมดระยะแล้ว...นั่นซิ หมดระยะแล้วก็ต้องลงซิ นั่งอยู่ทำไม...แล้วก็ต้องไปต่อรถสองแถวเพื่อไปท่าเรือ


            การเดินทางไปเกาะหมาก ต้องนั่งรถสองแถวไปลงที่ท่าเรือแหลมงอบ วันนี้คนเยอะนะ ที่สำคัญมีแต่ชาวไทย ไม่มีชาวต่างชาติเลย ถึงมีก็น้อย ไม่ถึง 5 คน ฉันนั่งสังเกต (สอดรู้สอดเห็น) ตะแคงหูฟังว่านักเดินทางทั้งหลายนั้นมีจุดหมายปลายทางเดียวกับฉันหรือเปล่า แต่ก็โล่งใจเพราะส่วนใหญ่ที่ไปมีจุดหมายเดียวกันคือเกาะช้าง มีกลุ่มใหญ่ 2 กลุ่มไปเกาะกูด อีก 1 กลุ่มไปเกาะหวาย ส่วนฉันและสาวๆ ที่เหลือกลุ่มสุดท้ายนั้น ไปเกาะหมากเหมือนกัน ดีจัง


            ซื้อตั๋วเรือเสร็จก็ต้องนั่งรอ เพราะเรือออกตอน 9 โมงเช้า แปลกที่การรอครั้งนี้เวลาเดินเร็วคงเป็นเพราะฉันมีกิจกรรมทำ ไม่ได้นั่งรอเฉยๆ น่าเบื่อ นั่นคือการถ่ายภาพ ช่วงเช้ามืดมีฝนตกลงมาเล็กน้อยพอให้ชุ่มฉ่ำ แต่เริ่มสายอากาศก็เริ่มอบอ้าว คิดไปคิดมาก็แปลก อากาศช่วงฤดูร้อน มันก็ร้อนจนเหลือทนอยู่แล้ว แต่ทำไมคนถึงชอบมาทะเลหน้าร้อน เพราะมาก็ต้องเจอกับแสงแดดจัดที่พยายามจะไหม้ผิวคุณให้เกรียมซะให้ได้ แต่ฉันถึงให้ร้อนยังไงก็จะมาเพราะฉันรักทะเล ไม่นานฉันและเพื่อนก็ได้ลงไปนั่งทำท่าเงอะงะอยู่ใน Speed Boat เพราะเรือ Sea tran ที่จะไปเกาะหมากยกเลิกการเดินทาง เหตุผลคือเรือเสีย แต่ฉันเดานะว่า เรือไม่เสียหรอก แต่มีผู้โดยสารน้อย ไม่คุ้มค่าน้ำมัน ใครล่ะจะยอมขาดทุนจริงมั้ย ดังนั้นจึงต้องเพิ่มเงินอีก 50 บาทเพื่อซื้อความเร็วในการเดินทาง จาก 400 บาทค่าเรือ Sea Tran ฉันต้องจ่าย 450 บาทค่า Speed Boat แต่ก็เร็วทันใจจริงๆ 50 นาที ฉันและเพื่อนก็ได้มาสูดอากาศบริสุทธิ์บนเกาะหมากเรียบร้อยแล้ว ฉันมาขึ้นที่ท่าเรือของ โคโค่เคป รีสอร์ท เพราะผู้โดยสารนอกจากฉันกับเพื่อนแล้ว ทั้งหมดคือลูกค้าของ โคโค่เคป..ฉันพยายามจองที่นี่ก่อนออกเดินทาง จนมาถึงท่าเรือแหลมงอบก็ยังไม่สามารถจองได้ เพราะคนเต็ม ฉันจึงได้ที่พักที่บ้านเกาะหมาก รีสอร์ท ไม่ผิดหวังเลยจริงๆ


            ครั้งแรกที่มาถึง สวยจัง บรรยากาศก็ดี ที่โคโค่เคปนะ มิน่าลูกค้าถึงได้เต็ม ส่วนเรื่องการบริการนั้นยังไม่รู้เพราะยังไม่ได้สัมผัส แต่ฉันว่ามีลูกค้าเยอะไปก็ไม่ดีนะ เพราะดูวุ่นวาย ไม่ค่อยสงบน่ะ ฉันกับเพื่อนนั่งรอรถจากบ้านเกาะหมากมารับเพราะนัดกันไว้แล้วว่าจะมาขึ้นที่ โคโค่เคบ เดี๋ยวเดียวรถก็มารับ....


            ถึงแล้วบ้านเกาะหมาก บรรยาศดีจริงๆ สีสันของบังกะโลก็หวานๆ ทั้งนั้น น่ารักดี การบริการก็ดีนะ แต่ถ้าใครมาพักที่บ้านเกาะหมากต้องทำใจนะ เพราะห้องน้ำในบังกะโล ค่อนข้างจะเปิดเผยนิดนึง คงอยากให้บรรยากาศ สบายๆ เหมาะสำหรับคู่รักน่ะ หากใครขี้อาย มากับเพื่อน พักหลังเดียวกัน ฉันว่าคงเรื่องใหญ่ อิอิ...แต่นั่นไม่ใช่ปัญหาของฉันเพราะฉันเป็นคนเปิดเผย แฮ่ะๆๆ...ไม่ต้องเดากันหรอกว่าจะเปิดเผยขนาดไหน...


            หลังจากจัดการกับเรื่องที่พักเรียบร้อย ก็ชวนกันออกไปหาที่ดำน้ำ ตอนแรกว่าจะไปดำที่เกาะขาม ซึ่งเป็นเกาะเล็กๆ อยู่ใกล้ๆ กับเกาะหมาก นั่งเรือหางยาวไปแค่ 10 นาทีก็ถึง แต่ต้องรอคนขับรถนานมาก ใจมันร้อนอ่ะนะ คือมาแค่คืนเดียว เพราะฉะนั่นต้องพยายามตักตวงให้มากที่สุด จึงได้คำแนะนำกับพนักงานรีสอร์ทว่าลองไปที่เกาะผี อยู่ตรงอ่าวพระ แค่ชื่อก็สยองละ ใครมันจะกล้าไป แต่ฉันไป.!!! เดินไปนะเพราะบนเกาะไม่มีสองแถวบริการ หรือไม่ก็เช่าจักรยาน แต่ฉันไม่ ฉันชวนเพื่อนเดินอ่ะ สบายๆ อย่างมากก็หลง...ถนนบนเกาะเป็นถนนคอนกรีตสีแดงแคบๆ ที่สองข้างทางเต็มไปด้วยป่าสลับกับสวนยาง ขึ้นเขาลงเขานิดหน่อย เตี้ยๆ ไม่สูงมากนัก ฉันชวนเพื่อนเดินมาเรื่อยๆ แบบว่าสุ่มเดาทางไปน่ะ จริงๆ ลอกแผนที่ไว้แล้ว แต่ก็นะ...โดยนิสัยส่วนตัว หากไม่หลงไม่ใช่ฉัน...อิอิ เดินหลงไปหลงมา สุดท้ายมาโผล่ที่อ่าวพระแบบฟลุ้คๆ ดูซิว่ามันน่าแปลกแค่ไหน แต่ก็เล่นเอาลิ้นห้อยเลย เพราะอากาศร้อนจัด ช่วงนั้นน้ำกำลังลงซะด้วย มองเห็นเกาะผีอยู่แค่นี้เอง มีฟินแล้วกลัวอะไร ว่าแล้วก็ชวนเพื่อนว่ายน้ำไปเกาะผีกัน แต่หน้าตาเพื่อนฉันตอนนั้น คิคิคิ....ท่าทางมันอยากกลับไปนอนมากกว่า คงไม่อยากดำน้ำแล้วมั้ง...

 


            เดินลงทะเลมาเรื่อยๆ ไม่ทันไร สายตาฉันก็ไปปะทะกับเจ้าปลิงตัวเขื่องเข้า นึกในใจเอาแล้วหากเพื่อนมันเห็นมันต้องกรี๊ดแน่ เอาไงดี เบี่ยงสักนิดไม่ให้มันเห็นกันดีที่สุด โอ้ย...ตายๆๆๆ !!..เบี่ยงมาทางนี้ก็ปะเข้ากับกกระจุกหอยเม่นกลุ่มหนึ่ง นี่ถ้าฉันไม่มองเดินดุ่มๆ อย่างเดียวมีหวัง เดี้ยงแน่ๆ แต่ด้วยความอยากดำน้ำอยู่เป็นทุน ทั้งหอยเม่นและปลิงไม่ใช่อุปสรรคสำหรับฉันหรอก ตะล่อมๆ เพื่อนอยู่พักนึงเพราะมันเห็นปลิงกะหอยเม่นซะแล้วน่ะซิ พวกจะกลับดื้อๆ ซะงั้น ได้ไง มาแล้วไม่ลองได้ไง ฉันนึก...พยายามว่ายให้ห่างจากเจ้าฝูงเม่นให้มากที่สุด แต่ยิ่งว่ายยยมันก็ยิ่งหนาตาขึ้นทุกทีทุกที ใต้น้ำก็สวยนะ มีทั้งปลา ทั้งปะการังหน้าตาแปลกๆ ที่ฉันไม่เคยเห็น แต่ไม่นานนัก เกาะผีเป้าหมายของเราก็ต้องฝันสลาย แบบว่าเพื่อนถอดใจไม่ไปแล้ว ด้วยความกลัวทั้งปลิงทั้งหอยเม่น และความอ้างว้างของทะเลนั่นแหละ ไอ้หอยเม่นมันกลัวฉันก็ว่าไม่น่าเป็นไร แต่ปลิงนี่ซิ มันกลัวเพราะว่า...เอ่อ...มันคิดว่าปลิงจะว่ายน้ำตามมาเกาะและดูดเลือดมันน่ะ ดูมันคิดเข้า...คิดได้ไง๊...แต่ก็เอาเหอะคนมันกลัวนี่นะ พอเข้าใจ เอ้า..!! ขึ้นก็ขึ้น แต่จะขึ้นไงล่ะนี่ จะกลับทางเดิมก็ไม่ได้แล้ว หอยเม่นตรึมเลย ว่ายไปข้างหน้า ก็โอ้ววววว...พระเจ้าดงเม่นทั้งนั้น...ลุงใจดีหาหอยนางรมอยู่บริเวณนั้นโยนไม้มาให้เขี่ยเจ้าหอยเม่นให้พ้นทาง จะได้ขึ้นฝั่งได้ แต่ยิ่งเขี่ยมันก็ยิ่งลอย เวลาโดนคลื่น ลอยเฉียดตัวฉันไปมา สยอง..! ไม่เขี่ยแล้ว เอาไงเอากันหาทางขึ้นจนได้ เกาะๆ หินไป เฮ้อ !!...โล่งอก จากไม่กลัว เห็นเพื่อนมันกลัว ฉันก็พลอยสติแตกไปด้วย...สรุปการมาดำน้ำครั้งนี้ไปประสบผลสำเร็จ...หน้าจ๋อยกลับรีสอร์ท ทั้งคู่...


            อาบน้ำอาบท่า แต่งตัวใหม่ มานั่งสัมผัสบรรยากาศชิวๆ ที่หน้าหาดดีกว่า สบายกว่ากันเยอะเลย ตกเย็นแดดร่ม ลมตก เดินเล่นชายหาด โรแมนติกหน้าดู...เกาะหมาก มะพร้าวเพียบเลย ชื่อเกาะหมาก แต่ไม่มีหมาก อะ มีซิ ก็ “หมากพร้าว” นั่นไง สงสัยจะใช่ (อย่าเชื่อนะ ฉันเดาเอาน่ะ) ชายหาดที่เกาะหมาก ไม่ใช่ทรายละเอียดสีขาว เหมือนหาดบนเกาะทั่วๆ ไป ดูแล้วออกจะเหลืองๆ ด้วยซ้ำ แถมยังหยาบ แต่คลื่นลมสงบ น้ำใสเหมือนกระจกเหมาะกับการเล่นน้ำเป็นอย่างยิ่ง แต่ต้องระวังให้มาก เพราะหาดบางที่มีหอยเม่น อัตราย..!!


            โปรแกรมช่วงเช้าก่อนเดินทางกลับคือ ไปเกาะขาม ฉายา มัลดีฟ แห่งทะเลอ่าวไทย ต้องนั่งรถไปที่เกาะหมากรีสอร์ท เพื่อนั่งเรือหางยาวไปเกาะขาม ค่าเรือไปกลับคนละ 70 บาท ค่าขึ้นเกาะอีก 60 บาท ทุกอย่างบนเกาะเป็นเงินเป็นทอง ก็เกาะส่วนตัวนี่นะ ว่าไม่ได้ 10 นาทีไม่น่าถึง เรา 2 คนก็ไปยืนแชะ !! ภาพบนเกาะขามแล้ว อื้อ..!!..สวยใช้ได้ทีเดียว น้ำทะเลเป็นสีเขียวมรกต ใส สงบเหมือนทะสาบ และมีหินภูเขาไฟก้อนโตๆ สีดำ เป็นสัญลักษณ์ของเกาะขาม ..แต่.. มีหอยเม่นอีกแล้ว...เฮ้อ..!!! แทนที่จะดำน้ำฉันจึงชวนเพื่อนพายเรือคยักรอบเกาะดีกว่า เวลาเหลือเฟือ เพราะนัดเรือมารับตอน 9 โมงครึ่ง สบายๆ ท้องฟ้าของเรา ทะเลของเรา..อยู่ๆ ที่เกาะมีน้ำกับฟ้า อิอิ...สนุกจริงๆ...ชอบๆ...เวลาผ่านไปเร็วมากเลยต้องกลับละ


            เฮ้อ...ร่ำลาเกาะหมาก เกาะขาม แล้วเราจะมาอีกนะ...ฉันได้มีโอกาสคุยกับพี่ที่อยู่บ้านเกาะหมาก รีสอร์ท บอกว่าเกาะหมาก จะเงียบๆ แบบนี้เป็นปกติอยู่แล้ว นักท่องเที่ยวจะเยอะก็ช่วงเดือน ธันวาฯ และ มกราฯ แต่ที่ว่าเยอะน่ะก็ไม่ถึงกับคับคั่งเหมือนสถานที่ท่องเที่ยวอื่นๆ น่าสนใจนะ ฉันว่าเหมาะสำหรับคนรักความสงบเลยล่ะ จริงๆ นะ หากอยากดำน้ำ ที่รีสอร์ทเค้าก็มีแพ็คเก็จดำน้ำ เกาะรัง เกาะ...อะไรอีกก็ไม่รู้ฉันจำไม่ได้แล้ว ราคารวมอุปกรณ์ และอาหารกลางวันอยู่ที่คนละ 550 บาท เพื่อนๆ ลองดู แล้วมาเล่าให้ฟังบ้างนะคะ..ถ้าฉันมีเวลาอยู่นานๆ ฉันก็คงต้องลองแต่นี่ อย่างที่บอกคือมีแค่ 2 วัน 1 คืน คงเที่ยวได้ไม่ซะใจเท่าไหร่ เอาแค่สัมผัสบรรยากาศก็พอละ เก็บข้อมูลไว้มีเวลาเยอะๆ จะได้เลือกเที่ยวได้...
           
          “
การเดินทาง รอนแรมมาแสนไกล
           โดยที่ไม่มีจุดหมาย
           คงยากยิ่งนักที่จะค้นพบ
           ว่าอะไรที่เราค้นหา
           เพราะการเดินทางรอนแรมมาแสนไกล
           โดยที่มีจุดหมาย...บางครั้งสิ่งที่เราค้นหา
           ยังมิอาจค้นพบเลย”

           
เป็นบทความจากหน้าสุดท้ายของเมนูอาหารที่บ้านเกาะหมากรีสอร์ท...ฉันเปิดๆ ดูเมนูทุกหน้าตามนิสัยส่วนตัว จึงได้เจอบทความนี้เข้า ชอบมาก เลยคัดลอกมา...
           
ปล. บ้านเกาะหมากรีสอร์ท การบริการดี อาหารอร่อย ราคาไม่แพง บรรยากาศก็ดี อยากให้ลองไปดูค่ะ ฉันประทับใจที่นั่น จากการที่เที่ยวเกาะมาถึงแม้จะไม่มากมายอะไร แต่ลองเปรียบเทียบดู ที่นี่การบริการดีกว่าทุกๆ เกาะที่ฉันเคยไปมานะ...ลองดู
 
“ลมหายใจที่เกาะหมาก หากมีสักครั้งที่คิดจะหลบหนีความสับสนวุ่นวาย ไปยังที่ใกล้ๆ ซึ่งมีแต่คุณกับใครสักคนที่รู้ใจ เกาะหมากที่ๆ มีแต่ธรรมชาติให้คุณสูดอากาศใสๆ แล้วทำแต่สิ่งที่ตามใจ เมื่อตะวันลับขอบฟ้า.....บอกลาหมู่ดาว และเงาจันทร์....อยากให้เขาคนนี้ อยู่กับฉันแบบนี้นาน นาน...อธิษฐาน..ขอให้กาลเวลาเป็นใจ..”


ต้องรีบจบ ก่อนที่ใครต่อใครจะเริ่มเลี่ยน..และคลื่นเหียนอาเจียน..คิคิคิ....ขอบคุณค่ะ แล้วพบกันทริปหน้า.
 


                      

 

                        
                   
     ................................................................................ palmy616

รวมภาพการเดินทางในทริปนี้

http://www.212cafe.com/freewebboard/view.php?user=chomthailand&id=491 

 

 ส่งข้อความถึงผู้เขียน ติดต่อสอบถามเพิ่มเติม



*ชื่อ-อีเมลล์:
*ข้อความ:


ตามรอยตะวัน

แก่งหินเพลง เรื่องบังเอิญ คุณบังอร
ออกนอกกะลา ไปบาหลี ตอนที่ 2 (จบ)
ออกนอกกะลา ไปบาหลี ตอนที่ 1
ลุงชู ที่เขื่อนเขาแหลม
น้ำท่วมทุ่ง ผักบุ้งเต็มคลอง ที่สองพี่น้อง สุพรรณบุรี
หนาวนี้ อีกสักที ที่ สวนผึ้ง ราชบุรี
พักกาย..หย่อนใจ..ที่บ้านไร่ตับเต่า
เรื่องเล่า..อโยธารา...
กว่าจะถึง “ภูกระดึง” article
หมู่เกาะตะรุเตา
ความรู้สึกจางๆ กับไออุ่น 4
โกรกอีดก
แบกเป้ มุ่งหน้าสู่ แก่งกระจาน-พะเนินทุ่ง
ร้อน ฝน หนาว ที่ อช.หมู่เกาะชุมพร
ความทรงจำที่เกาะกุฎี article
เรื่องเล่า.............จากเขาหลวง (สุโขทัย) article
ฝ่าสายฝนจากเชียงของ สู่เพลินวาน
bicycleworld lightblue : เดินทางโดยจักรยานรอบโลก article
เที่ยวอยุธยา เมื่อหน้าน้ำ
โฮมพุเตย...ฝันที่ฉันอยากไป article
เขาใหญ่ อช. แรกของไทย article
เขาหลวง-ประจวบฯ article
ตะลุยเดี่ยวเที่ยว 3 เกาะอ่าวไทย article
เปิดประตูสู่....เขายายเที่ยง
บนทางแสนไกล...ตาดหินยาว
โลกหมุนช้าลง..ที่..เชียงคาน
เมื่อใบไม้เปลี่ยนสี...ที่ขุนแม่ยะ article
เขาโล้นที่เขาแหลม article
บันทึก จากครูดอย (รร.บ้านห้วยโค้ง อมก๋อย) article
เขาหลวง นครศรีธรรมราช article
เรื่องเล่า เชียงคาน
ภูสอยดาว article
ปากน้ำปราณบุรี เขากะโหลก ง่ายๆ สบายๆ ใกล้ๆ กรุง article
เที่ยวเมืองภูเก็ตยังไงให้คุ้มค่าที่สุด article
แอ่วเจียงใหม่ article
น้ำตกป่าละอู ….เราจะกลับมา article
โรงเรียนของหนู (โครงการไออุ่นจากพี่ให้น้องครั้งที่ 1) article
ภูกระดึง........ในวันที่เงียบเหงา article
ภูสอยดาว บันเทิงโบก (...ลองหยุดวิ่งตามดูสักครั้ง) article
ตามหัวใจ..ไปเสม็ด article
สะบายดี..วังเวียง article
ปาย "Pai" article
แบกเป้ลุยเดี่ยว เที่ยว อช.เขาแหลม article
ทริป ”พักใจ ..ไปโกรกอีดก” article
ภาพถ่าย...ลำนำ..และบทเพลง article
เขาสามร้อยยอด article
เวียดนาม (Vietnam) article
จุดเริ่มต้นในการท่องเที่ยว article
อยากอยู่ป่า... article
สู่ยอด...ดอย article
ฝน...ทั้งดีและชั่วอยู่ด้วยกัน article
บทเพลงแห่งธรรมชาติ article
ข้าสองเจ้าบ่าวสองนาย article
บุหรี่ มัจจุราชตัวน้อย article
ป่าขี สายลมและสายน้ำ article
บ้านชมทุ่ง article
เกาะกุฏี ในสำนึก article
เปิดบันทึกการเดินทาง ... โก๋ ก้อนดิน article
เดินป่า เมื่อยามฤดูฝน "ตาดหินยาว" article
ภูสอยดาว article
บันทึกจากห้องเช่าเมื่อยามความเหงามาเยือน article
ผจญภัยที่เกาะช้าง...... article
ชะอำ...ช้ำใจ article
หัวใจเดินทาง..อีกครั้ง!! (Samed Episode II) article
" 7 Days In Tibet " ดินแดนขอบฟ้าหลังคาโลก article
ตำนานคน ตำนานป่า ตำนานการเดินทาง article
เดินป่าขึ้นเขาสน ณ เขตรักษาพันธ์สัตว์ป่าเขาสน-เขาสนามเพรียง 12 - 13 -14 - ส.ค. 48 article
พุเตย…พิสูจน์ใจไล่ความกลัว article
บันทึกนี้ที่เชียงใหม่ article
"ลัดเลาะสองฝั่งแม่กลอง แอบมองหิ่งห้อย ร้อยพัน" article
รสชาติใหม่ของการเดินทาง (Suan Soan Pradipat) article
จาก ขญ.11 สู่ ขญ. 10 (Bike Camp) article
เปิดบันทึกเล่มใหม่ กับการผจญภัยที่ “ตาดหินยาว” article
ความสุขไม่ได้รออยู่ที่ปลายทาง article
ห้างเก่า article
แสงประหลาด article
บ้านแม่แสะ article
มืดแปดด้าน article
มะพร้าวตก article
บ้านแพซุง article
บ้านขุนแปะ article
ทุ่งกระทิง article
ด่วนเจ้าพระยา article
ควบจิ้งเหลนดงมุ่งตรง บึงฉวาก article
คลื่นยักษ์ที่โถมซัดไม่อาจทัดทานคลื่นน้ำใจ article
ความเจริญไม่มีที่สิ้นสุด article
ช่างซอตาบอด article
“สู่...ยอดเขาโล้น” article
ดินแดนแห่งอารยธรรม article
“ภูชี้ฟ้า” ภูนี้ไม่เคยว้าเหว่ article
ยอดลมพัด ไม่ได้มีแค่ในตำนาน.. article
เมืองเล็กๆ ที่ชื่อ “ปาย” article
สวัสดี เกาะ 1,000,000 article
ค่ำไหนนอนนั่น article
"กระทิง สิ่งอันเป็นที่รักของฉัน" article
เกาะสีชัง จำลอง...Believe It or Not ! article
" เขาลมพัด " รวมพลคนหน้าตาดี article
จากกรุงเก่าสู่บางปะอิน article
ดอกไม้เบ่งบานกับวัฒนธรรมไร้พรมแดน article
ยี่เป็ง...ประทับใจ
ปาย ฝนต้นหนาว
โชงโดง กับคำถามที่ว่า “เราขึ้นมาทำไม?”
ความเปลี่ยนแปลงใน สังขละบุรี
ตามรอย รัก-ยม ชมไทยไป ขุนแม่ยะ
บันทึกไออุ่น...จากพี่ให้น้อง ครั้งที่2
เสียดาย โดดเดี่ยวใน...ภูเก็ต
สรุปการเดินทาง 3 เดือนแรก
มนต์เสน่ห์ เชียงคาน บันทึกที่ริมสายน้ำโขง
ซ้ำรอยเดิมที่...ตาดหินยาว
ครบรอบ 1 ปี แห่งความรัก หนุ่มตัน กับสาวปลา
ในสายหมอกที่ “ภูสอยดาว”
อุทัยธานี...มีอะไร?
ได้โปรดเถอะ !!!! นำพาเขามาสู่ฉัน
Home Stay แบบชิวๆ ที่ เขายายเที่ยง



แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น *
ผู้แสดงความคิดเห็น  *
อีเมล 
ไม่ต้องการให้แสดงอีเมล


Copyright © 2003 Chomthai team 089-7801770

ตารางออกอากาศรายการชมไทยแลนด์ ช่อง ของดีประเทศไทย   (จานเหลือง DTV และจานเคเบิ้ลท้องถิ่นที่รับได้ทั่วไป)

วันเสาร์ 18:30-19:00 รีรัน อังคาร 22:30-23:00  พฤ. 14:00-14.30  ศุกร์  9:30-10:00 / 16:30-17:00

  Nextstep ชมย้อนหลังรายการชมไทยแลนด์ รายการชมไทยสัญจร ที่ช่อง Real Metro     หนังสือของชมไทย วางแผงกันแล้ว   

 

ติดต่อ : ชมไทย chomthailand.com  14/2  ม.3  คลองถนน  สายไหม  ก.ท.ม.  10220   โทร 089-7801770    e-mail : webmaster@chomthailand.com

Free Page Rank Tool