dot
dot
dot
bulletGallery ห้องภาพคนเดินทาง
bulletข่าวสาร เทศกาล ท่องเที่ยว
bulletใต้ฟลายชีท-ชวนกันเที่ยว
bulletมุมเพื่อน บทความ นัดพบ ฯลฯ
bulletห้วงสำนึกเดินทาง blog ,diary
bulletคลังข้อมูล เวบบอร์ดเก่าชมไทย
bulletท่องเที่ยว 76 จังหวัดทั่วไทย
bulletเรื่องเล่าริมทางเดิน
bulletบันทึกเดินทาง (คลังเก่า)
bulletแนะนำ หนังสือน่าอ่าน
ค่ายอาสา ไออุ่นจากพี่ให้น้อง
bulletเที่ยวเกาะช้าง


deuter kovea Eneloop ถุงนอน เป้ ตะเกียง เชือก เดินป่า มีด ไฟฉาย เปลมุ้ง รองเท้า

แบนเนอร์ชมไทย


บ้านขุนแปะ article

 

 ครั้งหนึ่งเมื่อหลายปีก่อนผมเคยได้ทำอะไรแบบบ้าๆลุยๆตามที่ใจคิด  คือการได้เดินทางท่องเที่ยวไปตามป่าเขาตามลำพังคนเดียวโดยไม่มีจุดหมาย  และไม่รู้ด้วยว่าในการเดินทางด้วยเท้านั้นจะต้องพบเจอกับปัญหาอะไรบ้าง  แต่ทุกอย่างก็ผ่านพ้นไปได้ด้วยดีปลายทางที่ไปถึงโดยไม่ได้ตั้งใจไว้ก็คือ  บ้านขุนแปะ

 บ้านขุนแปะตั้งอยู่ในเขต  ตำบลบ้านแปะ  อำเภอจอมทอง  จังหวัดเชียงใหม่  เป็นหมู่บ้านของชาวเขาเผ่ากระเหรี่ยงที่เรียกว่าชาว  ปฺกาเกอะญอ  ครั้งหนึ่งผมเคยอยู่แถวๆบ้านแปะ มาก่อนจึงรู้ว่ามีทางที่จะขึ้นไปได้แต่ไม่รู้ว่าจะไปสุดที่ไหน  หลังจากนั้นอีกหลายปีผมจึงกลับไปที่นั่นอีกครั้งเพื่อจะทำในสิ่งที่ตัวเองต้องการ 

 ผมเริ่มเดินจากบ้านแปะไปเรื่อยๆตามทางลูกรังบ้างลัดเข้าป่าตามทางของชาวบ้านบ้าง  ระหว่างทางเดินนั้นมีธรรมชาติที่สวยงามมาก  ไม่มีหมู่บ้านเลย  มีแต่ต้นไม้  มีน้ำตกเล็กๆอยู่แห่งหนึ่ง  มีตอไม้ที่ถูกตัดโค่นลงไปตลอดทางลูกรัง  และมีวัวควายของชาวบ้าน  ที่ต้อนขึ้นมาเลี้ยงกันบนเขา  มีเสียงกระดึงที่คอของสัตว์เลี้ยงทุกตัวดังอยู่ตลอดเวลาที่มันขยับตัวมีทั้งเสียงที่ทำทั้งจากไม้และจากโลหะ  ซึ่งดังแตกต่างกันออกไป  แต่ที่สำคัญคือวัวควายทุกตัวอ้วนจนท้องแทบติดดินเลยทีเดียว

 ถนนเส้นที่เดินขึ้นไปนั้นสมัยที่เคยมาอยู่นั้นหลายๆวันจะมีรถผ่านขึ้นไปสักคัน  แต่ในวันนั้นไม่มีเลยสักคันนับว่าเป็นโชคร้ายมากเลยสำหรับการเดินทางในครั้งนี้  แต่ผมก็ไม่ย่อท้อทั้งๆที่จุดหมายที่จะไปก็ยังไม่รู้ด้วยซ้ำไป  ว่าจะไปทำอะไรที่นั่น  ไม่มีเพื่อน  ไม่มีคนรู้จักมีแต่ความเชื่อที่เคยได้ยินมาเท่านั้นเองว่าคนในป่ามีน้ำใจ 

ผมได้กางเต็นท์นอนอยู่ไม่ไกลจากน้ำตกมากนัก  ตอนกลางคืนจึงได้ยินเสียงน้ำตกดังคล้ายเสียงของดนตรีไทยมาก  มีเสียงของสัตว์ที่ออกหากินตอนกลางคืนร้อง  จำพวกนกกลางคืน  อีเห็น  และหนู  ที่นี่ไม่มีสัตว์ใหญ่นอกจากวัวและควาย  เพราะไม่ใช่เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่า  ผมนอนไม่ค่อยหลับหรอกนะมันกลัวไปหมดแต่ความบ้ามีมากกว่าจึงทำให้อยู่ได้

 เรื่องอาหารการกินก็ทำแบบง่ายๆไม่มีการหุงข้าวมีแต่มาม่าที่เป็นอาหารหลักของคนเดินทางเท่านั้น(อยู่ในเมืองยังไม่ค่อยได้กินเลย)  ในช่วงที่เดินทาง  ก็ต้องอาศัยน้ำจากลำธารนั่นแหละประทังชีวิต  แก้กระหาย  แต่ก็ยากลำบากมากที่จะดื่มกินมัน  เพรามันขุ่นข้นมากและก็เหม็นด้วยแต่ด้วยความจำเป็นจึงต้องกลั้นใจกินมัน  ด้วยการใช้ผ้าปิดปากแล้วก้มลงกลั้นหายใจดูดเข้าปาก  เพราะกลิ่นที่ว่านั้นมันเป็นกลิ่นของขี้วัว  ขี้ควาย  ของชาวบ้านที่เลี้ยงอยู่บนเขานั่นเอง  เวลาฝนตกมันจะไหลจากบนเขาลงมาสู่ลำธาร  ที่ไหลลงไปสู่บ้านแปะซึ่งเจ้าของสัตว์เลี้ยงเหล่านั้นอาศัยอยู่นั่นเอง  บางครั้งผมก็ใช้วิธีขุดบ่อทรายริมน้ำ  เพื่อให้น้ำซึมออกมา  วิธีนี้จะได้น้ำที่ใสแต่ก็ยังมีกลิ่นอยู่ดี  ก็จำต้องทนกินเพราะไม่มีทางเลือกจริงๆ

 พอตอนเช้าหลังจากที่ทำอาหารกินแล้ว  ผมใช้เวลาเดินอีกประมาณ  2  ชั่วโมงก็ถึงหมู่บ้านที่ชื่อว่า  บ้านขุนแปะ  ผมเข้าไปขอน้ำชาวบ้านกินโดยการใช้ภาษาเหนือที่พอจะพูดเป็นอยู่บ้าง  รู้สึกว่าเขาก็ไม่ได้ตื่นเต้นอะไรที่เห็นผมเพราะผมก็คือนักท่องเที่ยวคนหนึ่งในสายตาของพวกเขา  ซึ่งเห็นจนชินเสียแล้ว  ที่หมู่บ้านแห่งนี้มีคนผ่านเข้าออกบ่อยมากเพราะอยู่ใกล้กับที่ท่องเที่ยวหลายๆแห่งในจังหวัดแม่ฮ่องสอน   และผมเพิ่งมารู้  หลังจากกลับมาจากที่นั่นมาแล้วประมาณ  7  ปีได้  ก็คือที่บ้านขุนแปะนี้เป็นบ้านเกิดของ  นายบือพอ  หรือ  นายถาวร  กำพลกุล  ซึ่งเข้ามาเรียนหนังสือในเมืองจนจบและได้กลับไปพัฒนาหมู่บ้านของเขา  และได้เขียนหนังสือเกี่ยวกับความเป็นหมู่บ้านของเขาไว้โดยละเอียด  โดยใช้ชื่อหนังสือว่า  ชีวิตข้า  ปฺกาเกอะญอ  วิถีธรรมของอิสระชนบนภูสูง   

 วิถีชิวิตของพวกเขา  เป็นไปตามธรรมดาแบบเรียบง่ายเหมือนคนทั่วๆไปในสายตาของผมซึ่งไม่ได้คลุกคลีสัมผัสอย่างถ่องแท้นั่นเอง  แต่พอได้อ่านหนังสือของบือพอ  จึงทำให้ผมรู้ว่าผมคิดผิดไปถนัด  พวกเขามีอะไรอีกมากมายที่ทำให้ต้องสนใจ  แต่ผมจะไม่ขอเอ่ยถึงนะเดี๋ยวจะเป็นการลอกเขา น่ะ  ซึ่งมันผิดแนวทางของผมที่ต้องสัมผัสกับของจริงเท่านั้นจึงจะเล่าให้คนอื่นฟังได้  ถ้าอยากรู้ถึงวิถีชิวิตของพวกเขาต้องไปหาหนังสือเรื่อง  ชีวิตข้า  ปฺกาเกอะญอ  อ่านกันเองครับ

 เมื่อออกมาจากหมู่บ้านนั้นแล้วผมจึงโบกรถต่อไปยังออบหลวง  และต่อรถโดยสารมาทาง  อำเภอดอยเต่า  อำเภอฮอด  และต่อรถจากอำฮอด   ผ่านมาทางบ้านแปะอันเป็นจุดเริ่มต้นอีกครั้งก่อนจะกลับบ้านพักที่อำเภอแม่ริม  ต่อไป

***  ในการเดินทางครั้งนี้เป็นการเดินทางโดยรำพังด้วยเงินในกระเป๋าเพียง  หนึ่งพันบาทเหลือกลับมาด้วยซ้ำ  ไม่มีคนที่รู้จักคนไหนรู้เรื่องเลยเพราะไม่ต้องการไห้ใครมาห้ามมันจะทำให้ลังเล  ปล่าวๆ เดี๋ยวจะเสียความตั้งใจ (ช่วงนั้นตกงานเลยมีเวลาบ้าเยอะ)


โก๋





ตามรอยตะวัน

แก่งหินเพลง เรื่องบังเอิญ คุณบังอร
ออกนอกกะลา ไปบาหลี ตอนที่ 2 (จบ)
ออกนอกกะลา ไปบาหลี ตอนที่ 1
ลุงชู ที่เขื่อนเขาแหลม
น้ำท่วมทุ่ง ผักบุ้งเต็มคลอง ที่สองพี่น้อง สุพรรณบุรี
หนาวนี้ อีกสักที ที่ สวนผึ้ง ราชบุรี
พักกาย..หย่อนใจ..ที่บ้านไร่ตับเต่า
เรื่องเล่า..อโยธารา...
กว่าจะถึง “ภูกระดึง” article
หมู่เกาะตะรุเตา
ความรู้สึกจางๆ กับไออุ่น 4
โกรกอีดก
แบกเป้ มุ่งหน้าสู่ แก่งกระจาน-พะเนินทุ่ง
ร้อน ฝน หนาว ที่ อช.หมู่เกาะชุมพร
ความทรงจำที่เกาะกุฎี article
เรื่องเล่า.............จากเขาหลวง (สุโขทัย) article
ฝ่าสายฝนจากเชียงของ สู่เพลินวาน
bicycleworld lightblue : เดินทางโดยจักรยานรอบโลก article
เที่ยวอยุธยา เมื่อหน้าน้ำ
โฮมพุเตย...ฝันที่ฉันอยากไป article
เขาใหญ่ อช. แรกของไทย article
เขาหลวง-ประจวบฯ article
“เกาะหมาก-เกาะขาม”...สวรรค์ของคนรักสงบ article
ตะลุยเดี่ยวเที่ยว 3 เกาะอ่าวไทย article
เปิดประตูสู่....เขายายเที่ยง
บนทางแสนไกล...ตาดหินยาว
โลกหมุนช้าลง..ที่..เชียงคาน
เมื่อใบไม้เปลี่ยนสี...ที่ขุนแม่ยะ article
เขาโล้นที่เขาแหลม article
บันทึก จากครูดอย (รร.บ้านห้วยโค้ง อมก๋อย) article
เขาหลวง นครศรีธรรมราช article
เรื่องเล่า เชียงคาน
ภูสอยดาว article
ปากน้ำปราณบุรี เขากะโหลก ง่ายๆ สบายๆ ใกล้ๆ กรุง article
เที่ยวเมืองภูเก็ตยังไงให้คุ้มค่าที่สุด article
แอ่วเจียงใหม่ article
น้ำตกป่าละอู ….เราจะกลับมา article
โรงเรียนของหนู (โครงการไออุ่นจากพี่ให้น้องครั้งที่ 1) article
ภูกระดึง........ในวันที่เงียบเหงา article
ภูสอยดาว บันเทิงโบก (...ลองหยุดวิ่งตามดูสักครั้ง) article
ตามหัวใจ..ไปเสม็ด article
สะบายดี..วังเวียง article
ปาย "Pai" article
แบกเป้ลุยเดี่ยว เที่ยว อช.เขาแหลม article
ทริป ”พักใจ ..ไปโกรกอีดก” article
ภาพถ่าย...ลำนำ..และบทเพลง article
เขาสามร้อยยอด article
เวียดนาม (Vietnam) article
จุดเริ่มต้นในการท่องเที่ยว article
อยากอยู่ป่า... article
สู่ยอด...ดอย article
ฝน...ทั้งดีและชั่วอยู่ด้วยกัน article
บทเพลงแห่งธรรมชาติ article
ข้าสองเจ้าบ่าวสองนาย article
บุหรี่ มัจจุราชตัวน้อย article
ป่าขี สายลมและสายน้ำ article
บ้านชมทุ่ง article
เกาะกุฏี ในสำนึก article
เปิดบันทึกการเดินทาง ... โก๋ ก้อนดิน article
เดินป่า เมื่อยามฤดูฝน "ตาดหินยาว" article
ภูสอยดาว article
บันทึกจากห้องเช่าเมื่อยามความเหงามาเยือน article
ผจญภัยที่เกาะช้าง...... article
ชะอำ...ช้ำใจ article
หัวใจเดินทาง..อีกครั้ง!! (Samed Episode II) article
" 7 Days In Tibet " ดินแดนขอบฟ้าหลังคาโลก article
ตำนานคน ตำนานป่า ตำนานการเดินทาง article
เดินป่าขึ้นเขาสน ณ เขตรักษาพันธ์สัตว์ป่าเขาสน-เขาสนามเพรียง 12 - 13 -14 - ส.ค. 48 article
พุเตย…พิสูจน์ใจไล่ความกลัว article
บันทึกนี้ที่เชียงใหม่ article
"ลัดเลาะสองฝั่งแม่กลอง แอบมองหิ่งห้อย ร้อยพัน" article
รสชาติใหม่ของการเดินทาง (Suan Soan Pradipat) article
จาก ขญ.11 สู่ ขญ. 10 (Bike Camp) article
เปิดบันทึกเล่มใหม่ กับการผจญภัยที่ “ตาดหินยาว” article
ความสุขไม่ได้รออยู่ที่ปลายทาง article
ห้างเก่า article
แสงประหลาด article
บ้านแม่แสะ article
มืดแปดด้าน article
มะพร้าวตก article
บ้านแพซุง article
ทุ่งกระทิง article
ด่วนเจ้าพระยา article
ควบจิ้งเหลนดงมุ่งตรง บึงฉวาก article
คลื่นยักษ์ที่โถมซัดไม่อาจทัดทานคลื่นน้ำใจ article
ความเจริญไม่มีที่สิ้นสุด article
ช่างซอตาบอด article
“สู่...ยอดเขาโล้น” article
ดินแดนแห่งอารยธรรม article
“ภูชี้ฟ้า” ภูนี้ไม่เคยว้าเหว่ article
ยอดลมพัด ไม่ได้มีแค่ในตำนาน.. article
เมืองเล็กๆ ที่ชื่อ “ปาย” article
สวัสดี เกาะ 1,000,000 article
ค่ำไหนนอนนั่น article
"กระทิง สิ่งอันเป็นที่รักของฉัน" article
เกาะสีชัง จำลอง...Believe It or Not ! article
" เขาลมพัด " รวมพลคนหน้าตาดี article
จากกรุงเก่าสู่บางปะอิน article
ดอกไม้เบ่งบานกับวัฒนธรรมไร้พรมแดน article
ยี่เป็ง...ประทับใจ
ปาย ฝนต้นหนาว
โชงโดง กับคำถามที่ว่า “เราขึ้นมาทำไม?”
ความเปลี่ยนแปลงใน สังขละบุรี
ตามรอย รัก-ยม ชมไทยไป ขุนแม่ยะ
บันทึกไออุ่น...จากพี่ให้น้อง ครั้งที่2
เสียดาย โดดเดี่ยวใน...ภูเก็ต
สรุปการเดินทาง 3 เดือนแรก
มนต์เสน่ห์ เชียงคาน บันทึกที่ริมสายน้ำโขง
ซ้ำรอยเดิมที่...ตาดหินยาว
ครบรอบ 1 ปี แห่งความรัก หนุ่มตัน กับสาวปลา
ในสายหมอกที่ “ภูสอยดาว”
อุทัยธานี...มีอะไร?
ได้โปรดเถอะ !!!! นำพาเขามาสู่ฉัน
Home Stay แบบชิวๆ ที่ เขายายเที่ยง



[1]

ความคิดเห็นที่ 1 (3804)
avatar
เชาเชา
คิดถึงพี่โก๋
ผู้แสดงความคิดเห็น เชาเชา วันที่ตอบ 2008-11-07 12:13:42


ความคิดเห็นที่ 2 (38815)
avatar
เพียงพร กุสุไพวัลย์

เพียงพร  กุสุไพวัลย์

ผู้แสดงความคิดเห็น เพียงพร กุสุไพวัลย์ วันที่ตอบ 2009-07-26 15:21:18


ความคิดเห็นที่ 3 (133737)
avatar
Bam (ละแบ)

ขอให้คนขุนแปะรักและสามัคคีกันตลอดไป

ผู้แสดงความคิดเห็น Bam (ละแบ) วันที่ตอบ 2010-02-22 09:04:39


ความคิดเห็นที่ 4 (133738)
avatar
Bam

คิดถึงแสตมป์และเพื่อนๆทุกคน

ผู้แสดงความคิดเห็น Bam วันที่ตอบ 2010-02-22 09:13:09



[1]


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น *
ผู้แสดงความคิดเห็น  *
อีเมล 
ไม่ต้องการให้แสดงอีเมล


Copyright © 2003 Chomthai team 089-7801770

ตารางออกอากาศรายการชมไทยแลนด์ ช่อง ของดีประเทศไทย   (จานเหลือง DTV และจานเคเบิ้ลท้องถิ่นที่รับได้ทั่วไป)

วันเสาร์ 18:30-19:00 รีรัน อังคาร 22:30-23:00  พฤ. 14:00-14.30  ศุกร์  9:30-10:00 / 16:30-17:00

  Nextstep ชมย้อนหลังรายการชมไทยแลนด์ รายการชมไทยสัญจร ที่ช่อง Real Metro     หนังสือของชมไทย วางแผงกันแล้ว   

 

ติดต่อ : ชมไทย chomthailand.com  14/2  ม.3  คลองถนน  สายไหม  ก.ท.ม.  10220   โทร 089-7801770    e-mail : webmaster@chomthailand.com

Free Page Rank Tool