dot
dot
dot
bulletGallery ห้องภาพคนเดินทาง
bulletข่าวสาร เทศกาล ท่องเที่ยว
bulletใต้ฟลายชีท-ชวนกันเที่ยว
bulletมุมเพื่อน บทความ นัดพบ ฯลฯ
bulletห้วงสำนึกเดินทาง blog ,diary
bulletคลังข้อมูล เวบบอร์ดเก่าชมไทย
bulletท่องเที่ยว 76 จังหวัดทั่วไทย
bulletเรื่องเล่าริมทางเดิน
bulletบันทึกเดินทาง (คลังเก่า)
bulletแนะนำ หนังสือน่าอ่าน
ค่ายอาสา ไออุ่นจากพี่ให้น้อง
bulletเที่ยวเกาะช้าง


deuter kovea Eneloop ถุงนอน เป้ ตะเกียง เชือก เดินป่า มีด ไฟฉาย เปลมุ้ง รองเท้า

แบนเนอร์ชมไทย


ด่วนเจ้าพระยา article

 

20  กันยายน  2547

 นับย้อนหลังกลับไปเมื่อประมาณ  20 กว่าปีที่แล้ว  สมัยที่ผมยังเป็นเด็กอยู่นั้นตามริมแม่น้ำเจ้าพระยาบริเวณที่ผมอาศัยอยู่นั้นคือบริเวณที่เรียกว่าโคกเชื้อพลู  จะมีต้น  เชื้อพลูหรือชะพลูขึ้นอยู่เต็มไปหมดและยังมีต้นลำภูด้วยตรงจุดนี้เป็นที่ตั้งของตัวจังหวัดปทุมธานีเก่า  ซึ่งอยู่ตรงกลางระหว่างกรุงเทพฯกับอยุธยา  อันเป็นเส้นทางสัญจรผ่านไปผ่านมาของเรือทั้งเล็กและใหญ่

 พอถึงเวลาประมาณ  09.00 น.- 10.00 น.  และเวลา  15.00 น.- 16.00 น.  นั้นจะมีเรือด่วนแล่นผ่านขึ้นไปในช่วงเช้าและแล่นผ่านกลับมาในช่วงเย็น  เพื่อนำนักท่องเที่ยวทั้งชาวไทยและชาวต่างชาติไปยังศูนย์ศิลปะชีพบางไทร  ระหว่างทางได้ชื่นชมกับทัศนียภาพและชีวิตความเป็นอยู่ของผู้คนที่อาศัยอยู่สองฟากฝั่งแม่น้ำเจ้าพระยาก่อนที่จะเดินทางไปถึงศูนย์ฯ

 และในเวลาใกล้ๆหรือในเวลาเดียวกันนั้น  ยังมีเรืออีกประเภทหนึ่งที่มีขนาดใหญ่มากกว่าเรือด่วนเกินสิบเท่า  เป็นเรือของโรงแรมชื่อดังที่ตั้งอยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยาในกรุงเทพฯได้แล่นไปและกลับยังจุดหมายเดียวกัน  พวกชาวบ้านเรียกว่าเรือตึกหรือเรือฝรั่งเพราะมีหลายชั้นและผู้โดยสารส่วนใหญ่จะเป็นชาวต่างชาติ  ที่ออกมารับแสงแดดและโบกมือตอบกับพวกเราที่โบกให้ก่อน

 พอเรือลำนี้มา  พวกเราจะกระโดดน้ำบ้างหรือไม่ก็พายเรือเล็กออกไปบ้างเพื่อโต้คลื่นลูกใหญ่ซึ่งเกิดจากเรือนั้น  พากเราสนุกสนานมากตามประสาเด็กๆซึ่งว่ายน้ำเป็นทุกคน  และไม่เคยมีใครในกลุ่มของพวกเราได้รับบาดเจ็บหรือจมน้ำตายเพราะเล่นแบบนี้เลย  และยังไม่เคยได้ยินข่าวของเด็กกลุ่มอื่นๆด้วย  พวกเราจึงไม่ถูกผู้ใหญ่ทำโทษแต่ก็มีห้ามปรามอยู่บ้างแต่พวกเราไม่เชื่อฟังเอง

 สมัยนี้เรือด่วนลำเล็กๆหายไปแล้ว  แทบจะไม่ได้เห็นอีกเลย  แต่เรือตึกลำใหญ่ๆนั้นเรายังเห็นอยู่  แต่สิ่งที่หายไปอย่างสิ้นเชิงก็คือ  เราจะไม่ได้เห็นเด็กๆมากระโดดน้ำโต้คลื่นกันอีกแล้ว

 นี่ก็แสดงว่าหมดยุคหมดสมัยไปแล้วสินะ  เพราะการเปลี่ยนแปลงความเป็นอยู่และวัฒนธรรมเก่าๆของไทย  ได้กำลังถูกลบเลือนไปทีละนิดจะมีใครบ้างที่รู้สึกว่ากำลังเกิดอะไรขึ้นก็คงจะมีบ้างหรอกนะแต่จะสักกี่เปอร์เซ็นต์ของคนไทยทั้งหมดเล่า

 ในสมัยนี้เราจะได้เห็นเรืออีกประเภทหนึ่งคือเรือต่อที่ใช้ขนส่งสินค้าในสมัยก่อน  ถึงแม้ว่าในสมัยนี้ก็ยังพอมีให้ได้เห็นอยู่บ้าง  ตอนนี้ได้มีคนหัวใสหรือหัวการค้านำมาดัดแปลงติดเครื่องยนต์แล้วทำเป็นร้านอาหารเคลื่อนที่ล่องไปตามลำน้ำเป็นการให้บริการแบบท่องเที่ยวไปในตัวด้วย

และยังมีอีกแห่งหนึ่งที่เราเห็นกันได้ไม่ยากนัก  แม้ขณะนั่งอยู่บนรถหรือนั่งอยู่ในห้างสรรพสินค้าชื่อดังเราก็ยังได้เห็น  นั่นคือร้านขายก๋วยเตี๋ยวที่ใช้เรือมาดัดแปลงเป็นร้านก๋วยเตี๋ยวนั่นเอง  ลองคิดดูแล้วอันหลังนี้ยังพอมีส่วนดีอยู่บ้าง  เพราะเป็นการอนุรักษ์ทั้งเรือและก๋วยเตี๋ยวเรือไปทีเดียวสองอย่างพร้อมๆกันเลย(ยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัว)แต่ก็ไม่รู้ว่าเขาจะอนุรักษ์กันได้นานแค่ไหนเพราะที่อยู่ในห้างก็แพงหูฉี่ส่วนที่อยู่ในคลองก็ร้อนแสนร้อน(ตับจะแตก)และอีกอย่างหนึ่งก็คือมันจะเป็นไปตามกระแสนิยมหรือเปล่าถ้าเป็นอย่างนั้นจริงๆ  อีกไม่นานเราก็คงจะไม่ได้เห็นและไม่ได้กินก๋วยเตี๋ยวเรือกันอีกสิ่งดีๆก็คงจะไม่หลงเหลืออีกต่อไป  แต่ก็ขออย่าให้สิ่งเหล่านี้หมดสิ้นไปในยุคสมัยของเราเลยนะอย่างน้อยก่อนที่พวกเราจะสิ้นลมหายใจก็ขอให้สิ่งต่างๆเหล่านี้คงอยู่ในสายตาของเราตลอดไปเถิดนะ  อย่างน้อยก็หาเวลาว่างพาครอบครัว  คนรัก  เพื่อน  หรือแขกต่างบ้านต่างเมืองนัดกันไปสังสรรค์บนเรือก๋วยเตี๋ยวสักเดือนละครั้งสองครั้งก็คงพอจะช่วยกันได้มากทีเดียว

 ที่ผมเชิญชวนนี้  ไม่ใช่เพราะผมมีส่วนได้ส่วนเสียกับเขาเลยนะ  ญาติผมก็ไม่ได้ขายก๋วยเตี๋ยวเรือด้วยแต่เพียงเพราะผมอยากเห็นสิ่งดีๆที่เกิดขึ้นอยู่นี้ยังคงอยู่ตลอดไปเท่านั้นเองตามความสำนึกของคนไทยที่ควรจะมีครับ

 คุณๆล่ะมีกันบ้างหรือเปล่าผมไม่ทราบแต่ผมมีแน่นอนถึงจะไม่มากมายอะไรก็ตามผมจะพยายามระลึกอยู่เสมอว่าผมคือคนไทยทุกสิ่งทุกอย่างที่เป็นของไทยก็คือของผมด้วย  ผมจะพยายามอนุรักษ์ถึงแม้บางเรื่องจะไม่ได้ผลก็ขอให้ได้ทำผมเป็นแค่คนตัวเล็กๆเท่านั้นแต่ถ้าคนตัวเล็กๆอย่างผมคือคุณหลายๆคนมาช่วยกันผมคิดว่ามันคงจะไม่หนักหนาอะไรหรอกนะ  ความเป็นไทยจะต้องคงอยู่กับคนไทยไปตราบนานเท่านานถ้าคุณๆกับผมมาช่วยกัน

สำหรับเรื่องเรือด่วนเจ้าพระยานั้นคุณๆคงจะลืมไปแล้วเพราะแทบจะไม่มีให้เห็นอีกเลยคงจะสาบสูญไปในสมัยของเราท่านนี่เองแหละครับคงจะเหลือแต่เรือข้ามฟากจากฝั่งหนึ่งไปยังอีกฝั่งหนึ่งของแม่น้ำเจ้าพระยาเท่านั้นเอง   แต่จะอยู่ได้อีกนานเท่าไหร่ล่ะเพราะน้ำมันแพงแต่ภาษีรถยนต์กลับลดลงแบบนี้ใครจะใช้เรือกันอีกต่อไปเล่าครับคุณรัฐบาลที่เคารพครับ


 ก้อนดินในซอกเล็บ





ตามรอยตะวัน

แก่งหินเพลง เรื่องบังเอิญ คุณบังอร
ออกนอกกะลา ไปบาหลี ตอนที่ 2 (จบ)
ออกนอกกะลา ไปบาหลี ตอนที่ 1
ลุงชู ที่เขื่อนเขาแหลม
น้ำท่วมทุ่ง ผักบุ้งเต็มคลอง ที่สองพี่น้อง สุพรรณบุรี
หนาวนี้ อีกสักที ที่ สวนผึ้ง ราชบุรี
พักกาย..หย่อนใจ..ที่บ้านไร่ตับเต่า
เรื่องเล่า..อโยธารา...
กว่าจะถึง “ภูกระดึง” article
หมู่เกาะตะรุเตา
ความรู้สึกจางๆ กับไออุ่น 4
โกรกอีดก
แบกเป้ มุ่งหน้าสู่ แก่งกระจาน-พะเนินทุ่ง
ร้อน ฝน หนาว ที่ อช.หมู่เกาะชุมพร
ความทรงจำที่เกาะกุฎี article
เรื่องเล่า.............จากเขาหลวง (สุโขทัย) article
ฝ่าสายฝนจากเชียงของ สู่เพลินวาน
bicycleworld lightblue : เดินทางโดยจักรยานรอบโลก article
เที่ยวอยุธยา เมื่อหน้าน้ำ
โฮมพุเตย...ฝันที่ฉันอยากไป article
เขาใหญ่ อช. แรกของไทย article
เขาหลวง-ประจวบฯ article
“เกาะหมาก-เกาะขาม”...สวรรค์ของคนรักสงบ article
ตะลุยเดี่ยวเที่ยว 3 เกาะอ่าวไทย article
เปิดประตูสู่....เขายายเที่ยง
บนทางแสนไกล...ตาดหินยาว
โลกหมุนช้าลง..ที่..เชียงคาน
เมื่อใบไม้เปลี่ยนสี...ที่ขุนแม่ยะ article
เขาโล้นที่เขาแหลม article
บันทึก จากครูดอย (รร.บ้านห้วยโค้ง อมก๋อย) article
เขาหลวง นครศรีธรรมราช article
เรื่องเล่า เชียงคาน
ภูสอยดาว article
ปากน้ำปราณบุรี เขากะโหลก ง่ายๆ สบายๆ ใกล้ๆ กรุง article
เที่ยวเมืองภูเก็ตยังไงให้คุ้มค่าที่สุด article
แอ่วเจียงใหม่ article
น้ำตกป่าละอู ….เราจะกลับมา article
โรงเรียนของหนู (โครงการไออุ่นจากพี่ให้น้องครั้งที่ 1) article
ภูกระดึง........ในวันที่เงียบเหงา article
ภูสอยดาว บันเทิงโบก (...ลองหยุดวิ่งตามดูสักครั้ง) article
ตามหัวใจ..ไปเสม็ด article
สะบายดี..วังเวียง article
ปาย "Pai" article
แบกเป้ลุยเดี่ยว เที่ยว อช.เขาแหลม article
ทริป ”พักใจ ..ไปโกรกอีดก” article
ภาพถ่าย...ลำนำ..และบทเพลง article
เขาสามร้อยยอด article
เวียดนาม (Vietnam) article
จุดเริ่มต้นในการท่องเที่ยว article
อยากอยู่ป่า... article
สู่ยอด...ดอย article
ฝน...ทั้งดีและชั่วอยู่ด้วยกัน article
บทเพลงแห่งธรรมชาติ article
ข้าสองเจ้าบ่าวสองนาย article
บุหรี่ มัจจุราชตัวน้อย article
ป่าขี สายลมและสายน้ำ article
บ้านชมทุ่ง article
เกาะกุฏี ในสำนึก article
เปิดบันทึกการเดินทาง ... โก๋ ก้อนดิน article
เดินป่า เมื่อยามฤดูฝน "ตาดหินยาว" article
ภูสอยดาว article
บันทึกจากห้องเช่าเมื่อยามความเหงามาเยือน article
ผจญภัยที่เกาะช้าง...... article
ชะอำ...ช้ำใจ article
หัวใจเดินทาง..อีกครั้ง!! (Samed Episode II) article
" 7 Days In Tibet " ดินแดนขอบฟ้าหลังคาโลก article
ตำนานคน ตำนานป่า ตำนานการเดินทาง article
เดินป่าขึ้นเขาสน ณ เขตรักษาพันธ์สัตว์ป่าเขาสน-เขาสนามเพรียง 12 - 13 -14 - ส.ค. 48 article
พุเตย…พิสูจน์ใจไล่ความกลัว article
บันทึกนี้ที่เชียงใหม่ article
"ลัดเลาะสองฝั่งแม่กลอง แอบมองหิ่งห้อย ร้อยพัน" article
รสชาติใหม่ของการเดินทาง (Suan Soan Pradipat) article
จาก ขญ.11 สู่ ขญ. 10 (Bike Camp) article
เปิดบันทึกเล่มใหม่ กับการผจญภัยที่ “ตาดหินยาว” article
ความสุขไม่ได้รออยู่ที่ปลายทาง article
ห้างเก่า article
แสงประหลาด article
บ้านแม่แสะ article
มืดแปดด้าน article
มะพร้าวตก article
บ้านแพซุง article
บ้านขุนแปะ article
ทุ่งกระทิง article
ควบจิ้งเหลนดงมุ่งตรง บึงฉวาก article
คลื่นยักษ์ที่โถมซัดไม่อาจทัดทานคลื่นน้ำใจ article
ความเจริญไม่มีที่สิ้นสุด article
ช่างซอตาบอด article
“สู่...ยอดเขาโล้น” article
ดินแดนแห่งอารยธรรม article
“ภูชี้ฟ้า” ภูนี้ไม่เคยว้าเหว่ article
ยอดลมพัด ไม่ได้มีแค่ในตำนาน.. article
เมืองเล็กๆ ที่ชื่อ “ปาย” article
สวัสดี เกาะ 1,000,000 article
ค่ำไหนนอนนั่น article
"กระทิง สิ่งอันเป็นที่รักของฉัน" article
เกาะสีชัง จำลอง...Believe It or Not ! article
" เขาลมพัด " รวมพลคนหน้าตาดี article
จากกรุงเก่าสู่บางปะอิน article
ดอกไม้เบ่งบานกับวัฒนธรรมไร้พรมแดน article
ยี่เป็ง...ประทับใจ
ปาย ฝนต้นหนาว
โชงโดง กับคำถามที่ว่า “เราขึ้นมาทำไม?”
ความเปลี่ยนแปลงใน สังขละบุรี
ตามรอย รัก-ยม ชมไทยไป ขุนแม่ยะ
บันทึกไออุ่น...จากพี่ให้น้อง ครั้งที่2
เสียดาย โดดเดี่ยวใน...ภูเก็ต
สรุปการเดินทาง 3 เดือนแรก
มนต์เสน่ห์ เชียงคาน บันทึกที่ริมสายน้ำโขง
ซ้ำรอยเดิมที่...ตาดหินยาว
ครบรอบ 1 ปี แห่งความรัก หนุ่มตัน กับสาวปลา
ในสายหมอกที่ “ภูสอยดาว”
อุทัยธานี...มีอะไร?
ได้โปรดเถอะ !!!! นำพาเขามาสู่ฉัน
Home Stay แบบชิวๆ ที่ เขายายเที่ยง



แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น *
ผู้แสดงความคิดเห็น  *
อีเมล 
ไม่ต้องการให้แสดงอีเมล


Copyright © 2003 Chomthai team 089-7801770

ตารางออกอากาศรายการชมไทยแลนด์ ช่อง ของดีประเทศไทย   (จานเหลือง DTV และจานเคเบิ้ลท้องถิ่นที่รับได้ทั่วไป)

วันเสาร์ 18:30-19:00 รีรัน อังคาร 22:30-23:00  พฤ. 14:00-14.30  ศุกร์  9:30-10:00 / 16:30-17:00

  Nextstep ชมย้อนหลังรายการชมไทยแลนด์ รายการชมไทยสัญจร ที่ช่อง Real Metro     หนังสือของชมไทย วางแผงกันแล้ว   

 

ติดต่อ : ชมไทย chomthailand.com  14/2  ม.3  คลองถนน  สายไหม  ก.ท.ม.  10220   โทร 089-7801770    e-mail : webmaster@chomthailand.com

Free Page Rank Tool