dot
dot
dot
bulletGallery ห้องภาพคนเดินทาง
bulletข่าวสาร เทศกาล ท่องเที่ยว
bulletใต้ฟลายชีท-ชวนกันเที่ยว
bulletมุมเพื่อน บทความ นัดพบ ฯลฯ
bulletห้วงสำนึกเดินทาง blog ,diary
bulletคลังข้อมูล เวบบอร์ดเก่าชมไทย
bulletท่องเที่ยว 76 จังหวัดทั่วไทย
bulletเรื่องเล่าริมทางเดิน
bulletบันทึกเดินทาง (คลังเก่า)
bulletแนะนำ หนังสือน่าอ่าน
ค่ายอาสา ไออุ่นจากพี่ให้น้อง
bulletเที่ยวเกาะช้าง


deuter kovea Eneloop ถุงนอน เป้ ตะเกียง เชือก เดินป่า มีด ไฟฉาย เปลมุ้ง รองเท้า

แบนเนอร์ชมไทย


บันทึกนี้ที่เชียงใหม่ article

                                              

                                 

               ชีวิตคนเรา บางที่ก็รู้สึกเบื่อหน่ายเล็กน้อย  อากาศครึ้มฟ้าครึ้มฝน  เรามานั่งอยู่ที่สวนศรีนคร  อยู่ริมเมืองลำพูน  มีปลาตัวใหญ่หลายพันธุ์  เช่น  ปลาสวาย , ปลานิล , ปลาดุก ฯลฯ  เป็นบ่อไม่ใหญ่มากนักมีคนมาเยอะ  ดูไม่ค่อยสงบเท่าไหร่  ช่วงนี้ปิดเทอมนักเรียนซึ่งมากันเยอะ

            การเกิดมาเป็นปลาไม่ค่อยดีเท่าไหร่นัก  เพราะถ้าอยู่ในที่แคบ ๆ  ไม่มีอาหารกิน  ก็ต้องอดตาย  ถ้ามีคนคอยหามาให้กินก็ดีไป หรือไม่ก็ต้องกินกันเอง  ถ้าอยู่ตามแหล่งน้ำธรรมชาติ  ก็ยังพอมีอาหารกินแต่ก็ต้องต่อสู้และป้องกันภัยอีกรอบด้าน

             ถ้าเกิดเป็นนก  จะดีกว่าปลา  อิสระเสรีก็มีมาก  ทั้งเรื่องที่อยู่และอาหารการกิน  ศัตรูก็มีไม่มากนัก  ที่พูดถึงนกนี้เพราะว่าที่นี่มีทั้งนกและปลาอาศัยอยู่  นกบางชนิดยังสามารถอยู่ในน้ำได้อีกด้วย  ถือว่าเป็นการได้เปรียบปลาอย่างเห็น ๆ เพราะปลาไม่สามารถที่จะขึ้นจากน้ำได้เลย  แต่ยังมีสัตว์บางประเภทที่อยู่ในน้ำตอนเล็ก ๆ แต่ขึ้นอยู่บนบกตอนโตอยู่ได้ทั้งบนบกและในน้ำ  เช่น  กบ  เขียด  เป็นต้น  แต่ยังมีสัตว์อีกประเภทหนึ่งที่อยู่ในน้ำตอนเล็ก ๆ แต่พอโตขึ้นมาแล้วไม่สามารถที่จะกลับลงไปอยู่ในน้ำได้อีกเลย  จนถึงวันตายนั่นก็คือ แมลงปอ

            สัตว์ทั้งหลายทั้งปวงที่มีปีก  มักจะมีอิสระในตัวเองเสมอ  ถ้าเปรียบเทียบกับคนก็จะต้องเป็นคนที่มีอิสระเสรีในด้านความคิด  ถึงแม้ว่าตัวเองจะถูกกักขัง แต่จิตใจและความคิดนั้นไม่มีใครสามารถที่จะมาปิดกั้นหรือกักขังความคิดของเราได้เลย  แต่คนบางคนก็กักขังความคิดของตัวเองไม่ยอมปลดปล่อยออกไปสู่โลกภายนอกเลย  เหมือนกบที่อยู่ในกะลา แบบในโฆษณา  เครือข่ายโทรศัพท์ประเภทเติมเงินชนิดหนึ่ง  ที่เนื้อเรื่องว่ากบต้องอยู่ในแอ่งน้ำเท่านั้น

        วันนี้เราไปนั่งกินสุกี้อยู่ที่ MK  เซ็นทรัล  แอร์พอร์ตเชียงใหม่กับพี่สาวคนหนึ่ง  เราได้เห็นเด็ก 2 คน ใส่ล้อสเก็ตอยู่ในห้าง  บางคนอาจจะมองว่า  เด็กพวกนี้เก่ง  เราก็มองแบบนั้นเหมือนกันแถมยังได้กำลังงานอีกด้วย   แต่ถ้าเรามองไปอีกแบบหนึ่งก็คือเด็กพวกนี้ไม่มีความอดทนและความพยายามพอ  มุ่งแต่ที่จะไปให้ถึงจุดหมายโดยไม่ยอมฟันฝ่าอุปสรรคเลย  ต้องการแต่ความสะดวกรวดเร็ว  แล้วสักวันหนึ่ง  พวกเขาจะรู้สึกว่าตัวเขาเองประสบความล้มเหลวครั้งยิ่งใหญ่ในชีวิต เมื่อเขาเจออุปสรรค  ขวากหนามต่าง  ๆ ในการดำรงชีวิต  แต่แก้ปัญหาไม่เป็น  เพราะเกิดมาเพื่อผลอย่างเดียว  โดยไม่เคยรู้จักกับเหตุและสาเหตุเลย

          วันนี้เป็นอีกวันหนึ่งที่เรามีความสบายใจและสนุกสนาน  มีความสุขมาก  คือเป็นวันหยุดงาน  เราจึงได้ออกตระเวนหาที่เที่ยวอีกตามเคย  โดยวันนี้เราได้ออกมาทางถนนสายแม่ริม สะเมิงเป็นเส้นทางซึ่งมีสถานที่ท่องเที่ยวมากมายประเภทน้ำตก  จุดแรกเราแวะที่น้ำตกตาดหมอก  อันเป็นความตั้งใจตั้งแต่ต้นแล้วว่า เราจะมาพักผ่อนที่นี่ในวันนี้  แต่เรามาถึงได้สักพักก็รู้จักกับคนสันกำแพง  ครอบครัวหนึ่ง  มีลูกชายวัน 6 ขวบ  มาเที่ยว  พ่อเป็นไกด์  กำลังมาหาเส้นทางเดินป่า  เพื่อจะหานักท่องเที่ยวชาวต่างชาติ  เดินกันในวันที่ 7 - 8 เดือนนี้  เราเลยจอดรถไว้ที่นี่แล้วไปขับรถ  ที่เขา เราได้ลงรถที่น้ำตกแล้วเดินเข้าป่าไป  ออกที่ มังลอร์จ  ซึ่งเป็นรีสอร์ท ที่เขาจะพานักท่องเที่ยวมา  เรามีความสุขรู้สึกสบายใจที่ได้เห็นพ่อเดินหน้า  ลูกชายตามหลัง  พ่อตัดกิ่งไม้และย่ำทรายให้แน่น เพื่อให้ลูกชายเดินแบบสบาย ๆ  เป็นภาพที่ประทับใจมากที่สุด  และสุดท้าย พ่อก็ต้องให้ลูกชายขี่หลังตามระเบียบ  หลังจากเราแยกกับครอบครัวผู้ใจดีแล้ว เรายังได้กลับเอารถที่ฝากไว้ที่น้ำตกตาดหมอก และกลับเข้ามาต้มมาม่ากินจนอิ่มและพักผ่อนเขียนหนังสือ ตามความคิดที่มันพรั่งพรูออกมา

          ระหว่างทางเดินไปม้าลอร์จ เราโดนทากกัดมา 1 แผล  โดยที่เราไม่มีความรู้สึกอะไรเลยจนเราถอดรองเท้าแล้วเห็นเลือดกับแผล ถึงรู้ว่ามันเล่นงานเราเข้าแล้ว  แต่ที่นี่มันไม่โดดมาดูดเลือดนะ มันจะค่อย ๆ ไต่ขึ้นมาดูดเลือดเรา เราจะไม่รู้สึกเลย

          เรานั่งฟังเสียงน้ำและดูสายน้ำที่ไหลมาทะลักลงมาจากผาหินอย่างไม่ขาดสาย  รู้สึกสดชื่นและอากาศบริสุทธิ์มากที่สุด  ยากนักที่จะหาได้มาจากในป่า  เขาลำชนาไพรต่าง ๆ ทุกวันเราจะได้ยินแต่เรื่องรถยนต์  และเรียกอื่น ๆ อีกมากมายที่เกิดจากมือมนุษย์  แต่นาน ๆ จะมีสักครั้งที่เราไม่ได้ยินเสียงเหล่านั้น  แล้วได้ยินแต่เสียงที่เกิดจากธรรมชาติแทน  ซึ่งแต่ต่างกันราวกับฟ้าที่อยู่สูง และแผ่นดินที่อยู่ต่ำไม่มีวันที่จะมาติดกันได้เลย  แต่ธรรมชาติจะค่อย ๆ หายไปได้  เพราะมือมนุษย์เรานี่เอง

          เรานอนเล่น ๆ ที่น้ำตกตาดหมอกจนหลับไปพักหนึ่ง ตื่นมาแล้วจึงกลับมาเดนและต่อไปยังวัดพระพุทธบาท 4 รอย  ซึ่งใหญ่มากและเหมือนจริงทุกอย่างไม่ใช่รอยที่จำลองขึ้นมา  เราไปถึงค่ำแล้ว และทางไปไกลลำบากมาก  ไม่เหมาะสำหรับคนที่ไม่ศรัทธา  และไม่ชอบความยากลำบากคนพวกนี้ไม่ควรได้เหยียบย่างไปบนเส้นทางสายนี้เลย  สำหรับเราแล้วมีทั้งศรัทธาและความชอบรัก ในการผจญภัยอยู่เต็มอก  เราเลยไม่เกรงกลัวอุปสรรคเล็กน้อยแค่นั้น แม้จะมืดค่ำก็ตาม

          ระหว่างทางไปวัดพระพุทธบาทสี่รอยนั้นยากลำบากมากเลย  ตามทางที่ผ่านไปมีหมู่บ้านเล็ก ๆ อยู่ไม่กี่หมู่บ้าน  และยังมีบ้านอีก้อหรืออาข่า ซึ่งเป็นชาวเขาเผ่าหนึ่ง  ซึ่งอาศัยอยู่ในประเทศไทย  บ้านของเราทำกันแบบง่าย ๆ  ใช้วัตถุดิบจากธรรมชาติ  มาทำบ้าน ช่างเป็นชีวิตที่อาศัยธรรมชาติโดยตรง  แล้วทำไมเราจะต้องดิ้นรนเพื่อให้ได้มาในสิ่งที่ไม่จำเป็นเลย ทั้ง ๆ ที่เงินทองก็ไม่จำเป็นต้องใช้มากมายอะไรเลย  แต่ก็อย่างว่า คนเราไม่มีคำว่า พออยู่แล้ว  ไม่รู้ว่าใครหน้าไหนก็ตามพวกเราก็ต้องเรียนหนังสือ ซึ่งต้องมีค่าเล่าเรียนซึ่งยิ่งสูงก็ยิ่งแพงอยู่มาก  มันเป็นความคิดที่ดีที่พวกเขาจะเรียนให้สูงแต่สำหรับเราแล้ว  น่าจะเรียน  แต่พอประมาณแล้วกลับมาอยู่บ้าน  ทำกินพออยู่พอกินก็น่าจะมีความสุขแล้ว  แต่ก็ขึ้นอยู่กับ  ความคิดของแต่ละบุคคลอีกนั่นแหละ

          วันนี้เป็นวันที่เรารู้สึกไม่ค่อยสบาย ทางด้านสภาพร่างกาย เพราะต้องนอนซมกับพิษไข้ที่เป็นมา 2 วันแล้ว  ตอนบ่าย  เราจึงขับรถออกหาบรรยากาศที่จะทำให้ร่างกายเราดีขึ้น  สถานที่จะนอนจมอยู่กับกองยาแก้ไข้  เราออกมาจากบ้านพักไม่ไกลนักแถว ๆ เชิงดอยสุเทพ  มาแวะที่สวนสัตว์เชียงใหม่  วันนี้คนเยอะเพราะในช่วงเวลาประมาณ 19.00 จะมีหมีแพนด้าน 2 ตัวมาจากประเทศจีน  จากนั้นเราก็มาที่น้ำตกห้วยแก้ว  แล้วเดินต่อขึ้นไปเรื่อย ๆ  จนถึงน้ำตกวังบัวบาน  และน้ำตกผาเงิบ  ซึ่งความจริงแล้วเรานำจะเรียกรวมกันเป็นน้ำตกเดียว  เพราะอยู่ติดกันมาก  แต่ละที่มีคนมากเลยดูไม่สงบ ขยะก็เยอะ  กว่าจะหาที่สงบสำหรับตังเองได้ก็เล่นเอาเนื้อตัวและเสื้อผ้าเปียกไปหมด  ด้วยน้ำเค็ม ๆ นิด ๆ 

 ข้าวเหนียวกับเนื้อเค็มทอด  เป็นอาหารมื้อแรกสำหรับเราในวันนี้  เป็นสิ่งที่อร่อยมาก เพราะหิวจัด  กินข้าวพร้อมเหงื่อในเวลาหิวจัด ๆ นี่ช่างอร่อยอย่าบอกใครเชียว

           วันนี้เรารู้สึกผิดหวังลึก ๆ ภายในใจเพราะเราไม่สามารถหาความสงบได้ภายใต้ธรรมชาติภายในน้ำตกทั้ง 3 แห่งนี้ได้เลย  ไม่ว่าเราจะเดินไปไกลแค่ไหน  ก็มีแต่ผู้คน  เหล้า  เบียร์  ขยะ  และสารระเหยที่วัยรุ่น  นำมันเข้ามาและมีส่วนน้อยมากที่ไม่ได้เป็นแบบนั้น  แทบจะทุกกลุ่มจะต้องมีเหล้าหรือเบียร์มาด้วย  ผลที่ตามมาคือ ขยะลอยอยู่ในน้ำตก  ทำให้ไม่น่าลงเล่น และไม่น่ามองเลยเศษขวดแตกมากมาย

            วันนี้เป็นอีกวันที่เรารู้สึกสนุกและมีความสุขมาก  ถึงแม้ว่าจะต้องเหน็ดเหนื่อยก็ตามเราได้เดินทางด้วยรถมอเตอร์ไซด์  ไปที่อุทยานแห่งชาติ ดอยอินทนนท์  ซึ่งเป็นจุดที่สูงที่สุดในประเทศไทย  ระหว่างทางที่ขึ้นไป มีสถานที่ท่องเที่ยวมากมายประเภทน้ำตกและถ้ำ  มีพระธาตุ มีจุดชมวิวที่มีทะเลหมอก  สวยงามมาก  เราได้ขับรถฝ่าก้อนเมฆเหมือนกับเครื่องบินที่เราเคยเห็นมาเลย  มีฝนตกลงมาบ้าง  อากาศเย็นจัด จนทำให้รู้สึกเจ็บมือและปวดแก้วหูมาก เราต้องจอดรถหลายครั้งเพื่อบรรเทาความปวดเมื่อยและเพื่อให้ผ่อนคลาย  เราเสียดายที่มีเวลาเพียงวันเดียว  เราอยากจะกางเต็นท์นอนสักหนึ่งคืน  แต่ก็ทำไม่ได้เลย  เสียดายมากจริง ๆ

              บนยอดดอยอินทนนท์  จะมีศาลเจ้าอยู่แห่งหนึ่ง  ต้องเดินเข้าไปตามเส้นทาง ศึกษาธรรมชาติ ขณะที่เราเข้าไปไหว้และสำรวจดูกล้องที่เราถืออยู่ในมือ  โดยไม่ได้ปิดหน้ากล้อง  เกิดมีเสียงดังของเลนซ์ซูมเอง โดยที่เราไม่ได้แตะต้องและไม่ได้ถูกอะไรเลย  เป็นเรื่องที่แปลกมากเลยนะ...

       ก้อนดิน

 

 

 




ตามรอยตะวัน

แก่งหินเพลง เรื่องบังเอิญ คุณบังอร
ออกนอกกะลา ไปบาหลี ตอนที่ 2 (จบ)
ออกนอกกะลา ไปบาหลี ตอนที่ 1
ลุงชู ที่เขื่อนเขาแหลม
น้ำท่วมทุ่ง ผักบุ้งเต็มคลอง ที่สองพี่น้อง สุพรรณบุรี
หนาวนี้ อีกสักที ที่ สวนผึ้ง ราชบุรี
พักกาย..หย่อนใจ..ที่บ้านไร่ตับเต่า
เรื่องเล่า..อโยธารา...
กว่าจะถึง “ภูกระดึง” article
หมู่เกาะตะรุเตา
ความรู้สึกจางๆ กับไออุ่น 4
โกรกอีดก
แบกเป้ มุ่งหน้าสู่ แก่งกระจาน-พะเนินทุ่ง
ร้อน ฝน หนาว ที่ อช.หมู่เกาะชุมพร
ความทรงจำที่เกาะกุฎี article
เรื่องเล่า.............จากเขาหลวง (สุโขทัย) article
ฝ่าสายฝนจากเชียงของ สู่เพลินวาน
bicycleworld lightblue : เดินทางโดยจักรยานรอบโลก article
เที่ยวอยุธยา เมื่อหน้าน้ำ
โฮมพุเตย...ฝันที่ฉันอยากไป article
เขาใหญ่ อช. แรกของไทย article
เขาหลวง-ประจวบฯ article
“เกาะหมาก-เกาะขาม”...สวรรค์ของคนรักสงบ article
ตะลุยเดี่ยวเที่ยว 3 เกาะอ่าวไทย article
เปิดประตูสู่....เขายายเที่ยง
บนทางแสนไกล...ตาดหินยาว
โลกหมุนช้าลง..ที่..เชียงคาน
เมื่อใบไม้เปลี่ยนสี...ที่ขุนแม่ยะ article
เขาโล้นที่เขาแหลม article
บันทึก จากครูดอย (รร.บ้านห้วยโค้ง อมก๋อย) article
เขาหลวง นครศรีธรรมราช article
เรื่องเล่า เชียงคาน
ภูสอยดาว article
ปากน้ำปราณบุรี เขากะโหลก ง่ายๆ สบายๆ ใกล้ๆ กรุง article
เที่ยวเมืองภูเก็ตยังไงให้คุ้มค่าที่สุด article
แอ่วเจียงใหม่ article
น้ำตกป่าละอู ….เราจะกลับมา article
โรงเรียนของหนู (โครงการไออุ่นจากพี่ให้น้องครั้งที่ 1) article
ภูกระดึง........ในวันที่เงียบเหงา article
ภูสอยดาว บันเทิงโบก (...ลองหยุดวิ่งตามดูสักครั้ง) article
ตามหัวใจ..ไปเสม็ด article
สะบายดี..วังเวียง article
ปาย "Pai" article
แบกเป้ลุยเดี่ยว เที่ยว อช.เขาแหลม article
ทริป ”พักใจ ..ไปโกรกอีดก” article
ภาพถ่าย...ลำนำ..และบทเพลง article
เขาสามร้อยยอด article
เวียดนาม (Vietnam) article
จุดเริ่มต้นในการท่องเที่ยว article
อยากอยู่ป่า... article
สู่ยอด...ดอย article
ฝน...ทั้งดีและชั่วอยู่ด้วยกัน article
บทเพลงแห่งธรรมชาติ article
ข้าสองเจ้าบ่าวสองนาย article
บุหรี่ มัจจุราชตัวน้อย article
ป่าขี สายลมและสายน้ำ article
บ้านชมทุ่ง article
เกาะกุฏี ในสำนึก article
เปิดบันทึกการเดินทาง ... โก๋ ก้อนดิน article
เดินป่า เมื่อยามฤดูฝน "ตาดหินยาว" article
ภูสอยดาว article
บันทึกจากห้องเช่าเมื่อยามความเหงามาเยือน article
ผจญภัยที่เกาะช้าง...... article
ชะอำ...ช้ำใจ article
หัวใจเดินทาง..อีกครั้ง!! (Samed Episode II) article
" 7 Days In Tibet " ดินแดนขอบฟ้าหลังคาโลก article
ตำนานคน ตำนานป่า ตำนานการเดินทาง article
เดินป่าขึ้นเขาสน ณ เขตรักษาพันธ์สัตว์ป่าเขาสน-เขาสนามเพรียง 12 - 13 -14 - ส.ค. 48 article
พุเตย…พิสูจน์ใจไล่ความกลัว article
"ลัดเลาะสองฝั่งแม่กลอง แอบมองหิ่งห้อย ร้อยพัน" article
รสชาติใหม่ของการเดินทาง (Suan Soan Pradipat) article
จาก ขญ.11 สู่ ขญ. 10 (Bike Camp) article
เปิดบันทึกเล่มใหม่ กับการผจญภัยที่ “ตาดหินยาว” article
ความสุขไม่ได้รออยู่ที่ปลายทาง article
ห้างเก่า article
แสงประหลาด article
บ้านแม่แสะ article
มืดแปดด้าน article
มะพร้าวตก article
บ้านแพซุง article
บ้านขุนแปะ article
ทุ่งกระทิง article
ด่วนเจ้าพระยา article
ควบจิ้งเหลนดงมุ่งตรง บึงฉวาก article
คลื่นยักษ์ที่โถมซัดไม่อาจทัดทานคลื่นน้ำใจ article
ความเจริญไม่มีที่สิ้นสุด article
ช่างซอตาบอด article
“สู่...ยอดเขาโล้น” article
ดินแดนแห่งอารยธรรม article
“ภูชี้ฟ้า” ภูนี้ไม่เคยว้าเหว่ article
ยอดลมพัด ไม่ได้มีแค่ในตำนาน.. article
เมืองเล็กๆ ที่ชื่อ “ปาย” article
สวัสดี เกาะ 1,000,000 article
ค่ำไหนนอนนั่น article
"กระทิง สิ่งอันเป็นที่รักของฉัน" article
เกาะสีชัง จำลอง...Believe It or Not ! article
" เขาลมพัด " รวมพลคนหน้าตาดี article
จากกรุงเก่าสู่บางปะอิน article
ดอกไม้เบ่งบานกับวัฒนธรรมไร้พรมแดน article
ยี่เป็ง...ประทับใจ
ปาย ฝนต้นหนาว
โชงโดง กับคำถามที่ว่า “เราขึ้นมาทำไม?”
ความเปลี่ยนแปลงใน สังขละบุรี
ตามรอย รัก-ยม ชมไทยไป ขุนแม่ยะ
บันทึกไออุ่น...จากพี่ให้น้อง ครั้งที่2
เสียดาย โดดเดี่ยวใน...ภูเก็ต
สรุปการเดินทาง 3 เดือนแรก
มนต์เสน่ห์ เชียงคาน บันทึกที่ริมสายน้ำโขง
ซ้ำรอยเดิมที่...ตาดหินยาว
ครบรอบ 1 ปี แห่งความรัก หนุ่มตัน กับสาวปลา
ในสายหมอกที่ “ภูสอยดาว”
อุทัยธานี...มีอะไร?
ได้โปรดเถอะ !!!! นำพาเขามาสู่ฉัน
Home Stay แบบชิวๆ ที่ เขายายเที่ยง



แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น *
ผู้แสดงความคิดเห็น  *
อีเมล 
ไม่ต้องการให้แสดงอีเมล


Copyright © 2003 Chomthai team 089-7801770

ตารางออกอากาศรายการชมไทยแลนด์ ช่อง ของดีประเทศไทย   (จานเหลือง DTV และจานเคเบิ้ลท้องถิ่นที่รับได้ทั่วไป)

วันเสาร์ 18:30-19:00 รีรัน อังคาร 22:30-23:00  พฤ. 14:00-14.30  ศุกร์  9:30-10:00 / 16:30-17:00

  Nextstep ชมย้อนหลังรายการชมไทยแลนด์ รายการชมไทยสัญจร ที่ช่อง Real Metro     หนังสือของชมไทย วางแผงกันแล้ว   

 

ติดต่อ : ชมไทย chomthailand.com  14/2  ม.3  คลองถนน  สายไหม  ก.ท.ม.  10220   โทร 089-7801770    e-mail : webmaster@chomthailand.com

Free Page Rank Tool