ReadyPlanet.com
dot
dot
dot
bulletGallery ห้องภาพคนเดินทาง
bulletข่าวสาร เทศกาล ท่องเที่ยว
bulletใต้ฟลายชีท-ชวนกันเที่ยว
bulletมุมเพื่อน บทความ นัดพบ ฯลฯ
bulletห้วงสำนึกเดินทาง blog ,diary
bulletคลังข้อมูล เวบบอร์ดเก่าชมไทย
bulletท่องเที่ยว 76 จังหวัดทั่วไทย
bulletเรื่องเล่าริมทางเดิน
bulletบันทึกเดินทาง (คลังเก่า)
bulletแนะนำ หนังสือน่าอ่าน
ค่ายอาสา ไออุ่นจากพี่ให้น้อง
bulletเที่ยวเกาะช้าง


deuter kovea Eneloop ถุงนอน เป้ ตะเกียง เชือก เดินป่า มีด ไฟฉาย เปลมุ้ง รองเท้า

แบนเนอร์ชมไทย


ชะอำ...ช้ำใจ article

 

 

เพชรบุรี : เขาวังคู่บ้าน ขนมหวานเมืองพระ เลิศล้ำศิลปะ แดนธรรมะ ทะเลงาม

 

เรื่องเล่าต่อไปนี้ เพื่อเป็นอุทาหรณ์สำหรับเพื่อนๆ นักเดินทางทุกคน....โตๆ กันแล้ว คงแยกแยะได้ว่า เรื่องไหนควรเอาเยี่ยง และเรื่องไหนไม่ควรเอาอย่าง

 

อ่านชื่อเรื่องแล้วเหมือนทริปนี้มีคนอกหักยังไงยังงั้นเลย...

 

ทริปนี้กลุ่มเพื่อนๆ และเพื่อนของเพื่อน (เขียนให้งงซะงั้น) ได้นัดรวมตัวกันราว 10 คนเห็นจะได้ เป็นชาย 4 หมี่เกี๊ยว..เอ้ย!! ไม่ใช่..ชาย 4 หญิง 6 จัดทริปไปชะอำกัน ก่อนออกเดินทาง ก็แวะกินข้าวต้มกันแถว...(นึกก่อน)..อ้อ! แถวเพชรเกษม ข้างๆ ห้างฯ อะไรสักอย่าง..น่าจะเป็น Big-C ถ้าจำไม่ผิด กินเสร็จก็เข้าไปซื้อเสบียงในห้างฯ นั่นล่ะ แล้วก็ออกเดินทาง ด้วยรถกระบะ 1 สำหรับหนุ่มๆ รถเก๋งอีก 1 สำหรับสุภาพสตรี รถหนุ่มๆ ขับนำหน้า.. สาวๆ ตามหลัง ระหว่างทางสังเกตเห็นรถหนุ่มๆ มีการ Drink กันด้วย อันนี้ไม่ดีเพราะเป็นการไม่ปลอดภัยอย่างมาก พวกเราสาวๆ นั่งอยู่ในรถก็คอยมองดูว่า จะเกิดอันตรายอะไรขึ้นมั้ย.....จนได้!!..มีพี่คนหนึ่งยื่นหัวออกมาคายของเสียออกขณะที่รถกำลังวิ่งอยู่ คงเพราะดื่มมากไปหน่อย มารู้ตอนหลังว่าพี่แกกำลังกลุ้มใจ ก็เลยใช้น้ำเมาดับทุกข์ มันก็เลยยิ่งทุกข์หนักเลยทีนี้ ไปต่อไม่ได้ ต้องแวะจอดปั๊มฯ ให้พี่แกล้างหน้าล้างตาก่อน  พอรถจอดทำให้รู้ว่า โชคดีไปที่คนขับไม่ได้ดื่ม ...ไม่งั้นพวกเราคงสร้างความเดือดร้อนให้คนอื่นที่ใช้ถนนหนทางกันตอนนั้นแน่ๆ....

 

เรามาถึงชะอำกันราวตีสอง เกือบตีสาม ทุกอย่างเงียบสงบ ปรึกษาหารือกันว่า นั่งเล่นชายหาดชมดาว ดีกว่า เช้ามาก็ดูพระอาทิตย์ขึ้น เล่นน้ำ หาของกินแล้วค่อยกลับบ่ายๆ จะได้ไม่ต้องเสียเงินค่าที่พักไง..ตกลงว่า OK ...พอตกลงกันได้อย่างนี้ก็จัดแจงขนเสบียงจากรถ ไปหาที่นั่งริมชายหาด เพื่อ Drink กันต่อรอชมพระอาทิตย์ขึ้นยามเช้า ...ระหว่างนั้นก็คุยกันเฮฮาตามประสาเพื่อนๆ ประมาณตีสี่ครึ่ง อากาศเริ่มหนาว เพราะลมเริ่มแรงขึ้นเรื่อยๆ อีกอย่างพี่คนที่เมาก็เริ่มไม่ไหวแล้ว จึงเปลี่ยนแผนขับรถตระเวนหาที่พักกันดีกว่า....เราตระเวนกันอยู่สักพัก ทุกที่เต็มหมด เราเลยจอดรถปรึกษากันว่าจะเอาไงดี หรือว่าจะนอนในรถ? เพื่อนคนหนึ่งเสนอ และแล้วก็มีสุภาพบุรุษ      ขี่วินมอร์ไซต์คันหนึ่ง เข้ามาเทียบกับรถเราแล้วถามว่า “กำลังหาที่พักกันอยู่หรือเปล่าครับ” พูดจาสุภาพซะด้วย...พวกเราก็ตอบไปว่า “ใช่”  แล้ววินฯ ก็บอกว่ามีที่หนึ่งว่างอยู่ ให้พวกเราขับรถตามไป เพราะเขาจะพาไป ตอนนั้นเพื่อนๆ ทุกคนคงสองจิตสองใจอยู่เหมือนกัน แต่ก็ขับรถตามเขาไป และนึกในใจว่าขอให้เจอคนดีเถอะ...พอมาถึงโรงแรม ประมาณ 2 ดาว เพราะไม่ได้หรูหราอะไร พวกเราก็ขอบคุณวินมอร์ไซต์คนนั้น จากนั้นก็เข้าไปติดต่อ มีห้องว่างจริงๆ ด้วย แต่เหลือห้องละ 1,200.- แพงมาก!! ถ้าเทียบกับโรงแรมระดับนี้ (ห้องละ 500.- เราก็ว่าแพงไปด้วยซ้ำ) เพราะโรงแรมเป็นตึก 3 ชั้นเก่าๆ สภาพโทรมมากเลย พวกเราต่อรองขอดูห้องก่อน พนักงานไม่ยอม ถ้าจะพักก็จ่ายเงินแล้วเข้าพักเลย ส่วนเพื่อนที่เมาก็ไม่ไหวแล้ว ตกลงว่าเราพักที่นี่กัน ...จะจ่ายเงินพนักงานถามว่ามากี่คน ..10 คน..เราบอก...พนักงานบอกพักเต็มที่ห้องละ 4 คน ดังนั้นจึงต้องเปิด 3 ห้อง ขอลดก็ไม่ได้ พวกเราเลยไม่มีทางเลือก..3 ก็สาม พนักงานก็พาเราไปที่ห้องพัก..ผู้หญิง 2 ห้อง ผู้ชายอีก ห้องหนึ่ง จากนั้นก็แยกย้ายกันเข้านอน คงเพราะเพลียกันมากด้วยฤทธิ์แอลกอฮอล์.....

 

ประมาณ หกโมงครึ่ง หนุ่มๆ ก็มาเคาะประตูห้องของพวกเรา ไม่เคาะอย่างเดียว แถมโวยวายใหญ่โต....เราก็งัวเงียไปเปิดประตู ถามว่าเกิดอะไรขึ้น พี่คนหนึ่งตอบว่า “เล่นมุกกันหรือเปล่า” ตอนนั้นยังงงๆ อยู่ เลยตอบไปว่า “มุกอะไรเพ่?...ไม่เห็นรู้เรื่อง” ....เท่านั้นแหละ ..พี่เขาก็โวยวายเล่าให้ฟังว่า...ตอนตีห้าครึ่งลงไปเดินเล่นที่ชายหาดกัน 2 คนเพราะนอนไม่หลับ (เรานึกในใจโรแมนติกซะไม่มีเลยนะ) แต่ไม่ได้ล็อคประตูไว้ เพราะเพื่อนอีกสองคนซึ่งเมาหลับนอนอยู่ในห้อง เกรงว่าถ้ากลับมาแล้วจะไม่มีใครเปิดประตูให้ (เราก็นึกในใจอีกว่า...แล้วทำไมไม่เอากุญแจไป) ก็สภาพขนาดนั้นคงลุกยากส์ แต่พอกลับเข้ามา ปรากฎว่า กระเป๋าสตางค์ พร้อมโทรศัพท์มือถือหายไป !! กระเป๋าสตางค์อยู่ในกางเกงยีนส์ ซึ่งถอดพาดไว้ที่เก้าอี้ มือถือเสียบแบตฯ ชาร์จไว้ที่โต๊ะกระจก ทั้ง 2 เครื่องหายไป แต่ทิ้งที่ชาร์จแบตฯ ไว้ให้ดูต่างหน้า เราก็ถามว่าแล้วพี่อีกสองคนที่นอนอยู่ไม่รู้เรื่องเลยเหรอ....(ส่ายหัว)..เอาไงล่ะทีนี้เครียดเลย พวกเราก็ลงไปสอบถามที่ Reception แต่ได้รับคำปฏิเสธในการช่วยเหลือใดๆ ทั้งสิ้น สุดท้ายเราบอกให้แจ้งความ ....นั่งรอตำรวจอยู่ราวชั่วโมงครึ่ง

 

ระหว่างนั้นต้องโทรระงับเบอร์มือถือ...อายัติบัตร ATM , บัตรเครดิตกันยกใหญ่ แต่ถึงอย่างไร ไอ้เจ้าคนที่มันเอาไปก็สบายอยู่ดี เพราะช่วงที่เราไปนั้น เป็นวันหลังจากเงินเดือนออกวันเดียวเอง พี่แกก็เลยกดเงินออกมาเต็มที่เลย (สงสัยเตรียมไว้เลี้ยงสาวๆ ) ประมาณสามหมื่นกว่าบาทเห็นจะได้ ส่วนอีกคนก็หมื่นกว่าบาท...เจ้านั่นมันคงรวยเละเลยวันนี้!! พอตำรวจมา ก็เข้ามาสอบถามพวกเราว่าเหตุเกิดเวลาอะไร แล้วก็ขึ้นไปถ่ายรูปที่เกิดเหตุไว้ แต่ไม่สอบถามกับทางโรงแรมเลยว่า มีใครเข้าออกมั้ย หรือมีกล้องวงจรปิดหรือเปล่า แต่กลับมาบอกพวกเราว่า “ต้องทำใจนะ” เพราะทำอะไรไม่ได้ ไม่มีหลักฐานอะไรเลย แล้วจากนั้นตำรวจก็กลับ ที่นี้เอาไง เล่นเอาพวกเรางงไปตามๆ กัน พูดอะไรไม่ออก ...จากนั้นก็นั่งปลอบใจกันอยู่สักพัก กว่าจะทำใจได้ตามที่คุณตำรวจเค้าบอกให้

 

“ทำใจ” แล้วพวกเราก็ไม่มีกะจิตกะใจจะเที่ยวต่อแล้ว จึง Check out ออกจากโรงแรมนั้น...เสียดายจนถึงวันนี้ว่า ความจริงน่าจะจำชื่อโรงแรมไว้ ...ทำให้ทริบนี้เป็นทริปที่ “ช้ำใจ” สุดๆ ไม่รู้ว่านักท่องเที่ยวจะโดนแบบนี้มากี่รายแล้ว อยากให้เรื่องนี้เป็นอุทาหรณ์กับนักท่องเที่ยวทุกคน คือ เราควรมีสติ และระมัดระวังอยู่ตลอดเวลา ศัตรูอยู่ที่มืด เราอยู่ที่สว่าง เราทำอะไรเขาเห็นหมด...ไปเที่ยว ถ้าจะดื่มสังสรรค์อะไร ก็ให้ดื่มพอประมาณ ขอให้ยังมีสติอยู่ หนักก็จะกลายเป็นเบา หรือไม่ก็ห่างจากของมึนเมาไปเลยยิ่งดี แม้ว่าเราจะพบแต่ประสบการณ์ที่ไม่ค่อยดีนักจากการท่องเที่ยว แต่ถ้ามองให้ดี ในสิ่งร้ายๆ มักจะมีสิ่งดีแอบแฝงอยู่เสมอ จึงทำให้เราอยากที่จะท่องเที่ยวและเดินทางต่อไป ตราบเท่าที่แรงยังมี..

 

....................................................................................palmy616

 

 

  
 

 ติดต่อสอบถาม แสดงทัศนะ ถึง-ผู้เขียน



*ชื่อ-ข้อความ:
*ข้อความ:


ตามรอยตะวัน

แก่งหินเพลง เรื่องบังเอิญ คุณบังอร
ออกนอกกะลา ไปบาหลี ตอนที่ 2 (จบ)
ออกนอกกะลา ไปบาหลี ตอนที่ 1
ลุงชู ที่เขื่อนเขาแหลม
น้ำท่วมทุ่ง ผักบุ้งเต็มคลอง ที่สองพี่น้อง สุพรรณบุรี
หนาวนี้ อีกสักที ที่ สวนผึ้ง ราชบุรี
พักกาย..หย่อนใจ..ที่บ้านไร่ตับเต่า
เรื่องเล่า..อโยธารา...
กว่าจะถึง “ภูกระดึง” article
หมู่เกาะตะรุเตา
ความรู้สึกจางๆ กับไออุ่น 4
โกรกอีดก
แบกเป้ มุ่งหน้าสู่ แก่งกระจาน-พะเนินทุ่ง
ร้อน ฝน หนาว ที่ อช.หมู่เกาะชุมพร
ความทรงจำที่เกาะกุฎี article
เรื่องเล่า.............จากเขาหลวง (สุโขทัย) article
ฝ่าสายฝนจากเชียงของ สู่เพลินวาน
bicycleworld lightblue : เดินทางโดยจักรยานรอบโลก article
เที่ยวอยุธยา เมื่อหน้าน้ำ
โฮมพุเตย...ฝันที่ฉันอยากไป article
เขาใหญ่ อช. แรกของไทย article
เขาหลวง-ประจวบฯ article
“เกาะหมาก-เกาะขาม”...สวรรค์ของคนรักสงบ article
ตะลุยเดี่ยวเที่ยว 3 เกาะอ่าวไทย article
เปิดประตูสู่....เขายายเที่ยง
บนทางแสนไกล...ตาดหินยาว
โลกหมุนช้าลง..ที่..เชียงคาน
เมื่อใบไม้เปลี่ยนสี...ที่ขุนแม่ยะ article
เขาโล้นที่เขาแหลม article
บันทึก จากครูดอย (รร.บ้านห้วยโค้ง อมก๋อย) article
เขาหลวง นครศรีธรรมราช article
เรื่องเล่า เชียงคาน
ภูสอยดาว article
ปากน้ำปราณบุรี เขากะโหลก ง่ายๆ สบายๆ ใกล้ๆ กรุง article
เที่ยวเมืองภูเก็ตยังไงให้คุ้มค่าที่สุด article
แอ่วเจียงใหม่ article
น้ำตกป่าละอู ….เราจะกลับมา article
โรงเรียนของหนู (โครงการไออุ่นจากพี่ให้น้องครั้งที่ 1) article
ภูกระดึง........ในวันที่เงียบเหงา article
ภูสอยดาว บันเทิงโบก (...ลองหยุดวิ่งตามดูสักครั้ง) article
ตามหัวใจ..ไปเสม็ด article
สะบายดี..วังเวียง article
ปาย "Pai" article
แบกเป้ลุยเดี่ยว เที่ยว อช.เขาแหลม article
ทริป ”พักใจ ..ไปโกรกอีดก” article
ภาพถ่าย...ลำนำ..และบทเพลง article
เขาสามร้อยยอด article
เวียดนาม (Vietnam) article
จุดเริ่มต้นในการท่องเที่ยว article
อยากอยู่ป่า... article
สู่ยอด...ดอย article
ฝน...ทั้งดีและชั่วอยู่ด้วยกัน article
บทเพลงแห่งธรรมชาติ article
ข้าสองเจ้าบ่าวสองนาย article
บุหรี่ มัจจุราชตัวน้อย article
ป่าขี สายลมและสายน้ำ article
บ้านชมทุ่ง article
เกาะกุฏี ในสำนึก article
เปิดบันทึกการเดินทาง ... โก๋ ก้อนดิน article
เดินป่า เมื่อยามฤดูฝน "ตาดหินยาว" article
ภูสอยดาว article
บันทึกจากห้องเช่าเมื่อยามความเหงามาเยือน article
ผจญภัยที่เกาะช้าง...... article
หัวใจเดินทาง..อีกครั้ง!! (Samed Episode II) article
" 7 Days In Tibet " ดินแดนขอบฟ้าหลังคาโลก article
ตำนานคน ตำนานป่า ตำนานการเดินทาง article
เดินป่าขึ้นเขาสน ณ เขตรักษาพันธ์สัตว์ป่าเขาสน-เขาสนามเพรียง 12 - 13 -14 - ส.ค. 48 article
พุเตย…พิสูจน์ใจไล่ความกลัว article
บันทึกนี้ที่เชียงใหม่ article
"ลัดเลาะสองฝั่งแม่กลอง แอบมองหิ่งห้อย ร้อยพัน" article
รสชาติใหม่ของการเดินทาง (Suan Soan Pradipat) article
จาก ขญ.11 สู่ ขญ. 10 (Bike Camp) article
เปิดบันทึกเล่มใหม่ กับการผจญภัยที่ “ตาดหินยาว” article
ความสุขไม่ได้รออยู่ที่ปลายทาง article
ห้างเก่า article
แสงประหลาด article
บ้านแม่แสะ article
มืดแปดด้าน article
มะพร้าวตก article
บ้านแพซุง article
บ้านขุนแปะ article
ทุ่งกระทิง article
ด่วนเจ้าพระยา article
ควบจิ้งเหลนดงมุ่งตรง บึงฉวาก article
คลื่นยักษ์ที่โถมซัดไม่อาจทัดทานคลื่นน้ำใจ article
ความเจริญไม่มีที่สิ้นสุด article
ช่างซอตาบอด article
“สู่...ยอดเขาโล้น” article
ดินแดนแห่งอารยธรรม article
“ภูชี้ฟ้า” ภูนี้ไม่เคยว้าเหว่ article
ยอดลมพัด ไม่ได้มีแค่ในตำนาน.. article
เมืองเล็กๆ ที่ชื่อ “ปาย” article
สวัสดี เกาะ 1,000,000 article
ค่ำไหนนอนนั่น article
"กระทิง สิ่งอันเป็นที่รักของฉัน" article
เกาะสีชัง จำลอง...Believe It or Not ! article
" เขาลมพัด " รวมพลคนหน้าตาดี article
จากกรุงเก่าสู่บางปะอิน article
ดอกไม้เบ่งบานกับวัฒนธรรมไร้พรมแดน article
ยี่เป็ง...ประทับใจ
ปาย ฝนต้นหนาว
โชงโดง กับคำถามที่ว่า “เราขึ้นมาทำไม?”
ความเปลี่ยนแปลงใน สังขละบุรี
ตามรอย รัก-ยม ชมไทยไป ขุนแม่ยะ
บันทึกไออุ่น...จากพี่ให้น้อง ครั้งที่2
เสียดาย โดดเดี่ยวใน...ภูเก็ต
สรุปการเดินทาง 3 เดือนแรก
มนต์เสน่ห์ เชียงคาน บันทึกที่ริมสายน้ำโขง
ซ้ำรอยเดิมที่...ตาดหินยาว
ครบรอบ 1 ปี แห่งความรัก หนุ่มตัน กับสาวปลา
ในสายหมอกที่ “ภูสอยดาว”
อุทัยธานี...มีอะไร?
ได้โปรดเถอะ !!!! นำพาเขามาสู่ฉัน
Home Stay แบบชิวๆ ที่ เขายายเที่ยง



แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น *
ผู้แสดงความคิดเห็น  *
อีเมล 
ไม่ต้องการให้แสดงอีเมล


Copyright © 2003 Chomthai team 089-7801770

ตารางออกอากาศรายการชมไทยแลนด์ ช่อง ของดีประเทศไทย   (จานเหลือง DTV และจานเคเบิ้ลท้องถิ่นที่รับได้ทั่วไป)

วันเสาร์ 18:30-19:00 รีรัน อังคาร 22:30-23:00  พฤ. 14:00-14.30  ศุกร์  9:30-10:00 / 16:30-17:00

  Nextstep ชมย้อนหลังรายการชมไทยแลนด์ รายการชมไทยสัญจร ที่ช่อง Real Metro     หนังสือของชมไทย วางแผงกันแล้ว   

 

ติดต่อ : ชมไทย chomthailand.com  14/2  ม.3  คลองถนน  สายไหม  ก.ท.ม.  10220   โทร 089-7801770    e-mail : webmaster@chomthailand.com

Free Page Rank Tool