dot
dot
dot
bulletGallery ห้องภาพคนเดินทาง
bulletข่าวสาร เทศกาล ท่องเที่ยว
bulletใต้ฟลายชีท-ชวนกันเที่ยว
bulletมุมเพื่อน บทความ นัดพบ ฯลฯ
bulletห้วงสำนึกเดินทาง blog ,diary
bulletคลังข้อมูล เวบบอร์ดเก่าชมไทย
bulletท่องเที่ยว 76 จังหวัดทั่วไทย
bulletเรื่องเล่าริมทางเดิน
bulletบันทึกเดินทาง (คลังเก่า)
bulletแนะนำ หนังสือน่าอ่าน
ค่ายอาสา ไออุ่นจากพี่ให้น้อง
bulletเที่ยวเกาะช้าง


deuter kovea Eneloop ถุงนอน เป้ ตะเกียง เชือก เดินป่า มีด ไฟฉาย เปลมุ้ง รองเท้า

แบนเนอร์ชมไทย


เกาะกุฏี ในสำนึก article

                                                                                                                                                                    

                                                                                               

                                                                                                   

    

                                                                                                                                                        ก้อนดิน

                วันนี้เรามีโอกาสได้มานั่งอยู่ที่ขนส่งสายตะวันออก (เอกมัยเป็นครั้งแรกในชีวิต  เป็นการมานั่งรอเพื่อนซึ่งนัดกันไว้   เป็นครั้งแรกที่เราจะเดินทางและใช้ชีวิตร่วมกันเป็นระยะเวลาสั้น ๆ

บนเกาะแห่งหนึ่งในเขตจังหวัดระยอง  คือ เกาะกุฎี  และเป็นครั้งแรกอีกเช่นกันที่เราจะเดินทางโดยรถโดยสาร และมีเพื่อนไปด้วย  เพราะปกติถ้าจะเดินทางด้วยรถโดยสาร  เราจะไปคนเดียว  ถ้ามีเพื่อนไปด้วยเราจะไปรถเหมากันเสียมากกว่า  แต่ก็ยังไม่บ่อยเท่าไปคนเดียว  วันนี้เป็นวันศุกร์ที่ 13 ของเดือนกุมภาพันธ์  ที่นี่กลับมีคนไม่มากนัก  อาจจะเป็นเพราะพรุ่งนี้เป็นวันแห่งความรักก็ได้นะ

                การมาเที่ยวเกาะกุฎีในครั้งนี้  เรามาโดยรถทัวร์ ซึ่งมีกันแค่ 3 คน  เรามานอนพักกันที่ชายหาดบ้านเพ 1 คืน 2 คน  ผูกเปล 1 คน  นอนกับพื้นด้วย  การใช้ผ้ายางปูนอน  ในตอนเช้ามาเจอเพื่อน

ซึ่งนัดหมายกันไว้แล้วว่าเราจะมาเจอกันตอนเช้าที่ท่าเรือบ้านเพ  พอรวมกันแล้วตกประมาณ 20 คนได้  เราไม่กล้านับให้ละเอียดเพราะน่าเกลียด  เลยใช้วิธีการกะเอาเท่านั้น  มีทั้งเด็กและผู้ใหญ่มาด้วยกัน  พอมาถึงเกาะ  เรือเกิดเข้าเทียบที่ชายหาดไม่ได้  เลยต้องอ้อมไปเข้าอีกที่หนึ่งซึ่งไม่มีคลื่นลม  แต่มีหินโสโครกมากมาย  เรือไม่สามารถเข้าไปใกล้ชายฝั่งได้  พวกเราเลยต้องลงน้ำซึ่งลึกมาก  แล้วขนสัมภาระซึ่งมีมากมายด้วยความทุรักทุเรกันทุกคน

                ช่วงกลางวันเราได้มีโอกาสดำน้ำชมปะการัง  ไม่ค่อยสวยงามมากนัก  เพราะเราต้องดำในบริเวณน้ำตื้น  ไม่มีอุปกรณ์ในการดำน้ำ  พอตอนช่วงใกล้ค่ำเรามีโอกาสได้ชมแสงสุดท้ายแห่งวันณ เกาะกุฎีแห่งนี้  ซึ่งมีความสวยงามมาก  เพราะตกทางฝั่งเกาะเสม็ดที่มีลักษณะเป็นภูเขาโผล่พ้นน้ำขึ้นมาจากทะเล  มองแล้วเหมือนกับพระอาทิตย์ตกลงมารับยอดเขาและยังมีเงาสีทองบนพื้นน้ำอีกด้วย  ชมแล้วประทับใจมาก  ไม่เหมือนกับที่ต่าง ๆ ที่เคยไปเที่ยวชมมา  ซึ่งความจริงแล้วก็คือ  เรื่องความสวยงามทางธรรมชาติ  เราไม่สามารถจะเอาแต่ละที่มาเปรียบเทียบกันได้  ความสวยงามของธรรมชาติ  ไม่มีการเหมือนกันเด็ดขาด  และไม่มีมากน้อยเท่ากันด้วย  บนเกาะแห่งนี้มีความเป็นส่วนตัวบางจุด  ซึ่งเราได้ผูกเปลนอนกัน 3 คนเหมือนเดิม  เราแยกย้ายกัน ผูกเปลแต่ไม่ไกลกันมากนัก  แต่ก็ไกลจากกลุ่มใหญ่พอประมาณ สงบมาก  หุงข้าวและทำกับข้าวกินกันเอง  เป็นอิสระมากเราไม่ชอบยุ่งเกี่ยวกับคนหมู่มาก ไม่ชอบความวุ่นวาย

                * ความพยายามที่มีความท้อแท้อยู่ปลายทางของความสำเร็จนั้น  เปรียบได้กับกองไฟที่ไม่มีการเติมเชื้อเพลิง (ฟืนก่อนที่จะได้รับความอบอุ่นหรืออาหารที่สุกอร่อย  คนเราเมื่อได้ลงมือทำอะไรสักอย่าง ต้องทำให้เห็นผลว่าสำเร็จหรือล้มเหลว  ไม่ใช่ทำแค่ถึงกลางทางแล้วก็หยุด  และบอกว่าไม่เห็นได้ผลเลย  เสียเวลาเปล่า  คนประเภทนี้จะไม่มีทางได้รู้ผลอะไรเลยในการที่จะทำอะไรสักอย่าง  แล้วเขาจะได้รับความสำเร็จหรือล้มเหลวจากเรื่องใดบ้าง

                คนอย่างเราเมื่อลงมือทำอะไรสักอย่างแล้วจะต้องทำจนกว่าจะรู้ผลว่าเราแพ้หรือชนะ  ถึงผลจะออกมาล้มเหลว เราก็ไม่เคยเสียใจในการกระทำของตัวเองเลย  เพราะเรามีโอกาสได้ทำในสิ่งที่ตัวเองตัดสินใจ  ความล้มเหลวคือหนทางที่ให้เราเหยียบย่ำไปสู่ความสำเร็จ  ถึงแม้ว่าบนทางที่เราเหยียบย่ำนั้นจะมีคนคอยเหยียบย่ำอยู่บนหัวเราอีกทีก็ตาม  เราก็ยินดีที่จะเป็นแบบนั้น  เพราะเราคือเหล็ก  สปริง  ยอมที่จะให้คนอื่นเหยียบหรือกด  เพื่อรอเวลาที่เขายกเท้าขึ้น  ถ้ายกไม่ดี  เราก็จะดีดใส่เท้าเขาให้ได้เจ็บบ้าง

                *  การได้มาเยือนเกาะกุฎีในครั้งนี้  เราได้อะไรมากมาย  ได้เห็นผู้คนที่เกิดต่างจังหวัด  แล้วเข้ามาอาศัยอยู่ในเมืองกรุง,   พอกลับไปเที่ยวตามต่างจังหวัด  แล้วลืมตัว  ใช้นิสัยของชาวกรุงกับคนพื้นที่ซึ่งไม่น่าดูเลย  การซื้อขาย  ไม่น่ามีในการเที่ยวธรรมชาติ  ควรมีแต่น้ำใจ  การเอื้อเฟื้อต่อกันมากกว่า  เพราะถือว่าเราได้ร่วมชะตากรรมเดียวกันแล้ว  เราควรช่วยเหลือกันมากกว่า

                *  ความสนุกสนานในการได้ดำน้ำชมปะการังและสัตว์ต่าง ๆ ที่อาศัยอยู่ในทะเลบริเวณแนวปะการังนั้น  เรารู้สึกสนุกมาก  แต่รู้สึกอีกอย่างหนึ่ง คือ มีความเสื่อมโทรมทางธรรมชาติมากเลย  ปะการังและฝูงสัตว์ทะเลน้อยมาก  ไม่รู้ว่าต่อไปภายหน้า  ถ้าเรามีโอกาสได้มาเยือนเกาะกุฎีแห่งนี้  เราจะได้เห็นสิ่งเหล่านี้อีกหรือเปล่า  คงจะเหลือแต่ระรอกคลื่นที่โถมซัดเข้าสู่ฝั่งอย่างเดียวและซากปะการังที่ถูกคลื่นซัดเข้าสู่ชายฝั่งเป็นแน่เลย  ถ้าเป็นเช่นนั้นจริง ๆ ก็คงเป็นที่น่าเสียดายมากนะ

                *  เรื่องความเหงา  เราไม่มีความรู้สึกแบบนั้นเลย  เพราะเราชอบอยู่แบบสงบอยู่แล้วคนยิ่งน้อยเรายิ่งชอบ  เราได้ก่อกองไฟ  ไม่ใช่เพราะอากาศหนาว  แต่เพื่อทำอาหารและให้แสงสว่างมากกว่า  แล้วเราก็ปล่อยให้กองไฟคอย ๆ มอดดับลง  เหมือนกับเวลาของเราที่อยู่บนเกาะนั้นก็น้อยลงเช่นเดียวกัน  เพราะมันถึงเวลาที่เราจะต้องเดินทางกลับไปทำงานพร้อม ๆ กับเก็บความทรงจำและความประทับใจในการเดินทาง  ทริปนี้ ซึ่งที่มีเพื่อนร่วมทางซึ่งแตกต่างจากที่ผ่านคือ ไปไหนมาไหนก็คนเดียวตลอด  มันก็ดีไปอีกแบบนะ  เพราะเราได้เห็นว่าเวลาคนอื่นไปเที่ยวนั้นมีหลายอย่างที่แตกต่างกับเรา  มีบางส่วนเท่านั้นที่เหมือนเรา คือ การที่เราออกไปเที่ยวป่าคนเดียวนั้น  ก็เพราะเราต้องการจะออกไปให้ห่างจากความวุ่นวาย  ถึงแม้ว่าจะเป็นเพียงระยะสั้น ๆ เราก็พอใจแล้ว  แต่คนอื่นเวลาจะไปต้องไปหลาย ๆ คน  ซึ่งไม่ต่างอะไรกับการพกพาความวุ่นวายและความขัดแย้งติดตัว  เข้าป่าไปด้วยแล้วมันจะได้ประโยชน์อะไรเล่า  คนเราทุกคนถึงจะอยู่ในสถานการณ์เดียวกันก็ไม่ได้หมายความว่าเราจะต้องคิดไปในทางเดียวกัน  มันต้องมีความขัดแย้งแน่นอน  บางคนชอบเที่ยวเหมือนกัน แต่อาจจะชอบกินและชอบนอนไม่เหมือนกันก็ได้  ถ้าเราจำเป็นจะต้องเดินทางไปเที่ยวเป็นหมู่คณะ  ควรจะเลือกเพื่อนที่คิดเหมือนกัน  การใช้ชีวิตแบบเดียวกัน  เราควรจะคุยตกลงกันก่อน  เพื่อทำความเข้าใจในกฎของการไปเป็นหมู่คณะ

                *  การไปคนเดียว อาจจะดูว่า เป็นคนไม่มีสังคม  แต่ถ้าคิดดี ๆ  แล้ว  การมีสังคมมาก ๆ นั้นสำคัญตรงไหน  ในป่ามีสังคมไหม  เราควรแยกแยะให้ออกนะว่าสังคมเมืองกับสังคมป่าเป็นแบบเดียวกันหรือเปล่า  สัตว์ป่าอยู่เป็นฝูงได้แต่ก็ยังความขัดแย้ง แล้วคนถ้าอยู่รวมกันเป็นกลุ่มเรื่องความขัดแย้งต้องมีมากกว่าแน่นอน

                 *  เพื่อนร่วมทางในการเดินทางร่วมกับเพื่อน  ครั้งแรกของเราคือ นายเอกราช  และนายหนู(หนวดถึงแม้ว่าจะเป็นครั้งแรกที่เราได้ร่วมเดินทางและใช้ชีวิตร่วมกัน  แต่ความจริงเราเคยเจอกันบนอุทยานแห่งชาติ  ดอยขุนตาลแล้ว  และได้ติดต่อกันมาตลอด  จนได้นัดแนะกันมาเที่ยวในครั้งนี้เรา 3 คน  มีอะไรอีกหลายอย่างที่ยังไม่เหมือนกัน  แต่ที่เหมือนกันแน่นอนคือ  ความบ้าระห่ำในการลุย  ต่อสู้กับความยากลำบาก เพื่อจะไปพบกับความสวยงามของธรรมชาติที่เราชอบเหมือน ๆ กัน

                *  การเดินทางและใช้ชีวิตในครั้งนี้  เรายังมีความเกรงใจกันอยู่มาก  เพราะเป็นครั้งแรกของเรา  แต่สำหรับ 2 คนนั้น  เขาเป็นคู่ซี้กันมานานแล้ว เราเป็นเพียงเพื่อนใหม่เท่านั้นเอง  เขาทำงานด้วยกัน  ออกเที่ยวด้วยกันเป็นประจำ  แต่เรามีแต่เรื่องงานมาเกี่ยวข้องตลอด  หาเวลายาก  แต่ก็ยังพยายามไปกับเขาจนได้  ซึ่งก็มีความประทับใจมาก  เพราะถึงจะใหม่ แต่ก็เป็นก้าวแรกของมิตรภาพแห่งเราทั้ง 3 คน  เราคงไม่มีวันลืมมันได้ลงเลยในชีวิตนี้  แต่คิดว่าสักวันหนึ่งมันจะต้องแน่นแฟ้นขึ้นมากกว่าที่มันจะจืดจางลง

                *  เราจะเก็บวันนี้ไว้ตลอดไป ถึงแม้มันจะเป็นอดีตไปแล้ว  แต่ก็เป็นอดีตที่ไม่อาจลืม และจะไม่ลืมเลย

                *  ขอบคุณเพื่อนทุกคนที่ทำให้ได้มีโอกาสเที่ยวในสิ่งที่ชอบ

                *  ขอบคุณแม่ที่เตรียมอาหารให้กันอดตาย

                *  ขอบคุณพ่อที่เตรียมแชมพูและสบู่ให้ไปใช้ตอนอยู่บนเกาะ

                *  ขอบคุณยายที่เป็นห่วง  และขอโทษที่ไม่อาจพายายไปลำบากด้วยได้

                *  ขอบคุณเพื่อนที่ทำงานแทน  เพื่อให้เราได้ไปเที่ยวพักผ่อน

                *  ขอบคุณเจ้านายที่อนุญาตให้ลางาน  และเข้าใจว่าเราเครียด ต้องการไปพักผ่อนเพื่อผ่อนคลาย

                *  เราผูกเปลนอน  อยู่เหนือเกลียวคลื่น ซึ่งซัดเข้าหาชายฝั่งตลอดเวลา  พอตกกลางดึกน้ำทะเลขึ้นมาอยู่ใต้เปลที่เราผูกนอน  ซึ่งได้บรรยากาศในการนอนมาก  ลมพัดแรงมาก  จนต้นไม้ที่ผูกเปลโยกเอน  เป็นการไกวเปลกล่อมนอนไปในตัว  หลับสบายมาก ๆ  เลย  ไม่มียุงทะเลมาก่อกวนเหมือนที่คิด เพราะบนเกาะไม่มีแหล่งน้ำจืดให้ยุงได้วางไข่  มีแต่น้ำในห้องน้ำเท่านั้น

                *  เจ้าหน้าที่บนเกาะน่ารักมาก มีน้ำใจอัธยาศัยดี  ขอขอบคุณมาก ๆ

                *  ลูกสาวเจ้าของเรือที่เราว่าจ้างข้ามไปยังเกาะก็น่ารักมาก  คุยเก่งด้วย

                *  ยามค่ำคืนก่อน  จะข้ามไปยังเกาะ  เรานอนพักกันที่สวนสนริมชายหาดบ้านเพ  มีเรื่อง

ฮา ๆ เกิดขึ้น คือ มีบุคคลคนหนึ่งซึ่งระบุเพศไม่ได้  มานั่งใกล้ ๆ กับที่พวกเรานอน  พร้อมกับขวดSPY  แล้วนั่งส่งเสียงเรียกว่า ทานเหล้าด้วยกันไหมคะ  เสียงใหญ่ ๆ  พร้อมกับร่างกายและกล้ามที่ใหญ่  เหมือนเสียง  ทำให้พวกเราตื่นขึ้นมานั่งดูเขา และนายหนวดของเราได้นั่งคุยอยู่พักใหญ่ ๆคุยไปคุยมา  มีแต่ความเพ้อเจ้อทั้งนั้นจนต้องหยุดคุย  แล้วนอนต่อกันได้สักพักก็ต้องตื่นเพราะเช้าแล้ว

                *  การดำน้ำตกปลาเป็นอีกสิ่งหนึ่งที่ทำให้ประทับใจ  เพราะสนุก  เหนื่อย และตื่นเต้น  ที่เห็นปลากำลังกินเหยื่อที่เราใช้ล่อ  ซึ่งก็เป็นหอยที่หาได้ในทะเลนั่นเอง  แต่น่าเสียดายที่เรามีเบ็ดตัวใหญ่ ปลากินไม่เข้า  เราเลยต้องใช้วิธีการกระตุกย้อนปากปลา  เพื่อให้เกี่ยวใต้คางปลาขึ้นมาซึ่งก็ได้ผลอยู่บ้าง

                *  การพักผ่อนในทริปนี้  เราเสียค่าใช้จ่ายไปประมาณ 500 บาท ต่อการเดินทางพักผ่อนทั้งหมด 2 คืน 2 วัน  คุ้มค่าจริง ๆ นะจะบอกให้

                *  ตราบใดที่เส้นผมยังบังภูเขาได้  สิ่งที่เราไม่คาดคิดก็มักจะเกิดขึ้นได้เสมอ

 

.....................................................................

 




ตามรอยตะวัน

แก่งหินเพลง เรื่องบังเอิญ คุณบังอร
ออกนอกกะลา ไปบาหลี ตอนที่ 2 (จบ)
ออกนอกกะลา ไปบาหลี ตอนที่ 1
ลุงชู ที่เขื่อนเขาแหลม
น้ำท่วมทุ่ง ผักบุ้งเต็มคลอง ที่สองพี่น้อง สุพรรณบุรี
หนาวนี้ อีกสักที ที่ สวนผึ้ง ราชบุรี
พักกาย..หย่อนใจ..ที่บ้านไร่ตับเต่า
เรื่องเล่า..อโยธารา...
กว่าจะถึง “ภูกระดึง” article
หมู่เกาะตะรุเตา
ความรู้สึกจางๆ กับไออุ่น 4
โกรกอีดก
แบกเป้ มุ่งหน้าสู่ แก่งกระจาน-พะเนินทุ่ง
ร้อน ฝน หนาว ที่ อช.หมู่เกาะชุมพร
ความทรงจำที่เกาะกุฎี article
เรื่องเล่า.............จากเขาหลวง (สุโขทัย) article
ฝ่าสายฝนจากเชียงของ สู่เพลินวาน
bicycleworld lightblue : เดินทางโดยจักรยานรอบโลก article
เที่ยวอยุธยา เมื่อหน้าน้ำ
โฮมพุเตย...ฝันที่ฉันอยากไป article
เขาใหญ่ อช. แรกของไทย article
เขาหลวง-ประจวบฯ article
“เกาะหมาก-เกาะขาม”...สวรรค์ของคนรักสงบ article
ตะลุยเดี่ยวเที่ยว 3 เกาะอ่าวไทย article
เปิดประตูสู่....เขายายเที่ยง
บนทางแสนไกล...ตาดหินยาว
โลกหมุนช้าลง..ที่..เชียงคาน
เมื่อใบไม้เปลี่ยนสี...ที่ขุนแม่ยะ article
เขาโล้นที่เขาแหลม article
บันทึก จากครูดอย (รร.บ้านห้วยโค้ง อมก๋อย) article
เขาหลวง นครศรีธรรมราช article
เรื่องเล่า เชียงคาน
ภูสอยดาว article
ปากน้ำปราณบุรี เขากะโหลก ง่ายๆ สบายๆ ใกล้ๆ กรุง article
เที่ยวเมืองภูเก็ตยังไงให้คุ้มค่าที่สุด article
แอ่วเจียงใหม่ article
น้ำตกป่าละอู ….เราจะกลับมา article
โรงเรียนของหนู (โครงการไออุ่นจากพี่ให้น้องครั้งที่ 1) article
ภูกระดึง........ในวันที่เงียบเหงา article
ภูสอยดาว บันเทิงโบก (...ลองหยุดวิ่งตามดูสักครั้ง) article
ตามหัวใจ..ไปเสม็ด article
สะบายดี..วังเวียง article
ปาย "Pai" article
แบกเป้ลุยเดี่ยว เที่ยว อช.เขาแหลม article
ทริป ”พักใจ ..ไปโกรกอีดก” article
ภาพถ่าย...ลำนำ..และบทเพลง article
เขาสามร้อยยอด article
เวียดนาม (Vietnam) article
จุดเริ่มต้นในการท่องเที่ยว article
อยากอยู่ป่า... article
สู่ยอด...ดอย article
ฝน...ทั้งดีและชั่วอยู่ด้วยกัน article
บทเพลงแห่งธรรมชาติ article
ข้าสองเจ้าบ่าวสองนาย article
บุหรี่ มัจจุราชตัวน้อย article
ป่าขี สายลมและสายน้ำ article
บ้านชมทุ่ง article
เปิดบันทึกการเดินทาง ... โก๋ ก้อนดิน article
เดินป่า เมื่อยามฤดูฝน "ตาดหินยาว" article
ภูสอยดาว article
บันทึกจากห้องเช่าเมื่อยามความเหงามาเยือน article
ผจญภัยที่เกาะช้าง...... article
ชะอำ...ช้ำใจ article
หัวใจเดินทาง..อีกครั้ง!! (Samed Episode II) article
" 7 Days In Tibet " ดินแดนขอบฟ้าหลังคาโลก article
ตำนานคน ตำนานป่า ตำนานการเดินทาง article
เดินป่าขึ้นเขาสน ณ เขตรักษาพันธ์สัตว์ป่าเขาสน-เขาสนามเพรียง 12 - 13 -14 - ส.ค. 48 article
พุเตย…พิสูจน์ใจไล่ความกลัว article
บันทึกนี้ที่เชียงใหม่ article
"ลัดเลาะสองฝั่งแม่กลอง แอบมองหิ่งห้อย ร้อยพัน" article
รสชาติใหม่ของการเดินทาง (Suan Soan Pradipat) article
จาก ขญ.11 สู่ ขญ. 10 (Bike Camp) article
เปิดบันทึกเล่มใหม่ กับการผจญภัยที่ “ตาดหินยาว” article
ความสุขไม่ได้รออยู่ที่ปลายทาง article
ห้างเก่า article
แสงประหลาด article
บ้านแม่แสะ article
มืดแปดด้าน article
มะพร้าวตก article
บ้านแพซุง article
บ้านขุนแปะ article
ทุ่งกระทิง article
ด่วนเจ้าพระยา article
ควบจิ้งเหลนดงมุ่งตรง บึงฉวาก article
คลื่นยักษ์ที่โถมซัดไม่อาจทัดทานคลื่นน้ำใจ article
ความเจริญไม่มีที่สิ้นสุด article
ช่างซอตาบอด article
“สู่...ยอดเขาโล้น” article
ดินแดนแห่งอารยธรรม article
“ภูชี้ฟ้า” ภูนี้ไม่เคยว้าเหว่ article
ยอดลมพัด ไม่ได้มีแค่ในตำนาน.. article
เมืองเล็กๆ ที่ชื่อ “ปาย” article
สวัสดี เกาะ 1,000,000 article
ค่ำไหนนอนนั่น article
"กระทิง สิ่งอันเป็นที่รักของฉัน" article
เกาะสีชัง จำลอง...Believe It or Not ! article
" เขาลมพัด " รวมพลคนหน้าตาดี article
จากกรุงเก่าสู่บางปะอิน article
ดอกไม้เบ่งบานกับวัฒนธรรมไร้พรมแดน article
ยี่เป็ง...ประทับใจ
ปาย ฝนต้นหนาว
โชงโดง กับคำถามที่ว่า “เราขึ้นมาทำไม?”
ความเปลี่ยนแปลงใน สังขละบุรี
ตามรอย รัก-ยม ชมไทยไป ขุนแม่ยะ
บันทึกไออุ่น...จากพี่ให้น้อง ครั้งที่2
เสียดาย โดดเดี่ยวใน...ภูเก็ต
สรุปการเดินทาง 3 เดือนแรก
มนต์เสน่ห์ เชียงคาน บันทึกที่ริมสายน้ำโขง
ซ้ำรอยเดิมที่...ตาดหินยาว
ครบรอบ 1 ปี แห่งความรัก หนุ่มตัน กับสาวปลา
ในสายหมอกที่ “ภูสอยดาว”
อุทัยธานี...มีอะไร?
ได้โปรดเถอะ !!!! นำพาเขามาสู่ฉัน
Home Stay แบบชิวๆ ที่ เขายายเที่ยง



แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น *
ผู้แสดงความคิดเห็น  *
อีเมล 
ไม่ต้องการให้แสดงอีเมล


Copyright © 2003 Chomthai team 089-7801770

ตารางออกอากาศรายการชมไทยแลนด์ ช่อง ของดีประเทศไทย   (จานเหลือง DTV และจานเคเบิ้ลท้องถิ่นที่รับได้ทั่วไป)

วันเสาร์ 18:30-19:00 รีรัน อังคาร 22:30-23:00  พฤ. 14:00-14.30  ศุกร์  9:30-10:00 / 16:30-17:00

  Nextstep ชมย้อนหลังรายการชมไทยแลนด์ รายการชมไทยสัญจร ที่ช่อง Real Metro     หนังสือของชมไทย วางแผงกันแล้ว   

 

ติดต่อ : ชมไทย chomthailand.com  14/2  ม.3  คลองถนน  สายไหม  ก.ท.ม.  10220   โทร 089-7801770    e-mail : webmaster@chomthailand.com

Free Page Rank Tool