dot
dot
dot
bulletGallery ห้องภาพคนเดินทาง
bulletข่าวสาร เทศกาล ท่องเที่ยว
bulletใต้ฟลายชีท-ชวนกันเที่ยว
bulletมุมเพื่อน บทความ นัดพบ ฯลฯ
bulletห้วงสำนึกเดินทาง blog ,diary
bulletคลังข้อมูล เวบบอร์ดเก่าชมไทย
bulletท่องเที่ยว 76 จังหวัดทั่วไทย
bulletเรื่องเล่าริมทางเดิน
bulletบันทึกเดินทาง (คลังเก่า)
bulletแนะนำ หนังสือน่าอ่าน
ค่ายอาสา ไออุ่นจากพี่ให้น้อง
bulletเที่ยวเกาะช้าง


deuter kovea Eneloop ถุงนอน เป้ ตะเกียง เชือก เดินป่า มีด ไฟฉาย เปลมุ้ง รองเท้า

แบนเนอร์ชมไทย


อยากอยู่ป่า... article

                                                                                                        

                                                                                                                                             ก้อนดิน

                วันนี้เราคิดอะไรไม่ค่อยออก  ไม่รู้ว่าจะเขียนอะไร  เพราะภายในใจมีแต่เรื่อง  สับสนวุ่นวายเต็มไปหมด  มีเรื่องต้องคิดมากมาย  ยากที่จะระบายออกมาเป็นตัวหนังสือได้  เราจะพยายามต่อไปที่จะหาทางแก้ปัญหาที่เกิดขึ้นด้วยตัวเอง  เพราะเราอยู่ตัวคนเดียว  ไม่รู้จะหันหน้าไปพึ่งใครเมื่อเกิดปัญหาขึ้นมา  คิดว่าคงจะไม่มีอะไรที่อยู่เหนือความพยายามของคนอย่างเราไปได้หรอกนะเพราะเราไม่ชอบเป็นหนี้บุญคุณคนอื่นโดยไม่จำเป็น  แต่เราก็จะพยายามถ้าไม่ไหวจริง ๆ  เราถึงจะเอ่ยปากขอให้คนอื่นช่วยเหลือ

                เราออกจากบ้านขับรถมาทำงานตามปกติ  ระหว่างทางเราได้เห็นถนนตัดใหม่มากมาย  รวมทั้งสิ้นที่เราขับรถอยู่นี้ก็กำลังก่อสร้างใหม่  มีเสาไฟฟ้าสายไฟระโยงระยางมากมาย  ทำให้เราคิดถึงคำทำนายของน๊อตรากราบู๊ตที่ว่า ในอนาคตข้างหน้า  จะมีใยแมลงมุมเต็มท้องฟ้า  ทำให้เรานึกถึงความเจริญก้าวหน้าของบ้านเมืองที่มีขึ้นเรื่อย ๆ  มันเป็นความจริงทางด้านวัตถุมากกว่าทางด้านจิตใจ  เมื่อคิดย้อนหลังกลับไปถึงสมัยที่เรายังเป็นเด็ก  บ้านเรายังไม่มีไฟฟ้าใช้เลย  ถนนก็มีแต่ทางลูกรังเล็ก ๆ เท่านั้น  บ้านเราอยู่แพซุง  จะทำมาหากินก็อยู่กับน้ำมาโดยตลอด  เราไม่เคยขาดแคลนเรื่องสัตว์น้ำเลย  แต่สมัยนี้เราต้องซื้อเขากิน  ซึ่งราคาแพงมากด้วยแล้วอีกไม่รู้กี่ปีข้างหน้า  เราจะต้องซื้อด้วยเงินจำนวนมากแค่ไหน  สมัยนี้มีการเพาะพันธุ์สัตว์น้ำ  ขึ้นมาได้หลายชนิด  เป็นเรื่องที่น่ายินดีมากเลยแต่เราก็ยังต้องใช้ต้นทุนสูงมากในการเพาะเลี้ยงและสัตว์บางชนิดที่ไม่สามารถเพาะเลี้ยงได้  ก็คงจะต้องสูญพันธุ์ไปเหมือนกับ  คนดีในสังคมไทย  (เสียดสีเหมือนดังโฆษณาเครื่องดื่มชูกำลังของไทยชนิดหนึ่ง  ที่ทำให้คนไทยมีชื่อเสียงไปทั่วโลก  คนกินติด  ไม่มีกำลัง  คนผลิตกับคนขายรวย  หาประโยชน์อะไรไม่ได้เลย 

                ของพวกนี้มันเป็นเพียงค่านิยมความเชื่อของแต่ละบุคคลมากกว่า  เพราะผมเคยดื่มวันละ 4 ขวด  หลับเป็นตายเลยแถมขี้เกียจอีกต่างหาก  ถ้าเราพักผ่อนให้เพียงพอ  ออกกำลังกายสม่ำเสมอ  ทานอาหารครบถ้วนตามหลักโภชนาการ  เครื่องดื่มเหล่านี้ก็คงไม่สามารถอยู่เหนือจิตใจเราไปได้อย่างแน่นอน  คนไทยมีจิตใจที่ไม่เข้มแข็งพอที่จะเอาชนะใจตัวเอง  เลยเป็นคนขี้แพ้อยู่ตลอดเวลา  แต่ก็ยังหลงผิดคิดว่าตัวเองชนะในหลาย ๆ สิ่งหลาย ๆ อย่างได้  พวกนี้มันคือคนขี้แพ้  ถ้าเมื่อไหร่ที่เอาชนะใจตัวเองได้  เมื่อนั้นเขาถึงจะเรียกว่าคนชนะตามคำที่ว่าแพ้ใจตัวเอง จึงนับว่าแพ้  คนอ่อนแอเท่านั้นที่ไม่ยอมแพ้ใคร

                ตามถนนหนทางที่เราผ่านมาในแต่ละวัน  ยังมีต้นไม้มากมาย  เพราะเป็นเขตภาคเหนือที่ยังพอมีต้นไม้หลงเหลืออยู่บ้าง  ถ้าเป็นเขตภาคกลาง  แม้แต่ต้นไม้ที่ปลูกขึ้นมายังแทบจะหาไม่เจอเลยสักต้นเดียว

                ตอนนี้เรามีความคิดที่จะไปเป็นเจ้าหน้าที่พิทักษ์ป่า  เราได้สอบถามข้อมูลมาบ้างแล้ว  ทราบมาว่าเขารับคนงานอยู่ทุกปี แต่เขารับไว้ชั่วคราว  ถ้าจะใช้เวลา 5 - 6 ปี  ถึงจะได้ประจุเป็นคนประจำ  ซึ่งต้องใช้ความอดทนมากเลยนะแต่มันเป็นงานที่เราชอบได้รับเงินรายวัน  วันละ 130 กว่าบาท  ซึ่งก็จัดว่ามากอยู่ในส่วนหนึ่ง  สำหรับการไม่ต้องใช้จ่ายฟุ่มเฟือย  ถ้าวันไหนเราฟุ่มเฟือยขึ้นมา ก็หมายถึง เราจะไม่พอใช้แน่นอน  เราจึงจะต้องเก็บเงินได้สักก้อนหนึ่งไว้เป็นทุนเสียก่อนแค่นี้เราก็คงจะได้อย่างไม่ต้องรบกวนใครเลย  วันหนึ่งเราต้องทำความฝันของเราให้เป็นจริงขึ้นมาให้ได้  เราไม่ชอบความหรูหราสุขสบายเท่าไหร่นัก  เราเคยดูรายการคน ค้น คน  ทางช่อง 9ตอนชายผู้ถอยหลังไปข้างหน้า  เป็นเรื่องราวของวีระศักดิ์   ยอดระบำ  เขามีบ้านใหญ่โตอยู่ในเมืองลำพูน  มีชีวิตที่สุขสบาย  แต่เราก็ยินดีที่จะถอยกลับเข้าไปใช้ชีวิตอยู่ในป่า  อาหารการกินทุกอย่างก็คือพืชพันธุ์ต่าง ๆ  ที่เราปลูกขึ้นเอง  รวมถึงข้าวก็ปลูกและสีเอาตามวิธีพื้นบ้าน ทั้งลูกและเมียก็อยู่ด้วยกัน  โดยเฉพาะลูกสาวที่คลอดเองตามธรรมชาติ  ภายในป่านั่นเอง

                ชีวิตที่เราดำเนินอยู่นี้  ตรงกับความคิดความต้องการของเราที่เคยคิดอยู่นานแล้ว แต่ยังไม่มีโอกาสและแนวทางและสถานที่เท่านั้นเอง  ถึงจะต้องอยู่คนเดียว เราก็ยินดีและพร้อมอยู่ตลอดเวลาที่จะทำตามที่ได้ตั้งใจไว้  แต่รู้ว่าเมื่อถึงวันนั้น  อายุเราจะมากเกินไปหรือเปล่าสำหรับการเริ่มต้น

                แน่นอน ถ้าใครได้รับรู้ถึงความคิดเราในตอนนี้  ทุกคนจะต้องพูดคำเดียวกันว่าบ้า  แต่เราไม่สนใจอยู่แล้ว  เพราะความคิดคนเราไม่เหมือนกันและเราไม่เคยติดอยู่กับความสบาย  เราเคยลำบากมาแค่ไหน  เราจำได้ดี  ถ้าจะกลับไปลำบากอีกครั้งหรือมากกว่าและตลอดไปเราย่อมทำได้ด้วยความยินดีเสมอ  เราไม่ใช่คนลืมตัว  เหมือนวัวลืมตีน  เรามาจากที่ไหน  เราย่อมไม่รู้และเราจะไปที่ไหน เราก็ไม่รู้  แต่ถ้าพอใจอยู่ที่ไหน  เราก็จะอยู่ตรงจุด ๆ นั้น  แต่ทุกวันนี้เรายังไม่เจอที่ ๆ ถูกใจเลย  แต่เชื่อว่าสักวัน  เราจะต้องหามันเจอ  เพราะเรายังไม่เลิกหามัน

                สมัยก่อนตอนที่เราบวชเป็นพระธุดงค์  เราก็ยังได้เห็นพระที่อยู่ในป่า  ไม่สนใจเรื่องอาหารการกิน  และเราเองก็เคยใช้ชีวิตแบบนั้นมาแล้ว  ทำไมเราจะทำไม่ได้  ถ้าวันที่เราต้องการมาถึง  เราต้องการถอยหลังไปหาความเจริญทางด้านจิตใจไม่ใช่ทางด้านวัตถุ  เหมือนกับคนอื่น ๆ อีกมากมายที่หลังระเริงอยู่กับความสุข  ความเจริญ  ทางร่างกายและวัตถุและลืมความสุขและความเจริญทางด้านจิตใจกันไปจนหมดสิ้นแล้ว

                ถนนที่ตัดใหม่ มักจะมีร้านขายเหล้าขายอาหารตามริมทางมากมาย  มีไว้บริการนักท่องเที่ยวกลางคืนที่เลิกงานมาส่วนใหญ่จะเป็นคนที่ใช้แรงงานเพราะราคาจะถูกมาก
              ทุกวันนี้  ผู้คนแต่ละคนหน้าตายิ้มแย้มแจ่มใส     พูดจากันแบบร่าเริงสนุกสนาน    แต่ภายในใจนั้นไม่เคยมีความจริงใจกันเลย  เพราะเรารู้อยู่แก่ใจ  มีหลาย ๆ คน ที่พูดจากันถูกคน  แต่พอลับหลังก็เอามานินทากัน  ซึ่งคนถูกนินทา  ไม่รู้ตัวเลยว่ามีแต่คนไม่ชอบ  และเราก็เป็นหนึ่งในจำนวนนั้นที่ไม่มีคนชอบ

                ทุกวันนี้เราพยายามที่จะมองดูตัวเองให้มากที่สุด  เพราะเรายังไม่รู้จักตัวเองเลย  แล้วใครจะมารู้จักเราแต่เท่าที่คิดได้ก็คือ  ไม่มีใครที่มองเห็นตัวเอง  แต่ถ้ามีคนบอก  ถึงจะรู้ว่าตัวเองเป็นอย่างไร  ถ้าเป็นคนที่รู้จักเก็บคำพูดคำนินทาของคนอื่น  มาพิจารณาและปรับปรุงตัวเองอยู่เสมอ  คนคนนั้นก็จะเป็นคนดีคนหนึ่งในโลกนี้  แต่ถ้าเป็นคนที่ไม่มีความคิดก็จะเก็บเอาคำพูดของคนอื่นไปคิดฟุ้งซ่าน  ทำให้ตัวเองเครียด  อันก่อให้เกิดสุขภาพจิตที่ไม่ดี

                ความจริงใจหาได้ไม่ง่ายนักบนโลกใบนี้  เพาะแต่พ่อแม่พี่น้องที่เป็นสายเลือดเดียวกันหักหลังกันเองก็มีให้เราเห็นอยู่บ่อย ๆ  สาเหตุหลัก ก็คือเรื่อง ทรัพย์สมบัติเงินทองทั้งนั้น ซึ่งเป็นสิ่งของนอกกายทั้งนั้น  ทำไมทุกคนไม่ลองมองของที่อยู่ภายใน คือ จิตใจ  ซึ่งเป็นสมบัติที่ติดตัวเรามาตั้งแต่เกิดแล้ว  และถูกปลูกฝังมา  ไม่ว่าจะแบบไหนก็ตาม  อันนี้ก็ขึ้นอยู่กับสภาวะแวดล้อมที่อยู่รอบ ๆ ตัวด้วยไม่ใช่ว่าทุกคนจะต้องมีจิตใจที่เหมือนกันไปทั้งหมด  ต่างคนก็ต่างจิตต่างใจถ้าทุกคนเหมือนกันหมดโลกนี้อาจจะไม่โสภาน่าอยู่  เพราะทุกสิ่งทุกอย่างต้องมีข้อขัดแย้ง ถึงจะหาข้อสรุปที่ลงตัวได้  ชีวิตถึงจะมีรสชาด  แล้วความคิดดี ๆ และสิ่งดี ๆ จะเกิดขึ้นอีกมากมาย

 

.....................................................................................

 




ตามรอยตะวัน

แก่งหินเพลง เรื่องบังเอิญ คุณบังอร
ออกนอกกะลา ไปบาหลี ตอนที่ 2 (จบ)
ออกนอกกะลา ไปบาหลี ตอนที่ 1
ลุงชู ที่เขื่อนเขาแหลม
น้ำท่วมทุ่ง ผักบุ้งเต็มคลอง ที่สองพี่น้อง สุพรรณบุรี
หนาวนี้ อีกสักที ที่ สวนผึ้ง ราชบุรี
พักกาย..หย่อนใจ..ที่บ้านไร่ตับเต่า
เรื่องเล่า..อโยธารา...
กว่าจะถึง “ภูกระดึง” article
หมู่เกาะตะรุเตา
ความรู้สึกจางๆ กับไออุ่น 4
โกรกอีดก
แบกเป้ มุ่งหน้าสู่ แก่งกระจาน-พะเนินทุ่ง
ร้อน ฝน หนาว ที่ อช.หมู่เกาะชุมพร
ความทรงจำที่เกาะกุฎี article
เรื่องเล่า.............จากเขาหลวง (สุโขทัย) article
ฝ่าสายฝนจากเชียงของ สู่เพลินวาน
bicycleworld lightblue : เดินทางโดยจักรยานรอบโลก article
เที่ยวอยุธยา เมื่อหน้าน้ำ
โฮมพุเตย...ฝันที่ฉันอยากไป article
เขาใหญ่ อช. แรกของไทย article
เขาหลวง-ประจวบฯ article
“เกาะหมาก-เกาะขาม”...สวรรค์ของคนรักสงบ article
ตะลุยเดี่ยวเที่ยว 3 เกาะอ่าวไทย article
เปิดประตูสู่....เขายายเที่ยง
บนทางแสนไกล...ตาดหินยาว
โลกหมุนช้าลง..ที่..เชียงคาน
เมื่อใบไม้เปลี่ยนสี...ที่ขุนแม่ยะ article
เขาโล้นที่เขาแหลม article
บันทึก จากครูดอย (รร.บ้านห้วยโค้ง อมก๋อย) article
เขาหลวง นครศรีธรรมราช article
เรื่องเล่า เชียงคาน
ภูสอยดาว article
ปากน้ำปราณบุรี เขากะโหลก ง่ายๆ สบายๆ ใกล้ๆ กรุง article
เที่ยวเมืองภูเก็ตยังไงให้คุ้มค่าที่สุด article
แอ่วเจียงใหม่ article
น้ำตกป่าละอู ….เราจะกลับมา article
โรงเรียนของหนู (โครงการไออุ่นจากพี่ให้น้องครั้งที่ 1) article
ภูกระดึง........ในวันที่เงียบเหงา article
ภูสอยดาว บันเทิงโบก (...ลองหยุดวิ่งตามดูสักครั้ง) article
ตามหัวใจ..ไปเสม็ด article
สะบายดี..วังเวียง article
ปาย "Pai" article
แบกเป้ลุยเดี่ยว เที่ยว อช.เขาแหลม article
ทริป ”พักใจ ..ไปโกรกอีดก” article
ภาพถ่าย...ลำนำ..และบทเพลง article
เขาสามร้อยยอด article
เวียดนาม (Vietnam) article
จุดเริ่มต้นในการท่องเที่ยว article
สู่ยอด...ดอย article
ฝน...ทั้งดีและชั่วอยู่ด้วยกัน article
บทเพลงแห่งธรรมชาติ article
ข้าสองเจ้าบ่าวสองนาย article
บุหรี่ มัจจุราชตัวน้อย article
ป่าขี สายลมและสายน้ำ article
บ้านชมทุ่ง article
เกาะกุฏี ในสำนึก article
เปิดบันทึกการเดินทาง ... โก๋ ก้อนดิน article
เดินป่า เมื่อยามฤดูฝน "ตาดหินยาว" article
ภูสอยดาว article
บันทึกจากห้องเช่าเมื่อยามความเหงามาเยือน article
ผจญภัยที่เกาะช้าง...... article
ชะอำ...ช้ำใจ article
หัวใจเดินทาง..อีกครั้ง!! (Samed Episode II) article
" 7 Days In Tibet " ดินแดนขอบฟ้าหลังคาโลก article
ตำนานคน ตำนานป่า ตำนานการเดินทาง article
เดินป่าขึ้นเขาสน ณ เขตรักษาพันธ์สัตว์ป่าเขาสน-เขาสนามเพรียง 12 - 13 -14 - ส.ค. 48 article
พุเตย…พิสูจน์ใจไล่ความกลัว article
บันทึกนี้ที่เชียงใหม่ article
"ลัดเลาะสองฝั่งแม่กลอง แอบมองหิ่งห้อย ร้อยพัน" article
รสชาติใหม่ของการเดินทาง (Suan Soan Pradipat) article
จาก ขญ.11 สู่ ขญ. 10 (Bike Camp) article
เปิดบันทึกเล่มใหม่ กับการผจญภัยที่ “ตาดหินยาว” article
ความสุขไม่ได้รออยู่ที่ปลายทาง article
ห้างเก่า article
แสงประหลาด article
บ้านแม่แสะ article
มืดแปดด้าน article
มะพร้าวตก article
บ้านแพซุง article
บ้านขุนแปะ article
ทุ่งกระทิง article
ด่วนเจ้าพระยา article
ควบจิ้งเหลนดงมุ่งตรง บึงฉวาก article
คลื่นยักษ์ที่โถมซัดไม่อาจทัดทานคลื่นน้ำใจ article
ความเจริญไม่มีที่สิ้นสุด article
ช่างซอตาบอด article
“สู่...ยอดเขาโล้น” article
ดินแดนแห่งอารยธรรม article
“ภูชี้ฟ้า” ภูนี้ไม่เคยว้าเหว่ article
ยอดลมพัด ไม่ได้มีแค่ในตำนาน.. article
เมืองเล็กๆ ที่ชื่อ “ปาย” article
สวัสดี เกาะ 1,000,000 article
ค่ำไหนนอนนั่น article
"กระทิง สิ่งอันเป็นที่รักของฉัน" article
เกาะสีชัง จำลอง...Believe It or Not ! article
" เขาลมพัด " รวมพลคนหน้าตาดี article
จากกรุงเก่าสู่บางปะอิน article
ดอกไม้เบ่งบานกับวัฒนธรรมไร้พรมแดน article
ยี่เป็ง...ประทับใจ
ปาย ฝนต้นหนาว
โชงโดง กับคำถามที่ว่า “เราขึ้นมาทำไม?”
ความเปลี่ยนแปลงใน สังขละบุรี
ตามรอย รัก-ยม ชมไทยไป ขุนแม่ยะ
บันทึกไออุ่น...จากพี่ให้น้อง ครั้งที่2
เสียดาย โดดเดี่ยวใน...ภูเก็ต
สรุปการเดินทาง 3 เดือนแรก
มนต์เสน่ห์ เชียงคาน บันทึกที่ริมสายน้ำโขง
ซ้ำรอยเดิมที่...ตาดหินยาว
ครบรอบ 1 ปี แห่งความรัก หนุ่มตัน กับสาวปลา
ในสายหมอกที่ “ภูสอยดาว”
อุทัยธานี...มีอะไร?
ได้โปรดเถอะ !!!! นำพาเขามาสู่ฉัน
Home Stay แบบชิวๆ ที่ เขายายเที่ยง



[1]

ความคิดเห็นที่ 1 (4329)
avatar
Love My King
อยากอยู่ป่าเหมือนกันความรู้สึก และความคิด ช่างเหมือนกันเหลือเกิน
ผู้แสดงความคิดเห็น Love My King (tunjupp-at-yahoo-dot-com)วันที่ตอบ 2008-12-07 10:28:59


ความคิดเห็นที่ 2 (7014)
avatar
sama

ความคิดเราตอนนี้คล้ายๆข้อความนี้เลยแต่เรื่องความลำบากไม่แน่ใจว่าจะทนไหวไหมแต่ก็เคยลำบากนะเรายังคิดไม่ออกระหว่างอยู่วัด

ผู้แสดงความคิดเห็น sama (pong-dot-prang-at-windowslive-dot-com)วันที่ตอบ 2009-02-28 17:04:43


ความคิดเห็นที่ 3 (40398)
avatar
ใหม่

พี่ ผมมีความคิดเหมือนพี่เลย ผมอยากอยู่ป่าอะ

พี่ช่วยแอ๊ดมเมลล์มาคุยกะผมบ้างดิอ เราคงคุยกันรู้เรื่องอะ

 

 

ผู้แสดงความคิดเห็น ใหม่ (mai_kubb-at-hotmail-dot-com)วันที่ตอบ 2009-09-20 20:19:31


ความคิดเห็นที่ 4 (134195)
avatar
ใช่เลย

นั่งทำงานอยู่ที่บ้าน ทั้งที่เป็นวันหยุดแท้ ๆ  เกิดอาการเบื่อ เลยเข้า Net . หาคำว่าอยู่ป่า  เจอบทความของพี่แล้ว ใช่เลย

ผู้แสดงความคิดเห็น ใช่เลย วันที่ตอบ 2010-04-06 11:47:16


ความคิดเห็นที่ 5 (134551)
avatar
เม้ง

 

ความคิดนี้ตรงกันมาก ๆ ตอนนี้อยู่ที่

ทำงานเบื่อ ๆ เลยเข้ามาที่ Google

แล้วหาคำว่าอยู่ป่าเข้ามาเจอโดนมัก ๆ

ปัจจุบัยผมทำงานอยู่ที่ กทม. เกี่ยวกับ

เทคโนโลยี ไอที ความเจริญทั้งหลาย

แต่ที่ผมต้องการคือ อยู่ป่า ที่ไม่มีเทคโนโลยี

ใด ๆ เลยมันเป็นความคิดที่ไม่รู้ว่าชาตินี้จะเป็น

ไปได้หรือป่าว....ยังไงก็ยินดีรู้จักเพื่อน ๆ ที่อยากอยู่ป่า

เหมือนกันทุก ๆ คนครับผม

ผู้แสดงความคิดเห็น เม้ง (ohokamo-at-gmail-dot-com)วันที่ตอบ 2010-05-15 23:26:59


ความคิดเห็นที่ 6 (137143)
avatar
เป้

เหมือนกันเลยครับ ถ้าไม่ติดพ่อแม่พี่น้องในเมือง ก็อยากจะเข้าป่าสงบๆใช้ชีวิตตามวิถีธรรมชาติ

ผู้แสดงความคิดเห็น เป้ (ps_webmarketing-at-hotmail-dot-com)วันที่ตอบ 2010-11-16 19:58:32


ความคิดเห็นที่ 7 (139656)
avatar
คนไม่อยากคิด
คำนินทาบางคำก็เลวเกินกว่าที่เราควรจะนำมาพิจารณาหรือเลวเกินกว่าที่จะนำมาใช้เพื่อปรับปรุงตัวเอง ในโลกนี้ไม่มีใครอยากคิดให้ตัวเองเครียดหรอกแต่บางทีก็หนีความเครียดไม่พ้นปัญหาของแต่ละคนที่เจอไม่ค่อยจะเหมือนกันจึงไม่ควรไปว่าคนที่เก็บมาคิดแล้วเครียดว่า"เป็นคนที่ไม่มีความคิด"หรอกจ้า
ผู้แสดงความคิดเห็น คนไม่อยากคิด (atammayata-at-hotmail-dot-com)วันที่ตอบ 2011-08-22 23:03:12


ความคิดเห็นที่ 8 (140018)
avatar
DEL

ตอนนี้ผมอายุ 29 ผมเป็นวิศวกรทำงานมาก็หลายที่ แต่ทุกที่ๆผ่านมาที่เหมือนกันคือไม่เคยมีความสุข และมันก็เข้าๆออกๆ โรงงานมาตลอดบ่อยมาก เพราะความเบื่อ ผลลังเลมาตลอดที่จะออกจากงานเพราะใจนึงก็เสียดายสิ่งที่เรียนมา ตอนนี้ผมก็ทำงานที่ใหม่อยู่และก็เหมือนเดิมคือไม่มีความสุขถ้าผมทนสู้ต่อไปมันคงถอยหลังกลับไม่ได้อีก ถึงเวลาที่ผมต้องเลือกซะทีว่าจะไปซ้ายหรือขวา ทุกวันนี้ก็อยู่ตัวคนเดียวไม่มีห่วง อีกอย่างทางบ้านก็มีการลงทุนทำสวน ออกจากงานไปคงไม่ถึงไม่มีอะไรทำ เมื่อมาอ่านบทความนี้มันก็เหมือนที่ผมคิดคงใกล้แล้วที่ผมจะออกจากงาน

ผู้แสดงความคิดเห็น DEL วันที่ตอบ 2011-10-06 06:46:04


ความคิดเห็นที่ 9 (142052)
avatar
เบื่อความวุ่นวาย

ตอนนี้ผมเป็นวิศวกรแต่เวลาทำงานผมรู้สึกว่ามันไม่มีความสูขเลยใจผมอยากทำงานที่อยู่กับป่า ผมควรทำยังไงดี?

 

ผู้แสดงความคิดเห็น เบื่อความวุ่นวาย วันที่ตอบ 2012-09-03 00:48:33


ความคิดเห็นที่ 10 (156384)
avatar
ราดากัสต์

 อยากไปอยู่ในป่า

ผู้แสดงความคิดเห็น ราดากัสต์ วันที่ตอบ 2015-08-08 15:38:10



[1]


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น *
ผู้แสดงความคิดเห็น  *
อีเมล 
ไม่ต้องการให้แสดงอีเมล


Copyright © 2003 Chomthai team 089-7801770

ตารางออกอากาศรายการชมไทยแลนด์ ช่อง ของดีประเทศไทย   (จานเหลือง DTV และจานเคเบิ้ลท้องถิ่นที่รับได้ทั่วไป)

วันเสาร์ 18:30-19:00 รีรัน อังคาร 22:30-23:00  พฤ. 14:00-14.30  ศุกร์  9:30-10:00 / 16:30-17:00

  Nextstep ชมย้อนหลังรายการชมไทยแลนด์ รายการชมไทยสัญจร ที่ช่อง Real Metro     หนังสือของชมไทย วางแผงกันแล้ว   

 

ติดต่อ : ชมไทย chomthailand.com  14/2  ม.3  คลองถนน  สายไหม  ก.ท.ม.  10220   โทร 089-7801770    e-mail : webmaster@chomthailand.com

Free Page Rank Tool