“เขาสน” ทริปวัดใจ พิสูจน์ตัวเอง
avatar
Admin


           

กำแพงเพชร : กรุพระเครื่อง เมืองคนแกร่ง ศิลาแลงใหญ่ กล้วยไข่หวาน น้ำมันลานกระบือ

เมื่อก่อนฉันคิดว่าตัวเองเป็นประเภท “แกร่ง” กินอยู่ ได้ทุกที่ทุกสถานการณ์ ดังนั้นฉันจะไม่สร้างเงื่อนไขให้กับตัวเอง เหมือนกับคนหลายๆ คนที่ฉันรู้จัก คือส่วนใหญ่มักจะมีเงื่อนไข เช่น “ฉันจะไม่ทำ...”, “ฉันจะไม่กิน...”, “ฉันจะไม่ ฯลฯ”... ความคิดที่เป็นเงื่อนไขทั้งหลายเหล่านี้ไม่เคยอยู่ในหัวสมองของฉันเลยแม้แต่น้อย และอีกอย่างคือตัวฉันเองก็ยังไม่เคยเจอกับสถานการณ์ที่ฉันคิดว่า่จะทำไม่ได้เลย...แต่นั่นก็ไม่ได้หมายความว่าฉันสามารถทำอะไรได้ทุกอย่าง เหมือนอย่างที่ฉันคิดไว้

การเดินทางไปเขาสน จังหวัดกำแพงเพชร ครั้งนี้ ทำให้ฉันได้พิสูจน์ตัวเองว่าฉันสามารถเอาชนะธรรมชาติของร่างกายตัวเองเพิ่มขึ้นอีก 2 อย่าง ชนิดที่เรียกว่า “ชนะขาดรอย” เลยทีเดียว และทริปนี้ฉันยังได้พบเจออะไรหลายๆ อย่างที่เป็นครั้งแรกในชีวิต เช่น ฉันได้ปีนเขา ครั้งแรกในชีวิต อยากบอกว่าเหนื่อยสุดๆ ช่วงระหว่างทางที่ปีนขึ้นไปนั้น ฉันคิดว่าทำไมฉันจะต้องพาตัวเองมาลำบากแบบนี้ด้วยทั้งที่อยู่บ้านก็สบายดีอยู่แล้ว  ตอนนั้นร่างกายมันตะโกนบอกออกมาว่า “ไม่ไหวแล้ว...กลับเถอะ” แต่หัวใจกลับขัดแย้งกันโดยสิ้นเชิงคือ เราต้องเอาชนะให้ได้ “สู้ๆ” สุดท้ายฉันก็สามารถขึ้นไปถึงยอดเขาจนได้ นอกจากหัวใจ และสองขาของฉันที่พาฉันขึ้นไปถึงยอดเขาแล้ว ฉันยังมีเพื่อนร่วมทางที่แสนดีซึ่งช่วยประคับประคองกันไปจนกระทั่งถึงจุดหมายปลายทางจนได้ในที่สุด แม้ว่าฉันจะไม่ได้พิชิตเอฟเวอร์เรสต์ หรือ หิมาลัย หรือแม้แต่ดอยอิทนนท์ หรือภูกระดึงก็ตาม แต่ฉันก็เชื่อมั่นว่าความภูมิใจของฉันที่เกิดขึ้น ในวินาทีแรกที่ฉันได้สัมผัสกับยอดเขาครั้งแรกในชีวิตของฉันนั้น ก็ไม่แพ้คนที่ได้พิชิตความยิ่งใหญ่ของภูเขาเหล่านั้นเลยจริงๆ นอกจากจะได้ปีนเขาครั้งแรกในชีวิตแล้ว ในการเดินทางไปช่องเย็น ที่ อช. แม่วงศ์ในวันที่สองของทริปนี้ ฉันยังได้มีโอกาสพบ ตัวทาก และคุ่น เป็นครั้งแรกในชีวิตอีกด้วย และอย่างที่บอกว่า ครั้งนี้ฉันสามารถเอาชนะธรรมชาติของร่างกายตัวเองได้ 2 อย่างนั่นก็คือ ความเหนื่อยที่สุดในชีวิต และความหนาวเย็น ซึ่งอันหลังนี้เป็นสิ่งที่ฉันค่อนข้างจะหวั่นๆอยู่ไม่น้อย เพราะไม่แน่ใจว่าร่างกายของฉันมันสามารถต้านทานได้มากน้อยแค่ไหน แต่ฉันก็ทำได้...และทำได้ดีด้วย ถ้าจะให้คะแนนตัวเอง คงไม่ผิดหากฉันจะเข้าข้างตัวเอง นั่นคือเต็ม 10 สำหรับการเอาชนะธรรมชาติของร่างกายตัวเองในครั้งนี้

ถ้าถามว่าเข็ดมั้ย...ฉันสามารถตอบได้อย่างมั่นใจเลยว่า “ไม่เข็ด” ถ้าต่อไปหากฉันมีโอกาสที่จะได้สร้างความภูมิใจให้กับตัวเองอีก ฉันก็จะทำ ฉันกลับจากเขาสนครั้งนี้ นอกจากภาพถ่ายแล้ว ฉันยังได้อะไรดีๆ กลับมาพร้อมกับฉันอีกมากมาย เช่น ประสบการณ์การใช้ชีวิตอีกรูปแบบหนึ่งที่ฉันได้เรียนรู้จากที่นั่น และที่ฉันลืมไม่ได้คือมิตรภาพใหม่ที่เกิดขึ้น เป็นมิตรภาพระหว่างเพื่อนกับเพื่อน ใครจะรู้ว่าพวกเราเพิ่งจะได้เจอหน้ากันเป็นครั้งแรก แต่ภาพความสนิทสนมนั้นฉันเชื่อว่าน่าจะเกิน 10 ปีเป็นแน่ ประสบการณ์การปีนเขาครั้งแรกของฉัน สอนให้ฉันรู้ว่า มิตรภาพในความเป็นเพื่อนนั้น จะรู้ซึ้งได้ดีเมื่อยามที่เราลำบาก เพื่อนร่วมทางของฉันทุกคนให้กำลังใจฉันยามที่ฉันรู้สึกว่า “ไม่ไหวแล้ว”  ช่วยเหลือฉันเมื่อฉัน “ท้อแท้ และเหนื่อยล้า” ฉันรู้สึกว่าฉันโชคดี ที่ได้พบแต่คนดีๆ ดังนั้นมันจึงทำให้ฉันอยากจะตอบแทนความดีเหล่านี้ โดยการมอบสิ่งดีๆ ให้กับเพื่อนใหม่ทุกคนที่ฉันได้มีโอกาสรู้จัก ทั้งตอนนี้ และในอนาคตซึ่งเขาเหล่านั้นจะได้รู้สึกถึงมิตรภาพที่ฉันกำลังได้รับอยู่ในตอนนี้...ขอบคุณ “ชมไทย” อีกครั้งกับมิตรภาพดีๆ ที่วิเศษสุด

 

ปล.ประสบการณ์ครั้งแรกที่ฉันได้ทำอีกอย่างในทริปนี้คือการส่ง Postcard อยากบอกว่าตั้งแต่ฉันได้รู้จักคำว่า “อินเตอร์เน็ต” ฉันก็ไม่ได้ส่งจดหมายเลย จึงไม่รู้ว่าตอนนี้เขาติดแสตมป์ 3 บาทสำหรับ postcard กันแล้ว แสตมป์ที่ฉันเอาไปครั้งนี้ก็เป็นของเก่าเมื่อหลายปีก่อนที่ฉันยังส่งจดหมายอยู่ ซึ่งเพื่อนๆ บอกว่าขาดทุน เพราะต้องติด 2 ดวงคือ 4 บาท แต่จริงๆ แล้วใช้แค่ 3 บาทเท่านั้น และแถมยังไม่รู้วิธีหยอด postcard ลงตู้ไปรษณีย์อีกด้วย หาช่องไม่เจอ ไม่รู้ว่าเขาใส่กันตรงไหน เป็นสิ่งที่ฉันยอมรับกับตัวเองว่า เรานี่ช่างโง่ดีแท้

 

      .........................................................................palmy616



ผู้ตั้งกระทู้ Admin โพสต์และแสดงความเห็นเฉพาะสมาชิกเท่านั้น :: วันที่ลงประกาศ 2005-08-16 11:26:31 IP :


[1]

ความคิดเห็นที่ 11 (3211041)
avatar
brianna

lv wallets replica chanel handbags hobby and style combined with louis vuitton bags designed for every interest louis vuitton handbag fake chanel wallet.

ผู้แสดงความคิดเห็น brianna (teresa-at-hotmail-dot-com)วันที่ตอบ 2010-09-11 06:43:25 IP : 125.126.157.28


ความคิดเห็นที่ 10 (3210862)
avatar
thomas

mens louis vuitton replica handbags pocket on the back Added to this louis vuitton out of reach of the common woman louis vuitton wallet louis vuitton wallets for men replica.

ผู้แสดงความคิดเห็น thomas (christine-at-aol-dot-com)วันที่ตอบ 2010-09-10 19:13:47 IP : 125.126.157.28


ความคิดเห็นที่ 9 (3096506)
avatar
yoyohh

2. Don"t tell the reader cheap aion power leveling how to feel. Let the words elicit the emotions directly, without explaining. "The tragedy cheap aion power leveling touched them all," is more touching to the reader as "Men and women, doctor and workman... thirteen aion power level people looked upon the scene... with tears in their eyes."

3. Use dramatic and emotional words. Not all words are equal in their ability to "grab" a reader aion powerleveling or elicit emotion. "Fell," "take," and "love," will probably be weaker than "plunged," "siezed," and "worship."

 

ผู้แสดงความคิดเห็น yoyohh วันที่ตอบ 2009-09-24 15:31:11 IP : 58.144.18.121


ความคิดเห็นที่ 8 (207148)
avatar
ake no.1

เยี่ยมยอดที่สุด......... คงไม่มีคำไหนจะพูดได้เท่าคำนี้ การดูแลผืนป่าเขาสน...หรือป่าไม้ทั่วไปในประเทศ ...ถ้ามีคนอย่างพี่ไก่เยอะๆ สภาพผืนป่าคงไม่เสื่อมลงอย่างที่เห็น ...

แต่เท่าที่ผมได้ไปสัมผัสเขาสนในวันนี้ยังคงความงดงามอยู่นะครับ.... และด้วยการทำกิจกรรมด้านค่ายเยาวชน..ที่เกิดขึ้น...ผมคิดว่าการดำเนินงานด้านการอนูรักษ์ที่นี่มากันถูกทางแล้วครับ...เด็กวันนี้จะเป็นผู้ใหญ่ในวันหน้า...ที่จะถูกปลูกฝั่งมาให้รักธรรมชาติและป่าเขาสน.....โดยเห็นได้จากรุ่นพี่ต่อๆ มา ที่ยังมีจิตใจผูกพันธ์..อย่างเหนียวแน่นที่จะรักษาป่าเขาสนเอาไว้... ส่วนผู้ใหญ่บางคนในตอนนี้ที่ขึ้นไปทำลายสัมบัติของชาติและธรรมชาติคงต้องโดนลงโทษในที่สุด..ไม่วิธีใดก็วิธีหนึ่ง (แต่สุดท้ายธรรมชาติจะกลับมาทำร้ายตัวเขาเอง)

ตอนนี้ประตูสู่ป่าเขาสนกำลังจะเริ่มเปิดขึ้นอีกแล้วครับ...  บางทีการอนุรักษ์ป่าเขาสนที่นี่ คงต้องมีการจัดการในด้านการท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์เขามา...เผยแพร่ให้ชุมชนและคนส่วนใหญ่ได้เห็นความสำคัญ ...มีรายได้...ที่มาจากการเข้ามาท่องเที่ยวของนักท่องเที่ยว...รายได้จากการขายของ..ลูกหาบ...รถรับจ้าง ชุมชนก็จะเกิดความรักในผืนป่าให้คงความสมบูรณ์สวยงาม อยู่ตลอดเวลา

แต่ก็จะมีปัญหาที่ 2 ตาม มาให้แก้อีกคือ  ความเสื่อมโทรมอันเกิดจากนักท่องเที่ยวโดยตรง....

ซึ่งอาจใช้วิธีควบคุมการท่องเที่ยวเป็นช่วงฤดูกาล ให้เวลาป่าได้ฟื้นตัว...

จำกัดจำนวนนักเที่ยว....ที่จะขึ้นไปเที่ยว

 จัดสถานที่กางเต๊นท์....ก่อไฟ มีเส้นทางเดินศึกษาธรรมชาติด้านบน....ตามจุดต่างๆ ที่น่าสนใจ   (ควบคุมเรื่องขยะทุกกลุ่มที่ขึ้นไปต้องขนลงมา)

.....ซึ่งวิธีที่กล่าวมาทั้งหมด....คิดว่าทางหน่วยงานที่เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าเขาสน-เขาสนามเพรียงที่รับผิดชอบโดยตรง คงได้เริ่มทำมาบ้างแล้ว....แต่ตอนนี้ดูเหมือนจะหยุดๆ ไป..... อาจเป็นเรื่องงบประมาณ การประชาสัมพันธ์ที่ต่อเนื่อง และด้วยเหตุผลเรื่องน้ำใช้บนเขาสน... แต่ความจริงไม่ใช่ปัญหาของนักท่องเที่ยวในเชิงอนุรักษ์ ที่นิยมการเดินขึ้นดอย ขึ้นเขานัก ...มีเขาหลายลูกที่ไม่มีแหล่งน้ำของบนเขาเลย แต่ก็เป็นที่นิยมในการเดินทางของนักท่องเที่ยวได้..... (ยังงัยผมคงจะหาเวลาคุยกับพี่ไก่เรื่องนี้อีกที)

เสน่ห์ของเขาสนในมุมมองผมคงเหมือนๆ พี่ไก่ และเพื่อนๆ ทุกคน มันไม่ใช่การขึ้นมาชมธรรมชาติที่สวยงามอย่างเดียว แต่มันยังมีสิ่งที่เกิดขึ้นในการเดินทาง มิตรภาพ ความเป็นเพื่อน ความเข้าใจ ความเสียสละ  ... สิ่งเหล่านี้จะเกิดขึ้นมาโดยไม่เรารู้ตัว...

รักษาสุขภาพด้วยนะครับพี่

ผู้แสดงความคิดเห็น ake no.1 วันที่ตอบ 2005-08-26 13:17:38 IP :


ความคิดเห็นที่ 7 (206982)
avatar
ระกาโกสัมพี

 ๗ ปี ที่แล้วในครั้งแรกที่ฉันขึ้นเขาสน ขณะที่ฉันต้องรับน้ำหนักกระเป๋าสัมภาระลูกเล็กๆ แต่ทำไมมันหนักจริงหนอ หนักขึ้น หนักขึ้น อยากขว้างกระเป๋าทิ้งยิ่งนัก อ้อ...เจ้าเต็นท์ผ้าใบที่ยืมมาจากสถานนีตำรวจอีกเล่า โอ๊ย..ตายแล้วสมอเต็นท์เป็นเหล็กท่อนบะเริ่ม หนักฉิบเป๋ง... ข้างบนฝนคงไม่ตกหรอกมั๊ง เอาเต็นท์ทิ้งไว้ก่อนไม่ต้องเอาขึ้นไปก็คงดี แต่เอ๊ะ..ถ้าฝนตกล่ะ แล้วจะไปซุกหัวนอนตรงไหน เปลก็ไม่เคยมีใช้กับเขา นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันได้ปีนเขา เข้าป่า อีกกี่กิโลวะ กว่าจะถึงยอดเขาเนี่ยะ ตอนนี้หันหลังกลับจะดีไหมนะ เหงื่อเค็มๆ ไหลเข้าตาอีกแล้วสิ แสบฉิบเป๋งเลย ขอครั้งนี้เป็นครั้งสุดท้ายนะ จะไม่มาอีกแล้ว เข็ดจริงๆ ......................ฯลฯ.........
แต่แล้วฉันก็ขึ้นไปบนยอดเขาสนได้สำเร็จพร้อมๆ กับพี่ๆ เจ้าหน้าที่ป่าไม้ เพื่อครูที่โรงเรียน น้องนักศึกษาฝึกสอน และเด็กๆ ผู้ติดตามอีกสองสามคน ในที่สุดฉันก็ชนะ ชนะเส้นทางอันแสนลำบาก ชนะธรรมชาติ ชนะใจตนเอง ที่ไม่ยอมแพ้ บนยอดเขาฉันได้ใช้น้ำจากตาน้ำเล็กๆ ไหลรินๆ ได้ชมต้นไม้ กล้วยไม้ในธรรมชาติ ได้ฟังเสียงลมไล้ใบสน ซู่ซ่าปนไปกับเสียงฝนตกจริงๆ แม้ยามฝนหยุดตกไปแล้ว เสียงลมก็ยังอยู่จนราวกับว่าฝนตกใส่ฉันตลอดทั้งคืน 
จากวันนั้นถึงวันนี้ วันที่ฉันมีโอกาสพาผองเพื่อนที่เพิ่งเคยเห็นหน้ากันเป็นครั้งแรก ไปขึ้นยอดเขาสนอีกครั้ง นับเป็นครั้งที่ ๒๔ สำหรับฉัน น่าแปลกใจ ฉันขึ้นๆ ลงๆ มาได้ตั้ง ๒๔ ครั้งแล้วหรือ บ้าหรือเปล่าวะเรา..... แล้วเมื่อเสาร์ที่ผ่านมา ก็เป็นครั้งที่ ๒๕ ของฉัน กับการพาเยาวชนชาวค่ายขึ้นยอดเขา แต่ไม่ใช่การขึ้นไปพักค้างคืน ถ้าจะนับครั้งที่ฉันไปพักค้างคืนที่ยอดเขาแล้ว ก็คงอยู่ราวๆ สัก ๑๐ ครั้งเท่านั้นเอง และหลายๆ ครั้งที่ฉันไปนอนบนนั้น ฉันมักจะได้รับประสบการณ์แปลกๆ ที่ไม่อาจพิสูจน์ได้ ฉันก็ไม่รู้ว่าเป็นเพราะอะไร บางครั้งก็ทำให้ฉันกลัว บางครั้งก็ทำให้ฉันสงสัย
พูดถึงมิตรภาพแล้ว เขาสนทำให้ฉันได้มิตรมากมาย แต่มิตรภาพที่ทำให้ฉันซาบซึ้งอยู่ทุกลมหายใจคงไม่เกินมิตรภาพระหว่างตัวฉัน หัวใจฉัน กับหัวใจของป่าเขาสนนั่นเอง และมันจะคงอยู่อย่างนี้ไปตราบสิ้นลมหายใจของฉันทีเดียว
สิ่งที่ฉันห่วงก็คือ เขาสนเหมือนจะหายใจรวยระรินขึ้นทุกปี ดูแห้งแล้ง ดูเศร้าหมอง ไม่เหมือนเขาสนเมื่อแรกรู้จักตอน ๗ ปีก่อน ถ้าเปรียบเป็นคนแล้ว สองสามปีมานี้ เธอดูซีดเซียว ไม่มีเลือดฝาด เธอเคยแต่งตัวสวยด้วยดอกกล้วยไม้งาม ดอกไม้สวยๆ เฟิร์นสวยๆ บัดนี้เครื่องประดับของเธอถูกคนใจร้ายขโมยไปจนเกือบหมด ฉันสงสารเธอมาก เฝ้ามองเธอจากห้องทำงานอยู่ทุกวัน เธออยู่ในสายตาของฉันเกือบตลอดเวลา ขณะที่ฉันกำลังพิมพ์อยู่นี้ฉันก็ยังเหลือบมองผ่านประตูไปหาเธออยู่บ่อยๆ แต่ฉันก็ไม่สามารถปกป้องเธอได้มากนัก เขาสนเธอเป็นมิตรที่ดีกับฉัน ดีกับคนทุกคน เธอให้อะไรกับฉันมากมาย แต่...ฉันกลับเป็นมิตรที่ไม่ค่อยดีนัก ฉันไม่สามารถปกป้องเธอได้เท่าที่ควร ไม่สมกับที่เธอมอบสิ่งดีๆ ให้กับฉันเลย
ฉันก็หวังว่า เพื่อนๆ ที่ผ่านเข้ามาคงจะเข้าใจ และเอ็นดูเธอบ้างนะ อยากให้ทุกคนรักเธอ ถนุถนอมเธอ ไม่อาจคาดหวังว่าจะให้เธอกลับมาสดใสได้ดังเดิม ขอเพียงให้เธอแข็งแรงอยู่ไปอีกนานแสนนาน แล้วพบกันใหม่ฉันกำลังจะไปเยี่ยมเธออีกครั้ง ถ้าฉันพอมีแรงไหว(ตอนนี้ฉันป่วยอยู่เล็กน้อย)ฉันจะขึ้นไปหาเธอเป็นครั้งที่ ๒๖ พร้อมๆ กับลูกศิษย์ของฉันวันเสาร์นี้ คิดถึงจัง.......

ผู้แสดงความคิดเห็น ระกาโกสัมพี วันที่ตอบ 2005-08-26 10:43:22 IP :


ความคิดเห็นที่ 6 (200574)
avatar
สาวสวย

นับถือๆๆ....สุดยอด...กลัวตัวทากที่สุด

ผู้แสดงความคิดเห็น สาวสวย วันที่ตอบ 2005-08-20 15:26:18 IP :


ความคิดเห็นที่ 5 (199632)
avatar
เชาเชา

เพื่อน...ให้อะไรมากกว่าที่คุณคิด..

ธรรมชาติให้คติชีวิตถ้าคุณเปิดใจรับฟังนะฮะ

ผู้แสดงความคิดเห็น เชาเชา วันที่ตอบ 2005-08-19 17:01:17 IP :


ความคิดเห็นที่ 4 (198286)
avatar
juy
ว่างๆจะหาโอกาศไปวัดใจด้วย
ผู้แสดงความคิดเห็น juy วันที่ตอบ 2005-08-18 13:15:27 IP :


ความคิดเห็นที่ 3 (197973)
avatar
golf

น่าอิจฉาจัง อยากไปมั่งอ่ะ

ได้อ่านประสบการณ์ของพี่ๆแล้วได้ความรู้สึก  สุดยอด!

โอกาสหน้าคงต้องมีสักครั้งที่ได้ไปด้วยกัน...

แล้วเจอกันครับ...พี่ป้อม

ผู้แสดงความคิดเห็น golf วันที่ตอบ 2005-08-18 08:21:37 IP :


ความคิดเห็นที่ 2 (197262)
avatar
หนูหนวด

ฝันให้ไกล...ไปให้ถึง.....เก่งมาก***น้องพี่.........

หวังว่าคงได้ร่วมทางกันอีก...ในทริปต่อไป

ผู้แสดงความคิดเห็น หนูหนวด วันที่ตอบ 2005-08-17 14:52:39 IP :


ความคิดเห็นที่ 1 (196362)
avatar
ake no.1

งานนี้ก็เล่นเราน็อตเกือบหลุดเหมือนกัน .... เดินมาหลายป่า หลายเขาแล้ว...ยอมรับว่าความชันใช่ได้ที่เดียว...ยิ่งช่วงสุดท้ายต้องใช้เชือกปีนขึ้นด้วยความชันขนาด 80 องศาด้วย แต่ขอบอกว่าสะใจ ...สวยคุมและประทับใจ เช่นกันครับ...

ผู้แสดงความคิดเห็น ake no.1 วันที่ตอบ 2005-08-16 19:05:00 IP :



[1]


Copyright © 2003 Chomthai team 089-7801770