บันทึกไออุ่น...จากพี่ให้น้อง ครั้งที่2
avatar
Admin-chomthai



 

“แม้การเดินทางครั้งนี้จะผ่านพ้นไป แต่ความสุขในใจของเราจะยังคงอยู่”


ฉันนั่งชมภาพถ่ายมากมายจากเพื่อนๆ อาสาฯ ที่เดินทางร่วมกันในครั้งนี้ แล้วก็อมยิ้ม คงเป็นเพราะความสุขมันเก็บไว้ไม่อยู่จึงต้องระบาออกมาแบบนั้น หลายๆ ภาพ ย้อนกลับไปดูหลายรอบ โดยเฉพาะภาพที่มีรอยยิ้มของเด็กๆ หน้าตาใสซื่อ แววตามีความหวัง ดูกี่ครั้งก็ให้สุขใจเสมอ...


โครงการไออุ่น..จากพี่ให้น้อง ดำเนินการมาเป็นปีที่2 แล้ว ด้วยความร่วมมือจาก เพื่อนๆ ชมไทย, มูลนิธิรักษ์ไทย และอาสาสมัคร แพทย์ พยาบาล บุคคลากร จากศิริราชพยาบาล ปีนี้พวกเราเดินทางไปที่ ศูนย์การเรียนรู้ชุมชนชาวไทยภูเขา “แม่ฟ้าหลวง” บ้านแม่จุมสาม ตำบลแม่ศึก อำเภอแม่แจ่ม จังหวัดเชียงใหม่


เป็นการเดินทางที่ยาวนานที่สุดอีกครั้งหนึ่งของฉันเลยก็ว่าได้ การเดินทางนี้ไม่ได้เริ่มต้นที่ปั๊มคาลเท็กซ์ ม.เกษตรฯ แต่การเดินทางครั้งนี้เริ่มต้นตั้งแต่ฉันตัดสินใจว่าจะไปเป็นอาสาสมัครแล้ว ครั้งที่2 ในชีวิตกับประสบการณ์ดีๆ แบบนี้ บางทีอาจจะมากแล้วสำหรับใครบางคน แต่กับฉัน ฉันว่ามันน้อยไป หากโอกาสอำนวยก็อยากจะเพิ่มเติมประสบการณ์ดีๆ แบบนี้ไปเรื่อยๆ


หลังจากคณะทำงานทุกคนช่วยกันระดมทุน ทั้งแรงกาย แรงใจ แรงทรัพย์ ฯลฯ อยู่เกือบเดือน ก็ได้เวลาส่งต่อความห่วงใยทั้งหมดที่สะสมไว้ ไปมอบให้กับเด็กๆ และชาวบ้านที่กำลังรอพวกเราอยู่ เย็นวันที่ 7 ธันวาฯ 50 ฤกษ์ดี กับเพื่อนๆอาสาสมัคร ร้อยกว่าๆ มุ่งหน้าสู้จุดหมายปลายทางที่ถูกกำหนดไว้...ทุลักทุเล ทั้งคน ทั้งของ และเวลาที่มีจำกัด เรามาถึงจุดเปลี่ยนรถที่จอมทอง จังหวัดเชียงใหม่ ยามเช้าของวันเสาร์ที่ 8 ธ.ค. จากตรงนี้ต้องนั่งรถกะบะขับเคลื่อน 4 ล้อต่อไป เพราะทางข้างหน้าทุรกันดาร แวะมื้อเช้าที่ อช. อินทนนท์ จากนั้นวันทั้งวันก็เฮฮากันบนท้ายรถกะบะ แวะกลางวันที่บ้านเกษตรปางอุ๋ง ตุเลงตุเลงต่อไป ข้ามเขา ข้ามห้วย ข้ามหมู่บ้าน บางครั้งเจออุปสรรคจากทางที่ไม่เป็นทาง แต่พวกเราก็ผ่านกันไปได้


จนบ่ายคล้อยเกือบเย็น ล้อมาหยุดหมุนที่เนินเขาเตี้ยๆ ด้านซ้ายมือของฉันเป็นอาคารเรียนหลังสีเหลืองอ่อน ลานด้านหน้ามีเสาธง ฉันแหงนหน้ามองขึ้นไปเห็นธงชาติไทยโบกไสวอยู่ในท้องฟ้าสีคราม ขวามือมีรั้วไม้เก่าๆ มองข้ามไปเป็นลานเล็กๆ ถัดออกไปเป็นอาคารหลังหนึ่งเขียนว่าบ้านพักครู เป็นเพิงไม้สร้างแบบง่ายๆ แค่พออาศัยได้หลับนอน ยามเหนื่อยจากการสอน รอบๆ พวกเราตอนนี้มีแต่เด็กๆ ยกมือสวัสดี ทักทายด้วยรอยยิ้มแบบเขินๆ บางคนเวลาเราเดินไปหาก็จะวิ่งหนี บางคนก็อยากคุยด้วย แต่ด้วยภาษาที่แตกต่างก็ได้แค่ส่งยิ้ม ส่ายหน้าบ้าง พยักหน้าบ้าง ไม่นานเหล่าอาสาสมัครทั้งหมดก็มาถึงโดยสวัสดิภาพ พวกเราแยกย้ายกันไปทำงานตามหน้าที่ ที่ได้รับมอบหมายไว้ ฉันอยู่ฝ่ายสถานที่ มีหน้าที่จัดการเรื่องที่พัก และแสงสว่าง ให้เรียบร้อยก่อนที่จะมืด เย็นนั้นทุกคนทำงานกันเร็วมากๆ เต็นท์ถูกกางเสร็จก่อนที่แสงสุดท้ายจะหมดลง ตะเกียงถูกจุดขึ้นมาพอดีกับความมืดที่เริ่มปกคลุม กองไฟถูกจุดเพื่อเพิ่มความอบอุ่นได้ทันกับความหนาวเย็นที่เริ่มทำร้ายผิวกายเรา อาหารก็พร้อมแล้วสำหรับเพื่อนๆ ทุกคนที่ทั้งเหนื่อยและหิว มื้อนั้นสำหรับฉัน ยิ่งกว่าได้เข้าภัตรคารหรูเลยทีเดียว หลังจากมื้อเย็นพวกเรามีกิจกรรมกันนิดหน่อย เพื่อทำความรู้จักกัน ทั้งชาวบ้าน เด็กๆ ครู พ่อหลวงของหมู่บ้าน จากนั้นก็แยกย้ายกันไปพักผ่อน เพราะงานหนักรอเราอยู่ในวันรุ่งขึ้น...


เช้าวันอาทิตย์ที่ 9 ธ.ค. 50 ฉันตื่นมาพร้อมกับเสียงไก่ที่โก่งคอขันปลุกกันเป็นทอดๆ หากนึกภาพไม่ออกกรุณานึกถึงเวลาหมาหอน แบบนั้นเลย หมาหอนรับกันยังไง ไก่ที่บ้านแม่จุมสามก็ขันรับกันยังงั้น อากาศหนาว ถึงหนาวมาก ทำธุระส่วนตัวเสร็จ ก็มองหางานทำ เช้าๆ แบบนี้ที่มีงานให้เราทำก็เห็นจะเป็นในครัวนี่แหละ ยังไม่สว่างเลย แม่ครัวก็จุดเตาตั้งน้ำแล้ว เยี่ยมจริงๆ ช่วยอะไรไม่ได้มากหรอก ก็แค่นั่งหั่นผัก เพราะถ้าจะให้ไปปรุงก็กลัวเพื่อนๆ อาสาฯ ร้อยกว่าๆ จะท้องเสียกันซะก่อน พอตะวันเริ่มโผล่พ้นเหลี่ยมเขา ความมืดเริ่มจางไป ความสว่างเข้ามาแทนที่ เพื่อนๆ ก็เริ่มทยอยตื่น หลายคนมุ่งหน้าเข้าครัว บ้างก็ยืนล้อมรอบกองไฟเพื่อสร้างความอบอุ่นให้กับร่างกาย บ้างก็สนทนาเล่นหัว หยอกล้อกันแต่เช้า เช้านี้ปล่อยเวลาสบายๆ เพราะเมื่อคืนตกลงกันไว้ว่า งานเริ่มราวๆ 8 โมงครึ่ง เมื่ออาหารพร้อม คนกินก็พร้อมเช่นกัน มื้อเช้ากับแสงตะวันอุ่นๆ อร่อยอีกแล้วมื้อนี้ ^_^ งานนี้ต้องชมแม่ครัวนะ เพราะถ้าอาหารไม่อร่อย พวกเราจะเอาเรี่ยวแรงที่ไหนไปทำงานจริงมั้ย


ก่อนเริ่มงานเวลา 8 โมงตรง พวกเราร่วมยืนตรงร้องเพลงชาติกันหน้าโรงเรียน ฉันจำไม่ได้แล้วว่าครั้งสุดท้ายที่ฉันได้ร้องเพลงชาติแบบเต็มๆ จนจบเพลงนั้นเมื่อไหร่ แต่แปดโมงเช้าวันนั้นเสียงเพลงชาติไทยดังก้องบ้านแม่จุมสาม ฉันรู้สึกภาคภูมใจที่ได้เกิดเป็นคนไทย แผ่นดินที่มีแต่คนใจดี...


หลังจากเพลงชาติไทยจบลง ทุกคนมีหน้าที่ต้องทำ น้องๆ ว่าที่คุณหมอ และอาสาสมัคร แพทย์ พยาบาล แยกไปจัดการเรื่องยาและห้องตรวจ ฝ่ายอาสาฯ พี่เลี้ยงเด็กก่อนเข้ารับการตรวจก็เริ่มแยกเด็กออกเป็นระดับอายุ ฝ่ายอาสาฯ จัดการเรื่องของบริจาคก็เริ่มทำงาน ก่อสร้างนั้นหายไปตั้งแต่ยังไม่เริ่มมื้อเช้าแล้ว เห็นหน้ากันอีกทีก็โน่น ค่ำๆ เลย รับบทหนักจริงๆ หน้าที่นี้ เขาเรียกตัวเองว่ากลุ่มดรีมทีม ถามว่างานก่อสร้างนั้น สร้างอะไร แรกเริ่มเดิมทีพวกเราว่าจะสร้างห้องน้ำใหม่ให้กับโรงเรียน แต่ด้วยงบประมาณและเวลาที่มีจำกัด จึงต้องเปลี่ยนเป้าหมาย ซึ่งมีความสำคัญเท่าเทียมกัน นั่นก็คือที่กรองน้ำดื่มและถังเก็บน้ำสำหรับหมู่บ้าน งานนี้หนักเอาการอยู่ ฉันถึงว่าพวกเขาเป็นพระเอกของงานนี้จริงๆ ต้องปรบมือดังๆ ให้กับความอดทนของกลุ่มดรีมทีม เพราะบนนั้น เวลากลางวันอากาศร้อนมากๆ นอกจากกำลังกายที่มีแล้วยังต้องบวกกำลังใจเข้าไปมากๆ ด้วย “พวกคุณสุดยอดจริงๆ”


ชมแต่ดรีมทีม เด๊วหน้าที่อื่นๆ จะน้อยใจ มาดูงานของคุณหมอกันบ้าง หนักหนาไม่แพ้กัน อุปสรรคสำคัญของหมอในงานนี้คือสื่อสารกับคนไข้ลำบากมากๆ เพราะพูดกันคนละภาษา ลามอาสาฯ ที่มาช่วยก็ไม่เพียงพอ กว่าจะตรวจเสร็จ รวมถึงความใส่ใจของหมอทุกคน จึงใช้เวลานานพอสมควรกับคนไข้แต่ละราย หมอบางคน น้ำแทบจะไม่ได้ดื่ม มื้อกลางวันก็ล้ำไปบ่ายแก่ๆ


งานทุกๆ ส่วนมีความสำคัญเสมอกัน ไม่ว่าจะเป็นแยกของ พี่เลี้ยง หรือ สันทนาการ หากขาดอย่างใดอย่างหนึ่งไป งานคงไม่สำเร็จลุล่วงได้แบบนี้ ดังนั้นฉันจึงอยากปรบมือให้กับเพื่อนๆ อาสาฯ ทุกคนเลย ^_^   พวกคุณเยี่ยมมากจริงๆ


วันนั้นเวลาเดินเร็วเหลือเกิน งานเสร็จเมื่อตะวันตกดินพอดี ยามค่ำคืนมีกิจกรรมบันเทิงหลังจากทำงานหนักกันมาทั้งวัน เด็กๆ และชาวบ้านต่างก็มาร่วมกิจกรรมกับพวกเรากันมากมาย มีทั้งเล่นเกม การแสดงของทั้งเด็กๆ ที่นั่น และของเพื่อนๆ อาสาฯ สนุกสนานกันมากๆ มีกิจกรรม 2 อย่างที่ฉันประทับใจ หนึ่งคือการเล่นเกมบั๊ดดี้-โมนิโต้ เกมนี้เพื่อสร้างสัมพันธภาพให้กับเพื่อนใหม่ ให้มีโอกาสทำความรู้จักและสนิทสนมกันมากขึ้น อีกอย่างคือช่วงสุดท้ายที่มีการร่วมกันจุดเทียนถวายพระพร และร่วมกันร้องเพลงสดุดีมหาราชา และเพลงสรรเสริญบารมี เป็นภาพที่ฉันจะจดจำไม่รู้ลืม....จากนั้นความบันเทิงยังมีต่อกันได้ยาวๆ แต่ฉันรู้สึกไม่ไหวแล้ว จึงพาตัวเองไปพักผ่อนดีกว่า หลับยาวยันเช้า....


ไก่ภูเขายังคงทำงานอย่างแข็งขัน ตีห้าครึ่ง เช้านี้ตื่นสายหน่อย เพราะไม่มีงานอะไรมาก นอกจากเตรียมแจกของให้กับชาวบ้านและเด็กๆ  ตีห้าครึ่งฉันลุกขึ้นมาอาบน้ำสระผม บ้าระห่ำกันดีจริงๆ จากนั้นก็เดินขึ้นไปทักทายชาวบ้านในหมู่บ้าน วิถีชีวิตยามเช้าของชาวบ้านที่นี่ไม่มีกิจกรรมอะไรมากนัก ผู้ชายก็นั่งล้อมกองไฟคุยกัน ผู้หญิงก็ยืนตำข้าว บ้างก็นั่งฝัดข้าว เด็กๆ ก็วิ่งเล่นกันอยู่ในหมู่บ้าน หมู หมา กา ไก่ เริ่มออกหากิน วัว ควายจับกลุ่มกันเดินลงจากเขา เป็นภาพที่เรียบง่าย แต่ดูแล้วพวกเขามีความสุขจัง สุขกว่าคนเมืองหลายๆ คนด้วยซ้ำไป ตะวันเริ่มเพิ่มรัศมีความร้อนขึ้น ฉันจึงเดินลงมาหามื้อเช้าที่โรงเรียน เพื่อนๆ หลายคนก็ตื่นกันแล้ว หลังจากมื้อเช้าก็เตรียมแจกของ บางส่วนแบ่งขึ้นรถไปมอบให้กับเด็กๆ และชาวบ้านที่ขุนแม่นาย และบ้านห้วยทรายเหลือง แจกของเสร็จก็ช่วยกันเก็บของเตรียมเดินทางกลับ เข้าสู่เส้นทางเดิม จนถึงกรุงเทพ ฉันนั่งลุ้นว่าจะทันเข้างานเช้าวันอังคารมั้ย แต่สุดท้ายก็ทัน แถมมีเวลานอนอีกชั่วโมง ^_^


บันทึกหน้านี้แม้ว่าจะสั้นไปหน่อย แต่ความทรงจำที่อยู่ในใจ คงอีกยาวนานกว่าจะลืม ปีนี้กลับไปพร้อมคำสัญญาของปีที่แล้วว่า “หากมีโอกาสอีก ฉันจะมาเป็นอาสาสมัครช่วยเด็กๆ อีกแน่นอน” ปีหน้าหากมีโอกาสก็คงทำเช่นกัน


ขอบคุณเพื่อนๆ ที่ช่วยเติมเต็มประสบการณ์ดีๆ ให้กันและกัน ร้อยกว่าชีวิตเชื่อว่าจำกันไม่หมดหรอก บางคนแทบจะไม่ได้มองหน้ากันด้วยซ้ำ แต่พวกเราก็สามารถร่วมแรงร่วมใจ และฝ่าฟันอุปสรรคจนสำเร็จไปได้ด้วยกัน ขอบคุณจริงๆ ค่ะ หากวันหน้าเดินสวนกันที่ไหน ก็ทักทายกันบ้างนะคะ “ซั่บๆๆๆๆๆ โย่วๆ”  ถ้าตอบว่า “แย๋ !” ก็ใช่เลย...เราพวกกัน... ^_^

    

 

แล้วไปร่วมสร้างกุศลกันอีกนะคะ....ด้วยรักจาก
        

      รักยม ชมไทย

 

ร่วมภาพบรรยากาศแห่งความประทับใจไออุ่น  2  <<

 

คลิป โครงการไออุ่น…จากพี่ให้น้อง ครั้งที่ 2 (Video) <<

 

 



ผู้ตั้งกระทู้ Admin-chomthai โพสต์และแสดงความเห็นเฉพาะสมาชิกเท่านั้น :: วันที่ลงประกาศ 2007-12-13 18:31:41 IP : 158.108.66.243


[1]

ความคิดเห็นที่ 16 (3210858)
avatar
peter

synthetic hair extensions extension clips used to make the wig Generally it wigs than their synthetic counterparts jessica simpson hair lacefront wigs.

ผู้แสดงความคิดเห็น peter (royal-at-google-dot-com)วันที่ตอบ 2010-09-10 19:12:35 IP : 125.126.157.28


ความคิดเห็นที่ 15 (3210305)
avatar
frances

spiral curl extension clips todays life Women love to wear wigs disappointedThere is absolutely no black hair wigs enzo milano clipless curling iron.

ผู้แสดงความคิดเห็น frances (brooke-at-yahoo-dot-com)วันที่ตอบ 2010-09-10 10:40:52 IP : 123.158.164.228


ความคิดเห็นที่ 14 (1515938)
avatar
ดานี่
อยากเห็นพี่ใจดีจังเลย       จากเด็กดอย
ผู้แสดงความคิดเห็น ดานี่ วันที่ตอบ 2008-07-26 19:16:18 IP : 203.170.166.76


ความคิดเห็นที่ 13 (1342454)
avatar
เชอรี่

ปีหน้า ไม่พลาดแน่ๆ

ผู้แสดงความคิดเห็น เชอรี่ วันที่ตอบ 2008-01-18 14:10:56 IP : 125.25.72.172


ความคิดเห็นที่ 12 (1324934)
avatar
รักยม ชมไทย

ฮ่าๆๆๆๆ เรื่องโทรศัพท์ ต้องขอโทษด้วยนะคะ มันติดนิสัยไม่ดีอย่างนึงคือ ถ้าเบอร์ที่ไม่ขึ้นชื่อโทรมา มักจะไม่อยากรับน่ะค่ะ คริคริ ขอโทษจริงๆ จ้า

ถ้าโทรมาอีก เมสมาบอกก่อนนะคะ ว่า เก๋กำลังโทรหา ฮ่าๆๆๆ

แอดเอมไปแล้วนะคะ มีไรก็เข้ามาคุยได้ค่ะ ส่วนเรื่องเล่า ยินดีค่ะ ลงหนังสือแล้วส่งมาให้อ่านมั่งนะคะ

^_^

ผู้แสดงความคิดเห็น รักยม ชมไทย วันที่ตอบ 2008-01-07 18:23:26 IP : 58.8.75.167


ความคิดเห็นที่ 11 (1324904)
avatar
เก๋

สวัสดีค่ะพี่

พี่ไม่ต้องงงนะคะว่าเก๋เป็นใคร คือที่โบ๊ทบอกพี่ไว้อ่ะ ค่ะว่าจามีคนเอาเรื่องของชมไทยไปส่งหนังสืออ่ะ เก๋จะขอเอาเรื่องพี่ไปลง แต่ตัดให้สั้นลง เพราะเนื้อที่กระดาษมันน้อย แล้วก็ต้องแปลเป็นภาษาอังกฤษด้วย พอดีโทรไปแล้วพี่ไม่รับโทรสับ ถ้าไง รบกวนตอบเก๋ในเมลืก็ได้นะคะ หรือจะแอดเอ็มมาก็ได้ค่ะ

ขอบคุณค่ะ

ผู้แสดงความคิดเห็น เก๋ วันที่ตอบ 2008-01-07 18:00:04 IP : 58.9.138.185


ความคิดเห็นที่ 10 (1306489)
avatar
น้อง ม.เกษตรฯ สกลนคร

สวัสดีค่ะ  พี่เอก  เสียดายที่พลาดโอกาสเข้าร่วมโครงการไออุ่น ฯ ครั้งที่ 2  อยากให้จัดอีกเร็ว ๆ นี้ จะมีอีกไหมค่ะ หรือว่ามีปีละครั้งเท่านั้น

ผู้แสดงความคิดเห็น น้อง ม.เกษตรฯ สกลนคร วันที่ตอบ 2007-12-20 09:17:21 IP : 158.108.2.10


ความคิดเห็นที่ 9 (1304187)
avatar
^new^

อย่างน้อยเราก็มีโอกาสได้สัมผัสกับคำว่า "สามัคคีคือพลัง"

และ...มิตรภาพจะคงอยู่กับเราเสมอ ดีใจที่ได้เป็นส่วนหนึ่งของโครงการดี ๆ

ผู้แสดงความคิดเห็น ^new^ วันที่ตอบ 2007-12-18 22:17:43 IP : 125.26.16.221


ความคิดเห็นที่ 8 (1303630)
avatar
Melody

ซึ้งอ่ะ อ่านแล้วจะร้องไห้ คิดถึงเด็กๆๆๆๆๆจังเลย

ผู้แสดงความคิดเห็น Melody วันที่ตอบ 2007-12-18 14:17:36 IP : 203.151.53.109


ความคิดเห็นที่ 7 (1301235)
avatar
แอปเปิ้ล (เด็กเจียงใหม่เจ้า)

พี่เอกราช ..เยี่ยมมากค่ะ..ชื่นชมชื่นชม

เก็บแรงไว้เดินต่อไป ข้างหน้านะคะ..มีคนคอยก้าวตามพี่อยู่..

อย่างน้อยๆก็อยู่ที่นี่ อีกหนึ่งคน..

ผู้แสดงความคิดเห็น แอปเปิ้ล (เด็กเจียงใหม่เจ้า) วันที่ตอบ 2007-12-16 12:10:56 IP : 125.24.192.123


ความคิดเห็นที่ 6 (1300157)
avatar
ป้ามหาภัย

ประทับใจมากๆ จ้ะ คิดถึงๆ ทุกอย่างเลย

ผู้แสดงความคิดเห็น ป้ามหาภัย วันที่ตอบ 2007-12-15 14:48:40 IP : 203.155.135.100


ความคิดเห็นที่ 5 (1299812)
avatar
chaochao

เยี่ยมเรยยย

ผู้แสดงความคิดเห็น chaochao วันที่ตอบ 2007-12-15 10:26:56 IP : 124.121.68.58


ความคิดเห็นที่ 4 (1297873)
avatar
ake no.1

น่าจะเป็นที่ระบบ วินโดว์ หรือ IE แต่ละเครื่องนะ พี่ดูเครื่องที่พี่มีตกเหมือนกัน  แต่ลองไปดูอีกเครื่องมันปกติจ้า  แล้วจะลองหาวิธีดูว่าทำยังงัยจะดูได้ปกติทุกเครื่องนะ

ผู้แสดงความคิดเห็น ake no.1 วันที่ตอบ 2007-12-14 08:58:59 IP : 158.108.2.10


ความคิดเห็นที่ 3 (1297802)
avatar
รักยม ชมไทย

พี่เอกคะ ปลายๆบรรทัดทำไมคำบางคำมันตกไปหลายบรรทัดเลยอ่ะค่ะ (_ _")

ผู้แสดงความคิดเห็น รักยม ชมไทย วันที่ตอบ 2007-12-14 07:58:17 IP : 58.8.73.232


ความคิดเห็นที่ 2 (1297796)
avatar
pumcool

อ่านแล้วประทับใจมากพี่คนที่ไม่ได้ไปคราวหน้าต้องหาเวลาไปนะค่ะ

ผู้แสดงความคิดเห็น pumcool วันที่ตอบ 2007-12-14 07:51:05 IP : 125.25.88.173


ความคิดเห็นที่ 1 (1297244)
avatar
pomsan
^^ อ่านแล้วกลับไปดูภาพ นั่งนึกถึงความทรงจำดี ๆ แล้วก็หุบยิ้มไม่ได้เลยจริง ๆ
ผู้แสดงความคิดเห็น pomsan วันที่ตอบ 2007-12-13 20:35:22 IP : 58.9.125.60



[1]


Copyright © 2003 Chomthai team 089-7801770