มนต์เสน่ห์ เชียงคาน บันทึกริมสายน้ำโขง
avatar
Admin-chomthai


 ขึ้นรถ บขส.ไม่ทันข้ามจังหวัดก็หลับไปตั้งแต่ตอนไหนไม่รู้ ลืมตาตื่นมาอีกที สองข้างทางมืดสนิท ในรถไม่มีเสียงสนทนาใดๆ ฉันมองออกนอกหน้าต่างรถ ว้าว ดาวเต็มท้องฟ้าเลย ไม่ได้เห็นดาวมากมายอย่างนี้ นับตั้งแต่กลับจากเขายายเที่ยง แต่เอ๊ะนั่น??? เพิ่งจะ1 อาทิตย์ผ่านมาเองนี่นา อิอิ พูดเหมือนนานเลยฉัน

     ถึงซะทีตลาดภูเรือประมาณตีห้ากว่าๆ ขนสัมภาระส่วนตัวมากองกันอยู่ริมถนน แล้วก็ปฏิบัติการจีบ นักท่องเที่ยวอีกกลุ่มหนึ่ง มากัน 4 คน ให้เหมารถขึ้นพร้อมกันเรา แล้วก็เป็นผลสำเร็จ มิตรภาพสร้างขึ้นได้ไม่ยากเย็นนัก ถ้าเรากล้าและหน้าด้านเข้าไปคุยกับเค้า ได้ความคร่าวๆว่า 4 คนนี้เป็นโปรแกรมเมอร์ บริษัทฯอะไรไม่ทราบไม่ได้ถามเดี๋ยวจะหาว่าเราอยากรู้ไปทำไม....

     รถอีกคันที่พี่เอกนั่งตามมา มาถึงในไม่ช้า ไม่ใช่เพราะพี่เอกมาช้าแล้วเราไม่รอน่ะ แต่เพราะเกิดการเข้าใจผิดในเรื่องสมาชิกทริป ทีแรกคิดว่ามีแค่ 5 คน แต่พอดีมีน้องเพิ่มมาอีกคนไปซื้อตั๋วก็ไม่ทันเพราะรอบ3 ทุ่มเต็มแล้ว พี่เอกจึงต้องเสียสละ โดยสารรอบ 4 ทุ่มคนเดียว

     ตกลงราคาได้เป็นที่พอใจทั้งสองฝ่ายก็พร้อมออกเดินทางขึ้นภูเรือ จากป้ายอุทยานฯด้านล่างระยะทาง 1 กม.เท่านั้น เส้นทางไม่ได้ซับซ้อนหรือไกลมากมายนัก อากาศเย็นใช้ได้ ภูเรือ จ.เลยเป็นจุดที่หนาวที่สุดในประเทศไทย แต่ตอนที่เรามา ยังไม่ได้หนาวขนาดนั้น รถไต่ระดับขึ้นมาเรื่อยๆ เราเริ่มทำความรู้จักกันทีละน้อยๆ สายตาก็สอดส่องมองไปรอบๆตัว  เฮ้ย! ทะเลหมอก ความงามที่เห็นด้วยสาตาปรากฏขึ้นตรงหน้า จอดรถเดี๋ยวนี้!!!!!.. เสียงตะโกนลั่นรถ หยิบกล้องมากดชัตเตอร์กันเกือบไม่ทัน ได้ภาพไม่สวยงามนัก แล้วรถก็ไม่สามารถจอดตรงนั้นได้ เพราะเป็นทางกำลังขึ้นเรา ลุงคนขับไปจอดให้เราที่จุดชมวิวของอุทยาน

     

แต่ภาพที่เห็นก็ไม่ได้สวยงามแพ้ไปกว่าที่เราเห็นเมื่อสักครู่เลยทะเลหมอกสีขาวสุดลูกตา สลับกับสีส้มอมแดงของพระอาทิตย์ที่พยายามจะโผล่พ้นทะเลหมอก มันเป็นภาพที่ไม่ได้เห็นมานานนับตั้งแต่ไป ภูชี้ฟ้า เมื่อสี่ปีก่อน ที่นี่ภูเรือสวยงามไม่แพ้กันจริงๆ ไม่อยากจะบอกเลยว่าเรามีโชคอีกแล้วเรื่องเดินทาง โชคดีที่ได้เห็นภาพความประทับใจนี้ เก็บภาพเป็นที่พอใจแล้วเราก็ออกเดินทางสู่ยอดภูอีกครั้ง  ตามความรู้สึกแล้วภูเรือไม่น่าจะมีอะไรมากมาย เป็นสิ่งที่เราคิดเอง ถ้านอนกางเต้นท์บนนี้คงจะเหงามาก แต่จริงๆแล้วไม่เป็นเช่นนั้นหรอก ภูเรือมีน้ำตกอยู่หลายที่ เส้นทางสำรวจธรรมชาติ ก็มากมาย เราพยายามที่จะหลอกล่อเพื่อนใหม่ทั้ง 4 ให้ไปเชียงคานกับเราแต่ก็ไม่สำเร็จ เพราะเค้าตั้งใจจะมานอนที่นี่กันอยู่แล้ว เราจากมาพร้อมกับบอกว่าอย่าลืมเข้าไปดูรูปในเวปชมไทย จากลานจอดรถ เราเดินเท้าไปถึงยอดภู มองด้วยสายตาไกลเหมือนกัน แต่ก็มีคนบอกว่า แหมเจ๊ ตาดหินยาว ภูสอยดาวยังขึ้นมาแล้ว แค่นี้ทำบ่น  = ="  ได้ยินเสียงลมพัดผ่านยอดสนตลอดเวลา เป็นเสียงที่ไม่เคยได้ยิน ทำให้รู้สึกสบายใจอย่างบอกไม่ถูก อากาศดี วิวสวย เฮ้อ...เสียดายที่คนอ่านบางคนไม่ได้ไปจัง....

      ลงมาถึงตลาดภูเรือประมาณ 10 โมงกว่าๆ หกคนมองหน้ากัน เอาไงดีจะไปรถโดยสารหรือจะโบกรถฟรี สมองไม่ทันประมวลผลฉันแบกเป้ขึ้นหลัง มายืนรอริมถนน แต่คิดในใจ ถนนใหญ่แบบนี้ไม่เคยโบกเหมือนกันจะสำเร็จหรือป่าวต้องดูกัน     คันแรกชลอรถมาแต่ไกล อ้าวเลี้ยวขึ้นภูเรือซะอย่างนั้น เปิ้ลน้องใหม่ชมไทยไม่เคยโบกรถมาก่อน ดูท่าทางสนุกกับการโบกมาก แต่ทีแรกเธอโบกเหมือนโบกรถเมล์ในกรุงเทพ ฉันบอกว่า "เฮ้ยเปิ้ล ผิดคอนเสป ต้องยกนิ้วโป้งดิน้อง" ไม่ทันห้านาที รถปิ๊คอัพสีขาว ก็ชลอความเร็วมาจอดตรงหน้าเรา  "ขอติดไปเชียงคานด้วยค่ะพี่" ฉันพูด พี่เอกบอก"หรือเลย ก็ได้ครับ" คนขับพยักหน้า พลางบอกให้ขึ้นรถ พวกเราดีใจมาก รีบขึ้นรถตามคำเชิญแล้วก็มานั่งงงว่า ตกลง เราได้ต่อเดียวถึงเชียงคาน หรือว่าได้ไปแค่เลย??? แต่ก็ไม่เป็นไร ประสบความสำเร็จอย่างงดงาม ถึงแค่ไหนก็แค่นั้น ค่อยว่ากันอีกทีตอนเค้าไล่ลงนั่นหล่ะ

     มาถึงแยกเลี้ยวขวาเข้า จ.เลย พวกเราลุ้นจะเลี้ยวหรือจะจอด? ปรากฎว่า รถไม่เลี้ยวและไม่จอด รถวิ่งตรงไปยัง อ.เชียงคาน เป้าหมายของเรา แดดแรงแต่อากาศเย็น รอยยิ้มเปื้อนบนหน้าของเราทั้งหกคน โชคดีอีกแล้วเราประหยัดค่ารถไปได้หลายร้อยบาทเลย  

    

 

     รถมาถึงแยก บ้าน นาป่าหนาด รถจอดตรงนี้ พี่คนขับบอกว่า อีกแค่ห้ากิโลเมตรก็ถึงเชียงคานจากตรงนี้ เดี๋ยวพี่เค้าต้องเลี้ยวขวา จึงต้องส่งเราแค่นี้ แค่นี้ก็เป็นที่ขอบคุณและเป็นบุญคุณล้นเหลือแล้วหล่ะค่ะ เรายกมือไหว้พลางพูดขอบคุณสำหรับน้ำใจที่คนขับมีให้เรา  ณ แยกบ้านนาป่าหนาด เราเริ่มโบกรถอีกครั้ง นิ้วโป้งทำงาน รถคันแรกกำลังมา ไม่สักนิดที่จะชลอความเร็ว เรามองตามรถใจร้ายคันนั้นไป อ้าว?? รถขนหมู เป็นสิบตัว อิอิ ดีน่ะที่ไม่จอด คันที่สองตามมาด้วยรถบรรทุกวัว ไม่กล้าแม้แต่จะยกนิ้วโป้งส่งสัญญาณ  

       มาแล้วรถยนต์เป้าหมายนิสสันสีบอร์นเทาใหม่เอี่ยม มาแล้ว น้องใหม่ในการโบกรถทำงาน รถชลอความเร็วมาจอดตรงหน้าเรา  แต่..ในรถบรรทุกคนมาไม่น้อยกว่าสิบคน เรามองตาปริบๆ ฉันบอกว่าไปไม่หมดหรอกค่ะพี่ เพราะหลังรถก็นั่งมาห้าคนแล้ว   ตรงนี้หล่ะที่ประทับใจน้ำใจคนอีสานมากๆ คนขับบอกว่าไปหมด ขึ้นมาเลย พวกลุงป้าที่นั่งมาด้านหลัง ก็ขยับให้เราขึ้นรถ เรามองหน้ากัน เอาก็เอาว่ะ แค่ห้ากิโลเมตรเองนี่  เบียดกันนิดหน่อยแต่ก็ไม่มีใครบ่นสักคำ  ไม่นานนักเรามาถึงแล้วเชียงคาน ... คนขับเปิดกระจกมาถามว่าจะไปเที่ยวแก่งคุดคู้กับพวกเค้าก่อนไหม๊ คำตอบคือ ไป อย่างไม่ต้องสงสัย

     เราหาร้านนั่งกินข้าวกลางวันนอนพักเย็บกระเป๋าที่ขาด แล้วรีบทำเวลาแบกกระเป๋ามานั่งรอที่รถคันเดิมประหนึ่งเหมือนเรามาด้วยกันกับเค้าทีเดียว ฮ่าๆ เพื่อติดรถกลับไปลงเชียงคานเป้าหมายสำคัญของเรา พี่คนขับมาจอดให้เราลงแถวเชียงคานซอย 8 เราซาบซื้งน้ำใจคนอีสานมากทริปนี้ พูดกันไม่ขาดปากว่าคนอีสานใจดีเนอะ

     เราเดินแบกเป้ เตร่หาที่พัก เพื่อนหลายคนที่เคยมาแนะนำไว้สามที่ เราเลยเดินสำรวจมันทั้งสามที่ ตั้งแต่ซอย8 - ซอย19 แวะถ่ายรูปกันเรื่อยเปื่อยเหมือนไม่รีบ ชาวบ้านมองพวกเราแล้วก็ยิ้มกับพฤติกรรมที่เหมือนเด็กเห็นของเล่นใหม่ มีพี่คนหนึ่งไม่เข้าใจว่า บ้านเก่าๆประตูไม้เก่าๆ มันสวยสำหรับพวกเราตรงไหน?  เก็บไว้เป็นปริศนาต่อไปเพราะฉันเองก็ตอบไม่ได้เหมือนกัน  เดินมาถึงแล้ว เชียงคานเกสเฮ้าส์ ตามคำบอกเล่าของกุ้งแสงแดด เจ้าของบ้านชื่อพี่พิม แต่ตอนนี้พี่พิมยังไม่อยู่ ตอนเย็นจะกลับมา

     เชียงคาน เกสเฮ้าส์ ซอย 18 เป็นบ้านที่สะอาดมากๆ ห้องก็น่านอน ระเบียงเห็นวิวริมโขงตัดสินใจเข้าพักแบบไม่ต้องคิดนาน ที่นี่หละ เราได้ห้อง สองเตียงราคา 200 บาท กับสามเตียงนอนสี่คน ราคา 300 บาท ถูกมากใช่ไหม๊หล่ะ  คนดูแลบ้าน ยกน้ำเย็นมาต้อนร้บเรา เราชื่นชมความงามของริมฝั่งโขงอยู่พักใหญ่ๆ แล้วก็บอกให้ทุกคนเตรียมตัวเดี๋ยวเราจะเดินสำรวจ เชียงคานกัน  หลังจากอาบน้ำให้ชื่นหัวใจ ทุกคนก็พร้อมออกเดิน

    

สิ่งที่โดดเด่นของเชียงคานก็คือ บ้านไม้สองชั้นที่ปลูกติดกันเป็นแนวยาวตลอด บ้านร้างบ้าง บ้างก็เป็นร้านค้า เล็กๆ ถ้าจะเรียกว่าอยู่กันแบบพอเพียงก็ไม่น่าจะผิด แต่สังเกตุเห็นว่าในหมู่บ้านมีแต่ผู้เฒ่า กับเด็กเล็กเป็นส่วนมาก วัยรุ่นหนุ่มสาว คงจะเข้าเมืองกันหมด  เราเดินทักทายบ้านโน้นบ้านนี้เข้าเกือบทุกบ้าน ผู้คนอัทธยาศัยดี ยิ้มแย้ม ถามเราเสมอว่า มาจากไหนกัน คุณตาคุณยาย ที่เราไปถ่ายรูปด้วยดูยิ้มอย่างมีความสุขเหมือนมีลูกหลานมาเยี่ยม คงจะดีที่เชียงคานจะเป็นแบบนี้โดยไม่เปลี่ยนแปลง

     เดินผ่านบ้านที่กำลังมีงานกฐิน เราก็พูดเล่นกันว่าไปหาข้าวฟรีกินกันดีไหม๊ทุกคนยิ้มแล้วตอบว่า"ดี" เจ้าแอมใจกล้าเดินเข้าไปในบ้านคนแรก และตามกันเข้าไปอีกเป็นโขยง ติดพุ่มกฐิน รับพรจากพระ แล้วก็ได้ยินเสียงเชิญลอยมาว่า "กินข้าวด้วยกันก่อนหนู" เรามองหน้ากันกลืนน้ำลาย... ไม่เป็นไรค่ะ ไม่เป็นไรครับ หลังจากสนทนากับเจ้าของบ้านสักพัก ก็มีคนชวนเรากินข้าวอีกแล้ว กลิ่นอาหารเตะจมูกมากๆ คงบวกกับความหิว เราจึงต้องรีบออกจากบ้านนั้นก่อนที่จะ ไปขอข้าวฟรีกินกันจริงๆ

     เดินผ่าน รถมอเตอร์ไซค์ รุ่นโบราณสีฟ้าสดใส ฉันเดินเข้าบ้านหนึ่งถามว่า ใช่รถของบ้านนี้ไหม๊ คุณน้าใจดีบอกว่าใช่ ฉันขอยืมไปถ่ายรูป แกบอกว่าเอาไปขับเลยก็ได้ไม่เป็นไร โหใจดีจัง แต่เราแค่เข็ญมาจอดข้างตึก เก็บภาพคลาสสิคกันสนุกสนาน แล้วก็มีรถคันหนึ่งขับผ่านมา เราหันมอง  "เฮ้ย..น้องยืมรถถ่ายรูปหน่อย" ฉันตะโกน คนขับเบรครถหน้าขมำ  แล้วก็ขับมาจอดตามเราสั่ง เอ้ย ขอร้องแต่โดยดี เก็บภาพเป็นที่พอใจเราก็ปล่อยรถไป แล้วก็ขอบคุณ เด็กแว๊นส์ เจ้าถิ่นที่น่ารัก

     เดินกันจนทั่วเชียงคานสิ่งที่เหมือนกันทุกบ้านที่เดินผ่านคือรอยยิ้มและทำทักทาย เพราะเราเป็นคนแปลกหน้า แม้แต่เด็กตัวเล็กๆยังมีน้ำใจ เอาจักรยานมาให้ยืมปั่นไปส่งเพื่อนๆที่เกสเฮ้าส์ ดูเค้าสนุกกับพวกเรา แถมยังบอกว่า ร้านขายยาร้านไหนขายถูกอีกด้วย   กลับมาถึงที่พัก เรานั่งสนทนากันเรื่องต่างๆนาๆ เรื่องเพื่อน เรื่องเชียงคาน เรื่องการโบกรถ เรื่องชาวต่างชาติสามคน ที่หน้าตาน่ารักดี แล้วก็แยกย้ายกันไปนอน

       

      

     ใต้ผ้าห่มอุ่นฉันฝันไปไหนต่อไหน อากาศเย็นกำลังดี ห้องพักหอมๆสะอาดๆ แบบนี้ไม่ได้เจอมานานแล้วเราสี่สาวนอนหลับไปจนถึงเช้าพร้อมกับคำนัดหมายว่าเดี๋ยวตอนเช้าเราจะใส่บาตรกัน  ตื่นตามเวลาปลุก เตรียมตัวล้างหน้าแปรงฟัน กล้องถ่ายรูปไปปฏิบัติการเก็บภาพช่วงเช้า  คุณตาคุณยาย เดินถือกระติ๊บข้าวเหนียวมานั่งรอหน้าบ้านกันเป็นแถวๆ  พวกเราซื้อนม มาม่า มาใส่บาตรกัน ดูแปลกๆดี  บางบ้านไม่ได้ใส่ข้าวเหนียวอย่างเดียว แต่มีอะไรสักอย่างห่อใบตองไว้อย่างสวยงามใส่พร้อมข้าวเหนียวด้วย เป็นภาพที่ชื่นใจและอิ่มใจจริงๆ

     เราเดินแบกเป้ออกจากเชียงคาน ผ่านร้านเสริมสวย ก็บอกลาพี่คนที่เราคุยด้วยเมื่อเช้า ลาแม้กระทั่ง เจ้าของร้านซาลาเปาที่เราไปฝากท้อง สวัสดีทุกคนที่เราบอกว่าเรากลับแล้ว มันเป็นเวลาที่รวดเร็วมาก

      ความประทับใจในครั้งนี้มีมากมายนัก ทั้งผู้คนในเชียงคาน น้ำใจของคนขับรถบนถนนสายหลัก เมืองที่สงบและสวยงาม วิถีชีวิตที่ยังคงเหมือนเดิม เรียบง่าย อยู่กันแบบพอเพียง อยากให้หลายๆคนรู้จักเมืองเล็กๆเมืองนี้ อย่างน้อยผ่านมาก็แวะมาพัก มาทักทายคนเชียงคานกันบ้าง ฉันได้แต่หวังว่า เชียงคานจะไม่เปลี่ยนไปนับจากนี้ และหวังว่าปีหน้าคงจะได้กลับมาอีก  รอยยิ้มที่เรามีให้คนในหมู่บ้าน ท่านจะได้รับกลับมาหลายเท่า อยากพักกายพักใจ เชียงคานเป็นอีกหนึ่งสถานที่ ที่เราชมไทยแนะนำเลยค่ะ    

     ทริปนี้จบด้วยการโบกรถเข้าเมืองเลยโดยสารรถ บขส.ถึงกรุงเทพเวลาตีสามเห็นจะได้ สิ้นสุดทริปวัฒนธรรมและน้ำใจ แล้วก็ได้แต่บอกกันว่า ปีหน้าเราจะกลับมาอีกแน่นอน...

 

ขอบคุณ

พี่พิม เจ้าของเชียงคานเกสเฮ้าท์ สำหรับการต้อนรับเป็นอย่างดี

เจ้าของรถมอเตอร์ไซค์สีฟ้า ที่ให้เรายืมมาถ่ายรูป

เด็กแว๊นส์เจ้าถิ่นสำหรับมอไซค์ ญี่ปุ่น แสนเท่ห์

แก็งค์แฟนฉันที่พาไปร้านขายยา แล้วให้ยืม จกย.ถีบมาส่งเพื่อนๆ

เจ้าของร้านซาลาเปา ที่แถมซาลาเปาอร่อยๆให้เรา และคำเชิญชวนให้ไปตีแบตด้วยกัน

เจ้าของบ้านที่จัดงานทอดกฐิน ที่ให้ขนมเทียนอร่อยๆเรามาหลายถุง

และขอขอบคุณน้ำใจและรอยยิ้มของชาวบ้านในเชียงคาน ทุกๆคนค่ะ

เชอรี่ ณ ชมไทย

และสมาชิกทั้ง 5 คน พี่เอก ปุ้ย แอม เปิ้ล ใจ๋

ภาพการเดินทา

http://www.chomthai.com/forum/view.php?qID=203

http://www.chomthai.com/forum/view.php?qID=199

คลิป VDO ภูเรือเชียงคาน

http://www.chomthailand.com/index.php?lay=boardshow&ac=webboard_show&No=392484 

 



ผู้ตั้งกระทู้ Admin-chomthai โพสต์และแสดงความเห็นเฉพาะสมาชิกเท่านั้น :: วันที่ลงประกาศ 2007-11-05 18:30:33 IP : 158.108.2.10


[1]

ความคิดเห็นที่ 12 (3239048)
avatar
farjang

อยากไปจังเลย

ผู้แสดงความคิดเห็น farjang วันที่ตอบ 2011-03-04 17:15:35 IP : 58.137.102.130


ความคิดเห็นที่ 11 (3211080)
avatar
constantin

peg bundy costume remy hair can help people feel wigs towards these items Some people black wigs hair extension prices.

ผู้แสดงความคิดเห็น constantin (becky-at-aol-dot-com)วันที่ตอบ 2010-09-11 06:48:29 IP : 125.126.157.28


ความคิดเห็นที่ 10 (3210907)
avatar
justin

replica louis vuitton men louis vuitton replica markings or screws in certain areas louis vuitton bags as they are typically smaller gucci bags replica gucci bags.

ผู้แสดงความคิดเห็น justin (abeille-at-aol-dot-com)วันที่ตอบ 2010-09-10 19:26:48 IP : 125.126.157.28


ความคิดเห็นที่ 9 (3096470)
avatar
yoyohh

Children’s poetry in the 20th century has a very unique flavor to it, having been developed and institutionalized by writers like Dr. Seuss and Shel Silverstein. However, they were buy wow power leveling not the first to write child poems and should not be the last place a parent wow power leveling looks when trying to find the perfect one. With that in mind, what wow gold exactly should those parents look for?

A child cheap wow power leveling poem should be lighthearted

ผู้แสดงความคิดเห็น yoyohh วันที่ตอบ 2009-09-24 15:19:05 IP : 58.144.18.121


ความคิดเห็นที่ 8 (2996632)
avatar
ชื้นใจจัง

ดีคับ ผมคนเชียงคาน เห็น คนอื่นชอบบ้านเชียงคาน ผม ก็ชื้นใจจัง

ผู้แสดงความคิดเห็น ชื้นใจจัง วันที่ตอบ 2009-05-12 05:03:54 IP : 124.120.163.90


ความคิดเห็นที่ 7 (1337597)
avatar
ขวด

ดูน่าจะสงบกว่า "ปาย" เยอะเลยนะเนี๊ย ยากไปจัง

ผู้แสดงความคิดเห็น ขวด วันที่ตอบ 2008-01-15 12:45:35 IP : 122.154.5.133


ความคิดเห็นที่ 6 (1153393)
avatar
soonny

ภาพสวยมากกกกกกก ๆๆๆ   ไม่รู้คราวเราไปจะถ่ายได้สวยแบบนี้ไม๊อ่ะ  ว่าแต่อากาศหนาวประมาณไหนคะ  ว่าจะไปช่วงกลางธันวา  ไม่รู้จะหนาวแค่ไหนเน๊าะ

ผู้แสดงความคิดเห็น soonny วันที่ตอบ 2007-11-09 10:06:43 IP : 202.28.62.245


ความคิดเห็นที่ 5 (1152463)
avatar
อ้อย

ภาพสวยจังเลยคะ

เห็นด้วยคะ เชียงคาน เป็นเมืองที่น่าอยู่มากๆเลย

 

ผู้แสดงความคิดเห็น อ้อย วันที่ตอบ 2007-11-08 10:13:47 IP : 58.10.198.176


ความคิดเห็นที่ 4 (1151990)
avatar
ครูดอย

ภาพประกอบสวยมาก ค่ะ อีกทั้งการเล่าเรื่องก็ชวนให้น่าไปมากๆค่ะ อ่านแล้วเห็นภาพเลยอยากไปมากค่ะ

ผู้แสดงความคิดเห็น ครูดอย วันที่ตอบ 2007-11-07 21:02:32 IP : 203.113.17.157


ความคิดเห็นที่ 3 (1151779)
avatar
Melody

คิดถึงเชียงคานนน อยากกลับไปอีก ต้องมีแน่รอหน่อยนะเชียงคาน

ผู้แสดงความคิดเห็น Melody วันที่ตอบ 2007-11-07 15:54:24 IP : 203.151.53.109


ความคิดเห็นที่ 2 (1151140)
avatar
oui

ภาพสวย เนื้อเรื่องชวนฝันหวานเหมือนเดิมนะคะ เชอร์รี่

ชอบมากกกกกเลย

 

ผู้แสดงความคิดเห็น oui วันที่ตอบ 2007-11-06 18:23:20 IP : 116.58.231.242


ความคิดเห็นที่ 1 (1150662)
avatar
เชาเชา

อ่านแล้วรู้สึกดีมากๆเลย..

นี่แหละเสน่ห่ที่ทำให้หลงไหลเมืองนี้

ถ้าใครถามว่า...ชอบเมืองไหนมากที่สุด..ก็คงจะตอบได้เท่านี้แหละว่า..เชียงคาน

ไม่ใช่วิวที่สวยงาม...

ไม่ใช่เมืองใหญ่โตสิ่งอำนวยความสะดวกมากมาย

แต่เพราะเชียงคาน งามด้วยน้ำใจและวัฒนธรรมที่สงบและเรียบง่าย

(เชียงคาน..ไปครั้งแรกเมื่อ8ปีที่แล้ว)

ผู้แสดงความคิดเห็น เชาเชา วันที่ตอบ 2007-11-06 01:19:10 IP : 124.121.57.109



[1]


Copyright © 2003 Chomthai team 089-7801770