ReadyPlanet.com


บันทึก จากครูดอย (รร.บ้านห้วยโค้ง อมก๋อย)
avatar
Admin-chomthai


 "ส่วนหนึ่งจากบันทึกครูดอย    บรรยากาศแห่งวิถีชีวิตง่ายๆ ที่แฝงไปด้วยรอยยิ้มและเสียงหัวเราะอันน่าประทับใจ  ณ รร.บ้านห้วยโค้ง อ.อมก๋อย จ.เชียงใหม่"

บรรยากาศที่บ้านห้วยโค้ง

 

ความรู้สึกที่มาอยู่โรงเรียนบ้านห้วยโค้ง ตั้งแต่วันที่ 9 มกราคม 2550

วันที่มีความสุขที่สุดในชีวิตก็คือวันที่ได้รับหนังสือเรียกบรรจุที่เชียงใหม่ เขต 5 เป็นวันที่รอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความสุขที่สุดในชีวิตจริงๆ และวันมารายงานตัวก็มีความสุขเพราะยังไม่เจอโรงเรียน วันที่เดินทางขึ้นโรงเรียน รอยยิ้มที่มีความสุขก็เริ่มลดลง ลดลง ตามระยะทาง มันเป็นเส้นทางที่ลูกผู้ชายใจเกินร้อยก็ลดเหลือน้อยเต็มที ความรู้สึกดีๆ ลดเหลือประมาณ 50% เพราะเห็นเส้นทางแล้วมันน่าจะไม่มีหมู่บ้านที่อยู่ไกลขนาดนี้ แต่การเดินทางก็มาถึง โรงเรียนบ้านห้วยโค้ง นั่นคือที่หมาย พอมาถึง อุปสรรคเส้นทางที่ยากเย็นแสนเข็นนั้นก็หายไป เหมือนมีอะไรมายกปัญหาต่างๆ ออกไปอย่างหมดสิ้น รอยยิ้มที่ห่อเ***่ยวก็เริ่มหายไป แต่เพิ่มขึ้นด้วยรอยยิ้มที่เต็มปริ่มไปด้วยความสุข เพราะเห็นบรรยากาศที่เย็นสบาย รอยยิ้มของเด็กๆ และเสียงสวัสดีครับ สวัสดีค่ะของเด็กๆ ที่ไม่รู้ว่าเราเป็นใคร มาจากไหน แต่เด็กๆ ก็ทักทายด้วยความสุภาพ มันทำให้ผมคิดว่านี่คงเป็นเหมือนแดนสวรรค์ชั้นใดชั้นหนึ่ง เพราะสีหน้าของเด็กๆ ดูเหมือนจะมีความสุข มันก็เลยทำให้ผมมีความสุขและอยู่ที่นี่อย่างมีความสุขเหมือนเด็กๆ และชุมชนที่บ้านห้วยโค้ง จากวันนั้นที่มาถึงจนวันนี้ที่อยู่ ผมอยู่โรงเรียนระยะเวลาหนึ่งเดือนเศษ เป็นระยะเวลาที่ผ่านไปเร็วเหลือเกิน เพราะจิตใจเรามีความสุขก็เลยทำให้เราทำงานอย่างสนุกทุกๆ วัน

...คุณครูสมมาต



คุณครูบ้านห้วยโค้ง (ครูแหม่ม)

9 ม.ค.50 บรรจุครั้งแรก
      วันนี้เป็นวันที่ตื่นเต้นมากเนื่องจากเป็นวันที่รายงานตัวและเลือกโรงเรียนด้วย ใจหนึ่งก็คิดว่าจะได้โรงเรียนไหนหนอ วันนี้ออกเดินทางแต่เช้าประมาณตี 5 ไปถึงที่รายงานตัว 7 โมง กว่าจะได้เลือกโรงเรียนก็ 11 โมง ตื่นเต้นมาก ตอนจับปากกาเซ็นต์ชื่อมือสั่นเลย แต่ฉันโชคดีนะ ก็บรรจุครั้งนี้มีเอกอื่นด้วย แถมผอ.ใจดีอีกต่างหาก กว่าจะประชุมเสร็จก็เกือบ 5 โมงเย็น ผอ.ไม่ให้ขึ้นโรงเรียนแล้ว เนื่องจากทางมันอันตรายและไม่เคยทาง ฉันจึงต้องขนของกลับบ้านเหมือนเดิมแล้วขึ้นโรงเรียนอีกทีในวันที่ 11 ม
ค.

 

 

11 ม.ค.50 เดินทางมาโรงเรียน
      วันนี้ก็ตื่นเต้นไม่แพ้วันที่ 9 เลย เพราะนึกถึงว่าโรงเรียนจะเป็นอย่างไรหนอ ฉันเดินทางออกจากบ้านตี 5 มาถึงอมก๋อย 8 โมง รอครูที่โรงเรียนมารับเพราะไม่รู้จัก แต่รอนานมาก ผอ.จึงเขียนแผนที่ให้ไปเจอครูที่มารับ ระหว่างทางจึงขึ้นไปด้วยกัน ทางแสนจะลำบากและโหดมากในความคิดฉันและญาติๆ ที่มาส่ง จนป้าฉันพูดว่า “ในเชียงใหม่ยังมีทางแบบนี้อีกเหรอ” พอถึง โรงเรียนฉันเห็นสภาพแล้วชื่นใจ แต่ก็แทบน้ำตาไหล เพราะเด็กๆ ต่างตั้งหน้ารอครูใหม่อย่างฉัน ฉันไปถึงเขากำลังจะกินข้าว ไม่มีโต๊ะ นั่งกินกับพื้น เสื้อผ้าสกปรกมอมแมมตามสภาพเด็กดอย แม่และป้าถามฉันว่าจะอยู่ได้ไหม ฉันบอกว่าฉันตั้งใจจะมาเป็นครูแล้ว อยู่ที่ไหนก็ได้ที่มีนักเรียนให้สอนและฉันก็พูดกับตัวเองว่าพวกชาวบ้านและครูนักเรียนที่นี่อยู่ได้ ทำไมฉันจะอยู่ไม่ได้ ต้องอยู่ได้สิ พอบ่ายๆ พ่อและป้ากลับบ้านฉันก็น้ำตาไหลอีกครั้ง มันเศร้านะ แต่พ่อและป้าก็ให้กำลังใจนะ พ่อและป้าพูดว่า “อดทนนะลูก เราเป็นผู้เสียสละให้ความรู้แก่เด็กๆ” ฉันกอดพ่อและป้า ซึ่งเป็นภาพที่แทบจะไม่เกิดขึ้น เพราะฉันไม่เคยต้องจากบ้านมาไกลๆ สุดท้ายบนดอยก็เหลือแต่แม่ที่อยู่นอนเป็นเพื่อนฉัน ส่วนคนอื่นๆ ก็เดินทางกลับ
 

12 ม.ค.50 เป็นครูเต็มตัววันแรก
      วันนี้เป็นวันที่ฉันต้องแนะนำตัวหน้าเสาธงให้เด็กๆ ได้รู้จัก ตื่นเต้นมาก พูดผิดๆ ถูกๆ ไม่รู้ว่าเด็กจะฟังรู้เรื่องไหม เด็กพวกนี้เรียกฉันว่าครู แห่ม บ้างก็ครูใหม่ แต่จริงจริงแล้วฉันชื่อแหม่มนะ ฉันได้รับผิดชอบสอนชั้น ป. 1/2 เป็นครูประจำชั้นด้วย เหนื่อยดีแต่ก็สนุกนะ ฟังภาษาเด็กยังไม่รู้เรื่องเลย ชื่อก็อ่านยากๆ แต่เด็กห้องฉันน่ารักนะ ถึงแม้จะซนแต่คงเป็นตามประสาเด็ก ฉันต้องสอนทั้ง 8  สาระการเรียนรู้ ที่ทำใจที่สุดเห็นจะเป็นภาษาไทยนะ เพราะเด็กที่นี่อ่านไม่ได้เลย แต่ฉันก็จะพยายามให้พวกเขาได้อ่านออกเขียนได้มากที่สุด ก็มาเป็นครูแล้วนี่ (สู้ สู้ ครูแหม่ม) และยังมีอีกเรื่องคือ เด็กห้องฉันไม่มีโต๊ะเรียนเนี่ยสิน่าสงสารจริง ต้องปูเสื่อแล้วเขียนกับพื้นห้อง ค
งเมื่อยแย่เลย

 

 

14 ม.ค.50 งานวันเด็กบนดอย
      วันนี้ โรงเรียนและมูลนิธิรักษ์ไทยจัดงานให้เด็กบนดอย พวกครูที่ โรงเรียนตื่นแต่เช้ามามัดของใส่ในถุงเพื่อแจกเด็กๆ ที่มาในงาน ตื่นตั้งแต่ตี 3 ทำงานตั้งแต่เมื่อวานเหนื่อยมาก แต่เมื่อนึกถึงเด็กๆ ก็หายเหนื่อยเลย วันนี้ดูเด็กๆ คึกคักและสนุกสนานกับเกมส์และกิจกรรมที่รักษ์ไทยจัดให้และยังได้ของกันเยอะแยะเลย งานวันเด็กบนดอยสนุกและคึกคักมาก คงไม่เหมือนในเมืองที่ต้องคอยพะวงเรื่องระเบิด และแล้วเวลาแห่งความสุขก็จบลง เหลือเพียงความเงียบและความเศร้า โดยเฉพาะฉันที่ต้องเศร้าเป็นพิเศษ เพราะคุณแม่ต้องก
ลับแล้ว

 

 

17 ม.ค.50 วันหยุดกับเพื่อนใหม่
      วันนี้เป็นสัปดาห์ที่ 2 ของการอยู่บนห้วยโค้ง วันนี้เป็นวันหยุดแต่ฉันไม่กลับบ้าน มานั่งเล่นที่กระท่อมหลังเล็กที่พวกพี่ๆ รักษ์ไทยสร้าง มันเย็นและสงบดี ฉันนั่งอ่านหนังสือคนเดียวเงียบๆ สักพักก็มีเด็กชายคนหนึ่งชื่อ “ติเซอ” มาคุยด้วย เขาถามฉันว่าคิดถึงแม่ไหม ฉันตอบ “คิดถึง” และถามเขาบ้าง เขาตอบ “คิดถึง” ฉันจึงบอกว่าทำไมไม่กลับบ้าน เขาบอกว่าไกลไม่อยากเดิน เพราะห่างจากบ้านตั้ง 10 กว่าโล และต้องเดินด้วย ฉันมีความคิดแว้บหนึ่งขึ้นมา โอ้เด็กคนนี้เก่งเนอะ จากบ้านมา 4 ปี ขณะนี้เขาอยู่ ป.3 เขาตัวเล็กนิดเดียวแต่ต้องจากบ้าน จากแม่มา ฉันละอายุ 25 แล้ว อยู่กับแม่มา 25 ปี คงถึงเวลาแล้วที่จะต้องโตเป็นผู้ใหญ่เสียที เด็กคนนี้ทำให้ฉันคิดได้และฉันก็ได้เพื่อนใหม่เป็น “ปากายอ” อีก 1 คน

 

18 ม.ค.50 น้ำตกห้วยโค้ง
      วันนี้เป็นวันอาทิตย์ ครูแหม่ม+ครูหมอกและเด็กๆ มีนัดกันไปน้ำตกห้วยโค้ง พวกเราห่อกับข้าวไปทานกัน ห่างจากรร.ประมาณ 2-3 กิโล เด็กๆ บอกว่ามันเป็นน้ำตกที่แปลก เพราะชั้นที่ 1 อยู่บนและลงไปเป็นชั้นที่ 2 ซึ่งโดยทั่วไปน้ำตกต้องขึ้นจากชั้น 1 แล้วเดินขึ้นไปชั้น 2 น้ำตกแห่งนี้ทางขึ้นลงแคบและลำบากน่าดู เด็กๆ พูดกับฉันว่าไม่รู้ครูจะลงได้ไหม ฉันบอก “ได้สิจะพยายาม” และแล้วฉันก็ไปถึง สวยมากน้ำใสเห็นลูกอ๊อดและเขียดด้วย ฉัน ครูหมอกและเด็กๆ ช่วยกันจับเขียดสนุกดีเหมือนกัน ได้มาไม่ค่อยเยอะ ไม่รู้มันหายไปไหนหมด พอตอนกลางคืนหลับสนิทมากเลย คงจะเพลียกระมัง เพราะทางขึ้นทางลงน้ำตกต้องปีนขึ้นลงตลอดเลย

 

3 ก.พ.50 โครงการไออุ่นฯ (สุขภาพดีพี่ให้น้อง)
 วันนี้มีแขกมาโรงเรียนเป็นหมอมาจากศิริราช ซึ่งมูลนิธิรักษ์ไทย+ชมลม ชมไทย จัดมาตรวจสุขภาพเด็กๆ มีกิจกรรมและของรางวัลให้เด็กมากมาย ฉันถามความรู้สึกเขา เขาตอบว่าสนุกมาก ได้ของและขนมเพียบเลย อยากให้พวกพี่ๆ มาอีก ฉันก็ว่าดีนะที่มีหมอและมูลนิธิมาช่วยเหลือโรงเรียน เพราะเด็กๆ ที่นี่ขาดโอกาสหลายๆ อย่าง ฉันอยากให้มีคนมาช่วยโรงเรียนเยอะๆ ถึงแม้จะเหนื่อยเวลาทำกับข้าวเลี้ยงแขก แต่ในมุมกลับกัน ถ้าสิ่งที่เราทำให้พวกเขาและสิ่งที่เขาตอบแทนให้เด็กที่นี่และโรงเรียน มันแทบทดแทนกันไม่ได้เลย เพราะเด็กๆ ในโรงเรียนได้รับความรู้และสิ่งดีๆ แก่เขา ….

 ครูแหม่ม

 

 

จ.ม.จากเด็กๆ ที่บ้านห้วยโค้ง

อ่าน จดหมายทั้งหมดจากเด็กๆ บ้านห้วยโค้ง >>

 

โครงการไออุ่น…จากพี่ให้น้อง

โครงการไออุ่น…จากพี่ให้น้อง (สุขภาพดีพี่ให้น้อง)

โรงเรียนของหนู (โครงการไออุ่นจากพี่ให้น้องครั้งที่ 1)

รวมภาพถ่ายอีกมากมายที่ บ้านห้วยโค้ง อ.อมก๋อย




ผู้ตั้งกระทู้ Admin-chomthai โพสต์และแสดงความเห็นเฉพาะสมาชิกเท่านั้น :: วันที่ลงประกาศ 2007-03-10 11:35:32 IP : 158.108.66.179


[1]

ความคิดเห็นที่ 25 (3229050)
avatar
อารยา (น้องแหม่ม)

เป็นที่น่ายินดีกับเด็กตัวน้อยๆๆที่ได้ครูดีอย่างครูแหม่มที่เสียสละตนเองเพื่อเด็กๆๆขนาดนี้

 

ผู้แสดงความคิดเห็น อารยา (น้องแหม่ม) (mamsy-at-Hotmail-dot-co-dot-th)วันที่ตอบ 2010-12-15 14:47:33 IP : 125.26.87.74


ความคิดเห็นที่ 24 (3211079)
avatar
christine

handbags lv louis vuitton Company opened another store in the louis vuitton around their buckles; authentic lv bags lv wallets replica.

ผู้แสดงความคิดเห็น christine (boat-at-live-dot-com)วันที่ตอบ 2010-09-11 06:48:15 IP : 125.126.157.28


ความคิดเห็นที่ 23 (3210906)
avatar
edition

replica gucci bags chanel handbags consult prior to making a purchase louis vuitton protector suede cleaner and a hard replica louis vuitton louis vuitton men.

ผู้แสดงความคิดเห็น edition (christina-at-hotmail-dot-com)วันที่ตอบ 2010-09-10 19:26:18 IP : 125.126.157.28


ความคิดเห็นที่ 22 (3210200)
avatar
เยี่ยมจริงๆค่ะครู

สวัสดีค่ะครู...ขอเป็นกำลังใจให้ค่ะครูมีคาวมอดทนมากๆเลย

สู้ต่อไปนะค่ะ

ผู้แสดงความคิดเห็น เยี่ยมจริงๆค่ะครู วันที่ตอบ 2010-09-09 18:14:00 IP : 118.175.210.1


ความคิดเห็นที่ 21 (3191095)
avatar
นี

น่าซึ้งใจจัง  เสียสละเต็มที่มากเลยนะ ถึงจะเหนื่อยแต่ก็มีความสุข สนใจอยากไปจังแต่ตอนนี้อยู่ม.5 แถมอยู่ภาคใต้ด้วยไม่รู้ว่าจะมีโอกาสได้ไปไหม แล้วจะทำอย่างไรถึงได้ไปอะ  แล้วอิสลามเขาจะให้ทำไหม 

ผู้แสดงความคิดเห็น นี (nee_5838-at-hotmail-dot-com)วันที่ตอบ 2010-06-18 10:15:01 IP : 118.173.232.71


ความคิดเห็นที่ 20 (3172573)
avatar
top

เป็นคนที่อยู่เกือบดอยแต่รักธรรมชาติ รักทุกอย่างที่อยู่บนดอย มองดูไม่ว่าจะเป็นรูปเด็ก ๆ หรือข้อความต่าง ๆ ที่มีคนเขียนถึงสิ่งที่อยู่บนดอย ดิฉันยิ้มออกมาโดยไม่มีเหตุผลเสมอ  (ไม่ได้บ้านะแต่ไม่รู้ทำไมภูใจมากถ้าได้อยู่บนดอยจริง ๆ)

ผู้แสดงความคิดเห็น top วันที่ตอบ 2010-04-21 18:20:16 IP : 221.128.75.178


ความคิดเห็นที่ 19 (3163309)
avatar
มัส
หวัดดีคับผมพรศักดิ์ กันทะวงศ์พอดีเปิดเจอพอดีผมเป็นคนหนึ่งที่มีความตั้งใจอย่างเป็นครูสอนบนดอนแต่ไม่รู้จะเริ่มตรงใหนก่อนช่วยแนะนำด้วยคับลืมบอกไปผมจบจากมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาเขตแพร่ คณะครุศาสตร์เอกสังคมศึกษาคับ ขอคำแนะนำด้วยนะครับ 0811658403 มัสครับ
ผู้แสดงความคิดเห็น มัส (mus2530-at-hotmail-dot-com)วันที่ตอบ 2010-03-18 13:11:14 IP : 202.28.25.118


ความคิดเห็นที่ 18 (3143699)
avatar
ครูพล

ชีวิตและความรู้สึกของครูดอยเป็นยังไงน้อยคนที่จะเข้าใจและรับรู้ ผมเป็นอีกคนหนึงที่เคยผ่านชีวิตของความเป็นครูดอยมาอยู่ที่เสาหิน อ.แม่สะเรียง อยู่ได้ 3 ปี ตอนนี้กลับมาอยู่บ้านเกิด (แพร่) ความรู้สึกดี ๆ ที่พวกเด็ก ๆ และชาวบ้านบนดอยมอบให้ยังอยู่ในใจผมตลอดผมขอเป็นกำลังใจให้ครูดอยทุกท่านผู้ที่มีอุดมการณ์สูงจงสู้ต่อไปเพื่อเด็กตัวน้อย ๆ ผู้น่าสงสารที่กำลังรอให้พวกท่านเข้าไปต่อเติมและสานฝันพวกเขาให้เป็นจริง ผมศรัทธาและนับถือความเป็นครูดอยและคำว่า"ครูดอย" คำนี้มันลึกซึ้งและมีความหมายมาก ๆ  สู้ๆๆๆๆๆ

ผู้แสดงความคิดเห็น ครูพล วันที่ตอบ 2010-01-07 09:10:34 IP : 118.172.119.20


ความคิดเห็นที่ 17 (3121639)
avatar
นายอนุรักษ์ พรมมาปี

จบจากมหามกุฎราชวิทยาลัย(มหาลัยสงฆ์)เอกภาษาอังกฤษ มีความฝันอยากเป็นครูดอยมากๆ มีความซื่อสัตย์ อดทน ตรงต่อเวลา กรุณช่วยชี้แนะด้วยครับ"080-7738219"

ผู้แสดงความคิดเห็น นายอนุรักษ์ พรมมาปี (jackiejoe19796-at-hotmail-dot-com)วันที่ตอบ 2009-10-31 07:40:45 IP : 124.157.191.118


ความคิดเห็นที่ 16 (3078701)
avatar
ครูหนึ่ง เกร๊ะคี

           วันนี้ได้มีโอกาสกลับบ้านมานั่งเล่นเน็ตแบบคนปกติเค้าทำกัน และได้อ่านกระทู้นี้เข้ารู้สึกประทับใจกับความมีน้ำใจของทุกคนที่ต้องการจะช่วยเหลือสังคม โดยเฉพาะการให้โอกาสทางการศึกษาแก่เด็กบนดงดอยแบบนี้ สำหรับผมเองสอนอยู่ที่ห้องเรียนสาขาบ้านเกร๊ะคี อ.ท่าสองยาง จ.ตาก เป็นหมู่บ้านของพี่น้องชาวกะเหรี่ยง เด็กๆ ที่ห้องเรียนมีไม่เยอะ แต่พวกเค้าทุกคนน่ารักมาก หากเพื่อนๆ มีโอกาสก็ไปเที่ยวหาพวกเราได้นะ หรืออยากไปช่วยสอน รึทำกิจกรรมร่วมกับเด็กๆ พวกเราก็ยินดี ดูรายละเอียด และพูดคุยกับพวกเราชาวดอยได้ที่ schoolsondoi.com

ผู้แสดงความคิดเห็น ครูหนึ่ง เกร๊ะคี (sippanons-at-gmail-dot-com)วันที่ตอบ 2009-09-02 03:35:17 IP : 118.172.212.38


ความคิดเห็นที่ 15 (3034712)
avatar
อยากกลับบ้าน

บ้านเกิดอยู่เหนือแต่มาทำงานที่กรุงเทพตอนนี้อยากลับบ้านแล้วไม่ทราบว่าสถานีอนามัยมีมั้งป่าวค่ะจะได้ย้ายไปอยุ่บนดอยช่วยตอบหนูด้วยน่ะค่ะ

ผู้แสดงความคิดเห็น อยากกลับบ้าน วันที่ตอบ 2009-07-05 10:01:21 IP : 202.28.181.200


ความคิดเห็นที่ 14 (2954267)
avatar
สมาชิก อินทนิล 202

สวัสดีครับ

หวังว่าสักวันคงได้ไปเยือนสักครั้ง

คิดถึงครุอาคม  มาก

ไม่ได้เจอกันนานมากแล้ว

ผู้แสดงความคิดเห็น สมาชิก อินทนิล 202 วันที่ตอบ 2009-03-03 16:09:44 IP : 118.175.238.16


ความคิดเห็นที่ 13 (2947101)
avatar
นิสิตครู มศว
หวัดดีครับ ผมนิสิตครู มศว ครับอยากเป็นครูดอยครับ (น่าจะได้เป็นจริงๆ)เพราะอยากอยู่บนดอย เบื่อกรุงเทพครับ
ผู้แสดงความคิดเห็น นิสิตครู มศว วันที่ตอบ 2009-02-17 17:53:05 IP : 202.28.62.245


ความคิดเห็นที่ 12 (2943949)
avatar
โซดาไฟ
สักวันหนึ่งจะมีครูดอยชื่อ โซดาไฟคอยดู
ผู้แสดงความคิดเห็น โซดาไฟ (diary208-at-hotmail-dot-com)วันที่ตอบ 2009-02-10 18:05:50 IP : 222.123.246.122


ความคิดเห็นที่ 11 (2943315)
avatar
โซดาไฟ
ขอเปนกำลังใจให้นะค่ะ บรรยากาศดีมากเลยอยากเปนครูดอยมากๆๆเลย
ผู้แสดงความคิดเห็น โซดาไฟ (diary208-at-hotmail-dot-com)วันที่ตอบ 2009-02-09 13:02:41 IP : 125.27.120.77


ความคิดเห็นที่ 10 (1544124)
avatar
ธีระ

เป็นกำลังใจให้ด้วยนะครับ

ผู้แสดงความคิดเห็น ธีระ (hongtae90-at-hotmail-dot-com)วันที่ตอบ 2008-10-14 13:38:14 IP : 203.151.46.130


ความคิดเห็นที่ 9 (1498731)
avatar
กนก ยิ้มยวน
ดีใจด้วยจริง ๆที่เด็กชาวดอยมีคุณครูดีๆ อย่างนี้ที่เสียสระเพื่อเขา
ผู้แสดงความคิดเห็น กนก ยิ้มยวน (kanokyim-at-hotmail-dot-com)วันที่ตอบ 2008-07-02 09:54:22 IP : 61.91.233.129


ความคิดเห็นที่ 8 (1483822)
avatar
ขวัญใจ
สนใจอยากเป็นครูดอยค่ะ ต้องทำอย่างไรบ้างค่ะ
ผู้แสดงความคิดเห็น ขวัญใจ (khaunjai_-at-hotmail-dot-com)วันที่ตอบ 2008-06-18 15:06:25 IP : 203.185.68.131


ความคิดเห็นที่ 7 (1471737)
avatar
ake no.1

อยู่ห่างจาก  อ. อมก๋อย  20 กิโลเมครับครับ

 

เส้นทางค่อนข้างทุรกันดาร

 

สนใจ รายละเอียดลองโทรไปหาครูแหม่มนนะครับ ตอนนี้ครูแหม่มลงมาอบรมอยู่ที่ เชียงใหม่พอดีครับ

เบอร์ 089-4963869

หรือที่ผมก็ได้ครับ 089-7801770 

ผู้แสดงความคิดเห็น ake no.1 วันที่ตอบ 2008-06-06 07:15:47 IP : 158.108.66.243


ความคิดเห็นที่ 6 (1471295)
avatar
อุษณีย์

โรงเรียนอยู่ห่างจากตัวอำเภอกี่กิโลค่ะ การเดินทางอย่างไร  น่าสนใจ หากมีโอกาสอยากเข้าไปช่วยเหลือค่ะ เพราะตอนนี้กำลังมองหาแหล่งที่จะสนับสนุนอยู่ค่ะ เราอยู่เชียงใหม่ เราจะเขียนโครงการหาทุนสนับสนุนให้เด็ก ๆ ค่ะ

ผู้แสดงความคิดเห็น อุษณีย์ วันที่ตอบ 2008-06-05 19:34:27 IP : 118.174.97.220


ความคิดเห็นที่ 5 (1444816)
avatar
บุญส่ง

สวัสดีครับจากที่ได้อ่านบทความแล้วผมมีความคิดว่าครูคงมีอายุคราวเดียวกันกับผมนะครับผมมีอายุ  26  ปี  ตอนนี้พึ่งสอบบรรจุที่หนองบัวลำภูเมื่อวานนี้นี่เองไม่ทราบว่าผลจะเป็นยังไงผมได้อ่านบทความแล้วรู้สึกว่าครูเป็นคนเก่งนะครับครูแหม่มเก่งมากเลยถ้ามีโอกาสผมก็อยากจะมาเป็นครูดอยลองดูสักครังเหมือนกันนะครับความคิดเห็นครั้งล่าสุดที่ฝากข้อความไว้นั้นนานมากแล้วผมไม่รู้ว่าครูแหม่มยังแวะเข้ามาดูข้อความอีกรึเปล่า

ตอนนี้ครูแหม่มสบายดีหรือเปล่าครับช่วงนี้อากาศบนดอยเป็นอย่างไรบ้านนี่ก้นานแล้วนะที่ครูแหม่มอยู่ที่ดอยแห่งนี้ไม่ทราบว่าอุปสรรคอะไรบ้างที่เจอถึงยังไงก็แล้วแต่ผมขอเป็นกำลังใจให้ครูแหม่มนะครับจากกำลังใจในบางมุม

รักษาสุขภาพนะครับ

ผู้แสดงความคิดเห็น บุญส่ง วันที่ตอบ 2008-05-12 12:39:42 IP : 118.175.172.213


ความคิดเห็นที่ 4 (1072141)
avatar
แหว๋ว
น้ำตาซึมค่ะ...แกร่งทั้งครูและนักเรียน...อุดมการณ์ครั้งหนึ่งอยากไปเป็นครูดอยขอให้ได้บรรจุที่ที่ห่างไกลบนยอดดอย..ตอนนี้ขอร่วมอุดมการณืเอาใจช่วยครูดอยทุกท่านค่ะ.ครูคนหนึ่ง..
ผู้แสดงความคิดเห็น แหว๋ว วันที่ตอบ 2007-08-04 18:12:27 IP : 203.172.201.1


ความคิดเห็นที่ 3 (858972)
avatar
หมิว

ขอเป็นกำลังให้คุณครูสู้ต่อไปนะคะ  อยากให้สังคมไทยมีคนเสียสละอย่างคุณครูเยอะๆ......ฝากบอกน้องๆทุกคนด้วยนะคะว่า คุณหมอที่ศิริราชต่างชมน้องๆว่าเป็นเด็กที่น่ารักมากและถ้ามีโอกาสจะกลับไปเยี่ยมน้องๆอีก...

ผู้แสดงความคิดเห็น หมิว วันที่ตอบ 2007-03-14 16:04:54 IP : 202.28.180.201


ความคิดเห็นที่ 2 (853681)
avatar
พี่แขก

ต้องขอส่งกำลังใจและคำขอบคุณแก่คุณครูทุกๆคนไม่ว่าจะเป็นครูที่โรงเรียนบ้านห้วยโค้งหรือโรงเรียนอื่นๆที่อยู่ห่างไกล เพราะหลังจากที่ตัวเองได้เข้าร่วมโครงการไออุ่นก็ได้มีโอกาสไปสัมผัสชีวิตบนดอยก็พบว่าคุณครูทุกท่านเป็นบุคคลผู้มีความเสียสละอย่างใหญ่หลวง ต้องอดทนต่อการเดินทางบนหนทางที่แสนไกลและอากาศที่หนาวเย็นตลอดทั้งปี แต่โลกก็สร้างความสมดุลเสมอเพราะครูทุกท่านได้มีโอกาสอยู่ใกล้ชิดกับธรรมชาติที่สวยงามและยังมีเจ้าลูกศิษย์ตัวน้อยที่แสนน่ารักคอยซนอยู่ใกล้ๆอีก

ขอให้ครูทุกท่านจำไว้ว่าถึงครูจะอยู่ไกลครูก็จะไม่มีวันถูกลืม จะหาโอกาสกลับไปเยี่ยมคุณครูและเจ้าตัวเล็กทั้งหลายอีกค่ะ 

ผู้แสดงความคิดเห็น พี่แขก วันที่ตอบ 2007-03-10 14:21:42 IP : 203.155.135.100


ความคิดเห็นที่ 1 (853577)
avatar
palmy...

สวัสดีค่ะคุณครู,

หวังว่าคุณครูที่โรงเรียน บ้านห้วยโค้งสบายดีกันทุกคนนะคะ

ได้อ่านบันทึกของคุณครูแล้วน้ำตาซึมเลย ไม่รู้ทำไมทั้งๆที่ครูก็ไม่ได้เขียนอะไรเศร้าๆ ซะหน่อย แต่คงเป็นเพราะที่ครูบรรยายมาทั้งหมด เราได้ไปเห็นด้วยตาตัวเองแล้ว อยากบอกครูว่า ครูเยี่ยมมากๆ เลยค่ะ ขอให้คุณครูมีกำลังใจที่จะทำงานที่ตัวเองรักต่อไปนานๆ นะคะ...ฝากบอกเด็กๆ ว่าพวกพี่ๆ คิดถึงเด็กๆ ทุกคนเลยค่ะ หากมีโอกาสจะขึ้นไปเยี่ยมอีก ^_^

รักและเคารพคุณครูค่ะ.

 

ผู้แสดงความคิดเห็น palmy... วันที่ตอบ 2007-03-10 12:26:35 IP : 58.8.78.133



[1]


Copyright © 2003 Chomthai team 089-7801770